Naar Breugel:Piet is jarig vandaag.

 Goedenavond. 

Zojuist is Henny de deur uitgegaan in het huis van Piet en Jet. Ze had een driedubbele missie. Ze is namelijk samen met Piet lid van de Ierse band Irish Cream en vandaag hadden ze een repetitie in Breugel. Daarnaast is ze met Piet bezig een filmpje te maken als muzikale kerstgroet. Daartoe wilden ze een levende kerststal bezoeken, maar dat is vandaag niet gelukt.

De derde reden van haar bezoek was dezelfde als die van het mijne: Piet zijn verjaardag. 

Ikzelf ben onverwachts voor de jarige naar Breugel gefietst, tegen weer en wind, en wist niets van de komst van Henny. Fijn om haar ook weer eens in mijn armen te mogen sluiten en een beetje bij te praten. Zoals gewoonlijk als zij komt voor de repetitie rollen Piet en Henny samen een  pizza uit. Voor deze gelegenheid,  omdat ik nogal veel eet, waren het er zelfs twee.

Henny snijdt groenten die in de pizza's  komen.

Even later zaten we met zijn vieren aan het avondmaal. 

Voordat we gingen eten maakte Henny een foto van mij met mijn breiwerk, waarvan ik de tweede in wording zijnde mouw had meegenomen. 

Ben niet erg fotogeniek. 

Voordat Piet en Henny terugwaren van de repetitie was het gezellig met Jet. Ze vroeg me hoe ik de volière vond. Volière? Ze wees me op het raam waar twee bakjes met  vogelvoer hingen. Tussen de bakjes en de boom krioelde het van de mussen, een zelfde soort plaatje wat je in de zomer ziet als muggen of bijen bedrijvig rondzwermen. 

Op de status van WhatsApp zie je bewegende beelden. 

Mijn tocht naar Breugel had nog een ander doel: Het verkeersbord afleveren bij Jan en José in Oss,  waar op dit moment de mancave op springen staat. De band treedt er nu op voor ruim vijftig mensen, met ongetwijfeld heel veel volume. 

Het verkeersbord arriveert in Oss

Jan plaatst het bord.

De heren weten nu waar ze kunnen plassen. De dames mogen binnen naar de wc.

Om me heen kijkend vond ik hier de............

Spreuk van de dag. 

Je bent pas wijs als je beseft dat je niet wijs bent.

Tot slot een foto van het begin van de dag, toen het nog droog was en het zonnetje me even kwam begroeten. 

Dag dag lieve dag.

T o t    M o r g e n  .

Thuisdag met vernieuwing van spreukenbordjes.

 Goedenavond. Onder een schijnwerpende lamp ben ik in het halfduister nog even doorgegaan met schilderen.

In een oud notitieschrift vond ik een spreuk die ik naar mijn weten nog nooit op een stukje hout vereeuwigd heb.

De blauwe basiskleur was ongeveer droog en 

ik vond het leuk om de tekst er nog even op te krijgen. 

Ergens verborgen onder de spulletjes vond ik vanmiddag ook dit bijna onleesbare verhaal. 

Voordat deze vernieuwd wordt is ie vandaag de..........

Spreuk van de dag. 

Doe wat je niet laten kan en laat wat je niet doen kan.

Tussen verjaardagen en feestdagen in was het vandaag een dag waarin ik me niet veel met anderen bemoeide. Toen ik even buiten was vroeg André meteen of ik ook nog leefde. Ja, zei ik,  vanaf acht uur vanmorgen al.

André was vanmiddag buiten bezig met allemaal zware palen. Er moet nog veel gebeuren, zei hij. Hij was het met me eens dat dat beter in de zomer kan, als je in het water kunt staan. Hij is aan het leren meer geduld te hebben. Maar ja, hij is ook geen type om binnen te gaan zitten breien of een boek te lezen. 

Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje van afgelopen dinsdag toen Sint-Nicolaas en Ellen jarig waren. Toen ik zie ginds komt de stoomboot speelde wilde Ellen  met haar klarinet meespelen.  Maar samen spelen is niet iets waar ik goed in ben. Na aanvankelijk gestuntel ging het op een gegeven moment toch beter.

Het schema is vanavond bij mij anders dan gewend. Na schrijven dezes staat nog eten koken op het program en meestal is de volgorde omgekeerd. 

De kachel moet daartoe opnieuw opgestookt worden, die moest even betijen, want het was erg warm binnen zojuist.

Ik wens iedereen die ook nog eten krijgt een

           S m a k e l i j k    E t e n .

Vanmorgen nog even feest bij Frans, daarna naar huis. Hoe meer vuur, hoe hoger de toon van de fluitketel.

