Niet fijn gespeeld op 2 markten.

 Goedenavond. 

Zo,  het eerste bord eten zit erin. Vanavond eten we sperziebonen met aardappelen en zonder eieren. Die ben ik telkens vergeten te kopen de laatste week.

Ik wilde de markten van Uden en Gemert weer eens doen. Dat was ook weer lang geleden. Daar moest ik uitgerekend zo'n 75 kilometer voor fietsen en het leverde niet veel voldoening op. In Uden op de markt deden de mensen net alsof ik er niet stond, op enkele uitzonderingen na. En dat terwijl het daar op zaterdagen, zonder de markt, wel hartstikke leuk gaat over het algemeen. Mijn ogen waren vandaag troebel en dan is sowieso de uitstraling minder. Er kwam ook nog bij dat mijn eigen geluid me weer te fel, en dus onaangenaam in de oren klonk.

Op het laatst verscheen er een man, van wie ik niet wist wat ik van hem moest denken. Is ie te vertrouwen? Maar hij stopte munten in de koffer. Even later kwam hij terug en legde er twee briefjes van tien in. Oh, veel te veel, was mijn reactie,  die ik herhaalde, maar hij hield voet bij stuk.

En zo is het financieel nog wel goed gekomen vanmorgen. 

In de pauze was het wel heel gezellig met liefdevolle bediening op een terras. Een kindje was zo schattig aan het spelen en straalde veel blijheid uit.

Op de status van WhatsApp zie je meer van hem.

Gemert ligt weer vijftien kilometer verder dan Uden en daar is 's middags een markt. Deze combinatie heb ik in het verleden vaak gedaan. Er woonde in Gemert ook  een zekere Rien, die ik soms op ging zoeken. Daar moest ik dan wel echt zin in hebben. Hij leefde heel excentriek( zeg ik zelf). Bij hem waren altijd alle gordijnen en luiken dicht en hij leefde dag en nacht bij kunstlicht.  Hij liet weinig mensen toe, maar als ik aanbelde en hij zag mij deed hij altijd open. Dan kreeg ik oude opgewarmde koffie. Het was dan weer moeilijk om weg te komen. 

Maar de laatste keer dat ik in Gemert was, zo'n drie jaar geleden,  bleek dat hij was overleden. Toch denk ik vaak aan hem.

De markt was vroeger vaak in de straten en daar stond ik graag en goed te spelen. Maar de laatste keren en nu ook weer was het op een ongezellig plein.

Kijkend vanaf de patattent zag ik dit troosteloos tafereel. 

 Ook nu voelde ik er niks voor om hier te gaan staan, maar ik besloot maar gewoon even in de straat te gaan spelen waar vroeger de markt was en waar ik Rien 24 jaar geleden trof op een terras, dat nu gesloten was( Op maandag/marktdag.....)

Ook hier waren de mensen niet bijster enthousiast. De koffiepauze op een terras van een zaakje luidde tevens het eindsignaal in van mijn optredens.  Rond vier uur werd de terugreis aangevangen. De bediening daar was trouwens heel vertederend. Er waren veel geestelijk gehandicapte mensen die daar werkten. De bazin van het zaakje kwam ook nog zeggen dat ze mijn kledij zo kleurrijk vond. Dus dat was allemaal wel weer leuk.

Op de heenweg ben ik in Boekel stil blijven staan bij dit opmerkelijke huisje.

Gesloten,  dat wel.

Voor de ramen was van alles te zien.

Zojuist bij het ondergaan van de zon zag de lucht er zo uit.

Ook zijn er vanavond wildkampeerders op het water.

Spreuk van de dag. 

De beste stuurlui gaan het schip in.

W e l t e r u s t e n. 

Zonnig thuisdagje met bezoek van Erik.

 Goedenavond. 

Zo het eten is weer op en het was lekker. Klaargemaakt buiten op de barbecue. Er waren ook spekjes bij. Het vuur ging te hard daarvoor eigenlijk. 

Maar de vlam was toch niet in de pan geslagen. 

Lekker veel in het zonnetje gezeten vandaag en de trui is weer een stukje verder gekomen. 

De puzzels ook, want Erik kwam aangefietst en schoot mij te hulp.

