Een matig begin en een flitsend einde van het optreden in Nyons. Alle goede dingen in drieën? Nee, in vieren.

 Goedenavond. Je moet op een dag nogal eens dingen doen waar je tegenop ziet. Zojuist moest de fiets omhoog geduwd worden naar de kampeerplek die ik gevonden had  Maar het was zo steil en onbegaanbaar. Uiteindelijk heb ik het in twee delen gedaan. Eerst een zware tas en toen de fiets met de rest van de bagage.

Vanmorgen vond ik alles moeilijk: Opstaan, vuur maken, ontbijten, de fiets opladen. Ik was ook pas laat in Nyons waar de markt was. Tegen tien uur ben ik begonnen op een marktplein waar alleen maar levensmiddelen worden verkocht. In dat gedeelte van de markt is de sfeer het meest ontspannen en om te beginnen is dat goed voor mij.

Later ging ik in de winkelstraat staan waar de mensen vooral aan het shoppen zijn. De man tegenover me die lederwaren verkoopt  is een oude bekende van mij en die was meteen heel enthousiast toen hij mij zag, evenals zijn buurman die nu kennis met mij maakte. Een goede binnenkomer dus, maar er was weinig contact met het publiek en na een half uur hield ik het toch voor gezien daar.

Even verder op een pleintje wordt meestal muziek gemaakt door professionele bandjes en ik besloot om daar een kijkje te gaan nemen, zodat ik iets moois voor de status van Whatsapp kon vinden. Het was inderdaad nu ook weer het geval.

Rendez-vous op de status van Whatsapp.

Na een kwartiertje geluisterd te hebben ben ik zelf gaan spelen op een punt waar je van alle kanten in de kijkers staat, een heel centraal punt dus. Ik merkte dat ik verlegen was. Vaag herinnerde ik me ook dat ik daar ooit commentaar kreeg omdat ik er te lang stond. Maar lettend op de gezichten van de omringende marktvrouwen die vooral sieraden verkochten zag ik daar toch geen ergernis. Maar de reacties van het publiek op mij waren nu niet zodanig dat ik beter ging spelen.

Ach, ik vond het ook wel goed zo en besloot nog even iets verder te lopen in een straatje waar weinig mensen waren maar wel veel ruimte om te spelen. Het was kwart over twaalf, einde van de markt bijna. Het was het begin van een fantastisch half uur. Hier wel veel contact met de mensen. Het was vooral een kind van een jaar of zeven dat met mij de show maakte. Met een prachtig kleurrijk rokje danste ze prachtig. Omdat ik speelde kon ik het tafereel onmogelijk filmen, maar andere mensen deden dat wel, waaronder de moeder van het kind. Ik heb haar gevraagd of ze mij een filmpje op wilde sturen. Het zou leuk zijn als ze dat deed.

En zo was Nyons toch ook weer zoals het kan zijn. In tegenstelling tot andere keren ben ik in de middag niet meer gaan spelen buiten de markt. Ik doe het iets rustiger aan als toen. Tot de markt van morgen, in Dieulefit, moesten er weer tweeëndertig kilometer afgelegd worden.

De aftrap van de etappe naar Dieulefit is geweest.

Van die tweeëndertig kilometer moest er ook aardig wat geklommen worden. Toen het eerste hoogtepunt was bereikt heb ik op een bankje in een dorpje wat brood gegeten. Ik was niet de enige fietser daar. Een hele groep kinderen had ook pauze van een fietstocht. Bij navraag bleek dat in totaal twaalf schoolklassen de hele week van maandag tot en met vrijdag bezig zijn met de ronde van het departement de Drôme.

Het is een hele organisatie, want al die twaalf klassen hebben een ander parkoers.

Onderweg later kwam ik nog verschillende groepen tegen.

Één volwassene voor zes kinderen, is de regel. Maar er worden eisen gesteld aan de begeleider. Niet iedereen kan zomaar meedoen.

Het had nogal wat voeten in de aarde eer ik het plekje vond waar mijn tent nu staat.

