Dak weer lekvrij

Vandaag met  Jan mijn kajuit waterdicht gemaakt met een soort gummy dat we over het geheel getrokken hebben.

Hierbij hebben we een gouden tip van Andries toegepast,  die bij mijn bezoek aan hem een maandje geleden opperde dat het goed was om er isolatiemateriaal tussen te leggen met een tweevoudig doel.
Het biedt bescherming tegen naar boven stekende bouten en bovendien zorgt het voor iets minder hitte in de zomer en wat meer warmte in de winter.

Met zijn tweeën hebben we het vlot voor elkaar gekregen.

Toen Jan weg was heb ik zojuist de afwerking gedaan door het overstekende materiaal rond de dakrand te schroeven.
Mét het scbroefmachientje nog wel,  en dat is niet echt iets voor mij om met machines te werken.

Het was niet helemaal handwerk, anders dan de twee handjes doen vermoeden.

Jan had zijn aanhanger mee, zodat ik tevens nogal wat rommel op heb kunnen laden om naar de stort te brengen.

3keer bezoek.

Drie bezoeken maar alle verspreid.
Rond tien uur kwamen Karen en Atto(van de ontmoeting van gisteren in Uden) met Max,  het zoontje van Atto.

Ze brachten pannenkoeken mee die we bij de koffie nuttigden .
Voor hen was dat gelijk ontbijt,  maar dat had ik al lang achter de kiezen.

Voor Karen en Max was het de eerste keer dat ze mijn boot bezochten, Atto ken ik al veel langer.
Heel vroeger toen ik uitzendwerk deed was zijn vrouw , en moeder van Max, intercedente bij Randstad en werden wij vrienden.

Toen ze weg waren zo rond één uur kwam Erik.
Toen die goed en wel weg was Dick uit Wageningen bij wie ik een week geleden was.



En nu iedereen weg is, en zelfs ook mijn buren voor een paar dagen , ben ik blij om een paar dagen in mijn eigen sfeertje te kunnen zijn.

Zojuist meldde Jan uit Oss dat we morgen het dak van de kajuit gaan repareren.

Is  nodig want de  helft van het dakleer ligt er al een jaar af en vorige week bij een flinke bui druppelde het alweer  binnen.

Wat spaanplaten liggen  nu voor nood op het dak.

Weer aan het werk op therapeutische basis.

Vandaag naar Uden gefietst met het doel om daar voor het eerst sinds corona weer te gaan spelen.
Het was een beetje aftasten.
Mijn overwegingen vooraf:
De mensen zullen door die corona nu niet veel muntjes meer hebben,  omdat het pinbetalen nu erg gestimuleerd is.
En helemaal voor niks die hele ondernemingen doen, dat weet ik ook niet of ik daarvoor mezelf kan motiveren.
Blijft vooral nog de gezelligheid die door mijn muziek gecreëerd wordt en mijzelf doet het ook goed om een beetje te kunnen dollen met de mensen.

Enfin, Uden op zaterdag leek me een goede gelegenheid om uit te testen of muziek maken nog wel de moeite waard is op deze manier.

Na een moeizaam half uurtje besloot ik naar de Hema te lopen om te kijken of je daar weer koffie kon drinken.

Intussen liep ik het nu lege winkelpand voorbij waar Karin en Atto twee jaar lang een leuk winkeltje hadden met leuke spulletjes  en ook een beetje verf.
Jammer, dacht ik, een stukje leven weg uit Udens centrum.

Tot mijn grote verbazing en verrassing liep ik in een andere winkelstraat Karin tegen het lijf, die voor een zaakje met alleen maar schilderspullen bezig was.

Ze waŕen van plan veranderd en met dit andere pand in zee gegaan.
Het werd een hartelijk weerzien, en voor de koffie hoefde ik niet meer naar Hema.
Bovendien  hadden ze een kleurtje voor mij dat ik graag wou hebben.

Al met al werd het dus een zeer geslaagd uitstapje, waarin ik één uur heb gespeeld.
Morgen komen ze met kinderen hier .

Op bezoek bij Frans in Schaijk.

Tegen vijf uur ben ik op pad gegaan met twee fietstassen vol met glas, vooral potten, bestemd voor de glasbak.
Tevens twee pompoenplanten meegenomen om te geven aan Erik,  die niet thuis bleek.
Nu heeft Frans er een en de andere krijgt  Erik later..

We hebben lekker gegeten.
Straks wel naar huis,  hoewel Frans me aangeboden heeft te blijven.
Het is wel anderhalf uur fietsen straks want de tocht moet over Negen, omdat bij ons de pont maar tot 9 uur gaat.

Vanmorgen thuis onder andere twee klompen beschilderd.

De onderste is nieuw,  wel te verstaan, de andere nieuwe is de bovenste foto..

T U I N

Vandaag bonen gezet in mijn stukje grond.

