Weer een beetje meer vertrouwen dat ik weer "normaal" kan spelen.

 Goedenavond.

Vandaag was het een thuisdagje.

Het was warm, maar ik heb de schaduwplekken op Les Costilles voor het uitzoeken.

Heb de meeste dingen meditatief langzaam gedaan en dat gold ook voor de paar liedjes die ik speelde op mijn ( felle) accordeon. 

Ik ben de laatste tijd zeer ontsteld door de niet plezierige optredens op markten, maar vandaag in mijn eentje ging het toch wel even weer heel gezellig. Kwam het doordat ik marialiedjes speelde? Ik had daarvoor juist enkele regels van het weesgegroetje in het Frans op bordjes geschreven en die stonden daar zo mooi tussen de bloemen en bij het beeldje.

Wees gegroet Maria.

Vol van genade.

De Heer is met U.

Ik denk dat het zeker geholpen heeft om weer wat meer vertrouwen te krijgen dat ik straks op de markten niet alleen het publiek, maar ook mezelf weer vreugde kan schenken.

Morgen in ieder geval weer met Wim mee, nu naar Saint-Agrève dat vijftien kilometer dichterbij ligt dan Le Chambon sur Lignon waar we zaterdag heen gingen. Maar we hebben dezelfde tijd afgesproken: kwart voor zeven in Lamastre op de hoek.

Vanaf morgen hebben de schoolkinderen in Frankrijk vakantie en dat zal betekenen dat het drukker zal zijn op de markt dan vorige week en dat ik meer mijn kinderliedjes kan etaleren.

Ik zal één van de marktvrouwen ook weer plezier doen met mijn vele muntjes die ze graag heeft in ruil voor briefjes.

Er is weer een nieuw exemplaar tot ontwikkeling gekomen van de inktviszwam van vorige week. 

Deze wordt met recht een stinkzwam genoemd. Hij scheidt een lijkengeur uit. Dat ie er stond werd door mijn neus waargenomen en door mijn ogen en deze foto bevestigd.

Vanaf één uur staat de volle zon op mijn pompoenplanten en de reusachtige bladen krimpen onmiddellijk ineen.

Als je dit ziet zou je zeggen dat de hele plant ten dode opgeschreven is. Toch trekt ie vanaf zes uur, als de zon er weg is weer helemaal bij.

Daarbij heb ik hem, evenals de andere planten toen ook water gegeven.

Aan de tomatenplanten zitten al flink wat vruchten, en sommige lijken al te gaan kleuren.

 Een en ander is te zien op de status van Whatsapp.

Uitdrukking van de dag. ( Frans)

Elle a vu le loup.

Zij heeft ervaring in de liefde.

In Frankrijk zeggen ze dus dat iemand de wolf gezien heeft als die persoon ervaring heeft in de liefde.

En nu, half negen, is het tijd om naar huis te gaan, want ga weer vroeg naar bed. Hier nog een foto die ik net nog maakte.

Welterusten.

B o n n e   N u i t .

Moeizaam spelen op markt. Op bezoek bij Joppe ontmoeten we een sprekende man die niks zegt.

 Goedenavond.

Het scheelde weinig of ik had het bijltje erbij neer gegooid op de markt in Le Chambon sur Lignon vanmorgen.

Het begon nog wel aardig, maar na de pauze was het één grote warboel van geluiden in mijn oor. Het lawaai van de mensenmassa in de groentekraam links van me vermengde zich met de klanken uit mijn accordeon waar ik ook niet de baas over was. Met andere woorden ik speelde ook nog slecht.

Mijn vingers deelden mee in de malaise.

Na een kort verblijf bij Wim ben ik op een derde plaats gaan staan, waar het weer aardig ging, maar het liep niet over, ondanks dat de lieftallige jongedame die naast mij haar groenten verkocht helemaal enthousiast was over mijn mooie accordeon.

Na afloop had ik Wim uitgenodigd om wat te eten in een nieuw geopend restaurant vlak naast de markt. 

Tijd om weer eens grapjes te maken als het huilen me nader staat dan het lachen. De frietjes kwamen bij Wim de neusgaten uit. Maar ondertussen was het wel lekker én veel.

Om een bestelling te maken vroeg ik vergeefs om een gewone menukaart. Het kon alleen nog maar met zo'n gekke qrcode.

De "menukaart".

