Van joli (Frans voor "mooi" ) naar jolig.

 Hans werd er jolig van toen hij vanmorgen opstond en zag dat er achter het Franse woord joli, wat mooi betekent, een G stond.

We houden alletwee van taal en we kunnen samen veel lachen, dus die G was van toegevoegde waarde om de dag goed te beginnen.

Hans is weer met zijn vertaalopdracht bezig geweest en hij is begonnen met armbandjes knopen.

Hij is blij dat hij dit nu is gaan doen, want handwerk is een goede tegenhanger van hoofdwerk.

Zelf heb ik vandaag het eerste deel van mijn trui afgekregen.

Ook wat letters uitgezaagd voor nieuwe woordspelingen.

Er staat weer een ander filmpje op de status.

Dit is de muzikant die twee maandagen geleden in Saint-Agrève speelde en van wie toen foto's op de blog stonden.

Net ontdekt dat filmpjes tot dertig seconden ingekort worden.

Sommige mensen hebben of hadden moeite om die status te vinden.

Ga naar Whatsapp.

Hieronder heb je dan namen van mensen met wie je chat.

Maar nu druk je op status en dan komt mijn filmpje van vandaag voorbij.

Een blik op de bijna ondergegane zon leert dat de film van deze dag ook bijna voorbij is.

Morgen ga ik misschien spelen in Le Cheylard, maar misschien ook niet.

Hans blijft nog gezellig een paar dagen.

Een prettige avond en tot morgen.

Muzikant op de markt was zeer beledigd door verkeerd overgekomen uitspraak van mij.

 Volgens plan zijn Wim en ik vanmorgen weer naar Saint-Agrève getogen.

Het verging ons beiden vrij goed en we waren beiden al meteen in een jolige stemming.

Volgens Wim zijn veel mensen zo vroeg in de ochtend een beetje sjagrijnig.

Dat zou best eens kunnen en het feit dat Wim bijna altijd vrolijk en optimistisch is maakt het voor mij prettig om met hem op te trekken en dan vergeet ik gauw dat ik er zo vroeg het bed voor uit moet.

 Terwijl andere kooplieden  serieus bezig zijn hebben wij al de grootste lol.

Een haarnetje op Wim zijn hoofd.

Ook vandaag was ik niet de enige muziekmaker op de markt.

Op een gelukkig wel wat afgelegen punt stond iemand met allerhande apparatuur heel veel geluid te produceren.

Aan de andere kant van de markt waar ik ging staan was daar gelukkig niks meer van te horen, maar van een bekend stel dat later mij passeerde hoorde ik dat ze het veel te hard vonden klinken en het nabijgelegen terras daarvoor waren ontvlucht.

Mijn voornemen was om tegen het einde van de  markt van die man opnames te maken.

Echter, ik had toen haast want Wim moest kwart over twaalf weg.

Misschien was het daardoor dat ik een wat ongelukkige opmerking maakte naar die man toe.

Ik wilde voor de grap vragen of hij nu net begon met spelen of dat hij bijna ophield.

" Bent u een debutant?",vroeg ik. Maar dat is dus een beginneling en niet iemand die net begint met spelen.

De man was hoogst verontwaardigd. " Nee hoor, ik ben geen debutant"

" Ik ook niet", kon ik nog uitbrengen en toen ben ik snel naar Wim gelopen, die echter helemaal niet op hete kolen zat omdat ik er nog niet was. 

Zijn afspraak was namelijk verzet.

Zodoende konden we volgens traditie na afloop weer gezellig koffie respectievelijk bier drinken op het terras waar de aardige serveerster me weer enthousiast omhelsde en me een extra glas water bij de koffie bracht.

Zo rond drie uur had ik mijn beklimming van Lamastre naar huis in de volle zon weer erop zitten en trof ik Hans die ook een goede en productieve dag had tot dusver.

Hij had weer een paar uur vertaalwerk gedaan en was ondertussen aan het brainstormen over een te schrijven verhaal.