Later ben ik een vlechtwerk op gaan zetten aan de waterkant van de tuin,  met de bedoeling dat dat de aarde wat tegen houdt.
Hiervoor gebruikte ik wilgentakken die ik voor dit doel had bewaard.
Halverwege kwam André met nog meer bij hem te snoeien hout.
Hij kwam ook met de oplossing om van die blaadjes af te komen: op de wei gooien,  zodat de paarden het te grazen konden nemen.
Hun extra maaltijd had gretig aftrek.

Eenmaal het vlechtwerk ongeveer klaar zie ik daar meteen weer creatieve mogrlijkheden in.
Letters kunnen erop terecht en vlinders natuurlijk en klompen.
Wie weet.....

Vorig jaar kreeg ik van vrienden, Rona en Marcel uit Oss, een paar klompen  om te beschilderen en aan re doen voor optredens.
Die heb ik alvast in het basisrood gezet.
Want het kan snel tijd worden om de wereld weer in te trekken met de accordeon.

Ook het thema DROOM uitgestald. 

Daarbij deze gedachte:
Het lijkt onwerkelijk, 
Toch is het waar.
De droom komt uit, 
Terwijl je dacht dat de werkelijkheid anders was.
Verschillende werelden brengen andere gedachtes , 
Maar daarin vergis je je wel eens.
Dromen zijn niet altijd waar.

Bezoek.

Vandaag kwam Stefanie mét fiets en zonder hond.
Vanuit St Michielsgestel is dat toch een heel eind zonder hulpaandrijving.

Toen ze ging stelde ik haar voor om samen tot Carla te gaan in Oss.
Ze kennen elkaar namelijk.

Op de pont was het een dolle boel omdat iedereen zich dood lachte om mijn pontkapje.
Hiermee valt wel een stukje theater op te voeren, en dat ligt me wel.

Carla was thuis en wetende dat zij onverwachts bezoek wel kan waarderen werd het een leuke ontmoeting waar ook de poetsvrouw aan deelnam.



Op het laatst besloot Carla Stefanie tot Heeswijk Dinther te vergezellen en ik fietste via de frietkraam en de supermarkt weer rustig naar huis.

Ook gemaakt gisteren,  deze spreuk.

Eén spreuk, twee vlinders en een klomp.

De productie van vandaag bestaat uit een klomp, twee vlinders en een spreuk.

Of zijn het er twee?
Soms weet je niet meer precies waar je mee bezig was op een dag.

Maar behalve met schilderen was er ook dat leuke liedje Heidi, gezongen door twee Duitse dames in de jaren negentig.
Herders waar ik in september voor speelde in Italië bij de St Bernard  hadden mij gefilmd en op mijn liedje dat van Heidi geprojecteerd.
Nu heb ik dat oorspronkelijk liedje ook zelf op mijn accordeon maar vooral in mijn hoofd de hele dag.
Mijn buren heb ik er al mee kunnen plezieren.

Ook gezellig koffie gedronken met de veermannen.
Begrepen dat een pontkapje voor fietsers toch weer niet meer verplicht is.
Ach, ik zette het voor de show op als ik overging en dan zag ik me meedoen met het toneelstuk dat we aan het opvoeren zijn.
Theater ligt me wel.

KA-ZEN.

Zoals aangekondigd via Bert en zijn auto bij Dick in Wageningen terecht gekomen gisteravond. 

Dick verkoopt kaas op biologische markten.
Tegelijkertijd is hij erg op meditatie gericht, in de sfeer van Boeddha. 

De moestuin van Dick met daarin Boeddha, die een oogje in het zeil houdt.

We hadden bedacht dat hij maar eens een leus moest hebben voor bij zijn kraam die beide passies verbindt.
Vandaag het woord KA...ZEN uit elkaar  geschreven.

Zo rond vier uur ben ik verder huiswaarts gefietst en daar bleek de tent helemaal anders te staan.
Bij navragen bleek dat ie door een windvlaag compleet weggewaaid was.
André had hem opgehaald vlakbij het hek van de ingang en dat is toch wel honderd meter.

 Verder heeft alles genoeg water gehad uit de hemel.
Het was een goede timing om deze drie dagen weg te zijn gegaan.

Van Narda naar Bert en Magdalena.

Vandaag met Narda nog een gezellige ochtend gehad en met haar onder andere haar zondagse lifestream met haar koor gedaan.
De dirigent /pianist leidde vanaf zijn huis in Zwolle het gebeuren via de Ipad.

Toen het één uur was stapte ik op de fiets en richting boot.
Maar Bert woont in Zutphen en dat was een mooie gelegenheid om daar weer eens aan te wippen.

Daar ben ik nu.
Hij had een heerlijke taart voor die gelegenheid in huis gehaald en zijn vriendin Magdalena heeft lekker gekookt, zodat mijn buikje weer goed gevuld is.

Bert en ik gaan nu zometeen per auto naar Wageningen waar ons beider vriend Dick woont.
Mijn fiets gaat mee en vannacht kan ik daar blijven slapen.
Zodoende is het morgen nog maar een klein stukje fietsen naar de boot.

Schoffelles.

