Onverwachts bezoek. Even genoeg van de hitte.

 Goedenavond. Net had ik even genoeg van de hitte, terwijl de meeste van mijn landgenoten er niet genoeg van kunnen krijgen, nu het eindelijk in Nederland ook eens zomer is. Maar ik heb al een lange Franse zomer achter de rug.

Zoals in Frankrijk vaak het geval was had ik net weer eens moeite het warme eten binnen te krijgen. En er rest nóg een bord.

......En dat tweede bord heb ik nu nog even naar binnen gewerkt, nu het zweten weer een beetje uitgewerkt is.

Vandaag onverwacht bezoek gehad van een vriend die veel meegemaakt heeft.

Hoe kan het gaan? Als de dag zijn gewone gang gevolgd heeft tot het moment dat heel je leven verandert.

Je snakt naar adem, niet beseffend wat er gebeurd is.....

Je wereld staat op zijn kop.

De dreun gaat door en kan als tikjes terugkomen op ieder willekeurig moment. 

Een ongeluk zit in een klein hoekje. 

Maar dan...........

Een vogel vliegt op en vervolgt zijn weg, geschrokken van het lawaai van een grote vogel.

De wind en de lucht wijzen hem de weg.

De afstand wordt overbrugd. Hij zegt : Kom, ik neem je mee op mijn vleugels, en je zult weer lachen en ik zal je een glimp laten zien van die andere wereld. En kijk, daar zit ie, woef woef en hij heeft ook vleugeltjes gekregen. En hij wenkt jou. Koekoek, waar ben je?

Het verleden is weggewaaid en heeft plaats gemaakt voor het heden. Gescheidenheid is tijdelijk. Hereniging is nabij. 

(Op de status van WhatsApp zie je die vogel wegvliegen voor een grote vogel,  terwijl een spin rustig alles over zich heen laat komen)

Er was ook afgesproken bezoek. André en Sjaantje kwamen koffie drinken,  waarbij we er de rest van de cake bij opgegeten hebben die er nog lag van een vorige gaste.

Buurman meerkoet wast zich..........

............en zwemt weer terug het riet in.

Vanmiddag heb ik het verder rustig aan gedaan en morgen komt er een actieve dag. Het is afgesproken dat ik naar Wageningen ga. De man waar ik de nieuwe fiets van kocht heeft daar een voorbagagerek voor mij dat ik af ga halen. Daarna naar Ingen, waar Andries zo vriendelijk is om deze te monteren. Hij heeft ook al mijn ouwe trouwe merrie klaargemaakt. 

Hij hoopt maar dat ik er geen grote reizen meer mee ga maken,  maar dat weet je toch maar nooit.

Tenslotte een foto van de mooie uiterwaarden van de Waal, waar we vandaag even naar toe gereden zijn.

Aan de strandjes waren wat badgasten aan het recreëren. 

Uitdrukking van de dag (Spaans)

A las duras y a las maduras.

Door dik en door dun.

Letterlijk betekent de Spaanse zin : Bij rijp en bij onrijp.

P r e t t i g e   A v o n d .

Oor uitgespoten, maar moet nog steeds w a t z e g j e zeggen. Bij Henny in Oss gegeten..

 Goedenavond. 

Daar ben ik weer, net terug van Oss waar Henny en ik mijn gisteren gemaakte ratatouille voor een groot deel opgegeten hebben. De ontmoeting met haar was de eerste test om te zien hoe mijn gehoor nu is, sinds de assistente van de huisarts vanmorgen mijn linker oor heeft uitgespoten. 

Helaas moest ik me nog steeds bovenmatig inspannen om te kunnen communiceren, soms met mijn handen om mijn oren. En ook Henny moest regelmatig herhalen wat ze zei. Maar in ieder geval,  een eerste stap is nu gezet.

Maar verder was het fijn om weer eens in haar leefwereld te zijn, dat was een hele poos geleden.

Henny in haar outfit die mooi bij de kleur van haar bloemetjes past.