Op de status van WhatsApp staat de aankomst van Erik geregistreerd. 

Puzzelen onder het genot van mandarijnen en koffie.

Op dit moment,  half negen, zie ik achter me een prachtig gekleurd horiZON. 

Tegelijkertijd maakte Monique vanaf de achterste boot deze foto.

Zoals Erik vandaag zei: "Er zijn zoveel mooie dingen op aarde, wij zijn het eigenlijk niet waard."

                   Uitdrukking van de dag 

             Ik heb geen rooie cent meer.

In Frankrijk zeggen ze:

                   Je n'ai plus un radis.

        ( Ik heb geen radijs meer)

                  T o t    M  o r g e n .

Naar Schijndel voor markt én de aanschaf van een kampeermatje. Moe.

 Goedenavond. Blij dat ik thuis was want voel me de hele dag nogal moe en het was een hele trap naar en van Schijndel. Ik denk dat die verkoudheid me nog wel dwars zit,  hoewel ik daar niet zo veel meer van merk. Vanmorgen geen uien meer gegeten bij het ontbijt,  maar wel zoete dingen en weer suiker in de thee. Dat werkt weer averechts voor het genezingsproces. 

Gekozen voor Schijndel en niet voor Wageningen wat ik in mijn hoofd had en wat lucratiever is qua inkomsten en vooral een betere sfeer heeft. Maar ik wil overal een keer spelen en Schijndel was al weer heel lang geleden. Het waaide heel hard tegen op de heenweg en met die moeheid erbij was het nogal afzien. Bij aankomst kwart voor twaalf was het eerst een half uur uitpuffen op een bankje. Maar dat gaf meteen weer een filmpje voor de status van WhatsApp. 

Twee kinderen waren schattig aan het spelen op de bakfiets waarin ze gekomen zijn.

Een hondje keek toe.

Even later fietste moeder weer met ze weg.

Het spelen werd niet zo gedragen door het publiek dan gemiddeld maar de marktmensen tegenover mij waren zichtbaar geamuseerd door mijn optreden.

Ik had nog een bijkomend doel om naar Schijndel te gaan.Daar is namelijk de kampeerwinkel van De Wit.

Hier kon ik een slaapmatje kopen voor in de tent. 

Gisteren bij het rommelen in de benedenruimte had ik vergeefs naar de matjes gezocht die ik moest hebben. Later bedacht ik dat ik die in Frankrijk heb laten liggen waarschijnlijk. Ze zijn wel belangrijk bij het kamperen en er is nog steeds het plan om dat binnenkort of volgende week al te doen.

Een derde doel van mijn tocht vandaag was om op de terugweg via een ommetje Hanny te bezoeken in Nuland.

Ze is afgelopen week opgenomen geweest in het ziekenhuis voor onderzoek en is vandaag en morgen even thuis.

Maar ik kon haar niet bereiken en zodoende ben ik rechtstreeks naar huis gefietst waar ik meteen ben gaan liggen. En ik lig nog steeds. Toch zal ik zometeen op moeten,  want vandaag moet er wel gekookt worden. Gisteren viel ik met de neus in de boter bij André en Sjaantje,  maar het is niet alle dagen feest.

Vanmiddag was ik even flink geschrokken toen ik een SMS kreeg van de belastingdienst. Ik moest vóór 8 april 413 euro 19 overmaken, anders zou de gerechtsdeurwaarder overgaan op conservatoir beslag. Nagegaan wat dat inhield zou dat betekenen dat al mijn banktegoeden bevroren zouden worden. Gelukkig had ik dan toch nog de inkomsten van het spelen. 

Maar gelukkig was ik slim genoeg om in te zien dat dit een trucje is van moderne dieven. Voor alle zekerheid heb ik het bericht aan Piet en aan Hennie Auwens laten lezen en die waren blij dat ik er niet ingetrapt was. Maar ik was aanvankelijk toch wel even geschrokken. We moeten onthouden: overheid en banken vragen zoiets nooit per SMS of app of mail.

Spreuk van de dag. 

T o t    M o r g e n. 

Chaos in mijn hoofd verdreven door in Druten te gaan spelen. Daar ook buurvrouw Judith getroffen. Beneden begonnen met orde scheppen.

