Activiteiten bij de gevallen boom. Zit nu weer in de sauna.

 Goedenavond. 

Het is weer heet hierbinnen,  nadat de kachel nog even extra zijn best moest doen omdat ik erop moest koken. Daarvoor was ik nog lange tijd buiten om het gezaagde hout op te stapelen. Tot mijn verbazing zag ik gisteren dat de zo solide ogende stapel iets af aan het brokkelen was. Dat is weer ongeveer hersteld en er zijn niet veel houtblokken meer om er op te leggen. Ik had me voorgenomen eerst alles op te zagen en dan kijken of ik nog wat nieuw hout van de boom wilde halen. Vandaag werd dat voornemen echter versneld omdat groot materieel bij de boom bezig was. Vanuit hier zag ik dat er veel dikke takken op een boot geladen werden, maar ook dat dunnere takken juist op elkaar op de wal werden gelegd. Een filmpje ervan staat op de status van WhatsApp. 

Toen de activiteiten gestaakt werden wilde ik toch nog wat van die dunnere takken gaan halen, met de gedachte in mijn achterhoofd om het bij weinig te houden.

Dit stapeltje ligt ogenschijnlijk klaar voor transport over water. 

Ik moet het allemaal namelijk ook op een goede manier kwijt kunnen en of ik over twee jaar nog stook is waarschijnlijk,  maar niet zeker. Wat is er wel zeker in ons leven?

Dit brengt me tot de........

Spreuk van de dag. 

Je kunt niet alles hebben. Trouwens: waar moet je het allemaal laten. 

De dag begon met een hele heftige bui.

Maar de zon kwam er daarna ook goed bij. Mij maakt het in Nederland niet uit wat voor weer het is. De afwisseling is ook mooi en tot nu toe zijn alle weersomstandigheden te bevechten. 

E e n   f i j n e  a v o n d  

is mijn wens, en ook het volgende:

Niet zaniken.....Met letters kun je alle kanten op. Geen bezoek, wel veel contacten.

 Goedenavond. 

Vandaag zondag kwamen er geen mensen op bezoek,  maar het was wel heel gezellig. Onder andere met Dick voor wie ik de letters heb uitgezaagd van kazen. Hij krijgt er wat letters bij voor als het in zijn kraam te pas komt.

Ik vind het leuk om met letters te spelen en met woorden in het algemeen. 

Een overleden vriend wees mij altijd op het volgende:

Spreuk van de dag. 

Tussen kosmisch en komisch zit maar één letter verschil.

Hij was sceptisch als mensen erg fanatiek bezig waren met bovenaardse filosofieën. Hij moest daar vooral om lachen. 

De dag begon met het vervelende maar noodzakelijke karwei van het schoonmaken van de kachel en zijn pijpen,  maar vanmorgen waren de omstandigheden daarvoor beter dan de afgelopen dagen. Het vroor niet meer, het aanraken van de pijpen leverde geen koude handen op, wel hele vieze, want aan de pijpen zat veel teer.

Hoe krijg ik die schoon, was mijn vraag na afloop? Er stond wel een emmer bewaard afwaswater, maar dat was één ijsklont. Een pan heet water eroverheen was de oplossing.

De helft van de ijsklont bleef ijs.........

............maar de rest werd lauw water, waarin het vuil van mijn handen verdween als sneeuw voor de zon.

Het roet dat uit de pijpen kwam werd opgevangen in een doos.

Toen ik vanmorgen zat te ontbijten en naar buiten keek zag ik tot mijn  verbazing dat de houtstapel waar ik zo trots op was gedeeltelijk was ingestort. Dit had ik niet verwacht van mijn degelijk ogend bouwwerk. 

Van nadere bestudering is het vandaag nog niet gekomen. De speelde zich bijna volledig binnen af. Hout splijten voor de aanmaak was bijvoorbeeld iets waar ik vandaag zin in had en wat ik met veel plezier deed.

Hiermee kan ik weer een tijdje vooruit. 

En ook is de laatste mouw van de trui nu bijna dicht.

Voor de status van WhatsApp heb ik vissers gefilmd die hun wagentjes met al hun spullen door het gras trokken naar hun auto's.