Eerst vond ik deze schuur, maar het gras was er zo vreselijk hoog. Ook let ik tegenwoordig op het bereik van mijn smartphone. Dat was daar heel slecht, en dan is het een heel gedoe om de blog verzonden te krijgen.

Idem dito voor de plek hieronder. 

Ze hadden het gras wel eens mogen maaien.

En van dit hek heb ik de sleutel niet.

Maar na wat gezoek heb ik het nu weer heel goed en bovendien is het morgen nog maar twee kilometer, afdalend, tot Dieulefit.

Hoe het daar zal zijn weet ik niet.

In de zomermaanden is het daar een grote markt, maar het is pas juni.

Mijn ervaring is dat een kleine markt ook goed gaat, maar  het is leuker als een  hele lange straat tot markt gebombardeerd wordt.

Ik laat nog even zien hoe groot de  belangstelling voor Nyons vanmorgen was.

Tot op de nationale weg stonden de auto's geparkeerd.

En in het café vanmorgen zat dat hondje daar zo schattig.

Titelsong van de dag.

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder (Ramses Shaffy)

Chante, lutte, pleure, prie, ris, bosse et admire (Micheline van Hautem)

Deze laatste is een Vlaamse zangeres. Ze zingt dit lied van Shaffy ook in het Nederlands.

Lekker slapen is mijn wens.

B o n n e   N u i t .

Nou breekt mijn klomp! Markt Buis-les-Baronnies ook erg gezellig. Ook andere musici.

 Goedenavond.

Terwijl de bui lustig doorklettert op mijn tent, lig ik voldaan op mijn matje, mijn buikje weer goed gevuld.

Het was ook vandaag weer prettig om te spelen.

Een hele gezellige sfeer in Buis-les-Baronnies.

Dit keer was ik niet de enige muzikant. Er stond een leuk stel. De man met een gitaar, de vrouw met een triangel. En ze zongen fanatiek in een taal die ik niet een twee drie verstond. Ik heb het hen gevraagd. Het was Portugees uit Brazilië. Maar zelf waren het toch gewoon Fransen.

Ik was blij dat ik zo weer een filmpje kon maken voor de status van Whatsapp.

Zelf kon ik vandaag ook weer een potje breken, maar ook........een klomp.

Al een tijdje was het de vraag hoe lang de al steeds verder scheurende klomp het nog zou houden. Mijn eerste gedachte was toen de klomp in tweeën brak, hoe moet ik straks met goed fatsoen naar de fiets lopen? Het optreden ermee ging nog wel als ik mijn voet onbeweeglijk hield, maar dat deed ik niet lang zo. Gewoon maar met een sok rechts en met een klomp links aan de voeten. Al spoedig was ik het er met mezelf over eens hoe ik de weg terug naar de fiets aan zou pakken: Er maar gewoon een onderdeel van de show van maken en de twee klompdelen die ik in mijn hand had nog eens extra laten zien aan de lachende marktmensen.

In de supermarkt direct na het plaatsje vond ik behalve etenswaren ook lijm en zojuist heb ik een lijmpoging gedaan.

Benieuwd hoe lang het houdt en of ik er nog een paar dagen mee op kan treden.

Het is ongeveer dertig kilometer tussen Buis-les-Baronnies en Nyons, waar het morgen markt is. Hiervan moet ik er morgen nog zes. Op de route van vandaag heb ik deze al vaak door mij gepasseerde kerk eens op de foto gezet.

De markt van morgen is weer een hele grote en over het algemeen is het me daar goed afgegaan. Vaak zijn er meerdere muzikanten.

Intussen is de regen nu opgehouden. Het had bijna een uur geduurd. Nu is alleen de merel nog hoorbaar, die echter tijdens de regen ook lustig door floot.

Uitdrukking van de dag.

Van het kastje naar de muur lopen.

In het Spaans hebben ze daar dit voor:

Ir de la ceca a la meca.