 Goedenavond. 

Afgelopen nacht had ik niet goed geslapen en ook werd ik door een mug lastig gevallen. Dit was mede oorzaak van een chaotisch begin van de dag, maar ook de onzekerheid over het weer speelde mee. Ik aarzelde te lang om naar de markt van Grave te fietsen. Maar gaandeweg de ochtend was ik toch blij dat ik niet doorgezet had, want er kwam nog genoeg water uit de lucht. De tocht ernaartoe met veel tegenwind zou geëindigd zijn in een door buien verstoorde markt. Vanmiddag was het ook nog even een gok hoe de expeditie Druten zou verlopen, waar ik uiteindelijk toe besloot. De lucht was nog grijs toen ik iets na enen aanfietste met de wind flink in de zeilen. Er vielen ook nog druppels tijdens de rit en bij aankomst iets voor tweeën besloot ik eerst maar boodschappen te doen, want het regende.

Maar de gok was goed. Daarna was het namelijk droog. Het enige ongemak tijdens het spelen was dat de koffer af en toe dicht viel vanwege een windvlaag. Het succes dat ik bijna overal heb had ik hier ook. De muziek viel in goede aarde. Leuk was dat buurvrouw Judith langskwam. Ze woont niet meer op de boot sinds haar man is overleden en ik denk dat ze er onderhand aan toe is om hem te verkopen. Morgen komt ze om haar boot wat te poetsen. Dan ziet ze de andere buren, maar mij waarschijnlijk niet, want dan ben ik zeker ergens met mijn accordeon.  te vinden. 

Vanmorgen begon dus twijfelachtig bij mij,  maar het vuur in de kachel dacht daar anders over.

Om de waterketel op te zetten maakte ik het gat open en het vuur spuwde eruit. Voor deze gelegenheid heb ik er maar eens een filmpje van gemaakt. Door het gat extra lang open te laten kwam er een grote rookontwikkeling. Dus mensen,  niet schrikken als je op de status van WhatsApp kijkt, de rook was snel weer verdwenen met de deur open.

Ik vond dat ik vanmorgen  maar eens moest beginnen met wat ordening te brengen in de benedenruimte. Vannacht ben ik daar heen gevlucht omdat ik boven door een of meerdere muggen werd lastig gevallen terwijl ik toch al niet goed kon slapen. Maar daar beneden was nu zelfs het bed volgestouwd met spullen.

Na het moeizame rommelen vanmorgen is er een beetje meer orde in de chaos gekomen. 

Zo zag het er tijdens de opruimactie uit. 

Nu ziet het er zo uit en heb ik een hoogslaper gecreëerd. Wordt vervolgd.

In ieder geval kan ik komende nacht, als de nood weer aan de man komt, meteen hier verder slapen zonder het bed te moeten ontruimen.

Voor het raam, niet ver boven mijn hoofd, zit vrijwel onbeweeglijk deze spin. Zij zou mij toch moeten kunnen beschermen tegen het ongedierte dat mug heet. Maar ondertussen heeft ze er hulp bij. Ze heeft nu al een heel netwerk van spinnen om zich heen verzameld. Onder andere een hele grote, die veel actiever is.

Maar desondanks heb ik zelf maar de mug doorgedrukt die ook op het raam zat. Er kwam heel wat bloed uit. Dus dit was mijn plaaggeest van afgelopen nacht waarschijnlijk. 

Vanavond hoef ik niet meer te koken. Toen ik bij thuiskomst rond zes uur eerst André en Sjaantje kwam vertellen over de ontmoeting met Judith waren ze aan het eten en er was een bord over dat ze niet meer op konden.

Wel warm ik zometeen nog het blik erwtensoep op dat ik gekocht heb in Druten. 

De kachel hoeft ook al niet aan.

Spreuk van de dag 

Als je het over de duivel hebt dan trap je op zijn staart.

In het Frans heb je een soortgelijke uitdrukking, maar daar gaat het over de vos.

Als je het over de vos hebt zie je zijn staart.

Quand on parle du renard on en voit la queue

Welterusten. 

Buitenboordmotor van de naar boven gehaalde roeiboot is eraf gezaagd.

