De hele dag huisgehouden.

 Goedenavond.

Bijna half negen nu. Van vanmorgen af tot nu bezig geweest met het gastvrij maken van de hoofdcaravan. Dat schiet nu aardig op. Morgen moeten voornamelijk nog de slaapkamers van de beide dames in orde gemaakt worden.

Een kast die volgepropt was met boeken heb ik helemaal ontruimd nadat ik geconstateerd had dat er lezers op vier pootjes hun (in)drukken achtergelaten hadden. 

Nu is deze kast weer mooi gesorteerd gevuld met boeken. Grappig was dat ik schoolboeken van de middelbare school terugvond die nu ook nog wel weer leerzaam kunnen zijn. Grappig was ook dat er zelfs nog een door mij gemaakte wiskundeopgave met correctie van de leraar bij was.

Ondertussen word ik hier nu geplaagd door regendruppels die na de regen van vanmiddag nu toch weer uit de lucht komen vallen. Had ik niet meer verwacht. Een half uurtje geleden stuurde ik een filmpje naar de status van Whatsapp waar te zien is hoe wolken zo mooi aan het oplossen waren na regen.

Een foto uit het filmpje.

Maar nu lijkt de lucht toch verder te klaren en kan ik mijn verhaal afmaken.

Voor mijn doen is de badkamer nu weer heel netjes geworden. Het lijkt wel een hotelkamer, schreef iemand. 

Met deze foto's kan ik wel adverteren op vakantieindeArdèche.nl

Soms was ik vandaag moedeloos, want altijd als ik ergens voor opruiming zorgde zag ik ergens anders weer van alles liggen wat er niet hoort. Waar moet ik alles laten op een nette manier? Onder de tafel lagen allemaal klompen die ik ooit wil schilderen. Om ze buiten nat te laten regenen is ook niet goed. Toen vond ik een originele oplossing.

In de oven die het al lang niet meer doet is plaats genoeg.

Als je opruimt kom je van alles tegen, zo ook een mooie Franse spreuk die zijn evenknie in het Nederlands heeft.

Spreuk van de dag.

Le poussin chante comme le coq lui apprend.

Letterlijk staat er dat het kuiken zingt zoals de haan het hem geleerd heeft. Bij ons hebben we daarvoor:

Zoals de ouden zongen zo piepen de jongen.

Lekker slapen is mijn wens en dat ga ik weer doen boven in het tuinhuisje. Daar droom ik beter dan beneden in het luxere bed van de hoofdcaravan waar morgen een van de gasten gaat slapen.

B o n n e   N u i t .

Ps. Als het goed is komen Ageeth en Marjolein morgen tegen de avond en moet ik een beetje kijken wanneer bloggen het beste uitkomt. Misschien wel voordat ze er zijn.

Flink aan het huishouden. Woensdag komen de gasten. Letters uitzagen is leuke hobby.

 Goedenavond.

Nu is het al kwart voor negen. Dat komt omdat ik eerst gegeten heb. Heb nu voor mezelf alleen eens ratatouille klaargemaakt en er al flink van gesmikkeld. 

Over een paar dagen doe ik het nog eens over als mijn gasten hier zijn. Dan komen er geen witte of bruine bonen in, want daar houdt Ageeth niet van.

In het kader van het aankomend bezoek ben ik vandaag flink aan het huishouden gegaan.

De bank in de hoofdcaravan nodigt nu weer uit om te gaan zitten nadat ik alle kussens eruit gehaald heb.

Het kastje naast de bank ziet er nu zo uit.

Maar tot vanmiddag was het een onoverzichtelijke bende wat erop lag.

Het huishouden van Jan Steen.

Eigenlijk is deze caravan alleen maar een onderkomen voor als het regent en als ik alleen ben ga ik dan nog liever boven in het tuinhuisje zitten. Daarom besteed ik er niet zoveel aandacht aan. Het is bijna altijd mooi weer  en het leven speelt zich merendeels buiten af. Maar je zult zien dat het volgende week een paar dagen gaat regenen.

 Morgen en woensdag heb ik ook nog wel nodig denk ik om verdere voorzieningen te treffen.

