Wineke/Bruno en Dick ontmoetten elkaar hier. André met kleren en al in het water gevallen.

 Het werd een erg gezellige middag. 

Wineke en Bruno hadden aangekondigd dat ze wilden komen terwijl Dick van mij een uitnodiging had.

Het werd een geslaagd samenzijn dat eindigde in het eten van ratatouille.

Eigenlijk zou ik die vandaag met André eten maar die vond het nu te druk.

Maar morgen doen we dat samen nog eens dunnetjes over.

Hij zorgde voor een onwezenlijk en onbedoeld schouwspel toen we hem plots met kleren en al naar de kant zagen zwemmen.

Hij was in het water gevallen. In details hoor ik  morgen de toedracht wel, maar nu heb ik mijn gasten even alleen gelaten en naar de op zijn loopplank uithijgende man gelopen.

Gelukkig had hij zich weinig bezeerd, maar in januari in het water duiken is natuurlijk geen pretje.

Snel heb ik hem geholpen zijn natte kleren uit te trekken, inclusief de door mij gebreide katoenen trui.

Daarna kon hij zich redden en kon ik terug naar mijn gasten die elkaar net ontmoet hadden.

Ik vind het altijd fijn mensen bij elkaar te brengen, maar gepland was het helemaal niet en dat maakt het juist zou mooi.

Toen Wineke en Bruno arriveerden had ik net mijn trui zo ver dat ik hem aan kon.

De buitenste binnenkant staat goed bij de carnaval.

Bruno wilde ook wel even voor mannequin spelen.

En zo staat hij mij.

Af en toe zit er bij mij een draadje los!

En zo werd deze dag waarop Erik niet kon komen vanwege stakende ponten toch een hele levendige.

Van boven naar beneden Wineke en ik, Bruno en Dick.

Een gezellige avond is mijn wens.

Heel veel hout gejut in de maashoek afgewisseld met naaiwerk..

 Vanmiddag zou het gaan regenen en dat deed het ook. Daarom thuisgebleven en zowel veel hout weggestookt als erbij gevonden. Dat laatste woog veel zwaarder want er was heel wat te vinden aan de Maas.

De dag begon echter met een prachtig zonnetje in een koude wereld.

Binnen was de kachel weer begonnen om het warm te maken. En ook hielp hij bij het zetten van de gebruikelijke ochtendthee.

Monique appte dat ze bij de pont stond om een door de firma van haar man gemaakt jacht voorbij te zien varen.

Of ik hem kon kopen, was mijn vraag. De mijne is namelijk aan vervanging toe.

Helaas, het jacht was al verkocht.

Met de figuurzaag wilde ik wat vlindertjes uitzagen. Er is een bestelling.

Maar het zaagje was te grof en de triplex van te slechte kwaliteit.

                   Een mislukkeling.

Gelukkig deed de zaag wel goed zijn werk op een dik stuk triplex, om twee spreukenbordjes voor te bereiden.

Het einde nadert van het werk aan mijn trui.

Iets nieuws heb ik al in gedachte. Eentje in alleen maar zelfgesponnen wol. 

Op zaterdag is er een spellingstest van tien vragen.

Vier ervan had ik fout. Niet best.

                  Twee van de vier fouten.

Nog dit bericht dat iemand vandaag inzond.

Maar het allerlaatste is deze foto.

Niet van hier, maar van ergens in Nederland.

Genieten van dit mooie weer, zou ik zeggen!

Prettige avond.

Een balletvoorstelling voor mijn neus in Kerkdriel.

 

Het was Kerkdriel geworden vandaag, waar ik me van de drie speelmogelijkheden het meest toe aangetrokken voelde.

Er moest wel een flinke windweerstand overwonnen worden om er te komen.

Maar je doet het ergens voor.

Hoewel het spelen in het begin ook nog afzien was, daar er een flinke koude wind op mijn lijf stond, die bovendien de handvaardigheid al snel aantastte.

Van twee tot kwart voor drie gespeeld en toen mocht ik koffie van mezelf.

Dat is hier ondanks de lockdown goed geregeld.

In een overdekt winkelcentrum kun je meeneemkoffie krijgen met een appelflap bij een bakker en er zijn verschillende stoeltjes waar je kunt gaan zitten.

Vandaag vanwege de nog voortdurende schoolvakantie waren die bezet door jeugd, maar geen nood, mijn accordeonkoffer kon ook als zitplaats dienen.

