Na prima verzorging door Frans de markt van Schaijk bezocht.

 Vanmorgen heel laat op voor mijn

doen. Mocht wel, want gisternacht gingen om twee uur pas mijn ogen dicht.

Rond negen uur naar beneden komend zag ik Frans daar in zijn keuken, gezeten voor zijn oven.

Op mijn vraag of ik even brood zou kopen in het dorp antwoordde hij dat een nieuw brood al in de oven stond en over een kwartier klaar was voor ontbijt.

En inderdaad, een kwartier later ging het brood al onder het mes.

En nog even later werd mij het eerste sneetje aangereikt, tesamen met een kopje thee.

Het is de tweede dag op rij dat iemand brood voor me bakte, want gistermorgen bij Piet en Jet stegen de bakkersgeuren ook al naar me op toen ik uit bed kwam.

Zaterdags is er ook markt in Schaijk en Frans ging gezellig mee.

In tegenstelling tot gisteren in St Oedenrode werd ik hier direct omgeven door belangstelling.

Marktmensen die mij kennen( en ik hen niet) waren al net zo enthousiast als het publiek.

Het scheelt natuurlijk ook dat zaterdag de kinderen niet op school zijn en er veel op de markt waren. Kinderliedjes gaan altijd voor bij mij.

Frans was even fotograaf en filmer.

Helaas bleek mijn camera aan een poetsbeurt toe te zijn, zoals je ziet aan de foto.

Om kwart voor twaalf was ik wel iets te vroeg vertrokken van de markt, vond ik toen ik de tijd op mijn smartphone zag. Maar ik moest veel tegen de zon in kijken en voelde de moeheid van het weinige slapen van de afgelopen nacht.

Over een fietspad door een natuurgebied ging daarna de reis naar Uden, om daar in de gezellige drukte van de voetgangerszone de accordeon te laten weerklinken.

Gezellig was het ook in het bos.

In Uden eerst onder het genot van koffie uitgebreid de krant gelezen in een café en daarna mezelf en de mensen vermaakt tot bijna vijf uur.

Toen was ik echt wel moe en daarna vrij snel naar huis gereden, daar mijn buurman verslag gedaan van de drie dagen afwezigheid, gekookt, gegeten, en nu, kwart over negen , mag ik bijna gaan rusten.

Een goede nacht gewenst aan iedereen.

Ik eindig met een kunstwerk, gezien in Nistelrode.

  DAG DAG.

Na verjaardag Tjeerd naar pension Frans in Schaijk.

Frans was één van de aanwezigen op de tachtigste verjaardag van Tjeerd.

Met hem ben ik na afloop naar zijn huis gefietst in Schaijk, een kilometer of tien van Heesch vandaan.

Een goed bed en breakfastadres voor mij.

Vanuit hier kan ik morgen weer een leuke speelplaats uitkiezen in Brabant.

Vandaag, of eigenlijk gisteren, want het is inmiddels één uur in de nacht geworden, waren er twee markten.

Vanuit Son en Breugel vertrokken bij Piet en Jet rond half tien om in St Oedenrode de ochtendmarkt te kunnen doen.

Het was voor het eerst sinds lange tijd dat een markt onbevredigend was.

Alsof de mensen me niet zagen staan.

Ook wel goed om dat eens mee te maken.

Rond elf uur hield ik het voor gezien en ben toen in St Oedenrode al vroegtijdig op bezoek gegaan bij Leny en Paul, van wie ik alleen de eerste aantrof.

Daarna rustig doorgefietst in noordelijke richting naar St Michielsgestel.

Hier voelde ik me vereerd. Een marktkoopman zette zijn spullen aan de kant om mij plaats te geven.

Maar ook hier was er aanvankelijk weinig animo van het publiek voor mij, ook omdat er gewoon weinig mensen waren.

Ook waren er weer verschillende mensen die mijn muziek waardeerden maar helaas geen cash geld bij zich hadden.

Het pinautomaatje komt dichterbij.