Gelukkig was ik al uitgerust met zo'n codedetector. Een QRscanner noemen ze dat heel geleerd. Ik vind het maar niks dat het zo voortaan moet. Maar mijn tovenarij leverde dit lijstje op mijn smartphone op:

Op de terugweg naar huis kwamen we op de hoogvlakte in de buurt van het huis van Joppe, een gezamenlijke kennis en ik kwam spontaan op het idee om daar eens poolshoogte te gaan nemen. Ongeveer een jaar geleden deden we dat ook en trof ik een Joppe waarvan ik schrok. Hij had een beademingsapparaat aan zijn mond en vertelde bovendien dat zijn vrouw Anna Clara nu in Nederland in een tehuis zat. Ik wist dat ze aan het dementeren was, dat had ze me zelf een jaar eerder verteld dat dat de prognose was.

Vorig jaar hadden we het daarbij gelaten, bij die kortstondige ontmoeting tussen mij en Joppe.

De vraag was nu: Zullen we hem nog aantreffen en zo ja, hoe? 

Wim bleef weer in zijn auto zitten terwijl ik ging kijken. Op de nadering van het huis zag ik een gestalte roerloos zitten. Zou dat Joppe zijn, vroeg ik me af. Hij is misschien veranderd? Ik zwaaide, maar er was geen reactie. Nog een keer, nog steeds geen reactie. Tot ik er achter kwam dat het beeld was, maar wel een erg sprekend beeld, hoewel ie niks zei.

Bij de voordeur komend maakte Joppe open en dit keer was hij beter te spreken dan vorig jaar, waarna ik Wim erbij gehaald heb. 

Joppe.

Het was een goede ontmoeting en we waren blij dat we onverwachts op dit plan kwamen en het ook uitvoerden. Natuurlijk kwam er ook nog een nadere kennismaking met het beeld. Ik was niet de enige die dit beeld voor echt aan zag, vertelde Joppe.

Zoals je ziet leende het beeld zich prima om er een toneelstuk omheen te bouwen, zoals je kunt bekijken op de status van Whatsapp.

Morgen zondag ga ik genieten van een rustdag, maar Wim gaat onverdroten voort en heeft dan een markt in Romans, een uur rijden in oostelijke richting. Zijn werk is zijn hobby en daarom heeft ie ook veel energie om het uit te voeren.

Maandag zou hij bij een vriend helpen bij het leggen van een tegelvloer, maar toen hij hoorde dat ik wel naar Saint-Agrève wilde om te spelen heeft hij zijn plan omgegooid. We gaan samen.

Voor mij moedig, want ik heb minder plezier in mijn betaalde hobby de laatste tijd. Maar ik wil niet opgeven en het toch nog maar weer eens proberen. Wel weer met die fellere accordeon, daar speel ik beter op. Het is in ieder geval ook een meerwaarde dat we samen gaan. 

Uitdrukking van de dag.

La caja tonta (Spaans)

De televisie.

Letterlijk betekent la caja tonta in het Spaans: het gekke kastje. Daar wordt dus de televisie mee bedoeld.

Een fijne avond is mijn wens.

B o n n e   S o i r é e .

Hans naar de bus gebracht door Wim. Een derde inktviszwam is opgekomen.

 Goedenavond.

Vanmorgen is Hans weer vertrokken richting zijn huis in Enschede. Wim is hem bij mij op komen halen en heeft hem naar het busstation in Valence gebracht. 12 uur 40 is daar de flexbus vertrokken.

Bij het afscheid heb ik van het woord prachtig de P verwisseld met de K en er dus een krachtterm van gemaakt in een andere betekenis dan voor dat woord gebruikelijk is.

Het moet ook lollig blijven en daarom houden we het woord leut er nog maar even in.

Wim en Hans wilden er ook nog even voor staan te poseren.

Voor mij was het een overgangsdagje tussen twee optredens door. Heb thuis een beetje gerommeld met kleine dingetjes en een oude spreuk is in een nieuw jasje gestoken.

Voor de reis des levens krijgt niemand een TomTom.

Morgen ga ik met Wim mee naar een markt op de hoogvlakte, naar Le Chambon sur Lignon. Dat betekent dat ik vroeg het bed uit moet, want om kwart voor zeven hebben we afgesproken in Lamastre. Dat is dus moeilijk, maar verder heb ik er wel zin in. Ik neem de accordeon mee waar wat minder fel geluid uit komt en dan zal de muziek minder knetteren in mijn oren, neem ik aan.