Ze had een aanbieding voor mij die ik met beide handen aannam. Van een vriendin heeft ze namelijk twee hoeden gekregen omdat die vriendin ze niet meer op kan. Zelf heeft Henny er ook niets mee, maar ze mag ze wel doorgeven.  Bij mij is ze aan het goede adres, want hoeden passen mij altijd en ik heb ze bij mijn optreden altijd op.

Een van de twee gekregen hoeden. Ik kan er nog een kleurig geknoopt bandje omheen doen.

Bij ons in het veld neemt vaak een reiger plaats.  Die heb ik gefotografeerd toen ik vanmorgen thuis kwam van Maasbommel waar de huisartsenpraktijk is.

Ook heb ik hem in vogelvlucht gefilmd toen hij de weg overstekend de wijde wereld in vloog.

Op de status van WhatsApp is dat te zien.

Mijn borduurwerk is weer iets verder gekomen de laatste dagen.

Het houdt me bezig dit handwerk,  zo zelfs dat ik deze dagen minder met mijn smartphone bezig ben dan ik gewend ben. Het is altijd goed als een verslaving minder wordt.

André heeft nogal wat rommel dat op de nominatie staat om afgevoerd te worden,  maar daar zijn multiplex platen bij, die ik gebruiken kan om mijn houtstapels af te dekken. 

Één zo'n stapel,  nog voordat ik hem bedekte met zo'n plaat.

Rona en Marcel,  die gisteren per boot me kwamen begroeten kwamen vandaag op de fiets langs. Maar ook nu bleef het bij langs komen. We zullen binnenkort wel weer eens meer tijd voor elkaar vinden. 

Spreuk van de dag  .

Als je er naast zit hoef je er nog niet uit te liggen. 

Mijn buurman zit er zelfs altijd naast. 

W e l t e r u s t e n  .

Hanny kwam op de koffie en op de ratatouille. Rona en Marcel kwamen mij via het water begroeten.

 Goedenavond. 

Hanny kwam gezellig op bezoek vandaag. We hebben koffie gedronken en onder andere ook onze hersenen verenigd om moeilijke cryptogrammen op te lossen. 

We hebben ook samen ratatouille genuttigd die ik vanmiddag op het vuurtje klaargemaakt heb. 

Terwijl ik boven wat ingrediënten bij elkaar zocht voor het maken van de ratatouille wierp ik een blik op Hanny.

Terwijl Hanny met denkwerk bezig is, snijd ik de uien,  paprika's, champignons,  prei en tomaten, die gebruikt worden in de ratatouille. 

Terwijl ik aan het kokkerellen was hoorde ik plots vanaf het water "Hé Gert" roepen.  Ik ernaartoe en het bleken Rona en Marcel te zijn, vrienden uit Oss, die met een heel gezelschap in een zeilbootje zonder zeilen mij kwamen begroeten. 

Voor de status van WhatsApp wilde ik een filmpje maken,  maar toen ik het zojuist bekeek bleek het per ongeluk vanuit de selfiestand opgenomen te zijn. Een foto van mijn kop heb ik uit dat filmpje gehaald, en die staat hieronder. 

Maar ik maakte nog een tweede filmpje en dat staat wel op de status van WhatsApp. 

Intussen heb ik vandaag ook alweer twee keer mijn oren gedruppeld met olie. Dat doe ik straks nog een keer. Morgen half tien gaat de assistente van de huisarts ze uitspuiten. Het verdere programma voor morgen is een bezoek brengen aan vriendin Henny in Oss, die met mij de rest van de ratatouille gaat opeten. 

Hoe krijg je het vervoerd op de fiets,  vroeg Hanny.

Dat zien we morgen dan wel weer!

Dat wordt vast een gezellig weerzien na al die tijd dat ik weggeweest ben.

Aanstaande zaterdag kent ook al afspraken,  maar daar rep ik nu nog niet over.

