Een vervelende avond na een rustige dag.

 Goedenavond, bonsoir. 

Het is behelpen vanavond. Geen bereik op de plek  waar de tent staat. Gelukkig is dat honderd meter verderop wel het geval. Maar op beide plekken wemelt het van 

de muggen. De blog kan dus niet geschreven worden in de mugvrije tent, dus zit ik hier met mijn regenjas aan en met de reservebuitentent over mijn benen. Maar ze blijven toch om me heen vliegen, want mijn handen en mijn gezicht zijn ook nog interessant voor ze. Het is de eerste keer deze reis dat ik kan zeggen dat ik last van muggen heb. Hooguit zaten er ooit eens een of twee in de tent. Vanmorgen op dat benarde plekje in dat bosje was er geen ongedierte te bekennen. Tijdens een van mijn pauzes was het echter wel raak.

Hier zijn ook plassen op het pad waar de tent nu staat en dat zijn natuurlijk ideale broedplaatsen voor die insecten. Ik heb een filmpje gemaakt van zo'n plas, waarin het water volop in beweging is vanwege waarschijnlijk die muggen. Het staat op de status van WhatsApp. 

Muggen in het water, maar ook mooie wolken.

Maar ik mag niet klagen om toch een blogplek te hebben gevonden waar de verbinding stabiel goed is.

Kijk, van hieruit zie je de tent staan.

Daar geen bereik en hier wel, en toch zo dicht bij elkaar. 

Een paar mooie bloemen staan in mijn nabijheid. 

Vandaag ben ik de rivier de Vienne overgestoken,  waarnaar dit departement is vernoemd. 

Het is het departement waar het dorpje Plaisance in ligt, wat mijn volgende doel is. Het is nog ongeveer 55 kilometer. 

Is dit het overblijfsel van een kasteel?

De zonnebloemen in de vele zonnebloemvelden beginnen een hoogte te krijgen dat ze bijna gaan bloeien. Ik zag er al een paar hun koppie uitsteken.

Er zijn nogal wat bossen hier die ontoegankelijk zijn.

Het was zojuist even doorrijden voordat ik er ergens een gat in zag.

En gisteren is het dus goed afgelopen met het Nederlands elftal, beter dan met dat van sommige omringende landen. Dit brengt me tot de..........

Uitspraak van de dag 

Een prettige avond is mijn wens. Die ga ik dus verder doorbrengen in de tent. Daartoe moet ik een bliksemactie ondernemen: rits open,de tent induiken en meteen de rits weer dicht.

T o t   M o r g e n. 

À  demain. 

Kamperen bij een zendmast

 Goedenavond,  bonsoir.

Ik dacht het nog zo goed gedaan te hebben door vanavond de tent eens vlakbij een zendmast te zetten. Met het oog op de voetbalwedstrijd maar ook om wat gemakkelijker te kunnen bloggen. 

De zendmast.

De tent staat midden in een donker bosje, omdat aan de buitenkant ervan geen plaats ervoor is.

Maar net als op de meeste plekken is er sprake van wisselende contacten.  Het ene moment is de verbinding honderd procent,  iets later is het nog maar één streepje. Zojuist viel ie zelfs helemaal weg en moest de telefoon opnieuw opgestart worden. De reeds geschreven tekst was daarna zelfs weg. Het blijft dus behelpen,  vandaag ook weer. En of ik straks Oranje kan zien voetballen blijft onzeker. Dat is echter minder erg, misschien zelfs beter.

De dag begon vandaag met een verrassing. Toen ik de rits van de tent open deed bleek het zowaar te beginnen met regenen. Dat weersverschijnsel heb ik lang niet meer meegemaakt. Daar had ik helemaal niet mee gerekend. De lucht was helemaal grijs zelfs. Ik snel de tent uit, het struikgewas in om er wat hout uit te halen, zodat ik ieder geval een theevuurtje kon maken voordat de regen erger zou worden. En toen de tent in voor het ontbijt. 

De theepan staat klaar voor het ontbijt. 

Wat ik normaal nooit doe deed ik nu wel: op weeronline kijken om te weten hoe lang de regen aan zou houden. Liever niet de hele dag op deze plek was mijn wens. Maar de voorspelling was gunstig: Het zou vanaf kwart over tien al droog worden en dat dan ook de hele dag blijven. 

Het kwam allemaal uit, het was zelfs al eerder uitgelekt.

Mijn zonnecollector kon zelfs nog even worden opgezet. 

Het bos leek me uitgestorven,  alleen maar bezocht door jagers tijdens het jachtseizoen,  te zien aan al die bordjes die de jacht verbieden voor vreemden.

Maar toen ik goed en wel de tent aan kant gedaan had kwam er zowaar een fietser op een mountainbike langs. Hij legde me uit hoe ik verder kon rijden zonder terug te hoeven op het spoor van gisteren. 