 Al weken had André het erover dat de buitenboordmotor van de roeiboot moest. Een paar weken geleden hadden we het vaartuig boven water weten te slepen. 

Vanmiddag was ik net thuis van boodschappen doen in Beneden Leeuwen toen ik een zagend geluid hoorde( ik had mijn oortjes in).

Naar buiten kijkend zag ik André met een ijzerzaag bezig bij de roeiboot. 

Ik er naartoe. Sandalen uit en met blote voeten het water in en ook nog wat gezaagd. Even later was het pleit beslecht en kon ik de sterke man spelen en het zware ding de kant op slepen. 

Daar onder de loopplank ligt dat ding nu.

Thuis gekomen  wat koude voeten en een extra hoestje. André  had al wel gewaarschuwd, om zo in dat koude water te stappen. Maar inmiddels zijn ze ongeveer weer warm, is de kachel aan en kan ik ongeveer aanvallen bij de warme maaltijd van stamppot andijvie en spekjes.

Vandaag dus weer niet gestart met een eventuele tournee. Het weer was er ook bepaald niet naar, want een groot deel van de dag viel er overvloedige regen.

De ramen werden weer goed gewassen. 

Op de status van WhatsApp krijg je meer een indruk van het wilde weer dat de ruiten teisterde.

Wel naar Beneden Leeuwen gefietst in een stormachtige wind. Het was zelfs gevaarlijk als er een vrachtwagen voorbij kwam die de wind beïnvloedde. Maar in de winkel besefte ik dat ik niet hoefde te mopperen. Alles wat ik wenste was er te koop. Wij, verwende mensen, vinden dat een heel gewone zaak, maar in grote delen van de wereld is het niet zo vanzelfsprekend om na een half uur fietsen alles te vinden wat nodig is om te overleven. 

Mijn karretje gevuld met het noodzakelijke en het overbodige, zoals koeken.

Uit de fietstas moest eerst nog het regenwater geloosd worden.

Spreuk van de dag. 

Dwarsliggers houden het spoor recht.

En dan mag ik nu weer aanschuiven aan tafel. Een smakelijk eten wens ik voor eenieder die nog eten moet.

Voor morgenochtend heb ik weer deze wens

Hatsjie.....beetje verkouden. Thuis gebleven. Atje de hond blaft niet meer tegen mij, maar laat zich aaien.

 

Goedenavond.  Vandaag begint de blog met..........

De leus van de dag. 

Dit schrijven begint onder een knetterend hatsjie, dat wel zes keer herhaald werd. Tomaten stimuleren de verkoudheid,  is mijn ervaring,  maar ik heb ze toch gegeten,  vermengd met het restje van de bietenmaaltijd van eergisteren. Was in ieder geval wel heel lekker.

Rauwe uien helpen juist de verkoudheid tegen te gaan, en die heb ik vanmorgen bij het ontbijt gegeten, tezamen met brood en kaas.

Geen vertrek vandaag voor een klein binnenlands tournee. Omdat ik ook oudere mensen wil bezoeken heb ik daar vooralsnog van afgezien. De wind waaide bovendien flink en kwam deels uit het oosten. Het heeft ook de hele dag wat gemiezerd.  Binnen was het nog het beste, en af en toe wisselde ik de bezigheden daar af met hout zagen buiten.

De tekening voor de trui waar ik aan werk komt bijna in botsing met het ontwerp van een trui die al lang af is.

Misschien kan ik die V's , die hartjes en die 2'en nog wel gebruiken voor de andere kant, hoewel eigenlijk deze trui de QRcode van deze blog had moeten bevatten. 

De trui is hier alweer wat verder opgeschoten dan op te tekening. 

Het hondje At van de buren Ton en Monique liet zich vandaag aaien door mij. Dat is een goede ontwikkeling nadat hij in het begin dat ze hem hadden altijd blafte als hij mij buiten zag lopen. Daar kon ik moeilijk tegen. Nu hebben we er weer een schattig hondje bij op het erf. Pietje van André is nu weer een paar dagen in Oss met zijn baasje.

Grote en kleine vogels vliegen af en aan rond de boot. Er zijn veel kwikstaartjes bij, maar ook kraaiachtigen. 

Hier zit er een geposeerd op de zaagbok, een andere op een paaltje. 

