Inpakken en..........morgen pas........ wegwezen.

 Het is gelukt om tot een vertrekpunt te komen.

Toen het zeven uur was kon de reis beginnen.

De fiets gepakt en gezakt om weg te rijden.

Maar ja, zou ik het toch wel doen vandaag en niet beter tot morgenochtend wachten en hier nog lekker slapen?

In Oss bij Jan en José had ik gedacht aan te bellen en daar gastvrij onthaald te worden.

En dan maar een frietje ergens eten en/of een halve pak huzarensalade die André me aangeboden had?

Ondertussen lag er nog een grote bloemkool waar ik nauwelijks plaats meer voor had in de fietstas.

Beter om die in mijn buik te vervoeren. Dus besloot ik bij André binnen te vallen en hem naar boter te vragen (zonder boter is voor mij het warme eten niet lekker) en een paar boterhammen voor het ontbijt van

 morgenochtend.

Hij had alles.

De net ingepakte aardappelen gingen weer uit de fietstas en ook de smartphone.

Een soort generale repetitie.

En nu is die hele dikke bloemkool al weer verorberd en zag ik de zon nog een keer onder gaan vanuit mijn raam en in de horizon.

Voor het zo ver was dat ik kon gaan had ik me nog gebogen over de spreukenbordjes die ik mee zou nemen om in Frankrijk op de markten en speelplaatsen uit te stallen.

Nu moeten vooral de Franse teksten mee.

Van bovenstaande spreuk is de rechter bovenhoek afgesleten.

Op één van de gisteren voorgeschilderde bordjes besloot ik deze tekst te hernieuwen en dan tegelijkertijd aan de andere kant een geschikte Nederlandse spreuk op te schrijven. Zo kan het bordje in beide landen getoond worden en in Frankrijk in de zomer kan ik het ook de Nederlandse toeristen voorschotelen als ik daar een gat in de markt gevonden heb.

Toen ik mijn klompen bij de fiets wilde zetten om mee te nemen bedacht ik, nu ik toch met die kleuren aan het schilderen was dat ik die ook maar meteen kon verfrissen.

Zo gedacht zo gedaan. Een uurtje werk gaf weer gloednieuwe klompen.

Om de wind te ontvluchten was het aan de westkant goed toeven, maar mijn cryptogrammenboekje dat aan de andere kant lag was te water geraakt, ontdekte ik gelukkig op tijd.

Even later lag de bladzijde 35 waar ik mee bezig was weer te drogen.

Voor de was was de harde wind  gunstig.

De lange broek gaat in de bagage mee en is voor een begrafenis in Limburg. De moeder van een goede vriendin daar ligt slecht. Voor de rest zal ik deze zomer vooral weer kleurrijke korte broeken dragen.

Vanmiddag was er grote consternatie op de Maas.

Een plezierboot was in aanvaring gekomen met een groot containerschip in de buurt van de Oijense veerstoep.

Vanuit mijn raam zag ik een groot arsenaal aan hulptroepen bezig.

Voor zover ik weet is het met de twee inzittenden van het jachtje goed afgelopen.

Het bootje zelf ligt er zo bij, zag ik net.

Een ongeluk zit in een klein hoekje, ook voor mij. Ik ben gewaarschuwd en zal goed uitkijken. De meeste weggebruikers hebben meer body dan ik fietser.

Een lekker warme nacht in een eigen bedje is mijn wens.

Liesjes hout opgestapeld, José en Jan op de fiets gekomen, twee spreukenbordjes meegekregen.

 Toen ik voorlopig het laatste houtje in de muur legde kwamen José en Jan aangefietst.

Ze hadden gebeld dat ze zouden komen maar ik bedacht veel later pas dat ze niet over deze pont hier konden.

Gelukkig was mijn terugbellen nog net op tijd dat ze niet om hoefden te rijden.

Tja, die van Lith waarvan de kabels doorgeslepen waren was gisteren weer gerepareerd en die kwam weer in de vaart in plaats van deze.

Na André waren zij de volgende koffiedrinkers vandaag bij mij.

Ze mochten twee spreukenbordjes uitzoeken.

Van Jan had ik vorig jaar een hele stapel van die multiplex plaatjes gekregen. De helft van zo'n plaatje is meestal genoeg  voor één zinsnede.

Één van de vele platen die Jan vandaag bewerkt  en in tweeën gesplitst terugkreeg.

Na  de koffie, genoten in de luwzijde van de wind stapte het stel weer op de fiets.

         Dag Jan, dag José.

Toen ben ik vlijtig weer aan de gang gegaan om de spreuken te herschilderen die maandag en vandaag de deur uit gingen.