Waar de woorden ceca en meca vandaan komen is niet duidelijk, maar meca is onder andere Mekka en ceca zou een ander bedevaartsoord kunnen zijn uit de zestiende eeuw. Hoe het ook zij, het klinkt in ieder geval mooi.

Ik ga er weer een eind aan breien. Ik vind het zo heerlijk als ik 's-avonds in mijn slaapzak mag kruipen en tot morgenochtend niets meer hoef te doen.

Trouwens, van mijn knie heb ik de laatste tijd weinig last, ook niet als ik lig. En vorige week had ik twee dagen last van een schouder, maar daar is het bij gebleven.

Welterusten

B o n n e   N u i t .

De beste en leukste markt tot nu toe van mijn tournee. Vaison-la-Romaine. 23 kilometer tot die van morgen bijna afgelegd.

 Goedenavond.

Het liep niet zo vlotjes vanmiddag, het zoeken naar een kampeerplaats. Ik hield daarbij ook rekening met het bereik dat hier tussen de heuvels niet zo goed is. Maar dat is hier waar ik uiteindelijk beland ben ook niet perfect.

De markt in Vaison-la-Romaine verliep heel goed vanmorgen. Het begin is altijd belangrijk. Daarvoor had ik een ruime plek gevonden waar de marktmensen weinig last van me konden hebben.

De vrouw tegenover me die honing verkocht kwam al vrij snel bij me staan. Ik dacht oh jee, maar ze vroeg of ik op zondag op brocantes wilde spelen die gehouden worden in een plaatsje in de buurt. Niet zo veel kans daarop want heel snel kom ik  niet meer hier.

Op de status van Whatsapp zie je een filmpje hiervan.

Toen ik na een uurtje de boel inpakte om koffie te gaan drinken en daarna een andere plek in te  nemen reageerde ze zelfs teleurgesteld dat ik wegging. Zo kan het dus ook gaan.

Een en ander stimuleerde natuurlijk mijn zelfvertrouwen en na de pauze durfde ik overal te gaan staan, ook waar de dichtheid van de verkopers groter is.

Over het algemeen tevreden gezichten om me heen dus. Ook werden er legio foto's van me gemaakt.

Een markt die zo mooi ging als deze heeft ook weer het plezier in het spelen vergroot en morgen durf ik het ook wel weer aan in Buis les Baronnies. Hier is de markt klein maar druk en er zijn meer alternative mensen dan op de voorgaande markten. Mijn ervaring daar is over het algemeen goed, maar het probleem is dat je je meer op moet dringen dan gemiddeld, omdat er minder ruimte is. Maar ja, als ik zo goed speel als vandaag kunnen de marktmensen veel hebben.

Tot deze speelplaats is het morgen ongeveer nog vier kilometer, dus kan ik lekker ontspannen de dag beginnen, net als vanmorgen, zonder me te hoeven haasten.

Het was mooi fietsen met prachtige stapelwolken in het vizier.

Regen werd er vandaag niet verwacht, maar toch, vanavond is er weer een kans daarop.

Daarachter in de verte is een stuk Mont Ventoux.

Aan de rand van Vaison-la-Romaine staat een merkwaardige gebouw.

Lezers die Grieks gehad hebben op school kunnen het misschien ontcijferen, maar ik niet.

Vaison heeft ook een middeleeuws gedeelte.

Met het zicht hierop kwam ik vanmorgen aangefietst. In andere jaren ging ik in de middag na de lunch nog eens die richting op en ging halverwege de oprijlaan staan met mijn accordeon. Het was altijd bingo. Maar vandaag heb ik gekozen om rustig de drieëntwintig kilometer aan te vangen die me te doen stonden om  daarna op tijd ter plekke te zijn. In die tijd schreef ik ook nog geen blog, en met dat schrijven ben ik ook wel een tijdje zoet.

Titelsong van de dag.

I did it my way ( Frank Sinatra)

Comme d'habitude ( Claude François)

De meeste lezers zullen wel weten waar Frank Sinatra over zingt .

Claude François bezingt de sleur van het huwelijk.

Intussen dondert het achter mij al flink, maar ik mag lekker in de tent hiervan weer genieten.