Ook zie ik ze wel eens vliegen.

Een en ander is te zien op de status van WhatsApp. 

Een prettige avond is mijn wens en voor morgen ook weer:

Nog niet op tournee, wel fietsenspullen geordend.

 Goedenavond. Ik had weg kunnen zijn voor enkele dagen met de accordeon en met het doel mensen te bezoeken,  maar het kwam er nog niet van. Het was ook geen mooi weer want het waaide flink uit het zuiden en die kant wilde ik eigenlijk op. Wel heb ik mijn fietsenspullen weer eens bekeken,  die onder in de fietstas zaten te dobberen in een bodempje regenwater. Nogal verroest dus mijn sleutels, bandenafnemers, kettingponsje, spakenspanner, en zo voort.

De plakkertjes zaten ook allemaal kletsnat in de doosjes, dus die zijn waarschijnlijk niet meer bruikbaar voor een reparatie. 

Dat krijg je als je slordig bent en je fietstassen niet beter dichthoudt als het regent. 

Maar ik heb ook de ketting gesmeerd en dat is wel weer goed.

En ook zijn de spullen weer netjes afgewassen, noodzakelijk voor als ik een paar dagen van huis ben.

Daarna was het koffie drinken bij André en Sjaantje en vanmiddag waren er ook wat kleinigheidjes  bij hen te doen. In Maasbommel waar een kleine winkel is ben ik daarna boodschappen gaan doen voor vanavond en morgenochtend. 

En zo is de kans dat ik morgen ga veel groter dan vandaag. 

Het was interessant om te zien hoe een spin zich voortbewoog  langs zijn net.

Op de status van WhatsApp zie je het op een filmpje. 

Voor een ander raam zit steevast dezelfde spin. Vorige week had ie een wesp in zijn net,  maar die was ontvlucht.

Maar buiten wordt er door de spinnen veel intensiever huisgehouden. 

Ze kunnen zo de muggenstand een beetje inperken, maar belangrijker voor mij is dat ze binnen de muggen weghouden ( en de wespen)

Spreuk van de dag. 

Klokken zijn tijdloos.

T o t   M o r g e n. 

Maandag wasdag. Is het vlechtwerk al stevig genoeg?

 Goedenavond. Was net even onrustig omdat de apparatuur niet lijkt te doen wat het moet doen. Een van mijn powerbanks laadde niet en twee andere zijn veel te snel leeg. Andere kabels geprobeerd,  maar die gaven hetzelfde resultaat,  dus moet het aan die powerbank liggen. Het betekende twee of drie keer naar het stopcontact lopen, want die is beneden. Nu is er toch een getalletje bijgekomen. De powerbank was 29 procent vol, en nu staat de teller toch op 30. Dus voorlopig kan ik het onderzoek staken.

Vandaag heb ik eens wat was gedaan. Vooral de kleurrijke broek voor het optreden stond op het lijstje om gewassen te worden. 

De buitenlucht had het meeste al droog gekregen toen ik tegen de avond de was binnenhaalde. 

De warmte van de kachel doet nu de rest.

Hout zagen was ook een bezigheid die me beviel. Tevens ben ik verder gegaan met het vlechtwerk dat de houtstapel op zijn plaats moet houden, mocht deze de neiging krijgen om weer weg re schuiven. 

Zou de gevlochten wand zo al stevig genoeg zijn?

De trui is niet zo gegroeid vandaag,  maar er komt wel een wit-blauw-rode strook aan.

Of ik er morgen mee verder ga hangt af van of ik een tourneetje ga maken, ja of nee. Er moeten in ieder geval boodschappen gedaan worden, dus even van huis moet ik zeker. Maar ik kan ook wel ineens plannen krijgen als ik morgen wakker wordt om verder weg te gaan, hoewel het reizen met tent en kampeerspullen me nog niet zo lonkt.

Op de status van WhatsApp zie je de lucht weerspiegelen in het water, waar ook nog steeds een roeiboot gezonken ligt.

Als je goed kijkt zie je de roeiboot. 

Advies van de dag 

Niet klagen maar dragen en bidden om kracht.

De avondzon wierp mijn schaduw vooruit.

Daaaaaaaaag, daaaaaaaag, tot morgen.