Vandaag heb ik mijn figuurzaag weer eens voor den dag gehaald. Letters uitzagen en schilderen is een leuke hobby. 

De meeste letters heb ik al ooit uitgeknipt uit karton en dienen als mallen om ze later uit triplex te zagen. Ze hangen aan de keukenkast.

Voor een bepaald doel had ik nu de letters M en T nodig en die zijn vanmiddag uit het hout gehaald en staan al in de grondverf.

Op de status van Whatsapp heb ik het een en ander in een filmpje toegelicht.

Inmiddels is het alweer bijna half tien en de avond is aan het vallen. Een half uurtje geleden zag ik vanaf deze blogplek dit prachtige plaatje.

Spreuk van de dag.

Il faut avoir goûté au vinaigre pour apprécier le miel.

Dit betekent dat je eerst azijn geproefd moet hebben om honing te waarderen.

Maar ik weet niet of er in het Nederlands ook een dergelijk gezegde is. Als iemand wel zo'n tegenhanger kent laat het dan weten in een reactie in de blog.

Een prettige avond gewenst en straks: goede dromen.

B o n n e s    R ê v e s .

Kacheltje aan vanmorgen. Buurman Frank gaf tomatenplanten en organische mestkorrels.

 Goedenavond. Het is kwart voor zeven en de zon schijnt tussen de wolken door na een vooral grijze dag. Vanmorgen was het bewolkt met wat motregendruppels en dat inspireerde me om het kacheltje in het tuinhuisje aan te maken en daar een beetje de luilak uit te hangen.

 De Franse krant, gisteren gekocht, bracht me  een leuke uitdrukking, die een Nederlandse tegenhanger heeft.

Zegswijze van de dag.

Twee vliegen in één klap.

In het Frans hebben ze het over een steen, waar je twee klappen mee uit kunt delen.

Faire d'une pierre deux coups.

 Ben vanmorgen ook al een uurtje op de blogplek geweest om naar het voetballen van gisteravond te kijken. Er vielen net niet genoeg druppels om mij weg te jagen voor het einde van de laatste wedstrijd Ajax- AZ.

Het regende ook nog niet genoeg vanmiddag om niet buiten de afwas te kunnen doen.

Beneden bij de weg liggen nog steeds de meeste van de uit de fietstassen gehaalde boodschappen, die ik gisteren heb  gedaan, maar de accordeon staat inmiddels al wel binnen.

 

Op het eind van de middag viel er  een iets serieuzere bui van een half uur, maar die werd gevolgd door een openbrekende lucht, zodat ik nu hier weer in het avondzonnetje op mijn blogplek zit en mooie wolken met de heuveltoppen zie spelen.

Dit keer heb ik een stoeltje meegenomen, vanwege het nat geregende gras.

Af en toe loopt er een mier over mijn been, die ik dan weer een zetje geef. Maar eentje ervan heb ik laten rondlopen onder het toeziend oog van de camera. Deze is nu te zien op de status van Whatsapp.

Een merel fluit ondertussen ook heel mooi.

Ik blijf nog even zitten, om nog even televisie te kunnen kijken en wens u ook een prettig vervolg van de avond.

B o n n n   S u i t e .

Ps. Gisteravond toen ik na Lamastre en het schrijven het laatste stukje naar huis fietste trof ik buurman Frank. We hadden elkaar nog niet gesproken sinds ik terug ben. Hij had heel veel tomatenplanten in de aanbieding, maar toevallig had ik er gisteren ook een zestal gekocht in Lamastre.

Maar twee minitomatenplanten heb ik wel meegenomen. 

Het zit er dus in dat ik nog een tuintje ga maken, want ook het mestprobleem is opgelost. Hij gaf me ook een zak organische korrels mee.

Doeiiii 

Mei: bloemenmaand, Mariamaand. Veel energie uitgestraald op jaarmarkt Lamastre.