Tot morgen

À  d e m a i n .

61 kilometer overbrugd van de ene marktengroep naar de andere. Markt van Cavaillon beantwoordde aan mijn verwachtingen.

 Goedenavond.

Het is gelukt. Na het spelen op de markt van Cavaillon ben ik naar Vaison la Romaine gefietst, waar morgen markt is. Eenenzestig kilometer in totaal. Dit vind je dan al gauw heel veel als je de laatste dagen hooguit tien kilometer af hoefde te leggen van de ene markt naar de andere.  Maar de dagen zijn lang, dus wat tijd betreft moest het goed te doen zijn, vond ik, toen ik rond half één ophield met spelen.

Omdat ik geen winkel vond voor boodschappen ben ik helemaal tot het plaatsje zelf gefietst , terwijl ik liever een kilometer of tien ervoor ophoud om de volgende dag de rest te doen. Maar het voordeel is wel dat ik hier een vast kampeerplekje heb, iets beneden Vaison la Romaine,  aan de rivier de Ouvèze. Vandaag vond ik het echter niet geschikt omdat de rivier erg hoog staat. Het was een blubberzooi, waar ik normaal met de tent sta.

Echter, een paar kilometer verderop vond ik een prima plek, op de hoek van een druivenveld, en net boven het water.

Wel was ik bekaf toen ik rond zeven uur mijn spullen uitpakte en de tent opzette. Even zat ik vijf minuten laveloos op mijn slaapzakstoel, maar daarna moest er weer flink aangepakt worden. Aardappelen schillen, vuurtje maken.............

En het eten zelf is in dit soort omstandigheden ook al een opdracht. Een hele prestatie is het dan om de pan weer leeg te krijgen. 

Maar ook dat is gelukt.

Toen ben ik naar beneden  gelopen om een kijkje te nemen bij de rivier die inderdaad hard stroomt, en er een opname van te maken voor de status van Whatsapp.

Ik wilde ook laten zien hoe ik vandaar weer bij de tent kwam, maar ik struikelde bijna over een in de weg hangende bramenstruik. Verdorie nog aan toe......Het is allemaal te zien en te horen.

Intussen is het weer aan het donderen en regent het, maar dat kan mij wederom niet deren nu ik veilig in de tent lig. Ik was blij dat de buien vanmiddag niet vielen waar ik fietste, maar er zaten er wel een paar.

Vanmiddag heb ik als lunch een pizza gegeten bij een aardige man die ze bakte in een houtoven.

De oven

De brandstof voor de oven

De pizza die hij voor mij bakte.

En zo ligt Cavaillon weer achter me, waar het er vanmorgen aan toe ging zoals ik het daar gewend was. Een grote ruime markt met veel gemoedelijkheid.  De enige die last kon hebben van mijn muziek was ik zelf. Door het rustig aan te doen en af en toe een minuutje stilte in acht te nemen konden mijn oren de herrie redelijk verdragen.

Het eerste plekje waar ik vanmorgen ging staan zag er zo uit:

Je ziet, ik word steeds professioneler. 

Hieronder zie je waar ik nu inmiddels ben. En ook het vervolg van de tournee: Vaison la Romaine morgen. Buis les Baronnies woensdag. Nyons donderdag. Dieulefit vrijdag. Crest zaterdag. En dan ben ik alweer aardig in de richting van thuis.

De afstanden zijn niet zo groot maar er zit wel veel reliëf tussen.

Natuurlijk kan ik nog wel andere gedachten krijgen, maar deze volgorde heb ik al vaak gedaan.

De markt van morgen is groot maar niet altijd gemakkelijk. Het is veel meer dringen geblazen dan bijvoorbeeld in Cavaillon. De marktmensen zijn eerder geprikkeld. Ook zijn er vaak andere muzikanten waar je rekening mee moet houden .

Mijn ervaring is dat het drie op de vier keren (erg) goed ging, maar het was ook een paar keer flut.

Een goede nachtrust is belangrijk en daar ga ik nu aan beginnen en is ook mijn wens.