Zojuist na het eten kwamen deze nog erbij:

Ook deze twee waren al eerder gepubliceerd, maar weggegeven of door de tand des tijds aangetast.

Voor wie morgen voor dag en dauw wakker is is het interessant om naar de oostelijke hemel te kijken.

Daar staan namelijk een heel stel planeten op een rij.

Voor wie dan nog slaapt wens ik mooie dromen.

Veerman Toon zet koffie en (snel) over

 Vanmorgen na lange tijd veerman Toon weer gesproken op "zijn" pont.

Vanwege onder andere de stakingen heeft de pont hier maanden lang stilgelegen.

Gisteren is er trouwens uiteindelijk een akkoord tot stand gekomen tussen Stichting De Maasveren en het personeel.

Zoals altijd bood Toon mij koffie aan.

Het apparaatje ging echter heel langzaam.

Soms liep de koffie maar drup voor drup in de beker.

Dat kwam volgens Toon doordat het apparaat te weinig stroom krijgt.

Alleen door met de pont snel van wal te steken en snelheid te maken komt het ding in beweging, doordat de motor dan wel genoeg stroom genereert.

Uiteindelijk kreeg ik dan toch mijn beloofde koffie.

Met de bijl hakte het erin vandaag.

De gisteren door Liesje gebrachte lading is helemaal klein geworden en toegevoegd op de stapel.

Zogezegd was er veel beukenhout bij en dat is mooi te zien aan het uitkomend loof op deze blok.

Op het water was een spektakelstuk te horen en te zien met twee paren futen die hevig te keer gingen.

Vanmiddag was ik vooral zoet met een levensgrote afwas.

Lekker in de zon is dat een ontspannende bezigheid en het ruimt op.

De vijf gisteren uitgezaagde bordjes gingen nog in de grondverf alvorens het tijd was om eten te koken.

En het hondje kijkt me recht in de ogen en is daarom zo ontwapenend.

De groetjes ook van Ernie, die zoek is.

En ook van de nu ondergaande zon.

         Morgen geZONd weer op.

Liesje brengt weer hout, dit keer dikke blokken beukenhout.

 Liesje had nog meer hout voor me, zei ze gisteren. Ze zou het daarboven wel neerleggen, als ik er niet meer zou zijn.

Vanmiddag was ik druk bezig met het verwerken van wat ze gisteren bracht en ik verbaasde me dat het veel meer was dan ik dacht.

Wel acht dozen bleken het te zijn en toen ik halverwege was liet Liesje weten dat ze in aantocht was met de rest .

Ditmaal waren het veelal dikke stukken beukenhout plus nog ander hard hout.

Ze vroeg zich af of ik zulke dikke stukken taai hout wel klein kon krijgen.

Natuurlijk wel en ik gaf haar een demonstratie met een van de dikste stukken.

Drie bijlen heb ik ter beschikking en drie spieën. De kloofbijl en een scherpe bijl had Jan(de kapper) me vorig jaar geschonken en die hebben dit jaar al veel dienst gedaan.

En bij deze klus zijn ze helemaal onontbeerlijk.

Natuurlijk komt mijn spierkracht daarbij ook wel goed van pas.

André stelde vast dat ik deze week nog wel niet zal vertrekken.

Een paar dagen later zal het wel worden hierdoor, maar ik ben blij dat ik dit nog even af kan ronden, net zoals het schilderen van die bordjes.

Na deze liggen er nog vijf die vandaag uitgezaagd zijn en waarop morgen een passende tekst komt.

Het wordt trouwens ook tijd om weer eens een hele nieuwe spreuk te verzinnen.

Als iemand iets weet hou ik me aanbevolen.

Ook vandaag moesten de jonge meerkoetjes weer gevoerd worden en kregen ze zwemles.

Deze kippen hadden elkaar ook nog wat te vertellen.

Een fijne voortzetting van deze bijna voorbije dag wens ik.

Ik ga nog even kloven zolang het nog even licht is.

Een koorddanser op het water. Drie spreukenbordjes klaar.

 Er zijn nieuwe meerkoetjes. Aan mijn kant is een nest, aan André's kant ook één.

Hier zagen we er vandaag al eentje aan het koorddansen.

 Bij André telden we er vanmorgen maar liefst zes.

        Behalve deze vier zijn er nóg twee.

Nu ik gisteren negen spreukenbordjes weggegeven heb was ik vandaag geïnspireerd om mijn eigen verzameling weer aan te vullen. Dus vanmorgen meteen driftig aan de slag met zagen en daarna met voorbereiden van de bases.