 Goeie middag. Ik ben weer boven ongeveer na de beklimming vanaf Lamastre. Voor de derde keer deze week. Vandaag was het iets zwaarder dan afgelopen dinsdag en donderdag. Er zat meer gewicht in de fietstassen en de zon zette regelmatig mijn ogen in het zweet, zodat ik vaak af moest stappen om het zout er weer uit te krijgen.

Maar het was een prettig optreden omdat ik voelde dat ik  veel energie uitstraalde. Het heeft zeker te maken met de ervaring van vanmorgen. Omdat ik me moe voelde ging ik even liggen in de ochtendzon. Na een kort slaapje kwam er spontaan een liedje in mijn hoofd op.

Hij is gekomen die lieve mei, Maria.

En op Uw hoofd een bloemensprei, Maria.

Bloemen die wij plukken gaan,

Nu zij rijk ter Velde staan.

Ave, ave Maria

Daarbij dacht ik aan een paar mensen met wie ik dit lied zou willen delen, ben opgestaan uit mijn luie stoel en heb het met de accordeon opgenomen via de voicerecorder.

Daarna daalde ik snel, vervuld van inspiratie vanwege mijn verbondenheid met Maria, naar Lamastre.

Daar heb ik bovenstaand lied ingebed tussen alle andere vrolijke liedjes door en heb ik er een waar feestje van kunnen maken.

Er is vandaag een kennis van mij jarig en ik heb Wim gevraagd of hij mijn lang zal Paul leven wilde filmen.

Lang zal Paul leven in de gloria.

Wim zelf was niet zo te spreken vandaag. Hij had tot één uur vanmiddag weinig publieke belangstelling. De dag duurt lang voor hem want hij moet tot vijf uur door. Zolang duurt de jaarmarkt. Maar ik kan gaan wanneer ik wil. Maar juist toen ik nog even bij hem zat voordat ik ging leek het even gezellig te worden rond zijn kraam. Een filmpje ervan staat straks op de status van Whatsapp.

Het begin van toch nog een gezellige middag voor Wim?

Er was ook nog een ontmoeting met een zekere Alain. Hij kent Wineke goed en mij een beetje.

Behalve  Alain waren er meer bekenden die ik trof en met de mensen van de groentekraam naast mij was het ook gezellig.

Denkend aan mijn nabije toekomst krijg ik veel zin om er een speelrijke zomer van te maken. Er zijn allemaal zulke prachtige markten binnen een straal van honderd kilometer. Kleine toerneetjes van telkens een week tot tien dagen lonken me. Dus misschien blijf ik deze zomer in de buurt en zet ik nog wat meer bloemetjes op het terrein. In ieder geval heb ik ook weer een nieuwe zak met potgrond op de fiets naar boven getrapt.

Dankzij Wim is er hier weer een woord dat we onder de loep kunnen nemen.

Woord van de dag.

Na-apen.

In het Frans laten ze na weg en zeggen ze

Singer.

Afgeleid van het woord singe, wat aap betekent.

Nu we het toch over na-apen hebben: Iemand bracht mij deze week het volgende gezegde:

Wie achter de kudde aan loopt loopt altijd met zijn voeten in de stront.

Zo, nu verder naar huis en ik wens u nog een prettige avond.

B o n n e   S o i r é e .

Rustdag voor Wim en voor mij tussen de markt an Yssingeaux en de jaarmarkt van Lamastre.

 Goedenavond.

Wim was gisteren moe na twee intensieve marktdagen. Woensdag had hij namelijk ook al de hele dag, tot vier uur, op de markt van Valence gestaan en gisteren stond hij ook alweer om zes uur naast zijn bed. 

Vandaag zou hij tot acht uur blijven liggen en dat heb ik ook gedaan, maar wel na een tijdje met de smartphone bezig geweest te zijn. Daarna heb ik alles weer op mijn gemak gedaan en onder andere enkele geraniums de ruimte gegeven die ze nodig hebben. Dit brengt me meteen op de spreuk van vandaag.

Spreuk van de dag.

De giraffe heeft de ruimte,

De schildpad heeft de tijd.

Dit keer is de Franse versie precies hetzelfde:

La girafe a l'espace,

La tortue a le temps.