 Ze hebben hun hobby uitgeoefend. Een vorig keer sprak ik sommige mensen. Iemand liet me een papier zien waarop het aantal kilo's gevangen vis van een ieder stond genoteerd. De sport is wie het meeste aan de haak heeft geslagen. De vissen worden teruggegooid. (Wel of niet met een angel in de keel, denk ik dan erachteraan).

Vroeger toen ik de accordeon nog niet ontdekt had had ik wel al een fluit met pianotoetsen,  een melodica heet zo'n ding. Ik had vandaag spontaan een wijsje in mijn hoofd en daartoe heb ik mijn melodica even tevoorschijn gehaald. 

Dankzij de techniek in mijn telefoon is deze creatie bewaard gebleven. 

Een prettige avond is mijn wens en voor straks.........

W e l t e r u s t e n. 

En morgen........

Gezond weer op!

Met of zonder zon.

Met weinig zelfvertrouwen gespeeld in Tiel. Weinig wind: kachel stoken moeizaam.

 Goedenavond. 

Geen sauna deze avond zoals meestal,  maar na een nogal moeizame start vsn de kachel is het nu toch wel zo warm dat ik mijn wintertrui heb uitgedaan. 

Hoognodig moeten de kachel en zijn pijpen weer ontroet worden, maar het wroeten in ijskoude pijpen in de vroege ochtend stond me tot nu toe niet zo aan.

Morgenochtend zal ik er toch aan moeten geloven. 

Terug van Tiel na een nogal koude maar korte fietstocht. De kou en de duisternis maakten het een beetje unheimisch. Zo'n situatie dat je uit moet kijken dat er geen gekke dingen gebeuren. Zeker toen er drie keer op het smalle weggetje een dikke auto me tegemoet kwam was ik zeer alert en stopte ik liever in de berm om risico te minimaliseren. 

Ook tijdens het spelen in Tiel stond ik niet echt mijn mannetje. Ik speelde de liedjes soms op het puntje vsn mijn tenen als kinderen vol aandacht en enthousiasme stonden te kijken en te luisteren. De handen wisten namelijk niet goed de weg en mijn oren hoorden ook niet hoe het precies moest. Het foutenfestival kwam waarschijnlijk toch goed over want ik werd rijkelijk beloond. Het was natuurlijk deels de kou die parten speelde, en ook heb ik op deze accordeon minder vat.

Op de pont stond een leuke man waar ik een paar jaar geleden uitgebreid kennis mee gemaakt had. Heel openminded.  Hij nodigde me op de terugweg uit in zijn warme cabine. Dat was fijn want daarvoor stond ik blauwbekkend van de kou op de veerstoep te wachten.

Na de pont waren er mooie taferelen van een horizon,  die door de zon verlaten was.

Tiel laat ik achter me.

Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje dat ik gisteren maakte van twee meerkoeten die knusjes naast elkaar op een plankje zaten. Vanmorgen zwierven ze zoals elke morgen bij mij langs in de verwachting dat ze iets krijgen. 

In Tiel waar ik mijn fiets neerzette stond ook deze fiets:

Het steegje staat vol met geparkeerde fietsen ondanks dat er overal langs de wand bordjes hangen met geen fietsen plaatsen.

De kachel kwam dus moeilijk op stoom vanvond. De houtjes erin leken geen of weinig vlam te willen vatten. Andries tipte mij om er kaarsvet in te gooien.

Maar het eten, andijviestamppot met spekjes, was toch vrij snel klaar en smaakte voortreffelijk. 

De stoom komt er vanaf vanwege de lage kamertemperatuur.  Het was toen 11 graden. 

Nu mag ik weer lekker gaan rusten.

Spreuk van de dag. 

Ik wil gewoon zijn.

(Met de klemtoon op zijn)

T o t    M o r g e n. 

Sneeuwpret. Bezoek van Paul en Henny.

 Goedenavond. 

Een Franse uitdrukking was vandaag op mij van toepassing: Comment les petits enfants s'amusent,  wat meestal gezegd wordt als volwassenen met kinderlijke spontaniteit aan het spelen zijn. Vandaag was ik dat volwassen kind, want de besneeuwde wereld nodigde me uit om me erin uit te leven. Wel met woorden. 

Op het nog maagdelijke weggetje voor mijn boot ben ik begonnen met de ochtendgroet goedemorgen in de sneeuw te schrijven en die vervolgens naar heel veel vrienden door te seinen. 