Voor vandaag is er een Franse uitdrukking die veel gemeen heeft met zijn Nederlandse equivalent.

Uitdrukking van de dag .

Meten met twee maten.

Deux poids, deux mesures.

Letterlijk staat er in het Frans: Twee gewichten, twee maten.

Op de status van Whatsapp staat er vanavond weer een filmpje van de pianospeler gisteren op de markt van Vernoux. 

Dat u vannacht zachte dromen moge hebben is mijn wens.

Gewapend met paraplu op blogplek. Markt Vernoux gedaan.

 Goedenavond.

Gewapend met paraplu ben ik de blogplek op gaan zoeken. Er zit weer onweer in de lucht en op deze manier zal het misschien net gaan als straks de druppels gaan vallen.

Op de markt van Vernoux was ik vandaag niet de enige muzikant. Er was ook deze man, een bekende van mij, die uitgenodigd was door een café  om daar de opening van een tentoonstelling kracht bij te zetten met zijn pianospel.

Een blik van herkenning in zijn ogen, toen ik voorbij kwam.

Op de status van Whatsapp zie en hoor je hem spelen.

Er was ook nog een stel waarvan de man gitaar speelde met versterking, maar die heb ik niet in actie gezien.

Zelf werd ik vandaag met enthousiasme begroet door de meeste marktmensen waar ik naast stond. Alleen had ik zelf weer weinig plezier in het spelen. Mijn oren kunnen het geluid niet goed aan.

Hans is vandaag thuis gebleven. Hij vindt dat Les Costilles een plek is die bij hem veel fantasie opwekt, en dat kan ik beamen. Hij kwam vanmorgen met het plan om een verhaal te schrijven over een fiets die zijn eigen weg gaat, zonder berijder. Daar kon ik wel op inspelen, maar in mijn verhaal zou die fiets vleugels hebben, terwijl hij hem door de dalen en de rivieren laat gaan.

Enfin, we zullen onze verhalen misschien nog wel uitwerken. Maar vandaag is Hans verder gegaan met het schrijven van zijn boek dat over economie gaat, een heel ander onderwerp dus. En ook is ie met nog een boek bezig. Hij is dus ook flink actief geweest vandaag.

Het was wel zijn laatste dag hier. Voor morgen heeft hij de flexbus geboekt voor de reis naar Maastricht. Wim is zo aardig om hem morgenochtend bij mij op te halen en naar Valence te rijden.

En ondertussen vallen de druppels op de paraplu terwijl het in de lucht rommelt. Het lijkt erop dat dit noodplan gaat slagen en dat ik verder kan schrijven, zonder al mopperend hier weer weg te moeten rijden.

Voor de markt van Vernoux neem ik altijd een speciaal op deze plaats gericht spreukenbordje mee.

Vers toi.....vers moi.... Vernoux la joie.

Hierbij heeft Vernoux dezelfde uitspraak als vers nous.

Er staat dan: Naar jou, naar mij, naar ons de vreugde, maar je kunt ook lezen dat het erg fijn is om in Vernoux te zijn.

En dat is het ook, ik voel me altijd prima op mijn gemak in dit plaatsje en het spelen is altijd succesvol.

Een van de liedjes die ik vandaag speelde was:" Och was ik maar bij moeder thuis gebleven", van Johnny Hoes.

Met dit liedje werd ik vroeger grootgebracht, maar mogelijk kennen de jongere lezers het niet.

Maar ik zong het wel in het Frans. Hier kennen ze het liedje namelijk ook.

Was ik maar vrijgezel gebleven is hier de titel, maar verder is de tekst dezelfde als die welke Johnny Hoes zong.

Titelsong van de dag

Ah si j'étais resté célibataire.

Och was ik maar bij moeder thuis gebleven.

Een gezellige avond wens ik u nog.

B o n n e   S o i r é e .

Vlinders aangetrokken door mijn creaties.

 Goedenavond.

Het was vandaag een komen en gaan van vlinders in de hut. De deur van het chalet staat de hele dag wagenwijd open. Ze hebben allemaal de neiging om even binnen te wippen ( en er vervolgens niet meer uit te kunnen zonder mijn hulp).

Interessant vond ik dat er eentje zich bijzonder aangetrokken voelde door mijn uit triplex gecreëerde soortgenoten.

Lange tijd bleef hij contact maken met het door mij gemaakte exemplaar.

