Vandaag wel van alle (vier) markten thuis.Bij Jan en José onder het mes en aan de eettafel..,

 Goedenavond. Weer terug op het honk na twee dagen. En nu dus wel van alle markten thuis. Het waren er vier in totaal. Na de markten gisteren van Veghel en Son waren het vandaag die van Sint-Oedenrode en Sint Michielsgestel. Op die laatste heb ik het maar drie kwartier volgehouden. Er waren zo weinig mensen, het was saai en ik kreeg te weinig aandacht,  plus het feit dat de muziek mij niet goed in de oren klinkt.

In Sint-Oedenrode vanmorgen was het aardig. Ook niet druk, en ook geen mooie geluiden,  maar zo in het zonnetje stond ik daar wel lekker.

Ben dus na Sint Michielsgestel bijtijds naar huis gefietst. Dat was nog wel een kilometer of dertig. De terugweg leidde via het huis van Jan en José en daar werd ik meteen uitgenodigd voor het avondmaal.  En niet alleen dat: Jan had gisteren gelezen in de blog dat mijn haren weer veel te wild waren gegroeid volgens de meningen van Piet en Jet, waar ik gisteren was. Hij was het daar helemaal mee eens en pakte onmiddellijk zijn tondeuse. Eerst hadden we nog gedrieën de ingrediënten voor het diner kleingesneden en even later mocht ik plaatsnemen in de scheerstoel.

José staat op de achtergrond te kokkerellen.  De lezers van de blog en de kijkers naar het filmpje op de status van WhatsApp krijgen van haar  de hartelijke groeten. 

Toen ik weer helemaal een net mannetje was geworden mochten we een heerlijk bordje soep als voorgerecht tot ons nemen. 

De rest volgde, maar na het eten was het voor mij sprinten om op tijd de laatste pont naar Alphen te halen. En nu ben ik weer op de boot, waar het allengs kouder begint te worden,  dus kruip ik zometeen lekker in een warm bedje.

Gisteren in de logeerkamer bij Piet en Jet had ik gezelschap van een vogeltje. 

De spreuk voor vandaag vond ik op een deur in het café van Sint-Oedenrode,  waar ik vanmorgen koffie dronk. 

Spreuk van de dag. 

Wat je in je hart bewaart raak je nooit meer kwijt.

Een prettige avond is mijn wens.

W e l t e r u s t e n. 

Gespeeld in Veghel en Son vandaag. Niet van alle markten thuis. Ontmoeting met Mien Kwek in Son.

 Goedenavond. Vandaag voor de tweede dag op rij de hort op gegaan,  maar deze uitdag eindigde niet thuis. Ben bij Piet en Jet aangeland in Breugel. Heb twee markten gecombineerd. Vanmorgen was er een in Veghel en vanmiddag een in Son. Tussen die twee plaatsen zitten vijftien kilometer.

Heel erg gezellig vond ik het nergens, maar ik heb mijn beste beentje voor gezet. Piet kwam me tegen vier uur ophalen om samen bij de Hema volgens traditie iets te nuttigen en vervolgens zijn we samen naar zijn huis gefietst.  Je kunt dus niet zeggen dat ik vandaag van alle markten thuis was, want vannacht mag ik hier blijven slapen. 

Uitdrukking van de dag. 

Van alle markten thuis zijn.

In het Frans zeggen ze:

Être á l'aise sur tous les marchés.

(Zich op alle markten thuis voelen)

Piet heeft een filmpje gemaakt van mijn optreden. Daar bij de molen werd gespeeld en gezongen. 

Op de status van WhatsApp zie en hoor je me mijn best doen.

Er was op de markt van Son een ontmoeting met Mien Kwek. Dat is haar bijnaam. Iedereen in het dorp kent haar. Ze had en heeft nog steeds een winkeltje in Son en omdat ze steevast veel te vertellen heeft hebben  de mensen haar zo genoemd. Vandaag was ik aan de beurt om in conversatie met haar te geraken. 

In gesprek met Mien Kwek. We waren het niet helemaal met elkaar eens.

Bij aankomst in Son ben ik even op dit mooie bankje gaan zitten. 

En ik had er even deze klomp op de foto gezet. 

Hij is nu nog heel maar binnenkort zal ie wel breken. Tijd om eens een paar splinternieuwe te kopen en die te schilderen. Dan kan ik ze in het zomerseizoen in Frankrijk gebruiken,  want daar kom ik ze niet zo gemakkelijk aan.

