Blij met kaart uit Andalusië

Een verrassing gisteren om een echte kaart van Gérard te krijgen. Mijn wens om hem gauw weer terug te zien is daardoor weer verlevendigd.

Het is nu 8 jaar geleden toen ik ik hem voor het eerst ontmoette. Dat was de voorlaatste keer dat ik met de fiets in Spanje was. Het was op een strandje bij Nerja waar ik kampeerde en Gérard was daar , zonder kleren ,elke dag te zien. Hij praatte met iedereen die op het strand te vinden was, dus ook met mij. In een hoekje zat hij daar steentjes te bewerken met een beiteltje en die verkocht hij aan de toeristen. Met de opbrengst hield hij zich in leven.

Hij had me zijn huisje laten zien op een idyllische plek met uitzicht bijna loodrecht naar beneden op een strandje. Niet het strandje waar hij zelf elke dag heenging. Daar was ook een bron waar hij zich waste en drinkwater vandaan haalde.

 Toen ik in november 2018 in het kader van mijn zojuist beëindigde reis daar zeven jaar later weer fietste was ik zeer benieuwd of ik hem er nog aan zou treffen.
 En jawel hoor. Het huis had nog alle sporen van bewoning in de stijl van Gérard.
 Nadat mijn tent in de buurt opgezet werd kwam spoedig deze vriend op weg naar zijn huis langs, samen met twee kennissen.
 Het werd een muzikaal weerzien. Het ging minder met hem. Beitelen voor geld deed hij niet meer, maar zijn tweewekelijkse wandeling naar Nerja bracht hem eten en drinken genoeg om van in leven te blijven. De vele gevonden kranten leverden hem de nodige Sudoku's om zijn hersenen soepel te houden .

 Tien dagen lang waren we buren . Daarna ging mijn reis weer verder en zijn leven ook . Ik ben blij via zijn kaart een levensteken van hem te hebben gekregen
.Een brievenbus heeft hij zelf niet, noch gsm, noch smartphone.
Hij is een man waar ik veel respect voor heb . Nu zit ik, meer dan ooit, te broeden op mogelijkheden om nog even wat voor hem te kunnen betekenen.

Thuiszorg

Goedenavond.

Vandaag bezoek van Marie José.
Het was jaren geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben en ze is nog nooit op deze nieuwe boot geweest.
Wel vond ze dat alles nog op zijn Gerts is vanwege de onordelijke toestanden.
Het is waar. Zelfs Ikzelf heb onvrede met de situatie en dit bezoek was aanleiding tot het opruimen van een kastje, zoals gisteren de tafel al aan de beurt gekomen is.
Verder merkte ze, zoals anderen ook, dat er zoveel dode vliegen aan het plafond hangen.

Aanleiding voor haar om haar handen uit de mouwen te steken en als thuiszorg te fungeren, zoals ze het zelf noemde.

Marie Jose in aktie

De bedoeling is dat de opgeveegde vliegen straks in het crematorium, dat wil zeggen de kachel terecht komen.

Verder ben ik heel blij vandaag met het ontvangen van een kaart uit Andalusië van Gérard.
Het is een man van mijn hart. Heb hem tijdens de reis herontmoet na ons eerste treffen zeven jaar daarvoor.
Hij leeft daar zonder inkomen van wat de mensen allemaal weggooien.
Graag wil ik hem weer gauw bezoeken en hem een hart onder de riem steken.

Alle stukken bij elkaar.

Goedenavond.
Vandaag is mijn laatste mouw afgekomen en met de andere drie delen verenigd
om samen het begin van de hals te vormen.

De dag is verder rustig verlopen .

Half elf.

Nu is het nog rustiger, want lig op bed. Zojuist nog aanwijzingen van Piet opgevolgd om het blog goed te schrijven. Weer wat geleerd.

Welterusten.

Goed Nieuwjaar

Een goed Nieuwjaar toegewenst, hoewel er in ieders leven zeker dit jaar ook weer minder goede gebeurtenissen zullen plaatsvinden. Wel dat het goede zal overheersen en uiteindelijk zegevieren, dat geloof ik zeker.