   De stoelbezetters zijn net weg, mijn "stoel" staat naast mijn tasje.

Na de pauze ging het spel zoals gewoonlijk nog flitsender maar lang hield ik het niet vol ondanks weer veel enthousiaste reacties.

Ik besloot om vier uur boodschappen te gaan doen zodat mijn handen weer warm konden worden voor de laatste ronde.

Kinderen die al vaak langs gekomen waren vroegen of ik nog ging zingen en mijn belofte om dat na de boodschappen te doen heb ik ingewilligd.

Het werd daar in dat portaaltje een vrijgevochten bende met kinderen die op het ritme van de muziek allerhande kunstjes deden.

De handstand werd uitgeoefend.

Een ander deed de plagiaat.

Er werden allerhande bewegingen uitgevoerd op het ritme van de vogeltjesdans.

Het was een prachtig schouwspel wat zich voor mijn ogen voltrok en de kinderen zelf hadden ook hun apparaten om het een en ander vast te leggen.

Aan één van hen vroeg ik om bovenstaande foto's te maken met de mijne.

Zoals bijna altijd fietste ik met een blij gemoed het plaatsje weer uit, de dijk op, waar rechts ervan de golfbaan ligt.

En dan weer langs de Waal die zoals ik op de heenweg vastlegde erg breed geworden is.

Op dezelfde heenweg zat ook een uil op een paaltje.

Maar uilen laten zich niet zo gemakkelijk fotograferen.

In Rossum heb ik dit huis van een bijzondere vorm eens op de foto gezet.

Toen ik daar mee bezig was werd ik in mijn rug begroet door een mooie witte hond, waarmee ik maar meteen een knuffelpartij aanging.

Daar vervolgt hij met zijn baasje zijn weg weer.

Niet ver van Alphen viel me deze grappenmaker op.

Zo te zien wordt er nog wel aan carnaval gedacht.

En er is iemand geboren in Alphen.

Mijn vrienden zorgen goed voor me.

De HEMA is dicht, maar als het te lang zo blijft dan krijg ik noodverlichting aangeboden.

Zo, acht uur, het eten is gaar geworden op de kachel 

Het is tijd, want heb wel redelijke trek.

Een fijne avond gewenst.

Breien is een halszaak geworden.

 

Na de laatste mouw zijn alle vier de delen van de trui  nu af en ze worden verbonden met de hals.

Het hele zaakje staat nu op de pennen en nu is breien dus eventjes een halszaak geworden.

Sinds vandaag is het weer stil geworden op de Maas. Vanwege de staking vaart er tot en met zondag helemaal geen pont meer, en volgende week is de verwachting  dat 's morgens gedurende twee uur alleen schoolkinderen overgezet worden en in de namiddag ook.

Mijn gezonken roeiboot toch maar weer eens boven water zien te krijgen en als deze nog heel is mezelf en vrienden daarmee overzetten?

In ieder geval ging vandaag het halve plan niet door om weer met Henny te gaan wandelen.

Wel genoten hier van een zonovergoten dag met de gebruikelijke bezigheden.

Tegenwoordig is er ook elke doordeweekse dag een spellingstest die ik doe. Vier vragen beantwoorden die met spelling te maken hebben.

 

De laatste vraag bracht wat twijfels en enkele taalvaardige vrienden hadden een streepje bedacht tussen crème en brûlée.

Je leert hier weer wat van. Ik hou van taal en ook de cryptogrammen houden me dagelijks een uurtje bezig.

Morgen bij goed weer staat er een uitdag op het programma.

In Gelderland zijn er op vrijdag drie markten, dus ik heb de keus.

Zo zag het einde van deze dag er uit:

Een gezellige avond gewenst.

De doktersassistente kon me geen oor aannaaien.

 Vandaag naar de huisartsenpost in Maasbommel gefietst waar om kwart over  twaalf de afspraak was om mijn oren uit te laten spuiten.

Ik hoor niet goed tegenwoordig.

Dit keer leek de hoofdoorzaak niet een verstopping vanwege oorsmeer. Het voelde anders aan. Niet zoals anders een bepaalde druk op mijn oren.

Maar toch, in ieder geval was het een eerste stap naar een oplossing om net als vorig jaar de vriendelijke doktersassistente zich over mijn oren te laten bekommeren.