Ik had alle tijd om verschillende filmpjes ervan te maken, waarvan er eentje op de status van Whatsapp komt zometeen.

Het was vandaag een niet al te warme dag. Hans heeft een paar wandelingen gemaakt, onder andere naar Lamastre, waarvan hij terug kwam met een zakje aardappelen en een pak lekkere koeken. Zelf heb ik wat geschilderd en hout in het tuinhuisje gebracht voor de komende winter.

Samen hebben we veel leut bij tijd en wijle en daar pasten mijn vers geschilderde letters mooi bij.

Rood en geel waren de kleuren die mij aantrokken vanmiddag.

De letters E, U, en T kregen meteen een plaatsje toen Hans het woord  l e u t  liet ontvallen.

Hans is bepaald niet het type mens dat achter de geraniums gaat zitten, maar vanmorgen zat hij er toch wel achter.

Hans zit achter de geraniums.

Hij is ondernemend en politiek geëngageerd. Afgelopen winter is hij naar Colombia geweest en heeft daar een congres bezocht. Hij spreekt vloeiend Spaans en andere talen en schrijft en vertaalt ook boeken. Vandaag hadden we het onder andere over het woord vlinder en wat ze daar in het Frans, Duits, Italiaans, Spaans en Engels tegen zeggen. Dit brengt me op het woord van vandaag.

Woord van de dag.

Vlinder

Papillon (Frans)

Schmetterling (Duits)

Farfalla (Italiaans)

Mariposa (Spaans)

Butterfly (Engels)

Allemaal mooie woorden die het ongrijpbare wezen van de vlinder doen voelen als je ze uitspreekt.

Morgen is er markt in Vernoux, wat een uur fietsen heen en een uur fietsen terug inhoudt. Omdat het juli is en het toeristenseizoen nu begonnen is, is de markt druk genoeg dat het interessant voor mij is om daar te spelen.

Gisteren in Lamastre waren er een paar grappige momenten. Tijdens de pauze van mijn optreden was ik naar de supermarkt gefietst voor boodschappen en had daarbij mijn bonte hoed verwisseld voor mijn blauwe pet. Toen ik later weer verder ging met spelen vroeg een mij sympathieke vrouw me waarom ik die hoed niet op had..... Oh God, ik had helemaal niet in de gaten dat ik die domme pet op mijn kop had. Vandaar dat er tot dan toe niet zoveel euros in de koffer terecht waren gekomen.

De hoed en de pet, een wereld van verschil. Iedereen is het er over eens dat de hoed prima bij mijn trui past qua kleuren.

Toen ik gisteren naar huis wilde fietsen merkte ik net op tijd dat er op de voorfietstas twee potjes jam lagen. Eentje was bijna eruit gerold. Wie deze lieve gever geweest is weet ik niet, maar waarschijnlijk wel een Franse, gezien de Franse woorden op de potjes.

Zometeen thuis is het weer tijd voor een joghurtje met die lekkere jam erin vermengd.

Een fijne avond is mijn wens.

B o n n e  S o i r é e .

Naar Lamastre voor boodschappen en accordeon spelen. Terugweg moeizaam vanwege hitte en zon.

 Goedenavond.

Vandaag was de terugweg vanaf Lamastre moeizamer dan de vorige afleveringen. Waarschijnlijk omdat het nu warm was en de zon uitbundig scheen midden op de dag.

Wim was  weer trouw aanwezig op de markt.

Ik besloot hem te verrassen en onverwachts mijn gezicht te laten zien.

Hij was bezig zijn sieradenvoorraad te ordenen.

Op de status van Whatsapp is een filmpje te zien. Eigenlijk wilde ik een opname maken van de gitarist die vaak bij het fonteintje zit te spelen, maar die was er nu niet, maar wel was er een manifestatie van de gendarmerie, de Rijkspolitie. Er lagen foldertjes op tafel, waar ik niet naar keek want ik ben tegenover hen gaan staan spelen.

Even later kwam toch de gitarist. Hij vroeg mij eerst netjes of hij daar kon staan bij het fonteintje. Ik had net mijn eerste deel van het optreden erop zitten dus dat vond ik geen probleem. Hij is gewoon naast de agenten gaan staan, en die waren later weer weg. Toen ging ik eerst boodschappen doen om later op een andere plek nog een half uur te spelen. Helaas zag ik hem niet meer in actie.