Spreuk van de dag 

Als je alles onder de duim wilt houden zal er veel tussen je vingers wegglippen. 

W E L T E R U S T E N .

Nieuwe fiets gekocht. Mijn ouwe trouwe reisfiets is ook bijna weer in orde gemaakt door Andries.

 Goedenavond. De kogel is door de kerk. Een andere en volgens velen een heel degelijke fiets heb ik gekocht. We zijn daarvoor naar Wageningen gereden, Andries, Ellen en ik. 

Mijn ouwe trouwe merrie, die me al door grote delen van Europa heeft vervoerd, wordt niet afgedankt, maar er moest wel het een en ander aan gebeuren.

Gistermiddag en vanmiddag is Andries er druk mee bezig geweest. Als onderhoudstechnicus heeft hij lange tijd bij de posterijen gewerkt om daar onder andere de sorteermachines draaiende te houden. Het is heel belangrijk om de bewegende delen op tijd in te vetten. Vaak heeft hij me verteld dat ik dat bij mijn fiets ook moet doen. Maar ja, daar is mijn technische vaardigheid niet toereikend voor. Maar nu de fiets bij hem was vanwege mijn vraag of ie de zwiepende pedaal goed kon krijgen kon hij het ook niet laten om de hele trapas eruit te halen.  Die zou heus na al die jaren wel ongeveer droog staan. 

Gevolg van de operatie was dat een van de kogellagers van ellende uit elkaar viel. Er waren geen andere kogeltjes in zijn werkplaats te vinden om het probleem te verhelpen.  En dus kon ik niet meer naar huis gisteravond en gaf ik toe dat het een idee was om vandaag samen naar een hem bekende fietsenzaak in Wageningen te gaan, waar ze hele goede tweedehands fietsen hebben.

En zo zijn we vanmorgen gedrieën daar naartoe gereden. We vonden eerst met veel moeite  een fietsenmaker die de kogeltjes had , nodig om de trapas van de oude fiets weer in orde te krijgen. Daarna gingen we naar de afspraak om elf uur met een fietsenhandelaar.  Hij had vijf fietsen klaar staan, die Andries gisteravond op de site al had uitgezocht als eventuele fietsen die bij me pasten. Op drie ervan deed ik een proefritje. Hoewel ik toen we van huis gingen niet gemotiveerd was om toe te slaan had ik toch spontaan besloten om een van die drie te nemen. 

Om hem in te wijden ben ik er meteen mee naar Ingen gefietst, waar Ellen en Andries met de auto toch eerder waren dan ik.

Maar ik had onderweg ook nog een cafetaria en een café bezocht. 

Daar staat mijn nieuwe fiets geparkeerd bij een cafetaria in Rhenen. 

Andries is vanmiddag nog lang met die door velen al afgeschreven fiets van mij bezig geweest. Ook andere dingen moesten er aan gedaan worden die ik zelf wel kan,  maar nu ik een vakman in de buurt heb bespaart me dat veel zweet en tranen en wanhoop. 

Op de status van WhatsApp zie je fietsenmaker Andries in actie.

In ruil voor zijn werk heb ik aangeboden dat ik hem ook kom helpen, als ie wat zwaar werk te doen heeft waar ik goed in ben.

Zo rond half zes reed ik met mijn nieuwe fiets het erf van Ellen en Andries af.

Terug naar huis, waar ik André en Sjaantje meteen verwittigde van mijn nieuwe aankoop.

Ik had honger en ben meteen de maaltijd gaan bereiden op mijn vuurtje. 

Spreuk van de dag. 

Oud brood is niet hard,

Geen brood is hard.

W e l t e r u s t e n.   

Naar Andries en Ellen in Ingen voor reparatie fiets. Kan er niet mee naar huis vanavond.

 Goedenavond vanuit Ingen.

Ben nu in het huis van Andries en Ellen. Andries zou de pedaal van mijn fiets in orde maken. Dat had ik inderdaad niet zelf gekund, want de andere crankspie die ik erin wilde doen was te dik. Maar in het dorp kent Andries een fietsenmaker die nog wel een andere had, die paste.