Ook moet ik binnenkort naar de kapper, vinden Piet en Jet. Jan en José,  die dit zullen lezen,  maken er vast en zeker straks weer een beschaafd koppie van. Daarmee kan ik straks in Frankrijk ook weer voor den dag komen. Vaste plannen om te gaan heb ik nog niet, maar die heb ik eigenlijk nooit.

In ieder geval is Jet op 28 maart jarig en ik heb zojuist toegezegd dat ik dan probeer te komen. 

Het eten koken ging vandaag in eendrachtige samenwerking met Piet.

Piet sneed de paprika's

Ik sneed de uitjes.

Piet dekte de tafel.

Ik zorgde ervoor dat alles op tijd gaar was.

Jet, Piet en ik genoten van een lekkere maaltijd. 

Alsof ik vandaag nog niet genoeg gefietst had, heb ik vanavond ook nog een tochtje gemaakt op Piet zijn hometrainer. 

Inmiddels is het acht uur geweest en ga ik Piet even lastig vallen.  Hij heeft vast wel ideeën voor mijn cryptogram waar ik mee bezig. Ik wens u een prettige avond en voor straks......

W e l t e r u s t e n  .

Dat gaat naar Den Bosch toe, maar via Nuland waar Hanny koffie had.

 Goedenavond. Vandaag naar 's-Hertogenbosch gefietst, met drie doelstellingen. In Nuland Hanny bezoeken was het eerste plan. Ze was thuis en had koffie. Het was weer om bij haar op een zonnig terras te zitten, dat er heel levendig en vrolijk uitziet.

Een kleurrijk en fleurig terras. 

Aan de letters aan de wand is duidelijk te zien dat je op het goede adres bent.

In tegenstelling tot in het paradijs van Adam en Eva zit hier de slang in de perenboom en niet in de appelboom. 

Over appels en peren gesproken is het interessant dat de Fransen de peren gebruiken om hun dorst te lessen, terwijl wij dat met appels doen.

Uitdrukking van de dag.

Een appeltje voor de dorst.

In Frankrijk:

Een peertje voor de dorst.

Mijn hoofddoel in Den Bosch was om het bureau van de ABN Amro op te zoeken. Mijn bankpasje is zoek geraakt. Toen ik in het buitenland was werd mij een nieuwe pas opgestuurd,  maar die is om de een of andere reden niet bij mij terecht gekomen. In Oss blijkt het kantoor inmiddels opgedoekt te zijn, maar Piet had uitgegoogled dat er in Den Bosch nog wel een kantoor was. De missie is waarschijnlijk geslaagd. Over enkele dagen komt er weer een pasje in mijn brievenbus. 

Ook heb ik een half uurtje gespeeld. Dat vond ik lang genoeg. Op tijd naar huis fietsen en het niet zo laat maken voelde beter.

Een filmpje is te zien op de status van WhatsApp. 

Een voldaan gevoel kreeg ik ook doordat de vriendelijke vrouw in het cafetaria waar ik een patatje nam erg blij was met mijn muntjes. Mijn hele portemonnee schudde ik leeg bij haar en ze haalde er dertig euro uit.

Erg onder de indruk was ik in Den Bosch vanwege een eerbetoon aan Navalny.

Voor het stadhuis zijn deze bloemen neergelegd. 

Voor mij is het een soort martelaar,  in de Russische arena geworpen en verslonden door de leeuwen na een jarenlange kwelling. Ten prooi aan de macht van het kwaad. Maar........wie zijn leven verliest ter wille van het goede zal het juist verdienen. Het leven is nu eenmaal veel meer dan dit kleine aantal jaren dat wij op aarde zijn. En zoals voor alle martelaren geldt: In de toekomst zal wat hij gepresteerd heeft gewaardeerd worden....

Blij ben ik ondertussen ook dat hij er vanaf is van zijn lijdensweg en nu in heel andere sferen vertoeft.

Intussen is het kwart voor negen en neem ik nog even een toetje. Het warme eten werd vanavond weer buiten bereid op een vuurtje. Het was nog warm genoeg binnen door de zon die de hele dag op de cabine heeft geschenen. 

Een prettige avond is mijn wens.

T o t   M o r g e n  .

Thuis blijven bleek goed idee. Klompen herschilderen.