Al met al weer wat laat vertrokken,twaalf uur pas. Het was mooi fietsen in een lekker zonnetje en  ergens in een dorpje hing aan de klink van de voordeur van een huis de.........

Spreuk van de dag(In het Engels)

Neem de tijd om je leven gelukkig te maken. 

Door deze stadspoort moest ik om in het plaatsje Baudun te komen.

Einde verhaal voor vandaag. Nog even snel kijken naar het einde van de wedstrijd van Engeland tegen Zwitserland. 

Ik wens u ook een genoeglijke avond, of u nu van Turkse of Nederlandse afkomst bent.

Tot morgen.

À  d e m a i n ..

Van bos naar bos. Mooie bloeiende heide hier.

 Goedenavond,  bonsoir.

Op een afgelegen plek in een bos is weinig bereik. In het bosje waar ik nu ben voel ik me ook minder thuis dan in dat van gisteren. 

Dus morgen zal ik niet pas om twaalf uur vertrekken zoals dat vandaag het geval was. Ook is er nóg minder bereik dan gisteren, dus waarschijnlijk geen voetbal kijken. Hopelijk lukt de blog wel. Verder zweet ik me te pletter en de muggen steken, dus erg vrolijk zit ik hier niet.

Wel is er in dit bos heel veel bloeiende hei.

Hier in de buurt staat nu mijn tent.

Ik zal vandaag ongeveer 40 kilometer afgelegd hebben. Een mooi plaatje vond ik dit:

Op de achtergrond was een mooi kasteel te zien.

Als het lukt komt hiervan een filmpje op de status van WhatsApp. En jawel, het is doorgekomen. 

Ook vandaag was er weer ergens een wegomlegging,  maar met de fiets was er weer een mogelijkheid om er tussendoor te glippen.

Het bos waar ik nu ben is moeilijk begaanbaar. Daarom bevalt het me minder.  Je kunt eigelijk bijna alleen maar op de paden uit de voeten.

Op een driesprong van paden staat mijn tent nu. Toen ik  aankwam dacht ik op het eind van een ervan een hoge tent te zien.

Een hoge legertent? Zou er iemand in wonen? Na het eten ging ik een kijkje nemen,  ook om daar misschien beter bereik te vinden.

Maar kijk, het blijkt een reusachtige steen te zijn, die ook weer op een driesprong van paden staat. 

Zo mensen, mijn verhaal is weer klaar voor vandaag. Rest nog de.......

Spreuk van de dag 

Ga je mee verdwalen?

Ik weet de weg (ook niet).

T o t  M o r g e n. 

À  demain.

Vanmorgen fietsen op de Loiredijk, daarna de rivier weer achter me gelaten. Weer bosje gevonden: heerlijk privé.

 Goedenavond, bonsoir. Het is een klein bosje waar ik nu mijn toevlucht in heb genomen,  maar heerlijk privé weer. De laatste tijd ben ik blijkbaar nogal op bossen gericht,  maar dat is lang niet altijd zo. Soms heb ik behoefte aan ruimte en mooie vergezichten. Met stabiel zomerweer kan ik me dat permitteren, maar nu met wisselend weer is de behoefte aan beschutting het grootst.

Maar over slecht weer heb ik de laatste tijd niet te klagen. Weinig wind, en dan nog in de rug, en heel af en toe een buitje. Vanmorgen trok de lucht zelfs helemaal open.

Vanuit het noorden kwam er helder blauw aan.

Zoals ik gisteren al schreef had ik niet de behoefte al te lang op de kampeerplek te verwijlen en dus was ik al vroeg te vinden op de dijk van de Loire.

Een filmpje vanaf de fiets is te zien op de status van WhatsApp. 

Een leuk stadje aan de overkant. 

Ook nog een plaatje van de rivier, alvorens mijn fietsroute af ging wijken van de loop van de rivier. Het gekke is, als ik de Loire zou blijven volgen dan zou ik vanzelf in de Ardèche terecht komen,  en niet zo ver van mijn stekkie daar vandaan. Maar ik heb andere plannen, wil Tom gaan bezoeken en dan verder kijken.

Vanmiddag kwam ik in een grote winkel terecht voor boodschappen. Daar had ik spijt van toen ik binnen was, want het stond me tegen langs al die artikelen te lopen terwijl ik alleen maar wat levensmiddelen nodig had. Maar, wat zag mijn oog, er lagen shorts van prachtige kleuren,  en die zoek ik juist voor mijn optredens. Van de nood dus een deugd gemaakt. 

De vraag was alleen of die niet iets te smal is voor mij.

En dat blijkt ie wel te zijn. Maar wie weet gaat het net, en anders kan ik er een smaller iemand misschien blij mee maken.