De terugweg met volle bepakking in de hete zon was dus heel vermoeiend, maar thuis trof ik een opgeruimde en uitgeruste Hans. Door thuis het rustig aan te hebben gedaan was hij hersteld van de vermoeienissen van gisteren. Zijn ervaring was ook dat juist die lichamelijke inspanning zijn geest hadden verfrist, wat bleek uit het feit dat hij vlotter las uit zijn boek dan eerder. Het Kapitaal van Marx, dat hij ter hand heeft genomen lijkt me bepaald geen gemakkelijke kost.

Hans heeft daar helemaal in die hoek zijn leesplek gecreëerd. Vorige week was dit hele terras nog onbegaanbaar,totdat Bruno met de bosmaaier aan het werk gegaan is.

Vanmiddag was de zon weg op het houten terras aan de oostkant van de bungalow. Daar heb ik een dutje gedaan. Hans volgde mijn voorbeeld en legde na het avondeten ook nog even zijn hoofd op de planken.

En ondertussen is de zon alweer wat lager op mijn blogplek, maar nog niet zo laag als gisteren toen ik klaar was.

Vandaag hebben we een Frans- Nederlandse uitdrukking. 

Uitdrukking van de dag.

Zwijgen als het graf.

Rester muet comme une tombe.

De Franse uitdrukking is ongeveer identiek aan de Nederlandse versie.

Welterusten voor straks.

B o n n e   N u i t .

Samen met Hans naar Saint-Agrève geklommen.

 Goedenavond.

Toen ik vanmorgen rond zes uur beneden was had Hans de tafel al gedekt en had de thee klaar.

Het was een verrassing dat hij zei dat hij ook naar Saint-Agrève zou fietsen, wat ik een dapper plan vond voor iemand die deze afstanden en dat klimmen niet zo gewend is als ik. Maar hij heeft het volbracht, de klim van 350 naar 1050 meter over een afstand van 28 kilometer. We hadden wel beide ons eigen tempo.

Ongeveer halverwege de beklimming deed ik een sanitaire stop, waarna spoedig Hans in het vizier kwam.

Heel lang is Hans uiteindelijk niet gebleven in Saint-Agrève. Hij had al vrij snel de terugweg aanvaard, die ook nog pittig is vanwege het laatste stuk, de beklimming vanaf Lamastre naar Les Costilles.

Ondertussen heb ik aardig kunnen spelen daar en ook enkele bekenden weer teruggezien. Onder andere was ik blij met de ontmoeting van de ex-eigenaar van een café-restaurant. Hij heeft zijn  zaak drie jaar geleden moeten sluiten vanwege Covid en ziektes van zowel hemzelf als zijn vrouw. Al die andere vijfentwintig jaren dat ik in de zomer in Saint-Agrève speel ging ik bij hem koffie drinken.

Het meest wonderlijke was dat we elkaar een jaar of tien geleden toevallig tegenkwamen in Lourdes. Daar zinspeelde hij vandaag ook weer op. Wel zag hij er slecht en moe en ziekelijk uit. Tja, een leven van hard werken achter de rug en omgang met heel veel mensen. Ook voor hem sluit de deur een keer.

Na en tijdens het spelen was er tijd voor een terrasje. Er zaten nog niet zoveel mensen rond de tafeltjes, maar mussen vonden er toch wel genoeg kruimels.

Zelf verorberde ik een stuk quiche, waardoor ik wel weer genoeg in mijn buik had voor de terugweg.

Zojuist een tijdje bezig geweest om een gisteren door Hans gemaakt filmpje op de status van Whatsapp te krijgen. Lezeres Ellen heeft me erbij geholpen. De smartphone doet soms wel eens niet wat ie hoort te doen en dan moet je een beetje listig zijn.

Ik heb weer iets in het Spaans vandaag.

Uitdrukking van de dag

Llevarse como perro y gatto.

Leven als kat en hond.

Hetzelfde dus als de Nederlandse versie, behalve dat eerst de hond genoemd wordt en dan de kat.

Perro is hond. Gatto is kat.

Llevarse  is met elkaar omgaan.

Welterusten allemaal.

B o n n e   N u i t .

Een geheime vuurplek onthuld.

 Weinig mensen weten het en ik was het ook bijna vergeten. Ik heb nog een verborgen vuurplek.