 Goedenavond. Weer thuis bij mijn eigen kachel na een nachtje geslapen te hebben in het huis van jarige Frans. Het was een gezellige bijeenkomst gisteravond. Ik zag er tegenop omdat het moeilijk is in een groep mee te kunnen als je zo slecht hoort. Maar met een beetje moeite lukte het toch wel om met enkele mensen te praten. Zo was het fijn om Eugène weer eens te spreken, een vriend die ik niet zo vaak zie. Mijn reserveapparaatje had ik op een gegeven moment maar uit mijn hoor gelaten,  want die versterkte juist de geluiden die ik niet wilde horen.

Frans bood me aan om te blijven slapen,  maar dat hield ik nog even open omdat ik niet wist of ik het veel langer dan tot negen uur vol zou houden. Maar de stemming kwam er bij mij toch wel in en mijn innerlijke openheid nam toe ondanks mijn beperking. Af en toe accordeon spelen werd geapprecieerd. 

Op een gegeven moment,  toen er al wat mensen weg waren, voelde ik me zo vrij om lichamelijke oefeningen te doen op een zelf verzonnen muzikaal ritme. Het kreeg vrij snel navolging, zeker nadat iemand Surinaamse muziek opzette. Daarna was ik helemaal in mijn element, want dansen bleek ik nog wel te kunnen en het lukte me om de meeste aanwezigen  mee te slepen in mijn enthousiasme. 

Daarna, rond twaalf uur, mocht ik heerlijk warm in een goede slaapzak kruipen,  die ik van Frans vandaag meekreeg. Als het weer eens kouder wordt kan ik die wel gebruiken. 

Enkele nachten geleden namelijk, toen ik laat thuiskwam en de kachel niet meer aanmaakte kon ik het niet warm genoeg krijgen in mijn eigen nestmateriaal. Dat is vanavond zeker niet het geval, daar ik nu bij tropische temperaturen zit te schrijven. 

Vanmorgen was ik om negen uur als eerste op van de drie bivakkerenden in het huis van Frans. Frans had vannacht heel zijn huis nog opgeruimd en kwam tegen tien uur naar beneden. Karishna verscheen een uur later. Ondertussen werd ik door Frans verzorgd met koffie en veel gebak( dat op moest).

Een schaakbord was ook in de aanbieding. 

Rond twaalf uur verliet ik het voortgezette feestje om tegen een uur weer thuis te zijn op de boot, na Sjaantje en André begroet te hebben. 

Eergisteren had ik van Andries en Ellen een fluitketel meegekregen, die ik uitprobeerde vanwege het geluid van de fluit. Ellen had geconstateerd dat het geluid in de toonsoort G was. Frans kon dat vandaag bevestigen door zijn gitaar erbij te houden, waar een apparaatje op zit dat de toonhoogte aangeeft.

Bij thuiskomst vanmiddag heb ik weer water opgezet, maat nu brandde de kachel veel feller dan twee dagen geleden. Gevolg is: Een iets hogere toon.

Het stoom afblazen ging vandaag veel fanatieker.

Een en ander is te zien en te horen op de status van WhatsApp. Beide opnames staan erop. 

 

Spreuk van de dag. 

Het leven is een lied,

Soms weet je de melodie even niet.

Deze gaat altijd mee naar de Nederlandse markten en speelplaatsen. 

Welterusten voor straks en nu een.........

P r e t t i g e    A v o n d .

Naar Schaijk voor verjaardag Frans. Schilderopdracht voor de mancave is klaar.

 Goedenavond. Nu in het huis van Frans.  Hij wordt vandaag drieënzeventig. Hij verwacht vanavond heel wat mensen. 

Frans is de spullen klaar aan het zetten

Behalve ik is ook Karishna er al. Hij kwam uit Amsterdam met de trein.

Zojuist heeft hij al een liedje gespeeld op de gitaar en straks als er meer mensen komen krijgt hij de rol van butler. 

Zelf zal ik de accordeon af en toe hanteren.

Vanmorgen ben ik nog druk bezig geweest met het  beschilderen van het verkeersbord,  dat de mensen aanstaande zaterdag de weg moet wijzen naar het mannentoilet. In de mancave van Jan en José worden zo'n vijftig mensen verwacht als er een rockband komt spelen.

Voorkant van het bord plus gele pijl.

Voor de mensen die van de andere kant komen. 

Tussen de bedrijven door praten Frans en ik even met elkaar. We hadden elkaar bijna twee jaar niet gezien. Hj is ondertussen vier maanden naar India geweest en ik heb er onder andere zeven maanden Spanje op zitten.

Op de status van WhatsApp staat een filmpje hoe Frans slagroom klopt die daarna op mijn gebak kwam.

. Nu krijg ik binnenkort soep. 