Vandaag was er weer aanloop van vrienden. De hond Katootje, die op de blog gisteren het nieuwe jaar in sliep was vandaag in mijn kajuit te vinden met haar baasjes.

En ook Eric was op de koffie. Samen hadden ze een onderhoudend gesprek.

Eric

Jan en Jose.

Het bleef verder een mistige dag.
Dat gaf een mooie sfeer.

Rustig thuis

Goedenavond.
Vandaag was het een rustige thuisdag. Bij mijn buurman op de thee geweest.
Een mooie foto van José lachte me toe.
Ze is de vriendin van Paul, die deze zomer overleden is.
Ik voelde haar prettige aanwezigheid, ondanks haar afwezigheid.

De radio had ik vaak aan op radio twee, vanwege de top 2000.
Nu weet ik weer dat ik over moet stappen op een andere zorgverzekering, een andere bank moet nemen en een ander bed.
 Maar er was ook weer YESTERDAY en dat bracht me het voornemen om het op de accordeon te brengen.
Ik heb immers de muziek ervan.

Vanavond lekker op tijd naar bed en vredig het nieuwe jaar in slapen, zoals deze hond

Terrasweer

Goedenavond.
Vanmiddag kwam Hanny op bezoek met haat hondje Flip.

We hebben buiten op mijn terras gezeten, heerlijk in het zonnetje.
Daarna een wandeling gemaakt door een wei.

Daarvoor was ik in mijn katoenvoorraad gedoken om er wat uit te halen wat qua kleur niet zo veel verschilt van de fletse tinten van mijn twee versleten truien die de hele reis meegemaakt hebben.
En begonnen met dichten van gaten in mouwen .

De muizen zijn inmiddels begonnen met mijn katoen en tevens zoek ik dezer dagen een oplossing om deze voorraad beter te beschermen. Ik denk door het in mijn container te stoppen die voor het plastic bedoeld is.
Verder heb ik nu wél een foto gemaakt van de lucht van de zonsopkomst.

En vanavond speelde de maan de hoofdrol aan de hemel.

Een huiselijke zondag

Vandaag een huiselijke zondag.
Het begon met bezoek van broer Henk en zijn vrouw Grace, rond tien uur toen het huis lekker warm was geworden na de koude nacht.

Henk en Grace na hun bezoek

 Op de pont, waar ik hen later uitgeleide deed was veerman Peer enthousiast over de prachtige lucht van vanochtend bij het opkomen van de zon.
Daar heb ik nu geen foto van gemaakt, maar enkele dagen geleden was het ook erg mooi en morgen is de kans op een gouden start van de dag weer groot, zoals de avondlucht zojuist ook al niet van schoonheid was ontbloot.

Vanmiddag werd het wat breien en uitvinden waar radio 2 zit, die ik alleen maar één keer per jaar vanwege de top 2000 opzoek. Maar later werd het toch radio Maria die mij begeleidde met de grote afwas van alles van de laatste twee weken.

 Uit de fietstas de bij Frans gestalde twee katoenen kleurtruien gehaald, die na de reis te kapot en te vies waren om ze nog te dragen. Wie weet kan ik ze met de katoen die ik hier heb nog repareren.

En nu is het donker geworden op twee kaarsjes na. Het eten gekookt. Al één bord op. Na het eten weer verder met mijn hobby's op de smartphone. 

Terug op de boot.

Goedenavond.
Weer terug op de boot na het drukke kerstprogramma dat gisteren een staartje kreeg met die verjaardag.

Nog even gezellig bij Frans vanmorgen.

Vandaag eerst nog gezellig bij Frans gebleven maar daarna naar Wychen op bezoek bij Sacha en haar gezin.
Sacha is een dochter van Riet, de vrouw die begin dit jaar overleed terwijl ik ver weg was in Spanje en besloot om toch met de reis verder te gaan.
Ze vertelde over een bijzonder afscheid van een bijzondere vrouw.
Het was ook heel gezellig met zoontje Jonas van vijf, die onder andere mijn baard erg interessant vond.
Thuis gekomen bleek dat het flink koud was, gezien het gladde scheepsdek en het ijs dat op één van de emmers stond.
De afsluitkraan van de waterleiding  kon ik niet open krijgen, daarom had ik na het aanmaken van de kachel er een pan maaswater opgezet, waarna het later na inwrijving ermee wel lukte.
Natuurlijk kwam daarna het eten aan de beurt om aan de kook te komen.
Lekker aardappelen met sperziebonen kwamen erop.
Het was niet zo creatief als de kookkunst van een vriend vandaag.