Daarna een paar korte spreuken die ook vereeuwigd werden op mijn smartphone. Het moest allemaal snel gebeuren want heel gauw smolt de sneeuw weer als sneeuw voor de zon. Het woord vergankelijkheid kon al niet meer in de sneeuw genoteerd worden. 

Wel kwam er dit te staan:

Spreuk van de dag. 

Alles  staat op zijn kop.

Ook viel er dit te lezen:

En dit:

En dit:

Het maakt me blij om onverwachts iets creatiefs te ontdekken en dit schrijven van sneeuwletters sloot goed aan bij die letters die ik aan het uitzagen en schilderen ben.

Ka en Zen hebben inmiddels hun basiskleuren 

Vanmiddag kwam onverwachts bezoek van mijn vroegere buurman Paul met een vriendin die Henny heet.

Paul.

Henny.

We hadden een spontaan en goed gesprek over de dingen des levens en Henny heeft een spreuk meegenomen. Niets goed doen is geen kunst aan. Goed nietsdoen is een hele kunst.

Vanmorgen zaten deze watervogels gebroederlijk naast elkaar op een vlotje.

Erik schreef dat hij elke morgen en avond in Oss een imposante zwerm vogels door de lucht ziet bewegen. 

Het filmpje dat hij maakte staat vandaag op de status van WhatsApp. 

Een goede nachtrust voor straks is mijn wens:

Ka en Zen zijn twee goden, samengevoegd zijn het kazen.

 Goedenavond. 

Het is een plan om iets creatiefs te maken met het woord kazen. Je kunt het woord namelijk splitsen in Ka en Zen, twee namen van goden.

Dick kan het dan gebruiken op zijn stand op de biologische markten, waar hij kazen verkoopt. Dat past bij hem omdat hij ook gericht is op het Zenboeddhisme. Daartoe ben ik de letters uit gaan zagen om te beginnen. 

Hier zitten de letters nog in het plankje.

Behalve dat zijn er wat spreukenbordjes ingevuld met spreekwoorden die al ooit eerder geschreven zijn, maar die zijn kwijtgeraakt of weggegeven of in verval geraakt.

Hieruit heb ik vandaag gekozen de........

Spreuk van de dag 

Het levenspad is een doodlopende weg. 

Nog eventjes en ik kan mijn nieuwe trui aan. Hier lijkt hij al bijna af:

Zoals elke morgen stond ik vanmorgen weer op uit de duisternis,  maar nu ook in  de kou. Na het aanmaken van de kachel ben ik eerst even buiten staan zagen en zag dit tafereel van een beginnende kachel.

Waar rook is is vuur,  maar ook.......

Waar rook is is een kopje warme thee.

De dampen waren goed zichtbaar vanwege de nog lage temperatuur. 

Een en ander is te bekijken op de status van WhatsApp. De zon zie je daar ook zijn eerste stralen uitzenden.

Vanavond heeft de maan weer het een en ander te vertellen. Ze staat nu heel dicht bij de planeet Jupiter. 

Een beetje linksonder de maan is Jupiter te zien.

De hemellichamen waken over ons en wensen ons voor straks ......

E e n   g o e d e   n a c h t r u s t 

Racen om op tijd bij audicien te komen. Weer hoop, maar nog geen hosannastemming.

 Goedenavond. Toen ik vanmiddag terug was van het bezoek in Oss van audicien Van Boxtel was ik moe en had de neiging erbij neer te gaan liggen. Misschien kwam het omdat het nogal stressen was vandaag. Ergens op tijd moeten komen ligt mij niet zo en de drie kwartier die ik ervoor uittrok om in Oss te komen werd gereduceerd tot een half uur omdat de pont, die net voor mijn neus wegvoer heel lang aan de overkant bleef liggen. Ik was toch al zenuwachtig voor het bezoek aan de audicien en nu moest ik ook nog racen om op tijd te komen. Vriendin Henny, die een meeluisterend oor wilde zijn zou ook iets voor half twaalf bij de deur van Van Boxtel staan.

Maar iets voor de afgesproken tijd kon ik mijn handen warmen aan een cappuccino en kwam Henny ook de winkel binnen. 

De gehoortesten waren uitgebreid en ik zag Henny  geïnteresseerd meekijken op het scherm waar de resultaten neergezet werden. 