Rond drie uur was ik zo ver:

Met de bovenste begonnen omdat die mij nu het meeste aanspreekt, daarna de tweede.

De hele lijst is deze:

Morgen ga ik er nog wel even mee door. De reis kan nog wel even wachten.

Toen belde Liesje uit Oijen . Zoals ik al schreef had zij hout voor mij in de aanbieding. Nu de pont vaart wilde ze dat komen brengen.

Ik dacht haar in ruil spreukenbordjes aan te bieden, maar dat wilde ze niet. Een kopje koffie was het enige waar ik haar mee kon verblijden.

Dit is voor een groot deel fruitbomenhout, hard hout dus. Een mooie aanvulling op het populieren- en wilgenhout dat ik vooral verzameld heb.

Toen ze rond vijf uur weg ging fietste ik naar Beneden Leeuwen voor boodschappen.

Na vier dagen bezoek was nu de etensvoorraad uitgeput.

Toch fijn dat er winkels zijn waar ze alles hebben.

En ook fijn dat weer een bedje voor me klaar staat om uit te kunnen rusten van deze dag.

                 WELTERUSTEN!

Bezoek van Harry, bezoek van Henk en Grace, Ageeth weer naar huis.

Zojuist, tien over acht, kwam bericht van Ageeth dat ze weer thuis was.

Drie dagen lang was ze mijn gast met haar twee hondjes.

Vandaag kwam ook Harry op bezoek en die twee , die elkaar nog niet kenden hadden een intensief onderhoud over zieleroerselen.

Niet altijd waren ze het met elkaar eens.

             Harry op zijn praatstoel.

Even nadat Harry weg was kwamen tegen half vijf ook mijn broer Henk en zijn vrouw Grace op bezoek.

Zij en Ageeth hadden elkaar voor het eerst en het laatst ontmoet achttien jaar geleden op mijn feest toen ik vijftig werd.

Mooi dat ze zich elkaar nog herinnerden.

                               Henk

                               Grace

Zowel Henk en Grace als Harry werden verrassingsgewijs overgezet door onze eigen pont.

Om een bijzondere reden is deze vanmorgen weer begonnen te varen.

Het geval was dat de pont van Lith afgelopen nacht gesaboteerd is. Onverlaten hadden de kabel doorgeslepen.

Ziehier het verhaal in de krant.

De twee voor Ageeth bestemde spreukenbordjes heeft ze meegenomen en ze heeft er nog veel meer meegekregen.

Dat nodigt me uit om eventueel dezer dagen nog wat bordjes te herschilderen.

Ze schrijft nu dat er bij haar huis ook vandalen bezig geweest zijn die haar hekwerk kapot gemaakt hebben.

Dus of de bordjes daar nog veilig zijn???

Laten we hopen dat ze er niet erg kapot van is en dat ze straks ,net als ik lekker slaapt, net als Tinus gisteren.

WELTERUSTEN

Pasen: Ageeth vindt een reuze ei.Uit mij ontspruit een nieuw lied.

 Onverwachtse ontdekkingen, verrassende invallen.

Het einde van deze eerste paasdag staat hiervan in het teken.

Toen ik tegen zeven uur het eten klaar had kwam Ageeth terug van de wandeling met haar hondjes terwijl ze trots een groot ei in haar hand hield dat ze toevallig in een door een paardenhoef gevormd gaatje vond.

Geen eieren in de pan vandaag, want die waren toevallig met Pasen op, maar wel ééntje dus in de hand.

Na het eten ging ik uit de fietstas een petje voor Ageeth halen, maar in die fietstas zat ook mijn melodica.

Een wonderschoon liedje kwam onverwachts via dit instrument naar buiten.

Al snel kwam er een toehoorder op me af.

Op één of andere manier beroert één van die hondjes me heel erg, hoewel ik van de meeste honden wel hou.

Vannacht hebben ze alletwee vredig bij mij geslapen.

Vanmorgen waren ze luidruchtig ruzie aan het maken met Pietje van André.

Het was een heerlijke dag buiten in de zon.

Ageeth had een door de wind opblaasbare luierstoel meegebracht en geïnstalleerd.

Hier blaast ie zich op in de wind.

En daar ligt Ageethje in de zon.

Naast breien ( de trui wordt misschien voor Ageeth) heb ik ook twee bordjes uitgezaagd met teksten die Ageeth mooi vindt.

Deze wordt herschreven en ook de volgende.

Nu half negen ga ik daar nog even mee verder.

Er is nog een kwartiertje zon als ik de lucht zo bekijk.

(foto gemaakt door Ageeth, want mijn apparaat staat even op tilt.)

Een gezellige paasavond gewenst