Uiteindelijk is het hier vanmiddag toch aardig gaan lopen.

Na St Michielsgestel is Vught niet ver meer en daar woont een zekere Charles Eerkels.

Hij is accordeonist in hart en nieren en ook reparateur en handelaar.

Ooit heb ik hem een accordeon laten repareren en sindsdien ging ik hem opzoeken als ik weer eens in de buurt was 

En meestal had hij dan een accordeon in de aanbieding.

Ik denk er ondertussen al wel drie van hem gekocht te hebben, onder andere diegene die mijn laatste reizen meegegaan is.

Nu was het zeker al wel vier jaar geleden mijn laatste bezoek.

Maar vandaag bleek dat dat definitief onze laatste ontmoeting was.

Informerend bij buren bleek dat de goede man is overleden, zelfs al voor de corona.

Tja.

Maar ik was blij dat nu te weten.

Daarna via Nuland, waar ik bij Hanny mijn maagje mocht vullen naar de verjaardag in Heesch. 

Nu, half twee in de nacht van vrijdag op zaterdag mag ik mijn ogen sluiten.

Welterusten voor wie nog niet slaapt.

Tjeerd tachtig geworden vandaag.

 

Vriend Tjeerd is vandaag tachtig geworden.

Op dit moment zit ik met een zestal mensen samen om het te vieren.

Daarom geen lang verhaal vandaag.

Piet en ik samen op het podium van de Sonse markt.

 

Vandaag op twee markten gespeeld: Vanochtend in Veghel ...........

en daarna door naar Son waar de middagmarkt is.

Piet had ik ondertussen ingelicht over mijn komst en hij kwam tot mijn verrassing uitgerust met zijn viool.

Één van mijn meegenomen hoofddeksels kwam op zijn hoofd en even later stonden we daar samen te musiceren, zoals op de eerste foto te zien is.

Even voordat Piet arriveerde kwam Gitty op haar fiets aangemeerd.

                        Gitty

We hadden elkaar volgens haar zeggen een jaar of vijf geleden ook hier op de markt gesproken.

Ze kende me van foto's die ze bij Rina gezien had. Rina is een wederzijdse vriendin , die ooit in de Ardèche gewoond heeft bij mij in de buurt en vaak daar op mijn landje is geweest.

Gitty, Piet en ik zijn later naar de HEMA getogen en hebben onder het genot van koffie nog uitgebreid verder gebabbeld.

Hierna volgde het weerzien met Jet, Piet's vrouw, na één jaar en negen maanden.

 

Wegens corona was hotel Piet/Jet al die tijd gesloten.

Maar deze nacht slaap ik er weer en zojuist werd ik getrakteerd op een uitgebreid diner.

Van tevoren werd mij gevraagd hoeveel aardappelen ik dacht te consumeren, waarop Piet ze nauwkeurig afwoog op achthonderdvijftig gram.

Samen met die van mijn gastgevers kwam bovenstaand gewicht uit de bus.

Alles is opgekomen.

Het was vandaag een mistig begonnen dag die een mystiek plaatje opleverde van omgeving Deventer, door Narda gemaakt.

Een goede nachtrust gewenst straks.

André en Pietje ontbijtgasten, Jacob en Dex op de koffie.

 Vanmorgen toen de  regen met bakken naar beneden viel kwamen André en Pietje bij mijn warme kachel hun ontbijt nuttigen.

Pietje is hier bezig met zijn boterhammen.

Rond half twaalf kwamen Jacob en zijn hondje Dex binnen. De koffie was al gezet, dus dat kwam mooi uit.

Toen het rond één uur wat droger werd nodigde Jacob me uit naar de Waal bij Dreumel te rijden, om daar te wandelen.

Het deed me terugdenken aan de tijd dat ik aan

deze machtige rivier heb gewoond  in een huisje dat binnen de zomerdijk stond in Wamel.

Er gaat heel veel kracht uit van deze rivier.