 Goedenavond.  Vanmorgen was ik wel vroeg wakker, maar zin om naar Zaltbommel te fietsen voor de markt had ik niet. Bovendien was de lucht grijs. Toch kondigde weeronline  geen slecht weer aan, maar een beetje motregen vanaf elf uur was toch mogelijk. 

Er vielen echter de hele dag links en rechts wat druppels,  dus was ik blij dat ik thuis gebleven was. Daarentegen ben ik de dag begonnen met iets waar je beter niet te lang tegenaan moet hikken. Het doen van de belastingaangifte bleek een fluitje van een cent. 

Verder is er hier toch altijd genoeg te doen, hoewel de hele dag thuis zijn ook een beetje saai is. Ik heb heel wat aanmaakhoutjes klaargemaakt. Maar ook ben ik begonnen met het oplappen van ontkleurde klompen. 

Na de grondverf van gisteren heeft deze nu een basiskleur. 

Daar hangt al een klomp, die binnen geconserveerd is gebleven. 

Deze drie zijn binnenkort aan de beurt. 

Op de status van WhatsApp laat ik wat klompen zien.

Deze dozen vormen het begin van de voorraad houtjes, waarvan ik er elke dag gebruik.  Is het niet om de kachel ermee te starten, dan wel om buiten een vuurtje te maken om op te koken. 

Vandaag heb ik weer op de kachel gekookt. Dat was praktisch omdat ik twee pannen gebruikte, de ene voor de aardappelen, de andere voor de rode bieten en de vele uien. Die laatsten moeten eerst gebakken worden.

Een hele vracht uien ging in een van de pannen. 

De houtstapel buiten heeft al twee weken niet meer bewogen. Vandaag heb ik de laatste gevallen houtjes er weer opgelegd.

Een prachtige lucht vanavond:

Morgen wordt het waarschijnlijk weer droger weer. Misschien dan wel op stap.

Spreuk van de dag. (Italiaans)

Qui va piano va sano 

Qui va sano va lontano. 

Het komt er op neer dat het gezond is om alles langzaamaan te doen. En als je gezond bent dan kom je een heel eind.

T o t   M  o r g e n  .

Hele dag buiten. Droevige mededeling van een buurvrouw. Geen koffie vandaag? Toch wel. Roeiboot niet lek..

 Goedenavond. Vandaag  liet het weer het toe om de hele dag buiten door te brengen. In het zonnetje en uit de wind was er altijd wel een plekje te vinden waar je aangenaam kon zitten. De trui is vandaag tot zo ver gekomen:

En ik heb ook weer de bijl gehanteerd.

Allemaal meditatieve bezigheden, zoals daar ook de wekelijkse afwas bijhoorde. 

En tussendoor ging ik regelmatig zo'n tien seconden staan, geconcentreerd op de zon, en een gebedje doend.  Dat geeft direct meerwaarde aan de bezigheden. 

Een buurvrouw kwam voorbij met haar hond. Ze vertelde dat haar pleegdochter overleden was. Kon het leven niet meer aan. Het mysterie van het leven en de dood kwam weer ter sprake. Je bent er nu, maar straks ben je er niet meer. Ik blijf het gek vinden en denk er vaak over na. Nu met dit voorval word je er weer meer mee geconfronteerd. 

De roeiboot van André blijkt gelukkig geen water te maken. Vandaag hoefde ik niet meer verder uit te scheppen. 

Ook lijkt er geen muizenactiviteit in de benedenruimte te zijn. Ik heb dus wat minder haast om de wol en het katoen in veiligheid te brengen. 

Vanmiddag wilde ik koffie zetten,  maar dat feest leek niet door te gaan. De filterhouder was zoek. Ik herinnerde me wel dat ik hem afgelopen vrijdag op een ongebruikelijke plaats haf opgeborgen. Uiteindelijk vond ik hem in de broodtrommel. 

Het teruggevonden voorwerp. 

De koffie was nu wel twee keer zo lekker als normaal en gaf me de nodige energie, terwijl ik vandaag af en toe toch weer buien had van moeheid. Eigenlijk is slapen dan beter dan koffie drinken, maar vandaag deed ik beide.

Denkend aan morgen wil ik de weersvoorspelling nog niet weten. Met zo'n mooi weer als vandaag prefereer ik thuis blijven boven op de fiets stappen naar Zaltbommel voor de markt daar.

Laat ik het morgenvroeg maar bekijken bij het opstaan. 

De status van WhatsApp geeft vandaag een liefdestafereel tussen twee futen. 

Spreuk van de dag. 

Liefde bestaat niet,  liefde ontstaat. 