Het bereik op mijn bosplek is slecht. Het bos uitlopend heb ik een plekje in de zon gevonden waar het beter  is. Ik zit voor een veld met sperziebonen. 

En laat ik die nou ook net gegeten hebben!

Ook waren er enkele velden met zonnebloemen langs mijn route.

In de krant die ik las werd Cody Gakpo naar voren gehaald als Oranje's nieuwe steraanvaller.

Cody Gakpo.

Een veld met zonnebloemen. 

Nu rond ik dit schrijven af. De batterij vraagt om voeding en de tent met de powerbanks staat niet hier.

Uitdrukking van de dag. 

Ik ga me nu langzaam haasten.

T o t  M o r g e n. 

À  demain. 

 

Van bos naar rivier de Loire. Arme José.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag niet vanuit een beschut bosje, maar vanaf een wat winderig plekje bij een huis, buitendijks aan de rivier de Loire. 

De status van WhatsApp laat meer zien

Wat minder vrij dus dan het  de laatste keren was en morgenochtend zal ik zeker niet in de verleiding komen om hier nog een halve dag te vertoeven,  zoals vanmorgen in dat bosje.

Had nog lang gemoedelijk gezeten bij een uitdovend theevuurtje. 

 Op mijn plekkie daar was ik ongestoord, terwijl hier auto's over de dijk rijden en er ook in de verte twee mensen hoorbaar aan het werk waren.

Het was wel grappig te ontdekken dat de slagboom tot de ingang van het bos, die gisteren open was toen ik naar binnen reed nu dicht was. Dus zijn er toch wel mensen geweest. 

Maar mijn fiets kon ik er wel omheen slingeren. Gelukkig ben ik geen autorijder. 

Waar ik nu zit is een watertje naast me. Toen ik de tent aan het opzetten was schoot er een groot beest langs me heen en richting het water. Het leek me een beverrat. Ik dacht: heb je geen teken dan heb je deze beesten. 

Hier rende het beest heen.

Vanmiddag was het zover, de rivier de Loire ben ik overgestoken. Vaak wordt op het Franse weerbericht het land in tweeën gedeeld: De departementen noordelijk van de Loire en de departementen zuidelijk van de Loire. Op de brug ben ik even stil gaan staan. 

De Loire stroomafwaarts richting zee.

De Loire stroomopwaarts richting.......Ardèche.  Bij een van de hoogtepunten van de Ardèche ontspringt de rivier. 

Ook deze fietsers zijn vandaag over de brug gekomen. 

Na passage van de brug ben ik de dijk op gefietst parallel aan de rivier. Daarna wilde ik gauw een plekje zoeken want het dreigde een beetje met (mot)regen. En dat is nu dus gelukt. Heb lekker bloemkool gegeten zojuist. Een hele grote kon ik helemaal op. 

Het was vandaag weer raak met de wegwerkzaamheden. Tot twee keer toe trof ik dit bord, dat dan een paar keer herhaald wordt.

Afgesloten weg.

Maar ik ben beide keren gewoon doorgereden.  Als fietser loop je niet vaak het risico dat je, bij de werkplaats gekomen, terug moet. Er valt meestal wel een gaatje te vinden. Behalve soms als de werkers heel streng zijn en het gevarenrisico te groot vinden. Het gaat altijd mis als er sprake is van een brugreparatie en die brug er helemaal uit ligt. Dan is die weg ook hermetisch afgesloten,  wat nu niet het geval was, beide keren. 

Vanmorgen kreeg ik bericht van José,  je weet wel, die vrouw uit Oss van het stel Jan en José,  dat vaak figureert in deze blog. Ze is gisteren aangereden en heeft haar enkel in de kreukels, en nu in het gips dus. 

Ik heb met haar te doen. Er moet een operatie aan te pas komen en er is nog niet bepaald wanneer. Ze heeft gelukkig geen pijn. En behalve de enkel mankeert ze niks. 

Tja, het kan zomaar gebeuren. Je bent kwetsbaar op de fiets. Ik besef het soms maar half, daar alles altijd goed gaat......

In Nederland hebben we deze........

Uitdrukking van de dag. 

Een addertje onder het gras.

In Frankrijk hebben ze het echter nier over addertjes, maar over palingen.

 Il y a anguille sous roche. 

(Er zit paling onder de rots)

Nou ja, ik neem aan dat het ook zonder palingen vanavond bij u gladjes gaat verlopen. Tot morgen.

À   d e m a i n .

Ochtend in tent met wat regen. Daarna 14 kilometer verder naar het volgende bos.

 Goedenavond, bonsoir.

Nederland is een ronde verder, heb ik net gezien. Georgio,  een vriend uit Roemenië keek ook. Hij vond het desondanks toch een mooie wedstrijd,  ondanks dat Roemenië verloren had.