Jacob weet dat ook. Op zijn dagelijkse wandelingen met Dex en ook met andere honden kiest hij vaak de oevers van deze waterreus.

Verder is vandaag mijn trui afgekomen in zoverre dat alle delen nu aan elkaar zitten.

Er moeten nu nog draadjes ingewerkt worden.

Zojuist heb ik voor de tweede keer vandaag de kachel weer ontstoken.

Nu dient hij behalve als warmtebron ook als fornuis voor de boontjesmaaltijd die erop staat en nu inmiddels gaar zal zijn.

Een smakelijk eten gewenst voor wie ook nog aan de bak mag.

Prima gespeeld op Osse markt gevolgd door koffie op terras met Rona en Marcel.

 Van het spelen op de Osse markt had ik me niet veel voorgesteld omdat om de twee weken er een draaiorgel staat en vorige week iemand met een elektrische viool.

Maar ontmoetingen met vrienden en boodschappen doen waren ook beweegredenen om naar Oss te fietsen.

Ik geloof ongeveer drie kwartier te hebben kunnen spelen op mijn favoriete plekje totdat de orgelman kwam.

Deze man is heel sympathiek en hij heeft veel enthousiasme. Ik ken hem al van een jaar of wat geleden en hij beaamde weer dat hij er om de andere week is. Dus volgende week krijg ik weer een herkansing.

Maar die korte speeltijd vandaag gaf me toch een heel tevreden gevoel. Het liep fantastisch, de schwung zat erin.

Rona en Marcel en ook twee anderen kwamen voorbij juist toen er mensen zaten te luisteren voor wie "De klok van Arnemuiden" bestemd was.

Normaal onderbreek ik zonder problemen de muziek voor een gesprek maar nu had ik toch gekozen om het liedje af te maken.

Maar later kwam ik toch iedereen weer tegen en met Rona en Marcel werd het koffie drinken op een terrasje.

Gelukkig hoefde ik niet naar het toilet, want dat mocht niet zonder QRcode. We hadden het er onder andere over dat er dan minstens toch gewerkt moet worden aan openbare toiletten in Oss en dat je  so wie so niet afhankelijk moet zijn van cafés en dergelijke.

Vanmiddag thuis verder gegaan met de restauratie van een " kunstwerk" van mij.

André die vanavond kwam eten had deze tekening ,die op tafel lag in zijn handen om het in de kachel te stoppen. Hij wist niet dat het minutieus werk van mij was.

Bij nader inzien vond hij dat het toch wel heel mooi was, hoewel niks voor hem.

Nu, iets over acht, heeft de zon zijn laatste stralen voor vandaag weer achter zich gelaten en hebben de muggen het regime weer overgenomen.

Daaaaaaaaaaag, tot morgen.

Zoiets heeft de tandarts niet vaak voor zijn kiezen gehad!

 

 

En ineens zat ik daar weer bij de tandarts, die vorige week woensdag een wortelkanaalbehandeling bij mij had gedaan.

Vanmorgen na het ontbijt liet een compleet stelsel van zeven tanden los.

De vier linkse van de foto zijn stifttanden, de meest rechtse is de kroon die op de zieke tand zat.

Het geheel wiebelde al een tijdje een beetje, maar ik dacht dat het nog wel een paar jaar mee zou kunnen.

Nu heeft de tandarts een lijmpoging gedaan, maar het is onzeker of het gaat houden.

Anders heeft hij een alternatief in petto.

Ik zal de details besparen.

Ook heeft hij vandaag de wortelkanaalbehandeling afgerond.

Daarvoor stond op 17 november eigenlijk de afspraak.

Een en ander betekent dat ik vanaf nu vrij ben, ik hoef niet in Nederland te blijven, maar misschien doe ik dat toch nog wel een tijdje, alleen al omdat het onzeker is of de plak gaat houden.

Vanmorgen kwam er bezoek van het wandelend drietal Jan, José (mijn kappersduo) en Mieke.