Er moest nodig een grote hoeveelheid gebruikt toiletpapier opgestookt worden, maar ik zei tegen Hans, we doen het nu maar niet want op de gebruikelijke vuurplaats is het allemaal veel te nat.

Toen bedacht ik ineens dat er ook gestookt kan worden in de oude wasketel, die ik ooit tot  tafel gemaakt heb door er een verkeersbord op te leggen, dat ik vervolgens weer schilderde.

Het tafelblad werd er afgehaald en er kwam  een  p r a c h t i g  vuurtje.

Het toiletpapier was de aanleiding.

Het kampvuur brandde terwijl wij aten, maar wel niet aan de gebruikelijke tafel.

Een filmpje, dat ik gemaakt heb staat op de status van Whatsapp. Morgen komt er een mooi filmpje dat Hans gemaakt heeft.

We zijn vandaag een beetje aan het hout zagen geweest. 

Een beetje orde scheppen in alle gevallen en afgezaagde takken is nodig.

Ondertussen kan ik het niet nalaten vol bewondering te kijken naar de drie pompoenplanten die ongeveer de hele tuin bestrijken.

Van bovenaf bezien.

Terwijl Hans vanmiddag ging fietsen heb ik de keuken opgeruimd en de afwas gedaan.

En ondertussen zitten bedenken dat ik morgen misschien naar Saint-Agrève ga, waar de eerste grote markt van de zomermaanden juli en augustus gehouden wordt. Het is weliswaar een heel end fietsen en veel klimmen, maar de laatste beklimmingen van Lamastre naar huis gingen erg soepeltjes, dus mijn spieren zijn goed getraind. Daarom moet ik van deze goede conditie gebruik maken, is mijn afweging.

Ik laat het afhangen van mijn fitheid morgenochtend bij het ontwaken, en moet dan om zeven uur al wegfietsen voor het goeie. Heel erg druk zal het deze eerste grote markt van het seizoen nog niet zijn daarginds. Bovendien klinkt mijn muziek vaak niet goed in mijn eigen oren, zoals gisteren in Lamastre ook weer. Het kwam wel goed over op het publiek, en daar doe ik het ook voor.

Vanavond hoef ik me niet te haasten om voor de bui snel deze blogplek te verlaten, dus heb rustig de tijd om even af te dwalen naar Spanje.

Dit is de provincie Leon in het noordwesten van Spanje, die ook weer verdeeld is in kleine gebiedjes. Een daarvan heet Babia Luna. Luna betekent maan. Nu is er een uitdrukking voor als iemand dromerig is, dan zit hij in Babia.

Uitdrukking van de dag.

Estás en Babia?

Ben jij in Babia?

Nog even, en dan ga ik echt naar

dromenland. Want wil ik mijn plan uitvoeren dan moet ik om zes uur al uit mijn bed. Of misschien half zeven, maar in ieder geval vroeg.

Voor straks wens ik u ook goede dromen.

B o n n e s   R ê v e s .

De geheimzinnige verschijning op Les Costilles ontmanteld.

 Goedenavond.

Wat op een zeester leek en als een soort verschijning op mijn landje terecht leek te zijn gekomen is geïdentificeerd.

Twee lezers van de blog wisten me te vertellen en te laten zien dat het gaat om een inktviszwam.

Zou het een zeester zijn die op wonderbaarlijke wijze Les Costilles is opgedreven? Nee, vanmorgen kwam mijn trouwe lezeres Lida met de verklaring.

Ook Hanny kwam met de verklaring dat het een inktviszwam moest zijn.

Zojuist sprak ik een buurman en die vertelde dat ze bij hen jarenlang deze zwammen op zijn land aantroffen.

Vandaag naar het kleine zaterdagmarktje van Lamastre geweest en daar weer eens gespeeld.

De markt is ten einde.

Een filmpje ervan staat op de status van Whatsapp.

Op de terugweg heb ik natuurlijk de geiten weer even begroet.

Aangekomen op de blogplek was de lucht als lood aan de horizon.

Nu ben ik vloekend en wel van de blogplek gegaan want het begon weer te regenen. Gatverdamme, altijd als ik aan het schrijven bent begint het te regenen of dreigt het. Ben voor de overdekte deur gaan staan van buurman Michel, die er nu niet is.

Nog snel de uitdrukking van vandaag. Een Duitse.

Uitdrukking van de dag 

Nichts für ungut.

Even goede vrienden.

Houdoe en tot morgen.