Terwijl ik lag te dutten in mijn siësta had hij ondertussen zijn verhaal uitgewerkt. 

Ik mocht een drietal foto's van zijn computerscherm maken waar het verhaal op stond en ziedaar:

Dit verhaal is nu ook weer even afgelopen, maar morgen brengt het leven weer een vervolg.

Een huishoudelijke mededeling: Wie Whatsapp heeft kan daarop  status intikken en dan komt er mogelijk een filmpje van mij langs. Je moet dan wel een contact van mij zijn.

Mijn nummer is 0626993155 

Nu staat er een filmpje van de overloop van mijn bron, waarvan gisteren een foto op de blog stond.

Morgen misschien een ander filmpje, het blijft er vierentwintig uur op staan.

Voor mij is dit een experiment, een lezeres heeft me op de mogelijkheid geattendeerd.

Een prettig vervolg van deze dag is mijn wens en..... morgen gezond weer op.

     B o n n e   S o i r é e

                     À  D e m a i n .

In de televisiekamer annex uitzendbureau. Twee liter water tappen duurt 4 minuten, 40 seconden.

 Gezeten in de televisiekamer ga ik nu mijn verhaal van vandaag uitzenden. Je kunt dit plekje dus ook een uitzendbureau noemen, in een andere betekenis dan van een kantoor voor werkzoekenden. Deze blogplek is weer een andere dan de twee die ik gewend ben te nemen.

Dit ook om te voorkomen dat sommige stralingsgevoelige mensen in de buurt gaan denken dat ze door mij de hele nacht wakker liggen.

Om zeven uur, over een kwartier al, wil ik hier naar studio sport van de Eredivisie kijken, ongestoord met een goede ontvangst.

Thuis was het tot nu toe een prettige dag met een aangename warmte. De wind komt uit het noorden en dan is het zelden benauwd weer.

Hans is enkele uren ijverig bezig geweest met zijn vertaalwerk.

We hebben samen de afwas gedaan en ik heb weer wat mooie letters bij elkaar geraapt.

Mooi.

Ook ben ik met water aan het sjouwen geweest vanaf de overloop van de bron naar huis.

De emmer staat onder de overloop.

Nu is het zeven uur .

Het vervolg van dit relaas wordt over een uur geschreven.

Acht uur nu bijna. Was wel leuk even naar het voetballen te kijken.

Ondertussen loopt de bron op Les Costilles nog steeds en continu door, zoals hij dat het hele jaar al doet.

Er is ondergronds een reservoir dat tweeduizend liter water bevat.

Die loopt dus over en regelmatig zet ik daar een emmer onder waarvan het water gebruikt wordt voor wassen, afwassen en toilet doorspoelen.

Flessen houd ik er ook onder en dat is dan voor drinkwater, koffiewater, theewater enzovoort.

 Regelmatig pak ik mijn oude mobiel erbij om met de stopwatch te kijken hoelang het duurt eer een fles vol is .

Uit de laatste metingen blijkt dat het nu vier minuten en veertig seconden duurt eer een fles van twee liter vol is .

Dit is nog steeds een prima snelheid. Het is overal erg droog en veel bronnen van mensen die ik ken staan bijna of helemaal droog.

Dat het een beetje bewerkelijk is om het water binnen te halen ligt aan mezelf.

Er staat een handpomp op het erf.

Er moet in ieder geval een ander leertje in. Maar ook ligt er een andere pomp al klaar.

Maar al die technische activiteiten laat ik nog maar even achterwege.

Een beetje moeite doen bevalt me beter.

Het vergroot ook de dankbaarheid voor het feit dat er überhaupt water is!!

Zo, nu kwart over acht ga ik me naar huis spoeden. Vroeg naar bed straks want morgen weer met Wim mee naar Saint-Agrève en dus half zes opstaan.

         B o n n e     N u i t .

Ratatouille eten met Hans en Wineke.

Goedenavond.

We zitten met zijn drieën op het hoofdterras van Les Costilles.