Van deze laatste heb ik de fiets georven waar ik nu op rijd. Deze is van haar overleden man en heeft voordat ik hem vorig jaar kreeg vele jaren lang bij haar in de schuur gestaan. Jan zal blij zijn dat ie gebruikt wordt.

Mieke zit op de foto met de rug naar ons toe.

Ook de hond van Jan en José was van de partij en zoals gewoonlijk dook ze meteen het water in.

Vanavond gaf ik" kookles" aan André. Hij wilde graag weten hoe je die lekkere ratatouille klaarmaakt.

Zoals ik vandaag op een houtvuur zal hij het niet doen. Daar heeft hij een gasfornuis voor.

De hoeveelheid was weer zo groot dat we er morgen weer van kunnen eten.

Morgen kijken we weer wat voor verrassingen ons deze dag gaat bieden.

Voor nu ga ik gauw naar een ander vertrek of de tent in, want in de kajuit is het te druk met de muggen.

      WELTERUSTEN.

Eric op bezoek.

 

Twee denkhoofden bogen zich vanmiddag over twee cryptogrammen van het formaat vijfsterren.

De oploskoffie die we dronken was net niet geestrijk genoeg om alles in te vullen.

Misschien kwam het doordat de nu gebruikte koffie dateert van februari. Hoewel de bus waarin hij bewaard werd goed gesloten was zal het product toch wel van zijn kracht ingeboet hebben.

Één van de vragen waar we nog geen antwoord op wisten was:"Op orde brengen" Acht letters en hier moet het inpassen: ?I?D???N.

Het was de hele dag uitbundige regen, maar om vijf uur was het droog en heb ik de tent geïnspecteerd.

Het was nodig want binnen was het een natte boel en mogelijk duik ik er vanavond weer in.

Het binnen slapen ging enkele dagen goed, maar tegen het einde van de vorige nacht was er een hardnekkig aanvallende mug in actie die mij het verdere slapen belette.

Gisteren ben ik er niet meer aan toe gekomen enkele plaatsjes uit Wijk bij Duurstede te tonen.

Één van de vele eenvoudige straatjes ziet er zo uit:

En ergens in een tuin stond dit mooie kunstwerk.

Ik wens je een gezellige avond en een goede nachtrust . Tot morgen.

Met de neus in de boter: Kunstmarkt in Wijk bij Duurstede.

 Ergens wilde ik wel gaan spelen vandaag, maar toen ik bij het wegrijden André sprak wist ik nog niet welke van de vier richtingen het zouden worden: Uden in het zuiden, Rosmalen in het westen, Wijchen in het oosten of Wijk bij Duurstede in het noorden.

Maar op het eind van het gesprek zei ik dat het Wijk bij Duurstede werd.

Op het eind van de Veerweg was er nog even een aarzeling. Toch Wijchen misschien? Nee, weer teruggekeerd op mijn schreden en de Wamelse Weg in gefietst.

Maar daar staat na tweehonderd meter het huis van Hennie en Janny en die waren net terug van Frankrijk en had ik nog niet gezien.

Eventjes een klein praatje.

Kleinkind Marith was ook, die in Lamastre op de markt zo leuk reageerde op mijn accordeon.

Het eerste optreden van vandaag was voor haar.

En toen door naar mijn speeldoel met ook de optie om Ellen en Andries te bezoeken die in Inge wonen. Dat is elf kilometer van Wijk bij Duurstede in oostelijke richting.

Was bang dat er te weinig mensen zouden rondlopen in het stadje, maar er bleek een kunstmarkt gaande te zijn en een gezelligheid die een beetje Provençaals aandeed.

Voor mij een kolfje naar mijn hand.

Dus me vooral gericht op Franse chansons.

Veel leuke reacties,maar ook verschillende mensen die zich verontschuldigden met woord en gebaar dat ze geen geld op zak hadden om me te belonen.

Wel een beetje frustrerend.

Denkend aan Wim in Frankrijk die een pinapparaatje erbij heeft begon het idee te komen dat dat voor mij ook misschien iets is in de toekomst.