Tijd en ruimte zijn betrekkelijke begrippen. Toen ik vanmiddag in de tuin bezig was zag ik een vrij grote worm zich een weg baande over en door de aarde. Voor zijn doen had hij nogal haast, waarschijnlijk omdat hij zich bedreigd voelde door de aardverschuivingen die er door mijn werkzaamheden ontstonden. Ik had mijn fototoestel erbij gehaald, zodat op de status van Whatsapp te zien is hoe het beestje zijn vege lijf probeert te redden.

De worm baant zich een weg door moeder aarde die in beweging is gekomen.

Morgen ga ik denk ik wel spelen op de jaarmarkt. Omdat het gisteren zo leuk ging heb ik er wel zin in. Maar ik wil niet te vaak in Lamastre optreden. Variatie is gezonder, voor mezelf en voor het publiek. Als mijn bezoek volgende week komt gaan we samen een paar keer de hort op. Ze houden van rommelmarkten.

Voor vanavond wens ik u nog veel gezelligheid.

B o n n e   S o i r é e .

Met Wim naar markt Yssingeaux. Tuingereedschap in badkuip brengt komende gasten op een idee.

 Zo hallo, daar ben ik weer, bovengekomen met een fiets beladen met accordeon en boodschappen. De expeditie Yssingeaux zit er bijna op. Zoals ik gisteren schreef is de vroege opstaantijd van zes uur het moeilijkst. Op het eind is het dan ook nog een hele opgave om  een uur lang mijn fiets omhoog te werken naar huis, terwijl je al moe bent en eigenlijk toe bent aan een middagdutje. Maar inmiddels is dus mijn schrijfplekje bereikt.

Alles wat er tussenin zat was wel heel prettig. Een genot om te spelen en te merken dat mensen het erg waarderen. Grappig was dat de hele sympathieke vrouw van de bakkerij waar ik koffie dronk helemaal gecharmeerd was van mijn klompen, die echter alleen nog maar egaal groen zijn en nog op verdere inkleuring wachten. Ze zag namelijk ook dat ik twee verschillende sokken aan had. 

Ik legde uit dat ik vanmorgen in de vroegte   de evenknie van de linker sok niet kon vinden, en dat was ook zo. Zoiets is echter bij mijn beroep geen probleem, juist is het een pré om je iets anders te kleden dan gangbaar is.

Ondertussen was Wim  druk bezig zijn waren te verkopen en zijn mensen toe te spreken.

 

Een filmpje ervan is te zien op de status van Whatsapp.

Na afloop had ik Wim uitgenodigd ergens wat te gaan eten en zo zaten we weldra aan de couscous.

Een prachtig bord werd mij voorgeschoteld, het motief kan nog als voorbeeld dienen voor een creatie van mezelf ooit.

Gisteren stond op deze blog een foto van hoe mijn tuingereedschap in de badkuip lag. Dit had Ageeth, die de blog las, gezien en het had haar op een idee gebracht. Ze komt namelijk met een vriendin volgende week naar mij toe. En waarom zou de badkuip niet gebruikt kunnen worden voor waar hij oorspronkelijk voor bedoeld is?

Eerlijk gezegd heb ik er zelf nog nooit in gelegen, naar mijn herinnering ooit wel eens een gaste. Wel was ik er mijn wollen en katoenen truien in.

Maar wie weet mag ik er volgende week twee dames in wassen voor de verandering.

Uitdrukking van de dag.

Hij zit achter zijn computer.

zeggen wij als iemand op zijn computer bezig is.

Echter in Frankrijk zitten de mensen voor hun computer.

Il est devant son ordinateur.

Zo zie je maar weer hoe je hetzelfde heel anders uit kunt drukken. Het is maar van welke kant je het bekijkt.

Intussen ga ik weer verder naar huis. Zal ik nog eten koken vandaag? Misschien was de couscous van Yssingeaux al wel genoeg. Een smakelijk eten is mijn wens voor wie nog eten moet.

B o n    A p é t i t .

Pomp blijft het doen.

 Echt  bang was ik er niet voor dat het feestje gisteren maar van korte duur zou zijn. Het eerste wat ik deed vanmorgen was natuurlijk naar de pomp lopen. Het theewater kon ik meteen tappen.