Vanmiddag met Narda naar haar moestuin gelopen.
De aardappelen van onkruid ontdaan.

Ook mocht ik wat schoffelen,  maar ik deed het niet goed.
Narda had van kenners vernomen dat je met het ding naar voren het gras moet wegsnijden, terwijl ik aan het hakken was.
Hier geeft ze mij schoffelles.

Toen we naar huis gingen riep een medetuinierder naar Narda of ze een scherp mes bij zich had.
Er bleek een vogeltje in zijn net verstrikt geraakt te zijn.

Met zijn mes was hij aan het proberen het vogeltje te bevrijden.

Samen zijn ze er uiteindelijk in geslaagd.

Even een dutje doen, moest nog beetje berusten van de fietstocht.

Naar Narda gefietst.

Op weg naar omgeving Deventer .

Vannacht toen ik even wakker was werd het plan steeds levendiger om vandaag naar Narda te fietsen, die in Wesepe woont, 8km achter Deventer.
Al een tijdje dacht ik in die richting maar met het droge weer moest ik elke dag  mijn planten water geven.
Maar nu is het nat genoeg en bovendien stond er een flinke westen wind in de rug.
Maar ben de dag gewoon rustig begonnen met een grote afwas en het plannetje sidderde tot het twee uur was.
Toen moest ik echt wel beslissen.
Ja dus.

André uitgezwaaid, maar na 300 meter teruggekeerd om toch maar de vergeten regenjas op te halen.
Even later kwam ik er achter dat de twee pompoenplanten die voor Narda's moestuin bestemd waren thuis waren gebleven.
Dat was de eigenlijke aanleiding om te gaan, maar daarvoor ging ik toch niet meer terug.

Het ging vlot, met een steuntje in de rug van de wind, maar halverwege werd het toch even afzien, want niks om te eten meegenomen en het parkoers, zo dwars door de Veluwe op fietspaden kwam niet door dorpen.
Het eerste was pas Eerbeek, zo 30 km voor de eindstreep en daar kon ik het minimale bemachtigen,  zodat ik rond half acht wat droge boterhammen naar binnen kon werken met ijsthee als begeleidende drank.

Het picknickbankje.

De frietzaak waar ik daarvoor was liet ik na enkele minuten voor gezien.
Ze waren hele familiezaken aan het vullen en hadden nog geen tijd om mijn bestelling op te nemen.

Na de boterhammen gingen de laatste 19km me weer makkelijker af en kwart voor negen was huize Narda het einddoel.

Binnenweer.

Vandaag was het vooral binnenweer.
Maar het was ook een goede gelegenheid om nog meer van mijn voorgekweekte planten in de grond te zetten.
Mijn trui weer eens opgepakt na zeker een week en ook een vlinder geschilderd die de lege plek van de door Hanny meegenomen vlinder weer opvult.

De bovenste is nieuw.

D



Ook nog weer twee spreukenborden voorbereid.

En kijken of ik dit idee wat uit kan werken.

In de grote aarde.

Vandaag begonnen mijn uitgebroeide pompoen- en courgetteplanten een plaatsje te geven in de grote aarde.

Ook kreeg ik bezoek van Theo van Rijkswaterstaat die vast kwam stellen dat mijn toilet nu echt op de riolering is aangesloten.
Hij is een aardige man en heeft ook veel belangstelling voor mijn spreuken.
Jammer dat hij over een jaar waarschijnlijk met pensioen gaat.
Je weet niet wie je dan krijgt die het zaakje hier in de gaten moet houden.

Tegen de avond kwam vriend Bert nog even op bezoek en een theetje drinken.

Het doel.

Vanmiddag boodschappen gedaan in Oss en gecombineerd met een bezoek aan Erik.

Zoals gewoonlijk weer wat gefilosofeerd. 

Het begrip "doel" kwam onder andere ter sprake.

Dat ik eigenlijk geen doel wil hebben, maar dat mijn levensdoel toch ergens beschreven staat.

Elke dag maar weer aanvoelen wat er te doen is voor mij in de grote wereld.

Nu ben ik weer thuis en zie de zes vlindertjes liggen die er sinds gisteren bij gekomen zijn.

De grondverf was op en die heb ik weer bijgekocht, samen met groen en lichtblauw.

Gisteravond was plots een vogeltje bij mij te gast, en kwam vlak bij me zitten.
Schattig .

Vijf vlinders weg, vijf schapenvachten gekomen.

Vanmorgen kwam Lyndi met haar vader vijf schapenvachten brengen.
Ze heeft zelf drie schapen en de andere vachten komen van haar buurman.
Het is fijn spinnen met verse vachten omdat die nog veel vet bevatten.

Daarna kwam Hanny gezellig  op bezoek met Flipje.
Zij heeft drie vlinders van haar gading uitgekozen en meegenomen.

Het andere bezoek, Jan en José,  nam er twee mee.

Maar toen iedereen weg was ben ik ijverig aan de gang gegaan om nieuwe te produceren en drie liggen er al weer klaar om morgen motieven te krijgen.