Zeker, er kwam iets uit, maar de sensatie van ineens weer goed te horen kreeg ik dit keer inderdaad niet.

" Meer kan ik niet voor u doen",zei ze op het laatst.

Met andere woorden, ze kon me geen oor aannaaien.

Een beetje beter hoor ik nu wel hoor, dus even afwachten om de stap naar de audicien te maken.

Drie kilometer terugfietsen tegen regen en wind vond ik geen probleem.

Op reis maak je ook dit soort weertypes mee en dan moet je ergens je tentje op gaan zetten.

Wat een luxe om daarna weer in het warme bootje te kunnen stappen na eerst koffie te hebben gedronken bij André.

In de regen nog even deze foto gemaakt.

Intussen staat het eten op de kachel.

André komt over tien minuten helpen om het op te eten 

          Boerenkool met spekjes.    Mmmmmm.

Smakelijk eten.

Uitlaatservice.

 

Zoals gisteren beschreven is Henny, een goeie ouwe vriendin van mij enkele weken geleden door haar knieën gegaan.

Ze kon plots geen stap meer verzetten.

Foto's wijzen uit dat het verregaande artrose is en dat er heel wat botwerk in haar knie versleten is.

Ondanks deze niet opbeurende berichten is Henny er positief onder, vaststellend dat het toch elke dag een beetje beter gaat.

Ze heeft minder pijn en kan in huis een beetje ronddartelen.

Van een vriendin heeft ze een rolstoel georven, van een andere een rollator en natuurlijk heeft ze ook twee stokken.

Vandaag had ze mij als rolstoelduwer aangesteld voor een wandeling.

Toen ik bij Henny aanklopte had ik het in mijn hoofd om mezelf als uitlaatservice te presenteren, denkende dat ze wel tegen zo'n grapje zou kunnen.

Ze was me voor, want met deze woorden werd ik verwelkomd.

Ja, daar ben je ineens van anderen afhankelijk.

Het is voor een zelfstandig mens als Henny niet gemakkelijk om anderen voor van alles te vragen, maar ze had goed ingeschat dat een middagje met haar wandelen wel iets was om mij voor in te schakelen.

Vandaag leek mij een geschikte dag omdat ik ook 's morgens op de markt van Oss wilde spelen en boodschappen moest doen.

Dat eerste plan viel in het water want het ging regenen, maar een blik op het weerbericht van de smartphone leerde me dat het om drie uur wel droog zou zijn, zodat de wandeling door kon gaan.

Er waren nog wel wat opstartproblemen, want de rolstoel was dichtgevouwen en we zijn beide even a-technisch. Hoe moeten we het ding tot ontplooiing brengen?

De buurman was niet thuis en deze had m al vaak zonder blikken of blozen uit elkaar gekregen.

Maar na wat gefriemel en gedoe was het me voor drie uur gelukt om hem startklaar te krijgen.

Daarna kon Henny na drie weken eindelijk weer eens wat frisse lucht happen. Er is veel park bij haar in de buurt, dus we hadden genoeg te belopen.

              Henny is uitgelaten uitgelaten.

Het werd het leuke wandeling en we gaan het nog wel eens vaker doen.

De dag begon bij mij met een verrassing.

Ik was net de kachel aan het aanmaken toen op de wal naar mijn bootje toe een meisje met een papiertje naar mij stond te zwaaien.

Met mijn wazige bijziende ogen leek het me dat het Fay was, het dochtertje van elf van Robert, de man die de paarden beheert die hier in de wei staan.

En dat was ze inderdaad. Ze was met haar moeder meegekomen, die de paarden brokken aan het geven was. Ze had een voor mij gemaakte tekening in haar hand.

In mijn nog kille bovenkamer hebben we nog even zitten kletsen.

Ze gaan waarschijnlijk emigreren naar Noorwegen en ik ben welkom om daar eens heen te fietsen.

Wie weet!

Mooi vind ik de vernieuwde houtstapel.

Gisteravond nog een hardhouten balk gevonden in de Maas en in het lichtgekleurde driehoekje boven is die terug te vinden.

Zojuist nog een nieuwjaarswens ontvangen van mijn Franse vriend/ schilder/ beeldhouwer Michel en zijn vrouw Johanna.

        " Het gebed van de boom",  is de titel van dit werkje van hem.

BONSOIR MES AMIS, tot morgen.

Om vervuld te raken moet je eerst voor leegte gezorgd hebben..