Het tuinmateriaal, zoals de pikhouweel die ik gisteren tevoorschijn gehaald heb, moest in de grootste bak die ik hier heb. De stelen waren droog en konden in het water van de badkuip om weer uit te zetten.

Het tuingereedschap in de grootste bak die ik hier heb: de badkuip.

Tegen de avond ben ik begonnen met het overpotten van mijn bloemen. Tot nu toe ziet het er zo uit:

Maar er komen er vast nog meer bij binnenkort.

Op weg hiernaartoe trof ik de wei tegenover mijn buurman Dédé vol met schapen die hun kopjes naar mij richtten.

Gisteravond, toen ik van hieruit weg reed naar huis, keken een paard en ik elkaar verbaasd aan.

Op de status van Whatsapp zie je dat hij even later veel meer aandacht had voor het te eten gras dan voor mij.

Morgen staat de expeditie Yssingeaux op het programma. Wim gaat daar in de rol van koopman/ geneesheer staan en ik ga muziek maken. Het moeilijke is dat ik heel vroeg ervoor op moet staan teneinde om zeven uur in Lamastre te zijn om bij Wim in de auto te stappen. Maar eenmaal daar zal het wel weer leuk zijn.

Misschien nog wel koud in het begin, want het is op de hoogvlakte.

Nu is het nog steeds lekker warm in de zon op mijn blogplek. Gisteravond had ik dit plaatje.

Spreuk van de dag.

Als je het over de duvel hebt trap je op zijn staart.

In het Frans hebben ze ook iets dergelijks, maar het is net een beetje anders. Hier draait het niet om de duivel maar om de wolf.

Quand on parle du loup on en voit la queue.

Wat je zo kunt vertalen: Als je het over de wolf hebt zie je zijn staart.

Zo, ik ga de zon weer verlaten om terug te keren op mijn inmiddels in schaduwen gehuld honk.

Tot morgen.

À   d e m a i n .

Een wonder: ineens heb ik hier weer een pomp die het doet.

 Goeie dag zeg!

Dat is nog eens een onverwachte gebeurtenis: Er staat weer een handpomp op Les Costilles.

Ik had er eentje die jarenlang zijn werk gedaan heeft hier, maar hij ging het steeds slechter doen en de laatste drie seizoenen had ik hem helemaal niet meer aangesloten. Voor mij alleen kon ik ook wel zonder door het benodigde water onder de overloop vandaan te halen. De gasten die de afgelopen jaren kwamen konden daar ook nog wel mee leven en misschien de twee dames die ik volgende week verwacht eveneens. Maar iets in me zei dat het toch beter zou zijn als het watersysteem weer zou functioneren. Het was vooral het versleten rakende leertje dat debet was aan het steeds slechter functioneren van de pomp. Maar ruim een jaar geleden deed buurman André van de boot zijn erop lijkende handpomp weg en kreeg ik hem. De buren Hennie en Janny die hier ook mijn buren zijn hadden hem vervolgens meegenomen naar de Ardèche.

Vandaag was op de markt van Lamastre de ontmoeting met Geert en Wally, die hier ooit een huis hadden en nu op vakantie waren met  zoon en schoonfamilie. Geert stelde voor dat als hij in Nederland mij kon helpen met de boot ik hem in kon schakelen. Waarop ik de acute hulpvraag stelde van de aan te sluiten pomp.

Hij is gekomen vanmiddag en het is nog gelukt ook, wat voor mij een wonder is. Uiteindelijk heeft ie het chassis van de oude pomp gecombineerd met de binnenkant van de van André gekregene.

Voor een a-technicus als ik is het een wonder dat er water uit de pomp komt als je met het hendeltje op en neer gaat.

Technicus Geert in actie.

De slang past.

Een filmpje van het in werking stellen van de pomp staat vandaag op de status van Whatsapp.

Vandaag op het einde van de markt op het nippertje nog Rosie tegen het lijf gelopen en nu heeft ze haar trui, waar ze al vijftien jaar om gevraagd heeft.