Echter, toen de spie erin zat, bedacht Andries dat hij de hele as eruit ging halen, want die zou vast wel wat vet kunnen gebruiken. Andries zijn beroep is jarenlang het onderhoud van sorteermachines bij de posterijen geweest, en de bewegende onderdelen ervan moesten ook regelmatig gesmeerd worden. 

Bij het demonteren van de as legde de kogellager het loodje en raakten er kogeltjes zoek. Hij is daarna vergeefs op zoek geweest naar andere kogeltjes. Vandaag moesten we de reparatie daarom staken en vannacht blijf ik hier slapen. 

Op zo'n fiets kon ik vandaag niet meer naar huis rijden. 

Morgen gaan we in Wageningen naar andere fietsen kijken,  maar ik hoop dat deze ouwe trouwe merrie van mij toch ook weer berijdbaar wordt. 

In de tuin van Ellen en Andries staat een reusachtig gewas, dat me aan een exotische plant doet denken vanwege de grote bladeren.

Google vertelt dat het een Anna Paulownaboom is.

Helaas gaan ze hem binnenkort weghalen,  omdat hij reusachtig groot wordt en dan niet past in hun tuintje,  waar hij bovendien vlakbij de schutting van de buren staat.

Ook staat er een afrikaantje dat nogal groot uitgevallen is.

En nog veel meer bloemen en kruiden. 

We zijn ook nog aan het denken geweest over een oplossing voor mijn gehoorproblemen en Andries en Ellen kwamen met deze oplossing. 

Te koop bij Welkoop.

Op de status van WhatsApp wordt een en ander uiteengezet. 

Vanmorgen heb ik een afspraak gemaakt met de huisarts voor aanstaande donderdag om mijn oren uit te laten spuiten. Dat is in ieder geval een begin. 

Spreuk van de dag 

Als je altijd de wind in de rug wilt hebben kom je nooit thuis.

W e l t e r u s t e n .

Fout in borduurwerk ontdekt door lezeres Lida. Bezoek van Erik. Buurman André scheert zijn hond.

 Goedenavond. 

Vanmiddag heeft André zijn hond Pietje zijn halfjaarlijkse knipbeurt gegeven. Al ooit eerder was ik daar getuige van en daarbij viel het me op dat de hond er zo kalm onder blijft, zelfs geniet van deze behandeling. Vandaag heb ik er een filmpje van gemaakt,  dat nu op de status van WhatsApp staat.

Onder het toeziend oog van Sjaantje,  zijn vriendin, is André Pietje aan het scheren. 

Heel rustig laat Pietje het gebeuren. 

Vandaag zagen Erik en ik elkaar na lange tijd weer. De gezamenlijke herseninspanning leverde heel wat woorden voor cryptogrammen en we hebben het ertussendoor weer over allerhande zaken gehad die ons bezighouden. 

Lezeres Lida deed een belangrijke ontdekking. Op de foto die ik gisteren stuurde van mijn borduurwerk zag ze dat twee  hokjes geen zwarte kruisjes hadden, die wel op de tekening van de QRcode stonden. Vroeger is ze handwerkjuf geweest, en vandaag mocht ze haar vak weer even uitoefenen.

Net zoals op school worden hier de gemaakte fouten aangeduid in het rood.

Ik ben heel blij met deze correctie,  want er mogen helemaal geen fouten in het werkje voorkomen als je met de scanner de code wilt ontcijferen.  Het is nog maar de vraag of het dan wel lukt. Hoe nauwkeurig moet de (geborduurde) tekening zijn?

Maar voorlopig vind ik het in ieder geval ook nog leuk om te doen.

Ook vind ik het leuk om straks even naar voetbal te kijken. Dus dat ga ik doen.

Vannacht ga ik weer in de tent slapen,  die op de vlonder opgesteld staat. 

Het is wel kantje boord, maar ja......