Vanmiddag was ik weer op tijd ter plekke,  zodat ik mooi het eten kon verzorgen voordat de wedstrijd begon. Alweer is het in een bos en heb ik alle vrijheid, en natuurlijk ook net zoveel hout als ik wil.

Hier ligt het mooi opgestapeld,  maar ik heb er natuurlijk niks van nodig,  ook niet van de takken die ervoor liggen. Die zijn nog tegen het verse aan en dus niet geschikt. 

Het basisvierkantje is klaar. Het vuur kan hierop ontstoken worden. 

Vandaag vormen sperziebonen de afdeling groente. Ze komen helemaal uit Kenia en waren keurig verpakt en al klaargemaakt voor gebruik. Onwillekeurig dacht ik bij het bereiden ervan aan de mensen in Afrika die deze groente verbouwd, geplukt en ingepakt hebben. Onder welke omstandigheden? Voor welk loon? En ik hoef hier maar even een briefje uit mijn portemonnee te halen en ik heb ze, zonder moeite. Het is niet eerlijk verdeeld in de wereld,  ik ben bevoorrecht. 

500 gram sperziebonen uit Kenia zitten nu in Frankrijk in mijn pan.

Met mijn vuur komt het spul supersonisch snel aan de kook, sneller dan op gas of met de methode van inductie. 

Even wachten tot het gaar is maar...... . ......

Dan vallen er plots grote regendruppels en spoed ik me de tent in om in een oorverdovend lawaai van daaruit naar mijn buitenkeuken te kijken. 

De aangekondigde regen(naast die motregen van vanmorgen) was dus toch nog gekomen en ik was blij het vandaag bij 14 kilometer fietsen te hebben gelaten. Ik had natuurlijk ook de tent kunnen laten staan daarginds maar dan had ik er toch nog op uit gemoeten voor boodschappen. 

Ondertussen is die andere wedstrijd alweer begonnen en die ga ik nu verder bekijken.

Spreuk van de dag (Frans)

La poule perd son oeuf, en chantant trop après avoir pondu. 

De kip raakt zijn ei kwijt door te hard te zingen na gelegd te hebben.

Groetjes van de stenen ganzen die ik in een tuin trof.

T o t  M  o r g e n. 

À  demain.

Geen koffie gevonden, maar wel fit. Goed doorgereden vandaag, vrijwel vlak.

 Goedenavond,  bonsoir.

Frankrijk naar de kwartfinale,  zag ik zojuist. Ze wonnen van België. Toch was ik pas om kwart voor zes ter plekke. 

Opnieuw een plek met heel veel bomen.

Op de status van WhatsApp bezing ik de zonnestralen die erdoorheen komen.

Aardappelen schillen en kijken ging goed samen, want het was toch maar een saaie wedstrijd. En in de pauze heb ik het eetvuur ontstoken, zodat ik een groot deel van de tweede helft ook kon zien. 

Het fietsen ging goed vandaag, ook zonder de dagelijkse opkikker van een kopje koffie ergens.

Na 8 kilometer vond ik het eerste stadje nog te vroeg daarvoor. Zes kilometer verder zat toevallig het enige café van het dorp in de verbouwing. Zeven kilometer daarna trof ik ineen ander dorp het café aan met alle stoelen op de tafels. De waardin vertelde dat ze ermee op was gehouden. 

Zelfs in de vrij grote plaats die toen volgde was er geen café te bekennen,  alleen restaurants. Toen had ik het maar opgegeven voor vandaag en ben in een bos van een uitgebreide lunch gaan genieten, waarna ik fitter dan ooit verder fietste. Vandaag had ik mezelf voor het blok gezet door nog niet heel vroeg de levensmiddelen al in de fietstas te hebben. Daarom moest ik tot bijna half zes fietsen tot de supermarkt. Daardoor ben ik een beetje meer opgeschoten. Het is nog 258 kilometer tot Tom.

Vanaf St-Brieuc is nu bijna de helft afgelegd.

Er was aardig wat bos vandaag op mijn traject en zo ben ik een jagershutje gaan inspecteren.

Een mooi bouwsel met die bomen die door het dak heen steken.

Die ijzeren haken zullen er wel voor zijn om de dieren aan op te hangen. 

Er hing een poster waarop de trefkansen staan bij elke positie van het hert.

Als de trefkans minder dan 30 procent is wordt aangeraden om niet te schieten. 

In Brabant hebben wij de Meierij van Den Bosch, maar in Bretagne hebben ze .......

De Meierij van Bretagne 

Door dit dorp ben ik vandaag gefietst.

Spreuk van de dag 

Wie altijd de wind in de rug wil hebben komt nooit thuis.

Vandaag had ik  wel voor een groot deel de wind achter me. Het ging me dus voor de wind. Een prettige avond is mijn wens en daarna lekker slapen. 

Welterusten.

B o n n e   n u i t .