Wineke, Hans en ik hebben net ratatouille gegeten.

De twee zitten nu aan de koffie.

Zelf drink ik die 's avonds niet.

Terwijl ik naar Lamastre ben geweest en onder andere op het marktje heb gespeeld is Hans thuis gebleven en is onder andere met zijn werk bezig geweest.

Hij vertaalt boeken en artikelen van het Spaans in het Nederlands 

Ook heeft hij wat geschreven over zijn ervaring hier.

Zojuist heb ik dat vanaf zijn computer overgetikt.

Op de berg van Gert.

In de verte hoor ik gefluit.

Ik denk dat het Gert, de flierefluiter is die er al aankomt, de helling op, langs zijn zelf  geschilderde en geschreven bordjes met teksten als " Als je niet in sprookjes gelooft ken je maar de halve waarheid", " Lef is het enkelvoud van leven" en zo meer.

Maar het gefluit blijkt niet Gert te zijn, maar is een vogel die naderbij komt vliegen.

Vogels, dat zijn wij ook, vreemde vogels, van een ander ras, van de fantasie.

Zo kwam Gert deze ochtend ineens met een grote, rode Mexicaanse sombrero op zijn hoofd in de deuropening. Ik lachte me rot. Zijn voorstelling was al begonnen. Nee, dat zou later zijn, op de markt en dan ook in kleurige kleren, d.i. een zelfgebreide trui en met beschilderde klompen aan.

Gert is kleurrijk en toch is zijn rijk er één van eenvoud. Dat is wat hier heerst  eenvoud. Er is zon en er is schaduw. Vandaag een fris windje, gisteren een buitje. Goed toeven. Geen gedoe, geen ingewikkelde buitenwereld, nee het is: We leven hier buiten- gewoon", zoals op een ander bordje staat 

Gewoon buiten, zoveel als het kan en buiten het gewone.....

Hans. 

Zoals Hans schrijft heb ik vandaag mijn sombrero eens meegenomen en even opgezet op de markt.

Er was weer een andere muzikant in actie.

Ondertussen is het nu kwart voor negen 

Het licht van de zon op de overkant is nog maar een dunne strook.

De gasten babbelen nog steeds gezellig door.

Een gezellige avond is mijn wens.

Hans half tien gearriveerd, direct in gesprek met buurman Michel.

 Rond negen uur, schreef Hans vanmorgen ,was zijn bus uit Tournon aangekomen in Lamastre.

Hij zou daar proberen te liften naar hier en als dat te moeizaam zou gaan zou ik naar Lamastre fietsen en samen naar boven lopen met zijn bagage op mijn fiets.

Maar nauwelijks had ik dat voorgesteld of daar stond hij al.

Thee gezet voor hem en ontbijt aangeboden en daar kwam Michel de buurman aangelopen.

Hij had de driekwart trui meegenomen die ik in mei bij hem had gelaten toen ik hem en zijn vrouw bezocht in de Elzas op (grote om)weg hiernaartoe.

Zoals altijd was hij zeer geïnteresseerd in mijn bezoek en al spoedig zaten we in een geanimeerd gesprek.

       Hans links, Michel rechts.

Gezellig dat Hans er is, zijn komst inspireerde me in ieder geval al om mijn letters weer eens tevoorschijn te halen die ik in vorige zomers uitgezaagd en beschilderd had.

Het mooie woord beau heeft weer een plaatsje gekregen.

 En dit woord vond Hans ook wel grappig.

Het was aanvankelijk een zeer benauwde dag vandaag en dat kwam omdat onweer op de loer lag.

Er viel een buitje en daarna was het veel frisser.

Nu is het ineens nog maar tweeëntwintig graden en dat is lekker.

Ik ga nu eten koken.

Hans heeft een beetje honger, zegt hij.

Een prettige avond gewenst en tot morgen.

À  D e m a i n .

Waar is Hans? Op markt Vernoux veel enthousiasme om me heen.