Dat deed ik afgelopen nacht tenslotte ook, terwijl ik het eerst in de stuurhut geprobeerd had en daarna in de benedenruimte. Telkens werd ik, als ik ingedommeld was,  wakker geprikt.

Spreuk van de dag. 

Als je niet weet waar je heen gaat kom je er altijd.

W e l t e r u s t e n .

Bij nieuwe buren, Ton en Monique, op de koffie geweest. Zijn mensen naar mijn hart.

 Goedenavond. 

Mijn nieuwe buren Ton en Monique wonen er inmiddels al bijna een jaar, maar vanmorgen hebben we voor het eerst pas goed kennis met elkaar gemaakt. Vorig jaar april spraken we elkaar al even vluchtig en vrij snel daarna was ik de wijde wereld in gefietst,  maar had wel het adres van deze blog achtergelaten. Ze zijn trouwe lezers geworden en hebben mijn reilen en zeilen al die tijd gevolgd. Vanmorgen lazen ze al dat ik weer op mijn stekkie was, terwijl we elkaar nog niet gesproken hadden. Daarom ben ik na mijn ontbijt al snel naar hen toe gelopen. Daar kwamen al meteen twee honden op me af, waarmee ik al snel beste maatjes werd. Ook hebben ze vier katten, waarvoor Ton op een unieke manier een eigen onderkomen heeft gebouwd, ergens boven op het dek met een ingang naar de boot toe. Ik had dit toestel niet meegenomen, maar ik zal er nog wel eens foto's van maken, evenals van hoe ze het binnen hebben ingericht,  met veel creativiteit. Voor mij dus heel leuke mensen om ze in de buurt te hebben. 

Vandaag ben ik met mijn borduurwerk verder gegaan in afwisseling van het begaanbaarder maken van de boot. Dat handwerken is voor mij een soort meditatie,  om mijn hoofd tot rust te laten komen. Het helpt ook om hier te acclimatiseren,  maar dat gaat sowieso heel snel. Het voelt alsof ik niet lang weggeweest ben. 

De eerste praktische bezigheid was vandaag het uittrekken, met blote handen,  van de vele brandnetels die rond de loopplank groeien en ook van onderuit erdoorheen komen. 

Halverwege mijn werkzaamheden zag mijn aanlooppad er zo uit. 

 

Zo is het nu. De mensen en ik kunnen zo wat gemakkelijker de boot betreden. 

Ook heb ik de houtstapels wat gefatsoeneerd vandaag. 

Natuurlijk was er van de houtstapels wat afgewaaid en Ton had bij storm ook wel wat houtjes bij hen voorbij zien drijven. Maar het meeste lag nog netjes opgestapeld, hoewel een stapel toch wel erg krom is getrokken. 

Ton sprak zijn verbazing uit dat mijn stapels blijven liggen,  terwijl als hij ze maakt en zorgvuldig vastbindt ze wel omvallen. 

En dan ben ik ook de vlonders aan het schoonmaken gegaan.  De viesheid dateert al van jaren,  maar vandaag heb ik schoonmaakzin en daar moet ik van profiteren. 

Nogal vies, hè!

Het borduurproject van de QRcode van het adres van deze blog is nu tot zover gevorderd:

Of het echt gaat lukken dat op het end de codelezer de blog kan ontcijferen via het borduurwerk betwijfel ik.

Op de eerste plaats mag er al geen enkel foutje in zitten. Maar het bezig zijn op zich al geeft rust in mijn ziel. Tegelijk met het borduren maak ik op het papier de geborduurde hokjes zwart, om te weten waar ik gebleven ben. De figuur op het papier kan misschien ook al de code weergeven als ie af is.

Verder ben ik in afwachting van mijn eerste gast morgen. Erik komt. Koffie, koffiemelk en koeken heb ik gisteren meegebracht uit de supermarkt. 

Dan kunnen we weer bijpraten en misschien ook een puzzel doen samen. 