Zo werd vandaag door Piet een paprika bewerkt.

De verjaardag van Hans in Enschede

Rond half twee.
 Met Frans een levendig gesprek over de dood gehad. Een onderwerp dat me blijft fascineren. Voor mij een mysterie, waar iedereen mee te maken krijgt en Frans en ik dus ook.

Op weg naar Hans met als chauffeur Dewki. Dewki is een vriend van Hans én Frans.Is geboren in Suriname.India is een land dat ze alle drie goed kennen en waar ze ieder apart en ook samen geweest zijn en nog komen.

 Nu half tien in de avond en in de auto op weg weer terug naar Schaijk. De kamer bij Hans zat vol en met enkele mensen gepraat en af en toe muziek gemaakt .

 Toen op ons vieren na iedereen weg was vielen mijn ogen dicht van de slaap. Drie intensieve mensendagen eisten hun tol. Even een dutje gedaan op de bank, maar straks een goede nachtrust in mijn logeerkamer bij Frans is een welkom vooruitzicht. .

Kachel en zijn pijjpen moeten geveegd worden

Tweede kerstdag. Het was mistig toen ik vanmorgen naar buiten keek.
Dit betekent dat er weinig wind staat en de kachel niet goed zal trekken, zolang de pijpen zo vol roet zitten.
Dus ben ik deze ochtend begonnen met een vies karweitje, namelijk het schoonmaken van deze pijpen plus de kachel zelf.
Nu zijn mijn handen nog steeds lichtelijk vies van de roet en straks is het nog wel kerstdiner bij Carla in Oss. Maar voor die tijd zal ik ze nog wel iets schoner krijgen.
In ieder geval doet de kachel het weer goed en de eerste paar weken blijft dat zo.

10uur in de avond.
Het kerstdiner bij Carla, samen met Leny en Paul is achter de rug

Van links naar rechts Paul, Carla, Leny.

. Daarna ben ik naar Frans in Schaijk gefietst. Morgen met nog iemand per auto naar Enschede voor de verjaardag van Hans.

Een lichtpuntje

Een lichtpuntje duikt op aan de horizon.
 Verheldering in een tijd van duisternis en vals licht.
Een verlichting op mijn levensweg, die ervoor zorgt dat ik niet van het padje af raak.
Een verlichting, niet alleen voor mij, maar voor iedereen.

 "Geef mij je hand, want je moet met me meegaan. Achter de horizon zie ik het licht."
Zo luidt de tekst van een liedje.

En toen was het avond van de eerste kerstdag. Nadat ik het lichtpuntje van de opgekomen zon in me had laten schijnen ging ik op weg naar het kerstontbijt in de Distelweg Oss met Henny en Carla.
Het is al jarenlang een soort traditie dat we daar met drie of vier personen de geboorte van het kerstkindje vieren met een gevarieerd en liefdevol samengesteld ontbijt.
 Het was met Henny ook weer de gelegenheid om elkaar recht in de ogen te kijken na mijn lange afwezigheid. Carla sprak ik enkele dagen eerder al.

Toen we tegen één uur uit elkaar gingen wist ik niet hoe verder de dag zou verlopen, maar mijn fiets ging naar Jan en José, die enkele dagen geleden niet thuis waren, wetende dat je bij hun altijd onverwacht kunt komen, ook met Kerst.
 Ooit kwam ik daar en trof de tafel aan met de hele familie van wel 15 personen. Nu trof ik alleen hun en dat kwam prima uit.

Jan bezig prei te snijden

Al gauw werd spontaan besloten dat we samen een kerstdiner gingen nuttigen.

Jose schept op.

 En het werd een warm weerzien, waarin ook weer veel bijgekletst werd.

We wish you a Merry Christmas

Na het spelen in het cafetaria bij de pont

 Vandaag ben ik tegen half één nog even naar Tiel gefietst, profiterend van wat droge momenten. Onder andere heb ik de mensen een "We wish you a Merry Christmas" toegespeeld en gezongen.