 De vraag vanmorgen toen ik wegreed was:"Is Hans nu in Lamastre en ga ik hem daar ophalen?"

Hans is een vriend die gisteravond ineens aankondigde dat hij op weg was naar mij.

Uit zijn sms vanmorgen was het me echter niet duidelijk of hij al in Lamastre was of  nog in Valence.

Ik had goed gegokt door gewoon mijn plan uit te voeren en Wim in Vernoux bij te staan in de gloeiende hitte daar en eerst zelf te spelen.

De show wist ik goed uit te voeren gezien de vele enthousiaste reacties, maar de artiest had het weer moeilijk.

Vaak moest ik zingen met klepperend oor en op de gok.

Als het nu al goed over komt, wat zal het zijn als ik ooit weer onbevangen en ongehinderd kan spelen en er zelf ook van kan genieten.

Er was een ontmoeting met Bruno, een sympathieke man die ergens vlakbij de Col de Montreynaud woont.

We kennen elkaar al zeker twintig jaar, toen zijn kinderen die nu bijna volwassen zijn nog niet geboren waren.

Hij heeft al die tijd dat ik hem ken bijen.

Ooit heeft hij bij mijn buren Hennie en Janny een groot bijennest in huis weggehaald en de zwerm heeft het heel lang bij hem uitgehouden. En mijn  buren waren van hun medebewoners af.

Op mijn vraag of hij bij mij dat wespennest dat aan het plafond hing weg zou halen dat ik bij aankomst hier aantrof in de slaapkamer ( ik had een hulpvraag aan hem in gedachten) antwoordde hij ontkennend.

Maar ja, het is met een spuitbus gelukt, en dat heb ik hem maar niet verteld.

Maar een ander probleem wil hij wel oplossen.

Er staat namelijk een lange dode den gevaarlijk gebogen over de gastencaravan.

Behalve imker zijn is zijn beroep ook in bomen klimmen en lastige toppen afzagen.

Als het niet zo warm meer is mag ik Bruno daarvoor inschakelen.

Op de terugweg een bezoek gebracht aan mijn vrienden/buren Yvon en Olivier.

Het betreden van het terrein is wel op eigen risico.

Als je binnen komt word je inderdaad besprongen. Maar wel door een lieve hond.

Biby zal geen vlieg kwaad doen, ook geen vlinder.

Zojuist bij het aardappelen schillen is er een hoornaar in de compostbak gevlogen.

Mijn vraag is nu: Is dit een Aziatische of een Europese?

Hij lijkt wel een Aziatische te zijn als je dit ziet, want hij is vrij donker.

Normaal komen ze niet op eten af, dus zeker weet ik het ook niet.

Ik ga nu in ieder geval wel op het eten af.

De foto's op de blog zetten duurde zó lang dat ik van lieverlee nog op de fiets ben gestapt om hier op een blogplek het verhaal af te ronden.

De  bloemkool begint koud te worden.

Hans komt vanavond nog niet. De bussen van Valence naar Lamastre hebben heel onhandige tijden. Nu zit hij nog in een hotel in Tournon.

Tot slot nog een foto vanaf de Col de Montreynaud, vanmiddag genomen.

Uitzicht op Les Costilles vanaf  de col.

B o n n e   S o i r é e .

Cadeautje van Peter overhandigd door Benthe.

 Vandaag kwam zoals gisteren beloofd Benthe me het cadeautje brengen dat iemand uit Alphen meegegeven had.

Dat die iemand Peter was had ik al geraden.

Wat er in zat was nog een verrassing.

Het waren stroopwafeltjes uit Nederland.

En ook een leuk kaartje van deze trouwe bloglezers.

Het geheel heeft even een plaatsje gekregen in een boom.

Benthe is samen met haar vader Jozef naar mij toe komen wandelen.

Benthe wordt volgende week tien en wel op tien augustus en dat gaan ze hier groots vieren. Ook sprak ze over emoties die je kunt hebben. Dit naar aanleiding van het dood gegaan zijn,een paar weken geleden, van de hond van opa en oma, die Bo heette.