Het uiteindelijke resultaat week niet veel af van dat van Specsavers in september, maar Evelien legde duidelijker uit. 

We waren het er snel over eens welk type gehoorapparaatjes ik wilde. Over ruim drie weken mag ik ze in ontvangst nemen en komt Henny me weer bijstaan. 

Na afloop hebben we het er bij de Hema samen van genomen.

 Tevreden was ik over het bezoek aan de hoorwinkel. Henny waarschuwde me niet teveel in een hosannastemming te geraken,  maar dat doe ik ook niet. Er is in ieder geval weer meer hoop. 

Na een vergeefs bezoek aan André en Sjaantje deed ik boodschappen. Ook bij de kassa van de Jumbo duurde het erg lang eer de mensen voor mij klaar waren. Ik was dus nog steeds even ongeduldig als vanmorgen op de veerstoep. Wel jammer, want toen die mensen weggingen zag ik pas wat een bijzonder kleurrijke kleren de man van het stel aan had. Die had ik tijdens het wachten beter kunnen bekijken......

In de fietsenwinkel wilde ik een binnenband kopen, maar daar was de fietsenmaker net bezig twee nieuwe fietsen aan kinderen te slijten. Hier was ik ook nog even Jantje Ongeduld en wilde  al een andere keer terugkomen.

Het was al bijna donker toen ik thuis kwam en zoals ik schreef zou ik het liefst meteen de dag afsluiten. Het was niet meer dan twee graden binnen  en dat ging wel in mijn koude kleren zitten. Dus toch eerst maar actie in de tent en het vuur weer ontsteken.

Na een half uur gelegen te hebben had ik ook weer energie om het dagelijks programma uit te voeren en het eten voor te bereiden.

En intussen is het kwart voor negen en ben ik weer een beetje afgekoeld van de hitte die de kachel teweeg bracht.

Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje van maandagochtend toen het sneeuwde.

Spreuk van de dag. 

Lef is het enkelvoud van leven. 

Eenieder krijgt de groeten van mijn onderburen de meerkoeten. 

T o t   M o r g e n. 

Houtstapel boven de kachel was onstabiel: Een vracht hout kwam naar beneden. Morgen naar audicien in sneeuwjacht?.

 Goedenavond. 

Het was even schrikken toen zojuist de houtstapel boven de kachel gedeeltelijk instortte. Het eerste wat ik deed was er een foto van maken, omdat ik het al heel snel vooral vermakelijk vond.

Gisteren had ik er namelijk een beetje aan zitten sjorren en geconstateerd dat er wel beweging in zat als ik met mijn hand de stabiliteit uittestte. 

 

Een beetje beweging kan toch geen kwaad?Wat ik niet verwachtte is toch gebeurd vandaag. 

Een filmpje ervan had ik al gemaakt en staat nu op de status van WhatsApp .

Het hout was snel weer opgeraapt en beter neergelegd. 

De spreukenbordjes die ik daarvoor geschilderd had waren bij het opspijkeren de aanleiding van het instorten,  maar hangen er nu weer aan en wachten geduldig  op hun teksten. 

Wat spreuken betreft: Ik vond vandaag een oud boekje vol met Oudhollandse spreuken. 

2457 spreekwoorden bevat het. Zullen er een paar bij zijn die geschikt zijn om ze te schilderen? Ik kan er in ieder geval inspiratie uit putten.

Twee bladzijden eruit. 

De volgende fase van mijn trui is aangebroken: De stukken aan elkaar naaien.

De breinaalden zijn opgeborgen. 

Met deze naainaald geschiedt het afwerken. 

Vanmorgen was de wereld een beetje wit. Zo zag het er vanaf mijn boot uit toen ik opstond. 

Voor morgen wordt er al sinds een week gerept over alles ontwrichtende sneeuwval, en dat terwijl mijn eerste bezoek aan de audicien Van Boxtel in Oss op het programma staat. Vriendin Henny gaat mee om me te helpen met het verwerken van de vele informatie die ik daar krijg. Dat ons bezoek zal stranden in de sneeuw is onwaarschijnlijk. De laatste weersverwachting is dat de sneeuw misschien in de middag komt en dan zijn wij alweer lang thuis. 

Spreuk van de dag. 

Op de rand van de afgrond zie je nieuwe vergezichten.

Tot morgen en......

S l a a p   l e k e r.