 

Iets in de trant van de titeltekst kunnen de woorden zijn van mijn eerst volgende spreuk.

Heb al wat triplex gevonden waar een aantal bordjes uitgezaagd kunnen worden.

Zoals op de foto te zien heeft de houtstapel die er eerst lag plaatsgemaakt voor leegte.

In dit geval heeft de leegte al een bestemming, namelijk vers hout dat aan de oever nog ligt te wachten om gezaagd en gekloofd te worden.

Maar in het figuurlijke is het meestal beter om de ruimte even de ruimte te laten.

Niet te snel overal een invulling voor vinden.

Het moet kunnen ademen.

Morgenmiddag is de ruimte van mijn tijd echter al besproken.

Dan word ik even mantelzorger voor Henny, een goede vriendin die door haar knieën is gegaan.

Enkele weken geleden toen ze aan het fietsen was kon ze ineens geen stap meer zetten en geen pedaal meer rond krijgen.

Een verregaande artrose is vastgesteld 

Morgen gaan we er samen met de rolstoel op uit en dat zal best gezellig worden.

Het moet natuurlijk wel droog zijn.

In de ochtend wil ik de markt van Oss doen en er moeten ook nodig weer boodschappen gedaan worden.

Na drie weken stilgelegen te hebben is de pont hier vanmiddag weer begonnen te varen en na raadpleging van de veerman is deze pont morgen ook de hele dag in de vaart.

Dus dat vergemakkelijkt mijn uitstapje morgen.

Vanmiddag is ook André weer op zijn honk teruggekomen.

Voor het eerst sinds drie dagen heb ik weer eens koffie gezet.

Inmiddels is mijn warme maaltijd weer klaar.

Een smakelijk eten gewenst voor wie nog eten mag.

Hout drogen op de kachel. Beter er bij te blijven.

 Gisteren een doos aanmaakhoutjes gemaakt , maar vannacht toen het regende besefte ik dat ik het zaakje buiten had laten staan. En dat terwijl ik de nog klein te maken planken wel netjes droog had gezet.

Maar ach ja, de kachel is toch aan, dus dan kun je wel een beetje met de houtjes  hooien.

Maar vanavond toen alles ongeveer droog was en ik er nog wat losse opgelegd had ging het toch nog een beetje mis.

Bij terugkeer van tien minuten buiten bleek de hut helemaal volgewalmd en waren er een paar aan het smeulen.

Een echt gevaar voor grote brand was er niet, maar ja, je weet toch maar nooit.

Het was vandaag weer genieten van een mooie dag waarin je de elementen voelde.

Af en toe trok de lucht open.

Maar in de middag hoorde je de windvlagen weer over het water trekken.

Het vraagteken wordt steeds duidelijker.

Een bevriende kunstenares uit Amsterdam stuurde me deze paradijsvogel.

Bij mij beginnen de schilderkriebels ook weer te komen.

Ben al begonnen wat triplex te verzamelen.

Een hele fijne avond van de tweede dag van het jaar is mijn wens.

De mooiste dag van het jaar tot nu toe.

 

Een spannend, onzeker jaar gaat het misschien worden, maar de eerste dag de beste is voor mij een hele goeie.

Ik was en ben heerlijk in mijn eigen sfeertje vandaag en ruik het water, zie de einder en mijn adem ademt de zachte lucht.

Mijn voornemen is duidelijk: er voor zorgen dat de omstandigheden waarin ik verkeer vaker zo zullen zijn, want met als basis het alleen zijn fungeer ik het beste.

In het hoekje langs de aanlegplaats van de pont mocht ik weer een kruiwagen met hout oprapen.

En dit en ander hout klein gemaakt en op de groeiende stapel gelegd.

Ook was het weer tijd voor de grote afwas die ik buiten in het zonnetje heb kunnen doen.

Er was natuurlijk wel heel veel correspondentie.

De mooiste "nieuwjaarskaart" komt uit Frankrijk ,van Jacqueline en is titelfoto geworden.

Ook waren er Spaanse groeten van Annette, die op vakantie is in Andalusië.

Anneke uit Bretagne belde me.

Vorig jaar februari ben ik naar haar toe gefietst en wie weet dit jaar weer.

Rosa uit Barcelona die in november bij mij op bezoek was(zie blog) groet ons nu allemaal hartelijk vanuit een warm terras.

              HASTA LA VISTA.