Het was niet erg gezellig dit keer, er was weinig kerststemming bij de mensen en ook niet bij mij.

Gisteren te horen gekregen dat er in mijn caravan in Frankrijk weer ingebroken is geweest. Vier jaar geleden was dat ook en sindsdien heb ik er niet veel fiducie meer in dat ik nog iets van de plek kan maken. Er heerst sindsdien de kwade geest van de slechte intenties.Het is niet meer de plek van de harmonie voor mij. Het wachten was alleen nog maar op dat het weer zou gebeuren.
 De geest van slechtheid voel ik nu ook hier. Weer heel belangrijk nu het gebed en daarin hulp te vragen van boven, zodat ik weer van dat negatieve bevrijd word. Daar vertrouw ik op dat dat gaat lukken. 

Het winkeltje W A A R in Uden

Goedenavond.
Wat gisteren de bedoeling was is vandaag uitgevoerd.
Eerst Carla bezocht in Oss, daarna op twee adressen de bewoners niet aangetroffen, en toen besloten om naar Uden door te fietsen en daar kerstliedjes ten gehore te brengen.

En daar kwam plots Atto opgedoken. Zijn vriendin Karin heeft een winkeltje in het centrum en hij nodigde me uit daar een bakkie te doen.
En even later zat ik daar weer, zoals twee jaar geleden ook.

Atto en Karin in hun winkeltje.

Wel hebben ze besloten het zaakje af te bouwen na twee jaar hard werken en schulden in plaats van verdiensten.

Een mooie naam voor het winkeltje.

Gezellig binnen

   Gezellig binnen met uitzicht op de prachtige wolkenluchten. Zo verliep de dag vandaag tot nu toe.

Er was wel de hele dag het plan om naar Oss te gaan en daar achterstallig onderhoud te plegen met vooral een vriendin die niet zo bedreven is met appen, mailen en smssen. Eventueel ook nog wat kerstliedjes spelen in die stad en wat boodschappen doen.

Het kwam er niet van omdat de regen door bleef vallen . Bovendien kreeg ik bezoek van Ellen, Andries en Daantje de hond.

Ellen en Daantje

 Gisteravond rond vijf uur, na het warme eten, bracht mijn fiets me nog naar Appeltern. Jo was fitter dan enkele dagen geleden.Er waren ook zijn kleinkinderen , die Annie een beetje konden ontlasten door Jo te helpen met eten, drinken, gaan zitten enz.

Het lukte ook nog met behulp van geluidsinstallatie om door hem geliefde liedjes tevoorschijn te toveren.Onder andere Droomland, waarvan ik wist dat dat hét liedje van zijn moeder was en ook van hemzelf. Bovendien ook voor mijzelf een bijzonder lied on dat te mogen spelen op straat en de mensen te vertellen over dat land van vrede en ze uit te nodigen om mee erheen te gaan. Een soort blijde boodschap om te vertellen voor mij. En nu, naast Jo gezeten die zo ver heen is, wist ik door het te zingen dat alles goed zal komen . In het bijzonder met Jo . Zoals op straat vaak was ik nu ook geroerd door deze mooie tekst

. Voor hem en voor zijn naasten is het nu nog even afzien. Nog even heb ik de gelegenheid hem in huiselijke sferen te treffen, zoals zo vaak in de afgelopen dertig jaar. Dus dat doe ik nu nog maar zo veel mogelijk.           

Een luchtige dag.

Goede middag. Tot nu toe een luchtige dag vandaag. Thuis gebleven zie ik verschillende luchten aan mijn ramen voorbij trekken. Van blauw naar bewolkt, van bewolkt naar half blauw. Ga ik erop uit vandaag of wordt het alleen maar verder breien? Met het kacheltje aan ,samen met het decor buiten is het gezellig om hier te zijn. Maar wie weet, plots kan toch de impuls komen om deze of gene te bezoeken.

Ondertussen ligt mijn andere smartphone bij de buurman aan de stroom en de externe accu ligt af en toe te zonnebaden, maar nu lijkt het toch dat de zon niet meer zal verschijnen vandaag.

Hoe mooi kan grijs zijn!