B o n n e   N u i t .

Oh , het gezegde van de dag was ik vergeten.

Gezegde van de dag ( In het Spaans)

Irse de GuateMALA para ir a GuatePEOR

Het gaat van kwaad tot erger.

In de welbekende stad Guatemala zit het Spaanse woord MALA ,wat SLECHT betekent.

PEOR betekent SLECHTER en maakt nu deel uit van de gefantaseerde stad Guatepeor.

Het hele gezegde, letterlijk vertaald is dan: Je gaat naar Guatemala, maar komt in Guatepeor uit.

Enorme drukte op markt van L'Isle-sur-la-Sorgue. Opnieuw hard fietsen in het onweer voor te blijven.

Goedenavond. De geschiedenis herhaalt zich, tenminste in mijn geval. Vanmiddag moest ik weer in paniek bidden om een droge kampeerplaats. Maar dit keer leek het niet te lukken om op tijd in de nog op te zetten tent te zijn. Grote druppels vielen al op mij, terwijl ik nog aan het fietsen was. En het bliksemde in de verte. Maar op hetzelfde moment zag ik een weggetje naar rechts dat weldra een afslag naar een boomgaard had. Snel reageren was weer geboden, terwijl de regen even zijn adem inhield om even later pas echt los te barsten toen ik in de tent zat met al mijn spullen. Het donderde er flink bij. Weer gered dus.

L'Isle-sur-la-Sorgue was zoals ik het kende, of zelfs nog omvangrijker qua markt en mensenmassa. Ik heb er ongestoord kunnen beginnen op een punt waar geen marktmensen last van mij konden hebben en er toch veel publiek langs kwam. Mijn derde en laatste plekje was naast de winkel Vival. Hier heb ik ook een filmpje gemaakt voor de status van Whatsapp, op het moment dat de kerkklok twaalf uur luidde.

Intussen werden zowel mijn spreuken als mij 

door de mensen bekeken.

Rond twaalf uur luidden de kerkklokken.

Frustratie bij mij is en blijft dat ik mijn eigen muziek vaak moeilijk kan verdragen omdat mijn oren niet goed functioneren. Daarom speel ik met minder plezier dan dat ik gewend ben. Bij het publiek komt het gelukkig wel goed over, dat merk ik aan de reacties.

Morgen weer een markt waar ik goede ervaringen heb. 

Deze is ook groot, maar ruimer. Daar kan ik  lekker mijn gang gaan. Tussen beide marktplaatsen zitten ook maar elf kilometers.

Cavaillon ligt net iets onder de blauwe stip waar ik nu ben.

Daarna weer ik nog niet hoe het verder gaat. Misschien vind ik voor dinsdag niks en fiets ik weer terug noordwaarts. Een heel stout plannetje zegt: fiets maar door naar Italië en dan de Alpen over via Zwitserland naar Nederland.

Maar ik wil mijn geraniums en tomatenplanten niet laten verpieteren thuis op mijn berg. 

Dit mannetje vond ik grappig op de markt. Hij verkocht kleine flesjes water die hij koel hield door af en toe Manneke Pies eroverheen te laten zeiken.

Omdat ik op de terugweg richting fiets bijna struikelde is een van mijn klompen er nu heel slecht aan toe.

Het belangrijkste is dat hij nog heel is, zodat ik hem nog aan kan.

.

Zoals ik in het begin schreef herhaalde de geschiedenis zich wat mij betreft met betrekking tot het onweer waar ik elke middag mee te maken kreeg tot nu toe. In Frankrijk hebben ze daar echter dit voor:

Zegswijze van de dag.

L'histoire ne repasse pas les plats

Dit betekent zoiets als dat de geschiedenis dezelfde afwas niet nog eens overdoet. Met andere woorden:

De geschiedenis herhaalt zich niet.

De krant Dauphiné Libéré lezend las ik daar gisteren dat ze het spreekwoord tegen konden spreken als de rugbyclub van Grenoble zou winnen van Perpignan, daarmee het huzarenstukje herhalend van 2018 toen ze wonnen en daarmee promoveerden.