Een goede nacht is mijn wens en voor morgen een fijne dag.

W e l t e r u s t e n .

Terrasweer. Broer Henk kwam op bezoek.

 Goedenavond. Vandaag moest deze oude man weer bijkomen van bijna vijf uur fietsen van gisteren. Dat gebeurde grotendeels buiten op mijn terras in een lekker zonnetje. Breien en aanmaakhoutjes kloven waren de voornaamste activiteiten buiten het zoeken naar woordjes voor cryptogrammen en woordspelletjes. 

Een vuilnisbak vol met op maat gezaagde schrootjes heeft buiten op het terras twee jaar gestaan. 

De houtjes zijn mooi droog gebleven al die tijd. De bedoeling is om de vuilnisbak leeg te krijgen en er dan katoen en wol in te stoppen. Ben altijd bang dat er ooit muizen binnen komen en dan wordt mijn mooie garen gebruikt voor andere doeleinden. Misschien zit er nu al een muis binnen, want ik miste vanmorgen ineens iets eetbaars daar.

Een ander twijfelgeval was vanmorgen de roeiboot van André. Er zaten verschillende emmers water in, die ik er weer uitgegooid heb. Nu was ie inderdaad nog niet helemaal leeg en misschien zat er op andere plekken onder de vloer nog water. Hopelijk zit er niet ergens een gaatje. Doordat ie op de bodem lag kon daar wel iets scherps gelegen hebben.

Maar toch, nu ik echt al het water eruit heb, lijkt er niks bij te komen. Morgenvroeg weten we meer.

En vanmiddag dreef daar ineens een dik stuk hout.

Met een lange plank kon ik hem langszij krijgen maar hij was veel te zwaar om hem naar boven te hijsen. 

Nu ligt ie geborgen tussen wal en roeiboot. Mijn voeten zijn gewond vanwege dat ik vorige week lange tijd laarzen aan had. Die krijgen nu even rust voordat ze weer in het water gaan stappen. 

Vanmiddag kwam mijn broer Henk op visite. Geen foto van hem, maar wel van de stoelen waarop we zaten en de tafel tussen ons in.

Op de status van WhatsApp staat vandaag het filmpje dat ik gisteren maakte in Kesteren,  waar ik boodschappen deed. Je ziet twee eenden een uitvoering geven van de vogeltjesdans. In Frankrijk noemen ze dat La danse des canard, wat letterlijk de dans van de eenden betekent. 

Spreuk van de dag. (Afkomstig van Toon)

Een prettige avond gewenst. Ik ga nu lekker eten.

Naar Veenendaal geweest. Fietsen moeizaam, spelen redelijk. Lelijk draaiorgel en mooie vrouwen.

 Goedenavond. 

Mijn plan om naar Veenendaal te gaan uitgevoerd. Het fietsen ernaartoe en ervanaf  ging moeizaam. Was toch niet fit genoeg om lekker op de fiets te zitten, ondanks dat merendeels de wind in de rug was, zowel heen als terug. Begin ik nu echt een oude man te worden,  nu ik bijna zeventig ben?

Bij aankomst op de markt hoorde ik verschrikkelijke klanken ergens vandaan komen. Bij inspectie van wat dat was bleek het een klein draaiorgel te zijn en twee mannen stonden uitvoerig iedereen te bewerken die langs kwam door de collecteschalen voor hun neus te houden.

Betalen, betalen, betalen. 

Deze mijnheer liep door. Foei.

Ik werd er sjagrijnig van en dat liet ik zien op het filmpje op de status van WhatsApp. 

Het draaiorgel zelf zag er nog wel een beetje leuk uit, maar verdiende ook niet de schoonheidsprijs. 

 In eerste instantie was ik ontmoedigd. Daar kan ik niet tegenop tegen zoveel geweld. Ze gingen staan op de plek waar ik meestal begin te spelen,  tegenover de marktmeester die een bloemenkraam heeft. Hij gaf me een hand en ik vroeg meteen of zij hier elke week komen, want dan kom ik niet meer. Ach, zei de man, ze verplaatsen zich. Toen vermande ik me in de wetenschap dat de markt hier heel groot is. Per slot van rekening gaat het mij ook niet om het geld, maar vooral om de lol. Mijn eerste gedachte om nog ergens anders te gaan spelen,  Wageningen of zo, of maar meteen weer naar huis te gaan liet ik varen en het viel best nog mee. Er was nog genoeg klandizie voor mij en de verdiensten waren toch ongeveer gelijk aan wat ik gewend ben. Veel dus.