Op de status van WhatsApp staat nu het filmpje van het koken gisteravond van mijn eerste warme maaltijd hier, op het vuurtje op de vlonder. 

Intussen heb ik de stuurhut verruild voor de benedenverdieping van de boot. Al vanaf de schemering zaten de muggen aan mijn benen. Hier blijkt het veiliger te zijn. In het andere geval had ik de tent opgezet en was ik daar gaan slapen.

Ton was zo aardig geweest mij muggenwerende kaarsen te brengen en een apparaatje waar citroengeur uit komt. 

Het was niet genoeg om de insecten te verjagen,  maar ze konden natuurlijk ook niet wegvluchten,  want de deur was dicht.

Raad van de dag:

Zoek geen geluk, want je zoekt je een ongeluk. 

W e l t e r u s t e n    e n    g e l u k    e r mee.

Thuisgekomen op boot via Carla en Hanny. Daarvoor in knollentuin gewerkt van Jan en José.

 Goedenavond. 

Ja, nu is het zover. Zojuist voet gezet op mijn drijvende bodem. Daarvoor moest ik eerst een paar keer met deze voeten door het water om de loopplank goed te leggen. 

Het is altijd weer spannend hoe mijn onderkomen er uitziet na een lange tijd van afwezigheid, maar zoals gewoonlijk is het nu ook weer een gezellige bende, waar ik me snel thuis in voel.

Ik heb in ieder geval al weer eten gekookt buiten op het vlonder met kleine houtjes op een barbecue. 

Spinazie zit er in de pan, samen met aardappelen. 

En hier in de stuurhut heb ik het net op zitten eten.

Toen ik aan kwam gefietst was het nog licht, rond zeven uur, en zag ik vanaf de overkant mijn trouwe bootje liggen. 

André was met zijn loopplank bezig toen ik het terrein op fietste, en ja, er was heel wat te vertellen.  Onder andere dat hij flink ziek geweest is. Het is heel fijn dat hij weer samen is met zijn oude liefde, Sjaantje geheten. Ze heeft hem in die moeilijke tijd liefdevol verzorgd en nu het iets beter gaat is ze er ook voor hem, en omgekeerd natuurlijk ook hij voor haar.

Inmiddels heb ik de meeste spullen van de fiets geladen en op de boot ondergebracht. Na schrijven dezes mag ik gaan slapen,  maar zoals altijd in de zomer hier zijn er muggen die me 's avonds lastig vallen. Ik voel het nu ook al overal prikken in mijn benen en af en toe vliegt er een voorbij die ik natuurlijk niet te pakken krijg. Op het vlonder heb ik in ieder geval al plaats gemaakt voor de tent eventueel. 

Bij Jan en José ben ik vandaag nog tot half twee gebleven. Ik vond het leuk om José te helpen met het uittrekken van onkruid in een stuk tuin dat met recht de knollentuin mag worden genoemd omdat daar hun twee paarden verblijven als ze niet in een wei staan, zoals nu.

Dat hoge onkruid moest er met de hand uitgetrokken worden. Je ziet het paardenverblijf daarachter. 

De kar is er bijna helemaal vol mee geworden en wordt straks naar de stort getrokken. 

Leuk werkje voor mij om dat eventjes te doen, gezellig samen met José. 

Terwijl wij daar mee bezig waren, was Jan het timmermansvak aan het uitoefenen. Hij is een kozijntje aan het maken voor een van zijn dochters.

Hiervan staat vanavond een filmpje op de status van WhatsApp. 

Ik wilde bijtijds op mijn boot zijn eigenlijk,  maar nog liever wilde ik eerst even na lange tijd Carla terugzien en Hanny.

Ze waren beide thuis. Carla in Oss, Hanny in Nuland. 

Carla als een bloemetje tussen haar bloemetjes.

Hanny op haar fleurige balkon. 

Spreuk van de dag 

Voor de reis des levens krijgt niemand een tomtom. 

W e l t e r u s t e n .