Het is echter dit keer niet gelukt, ze promoveren niet.

Tien over zeven nu. De regen die een uur lang nog viel om de onweersbui na te spoelen is weer opgehouden. Tijd voor het toetje.

Een fijne avond gewenst.

B o n n e   S o i r é e .

Markt ging heel goed. Wel last van de hitte. Onderdak net op tijd voor de dagelijkse onweersbui.

 Goedenavond.

Het was vandaag weer haasten en hopen een kampeerplek te vinden voor de dagelijkse onweersbui. Het is in totaal maar elf kilometer van de ene marktplaats naar de andere, maar toen ik op de fiets zat doemde mèt de onweerswolken ook de vraag weer op of ik het er zonder een nat pak af zou brengen.

Het traject ging precies in de richting van deze prachtige wolk.

Zoals vaker moest ik eerst nog de winkel bereiken waar ik mijn boodschappen kon doen. Toen ik binnenstapte donderde het al volop, maar toen ik eruit was, was het nog steeds droog. Daarna was de redding er weer. Bij de gevonden kampeerplek stond zelfs een ware schuilhut. En dat kwam uit want de regen begon al toen net mijn tent stond en de andere spullen nog in de fietstas zaten.

De fiets in het gebouw gezet en ik ernaast.

De vallende druppels kon ik droog bekijken en die zie je op de status van Whatsapp.

Vanaf de tent een blik op mijn fietsenstalling.

Het was weer vrij snel droog en de warme zon kwam weldra terug.

Van de hitte had ik nogal last tijdens het spelen op de markt. Het kostte nogal wat doorzettingsvermogen om te blijven staan, maar het is gelukt en het was een prima markt, net als de vorige keren dat ik er speelde.

Omdat de  de markt niet zo breed is, moest ik er wel op letten niet te lang op één plek te blijven staan, maar verder kon ik vrijuit mijn gang gaan.

Na aankomst deed ik een oriënterend loopje op de markt, waar het spoedig veel drukker werd.

Dit ook op de status van Whatsapp.

In de pauze kon ik de krant lezen onder het genot van een kopje koffie. Er stond onder andere te lezen dat vandaag de Mont Ventoux beklommen wordt met het doel geld op te halen voor kankerbestrijding. De vijfvoudige winnaar van de Tour de France, Bernard Hinault doet mee.

Op naar de mythische col van de Mont Ventoux.

Zoals gezegd was er vandaag maar weinig te fietsen. Van de elf kilometers resteren er nog vijf voor morgenochtend.

De markt van morgen in Isle sur la Sorgue is een hele drukke, met veel toeristen. Daar gaat het mij meestal ook goed af, hoewel het vooral in het begin voorzichtig spelen geblazen is. In die drukte zijn de marktmensen nogal gestresst. En dan die benauwde hitte erbij.

Intussen rommelt het trouwens weer. Zal er nog een buitje komen? Het is inmiddels acht uur.

Woord van de dag .

Tournée (in het Frans)

Tournee (in het Nederlands)

Het Nederlandse woord tournee wordt wel eens verkeerd geschreven als toernee. Daar heb ik me in deze blog ook wel eens aan bezondigd. Piet heeft me er gisteren nog voor op  de vingers getikt en het woord verbeterd. En dat was niet de eerste keer. Ik leer het wel... ooit...

Welterusten allemaal, zou ik zeggen en mooie dromen. 

B o n n e   N u i t

B o n n e s   R ê v e s .

Vrij slechte markt. Meerdere concullega's. De vriendelijke eigenaar van tuindersbedrijf zit naast me

 Goedenavond.

Daar zit ik dan op mijn nieuwe kampeerplek. Het is weer een tuindersbedrijf en net als gisteren kwam de eigenaar ook weer naar me toe. Deze man is zo mogelijk nóg iets vriendelijker dan die van gisteren. Ook hij kwam net aangelopen terwijl ik met mijn vuurtje bezig was, maar vond het juist heel leuk te aanschouwen hoe ik mijn eten bereidde. Hij bood me zelfs een bakje aardbeien aan, dat hij even later kwam brengen.