Ik had contact met een kleurrijke vrouw die op een bakfiets over de markt reed en ook enkele jongere dames die er heel leuk uitzagen. Jammer dat ik er niet aan gedacht had om die vrouw op de bakfiets op de foto te zetten. Bij haar voegde zich later een kleurloos geklede man met wie ik een boeiend gesprek had. Hij speelt zelf ook accordeon en wat ik deed sprak hem wel aan.

Ook kwam er een man op me af die me vroeg of ik op een bootje aan de Maas woonde en af en toe naar Italië fietste terwijl ik eigenlijk naar Frankrijk wou. Hij herkende mij nog vsn Joris Showroom van meer dan tien jaar geleden. 

Het spelen ging dus aardig,  maar het kon beter.

Mijn oren deden het eerst heel goed maar later kreeg ik de schrik te pakken toen mijn linker oor weer deed zoals twee zomers geleden: dicht klapperen. Misschien valt het mee en begint dat gedoe niet weer opnieuw. 

De accordeon stoorde mij af en toe ook weer. Moet 'm  binnenkort toch wel opereren. 

Van de vele fietsen die in Veenendaal geparkeerd stonden had er eentje nog een echte ouderwetse kilometerteller,  zoals ik die vroeger ook had.

Op de terugweg deed ik in Kesteren zoals gewoonlijk weer boodschappen. Een paar schattige eenden pikten ook hun graantje mee op de parkeerplaats waar mijn fiets stond.

De onderneming is weer volbracht.  Het is half tien en het eten, pompoen met aardappelen en eieren staat al een tijdje te wachten om opgegeten te worden.

Uitdrukking van de dag (Frans)

Nog meer katten hebben die nog een zweepslag moeten krijgen.

Dit wordt gezegd van iemand die geïrriteerd is omdat ie nog zoveel te doen heeft.

Een prettige avond nog en een rustige nacht gewenst. 

T o t   M o r g e n  

De roeiboot is boven water.

 Goedenavond. De reddingsactie van de roeiboot van André is ten einde. Ook vandaag nog lang bezig geweest. Mijn handen deden afgelopen nacht zeer vanwege die koude en natte kettingtakel die gisteren veelvuldig door mijn vingers ging en vandaag heb ik het toch maar weer met mijn blote handen gedaan. Vind ik handiger dan werken met handschoenen aan. We waren samen slim genoeg om het goed aan te pakken.

Via de weipalen naar boven was mijn idee, daarna ook via een boom, want de weipalen konden het gewicht niet aan en neigden scheef te gaan trekken. Toen bedacht André dat je ook de auto als trekezel van de boot kon gebruiken. Dat was het laatste zetje om de boot boven de waterspiegel te krijgen, waarna ik fanatiek aan de gang ging om zoveel mogelijk water eruit te scheppen. Ik wilde haast maken. Het water, dat al een weekje op een lage stand stond vanwege dat ze de sluizen open hadden gezet,  kon ineens weer rechtgetrokken worden. En dan had je ineens weer veel meer werk.

Eigenlijk wilde ik vanmiddag wel naar Druten gaan om daar te spelen en had ik het gokje willen nemen. Bezoek van Jacob met zijn hondje zorgde ervoor dat ik thuis bleef en daarna de klus van het leegscheppen voortzette. En......inderdaad zijn vanmiddag de sluizen weer dichtgezet en is het water weer op het normale peil. En de roeiboot is dus weer drijvend. Op tijd dus klaar.

De roeiboot is weer handelbaar en ligt nu even bij mij geparkeerd. 

Na eerst met de kettingtakel aan de linker punt getrokken te hebben via een boom, maakten we een touw rechtsachter aan de boot vast. De auto gaf toen het laatste zetje om de boot helemaal boven water te krijgen. 

Op de status van WhatsApp zie je beter hoe de berging vandaag ging. 

Morgen ga ik waarschijnlijk wel spelen. Veenendaal lijkt me wel weer eens leuk. Vorige week voelde ik me nog niet fit genoeg om zo'n eind de fietsen , maar ik denk dat het nu wel zal gaan.

Spreuk van de dag. 

Het heeft geen zin te vechten tegen de duisternis. Je kunt beter een kaarsje aansteken.

Tot morgen,  dan staan we weer op uit de duisternis. 

W e l t e r u s t e n  .