Haar slanke taille past nu beter onder de iets gekrompen trui dan mijn lijf.

Er was ook een fietsend gezin, waar ik even mee heb staan praten.

Ik had maar heel even gespeeld, maar het liep erg goed. Misschien ook omdat de gitarist met de versterker er nu niet was.

Woord van de dag.

Bouton d'or

Boterbloem in het Nederlands.

Bouton d'or betekent letterlijk vergulde knop.

Omgekeerd kunnen wij een Fransman uitleggen dat onze boterbloem letterlijk fleur de beurre heet.

Nu ga ik weer naar huis, en dan maar hopen dat de pomp het nog doet. Anders lees je morgen weer dat het sprookje van het aangesloten water maar heel kort heeft geduurd.

Doei doei, tot ziens.

A u    r e v o i r .

Onrustige dag vandaag.

 Goedenavond.

Mijn gesteldheid vandaag is zo wispelturig als het weer. Als de zon even leek te komen was hij meteen weer weg.

Zo ging het vandaag met mijn inspiratie ook. Het is bij altijd zoeken naar een bezigheid die het beste bij het moment past. Dat lukte wel tot het eind van de ochtend, maar op een gegeven moment moest ik concluderen dat ik nergens zin in had, zelfs niet in koffie.

Maar toen zag ik de pan met water op de kachel staan die ik er na het thee zetten vanmorgen opgezet had om er mee af te wassen, en ik besefte dat de afwas doen in ieder geval zin had.

Het nog redelijk warme water ging hierna weer even op het gas.

Vanmiddag ben ik binnen wat aan het opruimen gegaan. De ooit wel eens lege tafel was helemaal volgestopt met uiteenlopende spullen. De datum nadert dat twee dames uit Nederland hier komen logeren en dat geeft mij een druk, stimulans om een beetje huis te houden. Een van de dames is zelf ook zo, dus die kan chaos waarschijnlijk wat meer verdragen, maar de andere gaste ken ik niet.

En zo kwam er weer wat leven in de brouwerij vandaag. 

Mijn geraniums kregen vandaag een andere opstelling.

Ze wachten geduldig af wanneer ze meer ruimte krijgen en in grotere bakken mogen.

Uit deze grote koffer mag ik kleuren kiezen voor het vervolg van de trui.

Met mijn knie gaat het nu weer aardig goed. Op weg naar deze plek sprak ik Guy, een Fransman die hier de helft van het jaar woont, en de andere helft aan de Middellandse Zee. Een gedachte die ik heb is dat reizen per fiets nu nog kan, maar als de knie verder achteruit gaat kan dat over een paar jaar niet meer. Daarom zijn Bulgarije en Roemenië nog niet uit mijn hoofd verdwenen, terwijl het ook heel bijzonder is op deze mooie plek te mogen vertoeven.

Zegswijze van de dag.

Dat is een waarheid als een koe.

Zouden ze in het Frans ook zoiets dergelijks hebben om aan te duiden dat iets onomstotelijk vast staat? 

Nee, ze zeggen het als volgt:

C'est une vérité de Lapalisse.

Lapalisse is een ridder uit de zestiende eeuw aan wie onversaagdheid tot het laatste moment wordt toegeschreven.

Er komen hier dus geen koeien of andere dieren aan te pas. Een Fransman zal niet weten wat ik bedoel als ik zeg dat iets een vérité comme une vache is.

En toen viel er zowaar een buitje. Gelukkig heb ik toevallig een winterjas aangedaan toen ik hierheen ging en was ik niet zoals gewoonlijk alleen maar in een trui.

Niet verwacht dat uit deze lucht een bui zou vallen.

De voor Rosie bestemde trui neem ik morgen mee naar de markt. De bedoeling was dat we elkaar daar treffen, als haar plannen niet veranderd zijn. Wel een beetje jammer dat ik een van mijn kindjes kwijt raak, maar er komt weer een andere aan.

Na de bui is de lucht trouwens weer heel anders geworden.

Mooi hè, die stapelwolk.

Tijd om weer naar huis te gaan. Tot morgen.

À  d e m a i n .