Bij navraag vertelde hij dat hij ongeveer veertig plukkers in dienst heeft die tot augustus bij hem werk hebben.

Zojuist heb ik voor hem nog wat muziek uit de koffer gehaald, na hem verteld te hebben dat ik met een toernee bezig ben in de Provence. Normaal vertel ik daar niet over als ik mensen ontmoet. Ik zeg meestal alleen dat ik een fietsreis aan het maken ben. Maar nu ga ik het eens over een andere boeg gooien en meer in details treden naar de mensen toe.

Het vinden van dit plekje ging onder nagenoeg dezelfde omstandigheden als gisteren en de dagen ervoor. Onweer was op de loer en ik naderde de speelplek voor morgen. Nu ook precies voor Pernes la Fontaine kwam deze overnachtingsplaats opduiken terwijl het weer erop leek dat die niet meer zou komen.

Ik moet alleen nu wel sociaal zijn terwijl ik mijn verhaal ook wil schrijven.

De markt van Carpentras was niet mijn markt vanmorgen. Ik kon weinig contact krijgen met het publiek. Ik schreef gisteren al: deze markt gaat heel goed of heel slecht. Omdat het de 

vorige vier keren altijd heel goed ging verwachtte ik dat vandaag ook. Maar vandaag ging het dus niet goed. Misschien kwam het ook wel omdat je hier net iets boven jezelf uit moet stijgen om het publiek voor je te winnen. Dat dit niet lukte heeft ook met mijn oren te maken.

Er komt bij dat er vandaag meerdere artiesten waren die wel dat niveau haalden, voor zover ik het kon horen.  Zij gaven mij  gelegenheid om wat van hen te laten zien en horen op de status van Whatsapp. En dat vond ik wel heel fijn.

Deze man zong Engelse liedjes.

Deze charmante vrouw was hier parole parole parole aan het zingen.

Zij en bovenstaande gitarist komen op de status van Whatsapp.

Ondertussen vallen nu de dagelijkse druppels en ga ik de tent in. De man is inmiddels ook elders.

Dat ik voor Pernes la Fontaine heb gekozen als marktplaats voor morgen kwam eigenlijk vrij onverwachts. Ik heb geen papieren landkaart meer, die is afgelopen zondag gestolen. Ik wist zo uit mijn hoofd niet waar morgen interessante en qua afstand doenlijke markten zijn, maar dan leek me Avignon wel wat. Daar is, zag ik, een grote brocante iedere zaterdag. Op weg daarnaartoe, terwijl de lucht in het oosten alweer gitzwart was van een naderend onweer, zag ik op een van de borden toevallig Pernes la Fontaine staan. Daar ging een lichtje bij me branden en in mijn herinnering zag ik me daar langs een riviertje een markt animeren. Het moet twee jaar geleden zijn want het was toen in het begin van de coronatijd.

Oh, zo deed ik het dus de vorige keer: Na Carpentras naar Pernes la Fontaine. Want Avignon vind ik te groot en die stad heb ik altijd vermeden. De markt van zondag ligt daarna ook weer niet veel verder en zelfs voor maandag heb ik iets. Een tournee herhaalt zich. Maar ondertussen kom ik wel steeds verder van huis.

Ben nu bij de blauwe stip .

Tien kilometer daaronder ligt Isle sur la Sorgue, waar zondag markt is. Verder naar onder zie je Cavaillon, waar maandag de markt is.

Valence, waar afgelopen vrijdag het eerste optreden van de tournee was, is al ver weg.

En mijn plantjes op Les Costilles, hoe zal het daar mee gaan? Volgens Wim heeft het daar helemaal niet geregend.......

Ach ja, we zullen zien hoe het loopt. In ieder geval eerst maar weer een lekker toetje eten. De aardbeien zijn meer voor morgen. Voor het slapen gaan beter geen fruit, want dat geeft juist energie en houdt je wakker.