Ze is ook een grapjas.

De waarheid is soms onomkeerbaar, maar het bordje dat daar lag te slingeren heb ik zojuist wel omgedraaid.

Toen stond er dit te lezen.

     Je mag er van denken wat je denken wil.

Morgen ga ik waarschijnlijk weer op stap.

De kleinere en minder felle accordeon zit weer in de koffer.

De markt van Vernoux is dan mijn doelwit.

Een prettige avond verder gewenst.

Van slag of juist niet?

Goedenavond.

Het leek even zojuist of Google van slag was, want er kwam een ongebruikelijke lettersoort op het scherm en wat ik wilde deed de telefoon niet

Maar nu gaat alles weer "normaal".

Je kunt soms gekke dingen meemaken die je niet kunt begrijpen.

Als je denkt iets te weten, pas dan maar op.

Soms staat alles op zijn kop en ben je in de war, 

vooral als de normale gang van zaken er niet meer is.

Het is goed om niet altijd zeker te zijn van je zaak.

Het is vaak vallen en opstaan in ons leven, 

hoewel onze aarde meestal genoeg steun geeft om overeind te blijven 

of weer overeind te komen.

Het ergste voor een bokser is niet om terneer geslagen te worden, 

maar om niet meer op te kunnen staan.

Maar soms kun je omvallen en opstaan in een nieuwe wereld.

Het licht kan schijnen achter een horizon die op aarde niet bestaat.

Muziek kan komen uit hier onhoorbare bronnen.

Vandaag kwam mijn muziek echter gewoon weer uit mijn accordeon.

In Lamastre stond het instrument klaar naast de auto van Wim, die hem voor me meegenomen had.

Zondag had ik m gebruikt op de markt van Romans en  daarna is ie in de auto gebleven.

Mijn buren uit Alphen , Hennie en Janny met aanhang waren er ook. Ze zijn zondagavond gearriveerd op hun stek.

Janny rechts met dochter Annette en kleinkind.

We ontmoetten elkaar bij de kraam van Wim.

Morgen komen ze mij bezoeken en kleinkind Benthe vertelde dat ze dan een cadeautje kwamen brengen van iemand uit Alphen, die ze kende.

Ik ben benieuwd.

In ieder geval blijf ik morgen thuis.

Een fijne avond gewenst.

Me ziek gemeld en thuis gebleven.

" Zaterdag maakte ik muziek, zondag maakte ik muziek, maandag meld ik me ziek."

Deze uitspraak kwam voor in een leuk filmpje en is nu op mij van toepassing.

Hoewel we gisteren afgesproken hadden dat we samen weer naar de markt van Saint-Agrève zouden gaan heb ik er vanaf gezien en Wim in alle vroegte gebeld.

Had vannacht wat buikpijn en voelde totale ongemotiveerdheid om op de markt te gaan staan vandaag. Had misschien ook te maken met die momenten gisteren dat het spelen helemaal niet ging.

Afspraken afzeggen doe ik liever niet, maar ik maak ze ook zo weinig mogelijk om die reden.

Het deed me goed niet om half zes er weer uit te moeten en tot acht uur blijven slapen was weldadig.

Weer wat verder gevorderd met de hersenkronkel in mijn trui onder andere.

Gisteravond voor het slapen gaan mijn knie in de groene klei gezet die ik zaterdag gekocht had.

Daarna ook een zalfje erop gedaan uit een tube die hier al wel tien jaar ligt en waarvan de houdbaarheidsdatum al lang overschreden is.

Of het daardoor nu kwam of niet, feit is dat ik die nacht weinig last had.

Morgen ga ik wel weer naar de markt van Lamastre waarschijnlijk en Wim neemt mijn accordeon mee, die bij hem gebleven is.

Hij schreef dat hij maar een matige markt had vandaag in Saint-Agrève.

 Een prettige avond is mijn wens.

B o n n e   S o i r é e .