Misschien is dit iets?

Grappig was dat bij de pont over de Lek bij Wijk bij Duurstede juist een briefje hangt dat pinnen NIET kan.

De omgekeerde wereld bestaat gelukkig ook nog.

Rond half vijf nam ik deze pont weer.

Een patatje en een kroket in het cafetaria aan de overkant waren een welkome beloning.

Ik voelde me fit genoeg om daarna nog de omweg via Inge te maken en te proberen daar Ellen en Andries te ontmoeten. Dat lukte.

Het was een weerzien na lange tijd.

Andries had vandaag voor het eerst dit seizoen zijn kachel aangestookt, zoals ik afgelopen donderdag.

Na eten en thee was er voor mij nog de opdracht om door regen en tegenwind thuis te komen, wat gelukt is zonder veel problemen. Naast lichamelijke had ik ook genoeg psychische weerstand om dat karwei te beslechten.

En ook het huiswerk van het schrijven van deze blog is weer ongeveer gedaan.

Een WELTERUSTEN toegewenst.

Markt Geldermalsen.

 Op  vrijdag vier fietsbereikbare markten. Twee ervan waren de middagmarkten van Kerkdriel en Druten. Die heb ik gehad.

Vandaag gekozen voor de ochtendmarkt van Geldermalsen.

Acht uur de deur uit en kwart voor negen op het voetveertje naar Tiel.

De kapitein vind ik een prachtig figuur met een bijpassende pet op.

Misschien durf ik ooit hem te vragen voor een foto.

De fietstocht ging verder rustig aan, zonder haast om snel op de speelplek te komen.

De appeloogst is in de Betuwe volop aan de gang.

De volgepakte appelkisten kwamen minder goed op de foto dan het naar mij zwaaiende personeel.

Mijn oog viel ook op deze mooie tuin met bloemen.

Rond tien uur begon mijn draagorgel te spelen, nog even wat stroef in het begin vanwege de op de fiets wat koud geworden vingers.

In dit straatje dat uitloopt op de markt heb ik mezelf en het publiek vermaakt tot iets over twaalf.

In de HEMA waar ik halverwege pauze pleeg te nemen werd mij de koffie nu verboden omdat ik de QRcode nog niet had. Mijn stempel in het gele boekje was niet genoeg.

Ik: mopper mopper mopper. Voor niks die acht euro uitgegeven om dit naar blijkt waardeloze boekje te kopen.

Maar meteen daarna legde ik die onschuldige koffiedame uit dat het niet haar keuze is om met deze rompslomp geconfronteerd te worden. Over twee weken krijg ik ook die code, waarvoor ik de vaccinatie aangegaan ben.

Wel kreeg ik nog koffie to go, een beker om mee naar buiten te nemen. Daar op de koffer gezeten kon ik in mijn zelf gecreëerde cantine de krentenbollen erbij opeten.

Vanmorgen thuis had ik namelijk niet veel meer te ontbijten.

De opbrengst van vandaag was weer ruim voldoende en precies genoeg voor de vele boodschappen die gedaan moesten worden.

Thuis gekomen tracteerde ik mezelf op friet en andere versnaperingen uit het cafetaria hier.

Eigenlijk  was de tractatie ook voor André, maar die bleek toevallig net weg.

Een dubbele portie ging er echter  goed in.

Ja........mijn tanden werken weer bijna als vanouds......ik kan weer bunkeren. Wat fijn dat alles weer normaler wordt.

Op het laatst van de blog van  gisteren staat  een foto van de Mont Ventoux, waar Wineke laatst op was.

In het archief van Piet is nog een foto uit augustus 2000, toen Piet en ik daar samen op geklommen waren met de fiets, ik met de accordeon in de fietstas, want ik wilde natuurlijk spelen.

En terwijl de regen zachtjes op het dak klettert maak ik me op voor een rustige avond.

Morgenochtend droog weer voorspeld dus misschien komt er dan weer iets moois uit de bus .

               BONSOIR