De zegswijze van vandaag komt uit het Spaans.

Zegswijze van de dag.

Poner cara de pocos amigos.

Zijn gezicht staat op onweer.

Als iemand heel boos kijkt zeggen ze in Spanje dat hij een gezicht laat zien van weinig vrienden.

Ik wens u een prettige avond toe.

B o n n e   S o i r é e .

Markt van Orange was prima theaterplek voor mij. Pizza gegeten als lunch. Nog net gelukt kampeerplek te vinden voor Carpentras.

 Goedenavond.

Het was even spannend vanmiddag of ik nog een kampeerplek kon vinden voor Carpentras, waar morgen markt is. Maar dankzij Antonius is het vandaag ook weer gelukt. Het is op het terrein van een bedrijfje waar onder andere vijgenbomen in kassen worden gekweekt.

Hier op de kampeerplaats, was ik weer ruim op tijd, rond half vier al. Na de markt van vanmorgen in Orange ben ik niet, zoals voorgaande keren, in de middag nog gaan spelen in de straten van het voetgangersgebied. Ik ga niet meer helemaal tot het uiterste, omdat dat niet per se hoeft. De markt op zich was al mooi genoeg geweest. Die ging na twaalf uur, toen ik ophield, nog wel even door.

Een grote, gezellige en drukke markt.

Wat ik gisteren schreef van de vorige keer, een jaar of vier geleden, kwam nu ook weer uit. Toen ik goed en wel mijn eerste liedjes ten gehore bracht sprak een man me aan: ik mocht hier niet gaan staan, want ik blokkeerde de passage. Maar de oplossing gaf hij meteen ook aan. Precies tegenover was het geen probleem. Ik wist toen meteen dat het de marktmeester was.

Daar tussen mijn bordjes en mijn hoedjes stond ik, maar toen ben ik ertegenover gaan staan. Even goed.

Ik mocht me, in tegenstelling tot gisteren, weer verheugen op genoeg belangstelling. Veel mensen maakten foto's van mijn spreuken en een vrouw kon zich helemaal vinden in deze:

Dit is tevens de 

Spreuk van de dag.

Comme la plus grande beauté est dans l'invisible, la plus belle musique est dans le silence.

Deze heb ik zelf verzonnen en ook de Nederlandse versie.

Zo mooi als het schilderij van het onzichtbare is, zo mooi is ook de muziek van de stilte.

Grappig vond ik vandaag  toen ik bij het uitpakken van mijn koffer zag dat er een huisjesslak op een van mijn bordjes zat.

Even speelde ik met de gedachte om het beestje op een krop sla te zetten van de groentevrouw die naast me stond, maar heb dat toch maar niet gedaan. Bij het fonteintje achter me heb ik hem maar neergezet.

Zoals ik schreef ben ik toen de grootste drukte voorbij was opgehouden met spelen en toen enkele ansichtkaarten gekocht en postzegels. Enkele mensen die niet zo goed in appen zijn kan ik zo op deze manier iets van me laten horen. Is nog persoonlijker ook, vind ik.

Daarna ben ik  aangeschoven op het terras van een restaurant en heb lekker luxe een gedeelte van de opbrengst verbrast met het eten van een pizza.

 

De te fietsen afstand vandaag om bij de markt van morgen te komen was vijfentwintig kilometer.

25 kilometer tussen Orange en Carpentras.

Carpentras deze kant op.

De markt van morgen is ook weer een grote en waarschijnlijk zal ik me er weer in kunnen vinden. Mijn ervaring daar is dat het heel goed of heel slecht kan gaan, maar de laatste keren ging het geweldig, en dat verwacht ik morgen ook.

Maar nu mag ik straks weer lekker slapen. De eigenaar die er net even was waarschuwde me voor wilde zwijnen. Hij liet zien hoe ze grond hier los woelden. En ik mocht ook geen vuur maken. Het eten was net ongeveer gaar toen hij kwam.

Welterusten straks 

B o n n e   N u i t .