Ik ga nu even in zijn huis kijken naar een geschikte spreuk.      2En ja, heb iets gevonden op een schoolbordje. 

Spreuk van de dag. 

Een prettige avond is mijn wens en........

T o t    M o r g e n  .

Ellen samen met Sinterklaas jarig. Op bezoek bij haar en Andries in Ingen. Andries strijkt de keuken glad.

 Goedenavond. 

Wat een verrassing dat ik daar ineens stond.

In het huis van Ellen en Andries in Ingen

hoorden ze vanmiddag iemand zingen. 

Vanmorgen had ik namelijk iets vernomen,

wat ik vannacht nog niet had kunnen dromen:

Op deze feestdag van Sint Nicolaas 

heeft ook Ellen bloemen in een vaas,

om haar zeventig jarig bestaan te vieren,

reden voor mij om naar Ingen te zwieren.

Zo, het rijmende begin van dit verhaal ga ik niet tot het eind toe voortzetten.  Feit is dat terwijl ik aan het schrijven ben de heerlijke etensgeuren tot me komen. Ellen is aan het koken, maar wel op de methode van inductie.

De blauwe cijfertjes verraden dat het ding werkt.

Een en ander gebeurt in het kantoortje van Ellen, dat als noodkeuken dient.

Andries is in de echte keuken de muren aan het stucken. 

Wat ons aller vriend Tom met leem doet, doet hij met ander materiaal,  maar de handigheid erin heeft Andries ook. Een filmpje van dit vakmanschap staat op de status van WhatsApp. 

Intussen zit ik klaar om nu te vertrekken naar de boot. Dit verhaal rond ik voorlopig af. Het is pas heel laat eer ik thuis ben, maar dan schrijf ik nog wel de epiloog.

Tot straks.

Straks is half tien. Heb bij Andries mijn ouwe trouwe merrie weer van stal gehaald. 

Het idee heb ik dat ie soepeler fietst dan de nieuwe,  die ik vanaf september in gebruik had. Toch liep deze op het laatst ook stroef. Ik denk dat ik wel weet hoe ik dat op moet lossen,  maar onderweg in het donker was dat niet handig.  In ieder geval ben ik er. De kachel hoeft niet aan, want gegeten heb ik al en ik ga spoedig in mijn warme bedje liggen. 

Ik heb nog een foto gemaakt van hoe het er bij hen achter uitziet. Mijn vlindertjes voelen zich er thuis.

Heb een fluitketel meegekregen die zij over hadden. 

 Morgen bij het thee zetten ga ik uittesten of de fluit het doet. Dat is het leuke eraan en die van mijn oude fluitketel doet het niet meer.

Voordat ik vanmorgen ging was ik nog intensief bezig met mijn trui. Het is nu goed opletten met het inbreien van de yin-en yangtekens. En ik had een fout gemaakt, die ik besloten heb te verbeteren. 

Ongeveer tien rondes foutief doorgegaan met rood als basiskleur. Om aan te sluiten bij het pand moest ik overgaan op bruin. 

 Het gebeurt niet vaak dat ik zulke missers maak en ik hou niet van uithalen. Maar nu deed ik dat wel en........

..........Het is veel mooier zo.

Een mooie trui, schreef iemand, maar ik heb ook een goede camera nu, die kleurechte foto's maakt.

Ook is er door mijn toedoen een pijl uit een plankje ontstaan. 

Om de heren zaterdag op de party bij Jan en José de weg te wijzen naar het openbare toilet. 

 

Spreuk van de dag.

Niet goed, geld weg.

(In plaats van de gebruikelijke uitdrukking: Niet goed, geld terug)

W e l t e r u s t e n .

Schilderopdracht voor de mancave van Jan en José. Buren hebben poeslieve honden.

 Goedenavond. 

Vandaag ben ik begonnen aan een schilderopdracht. Jan en José hebben bij hun huis in Oss een mancave gerealiseerd. Deze Engelse term betekent letterlijk hol voor mannen. Ze willen er muzikale avonden organiseren. Aanstaande zaterdag komt er een band spelen en ze verwachten een vijftigtal bezoekers. Dat zullen dan vooral mannen zijn, vandaar de naam. Om het toilet in huis niet overbezet te krijgen is besloten om de mannen buiten hun plasje te laten doen. Er is achter het huis een grote paardenbak waar hun paarden jarenlang hun behoefte hebben gedaan. Dus is het een ideale plek voor afwatering.  De dames, die ver in de minderheid zullen zijn krijgen het privilege om binnen lekker warm te zitten.

De vraag aan mij was of ik de mensen wegwijs wilde maken met een beschilderd bord.

Het bord leverde Jan vrijdag af en ik ga zorgen dat het uit de verf komt

Vanmiddag ben ik begonnen met er een basiskleur aan te geven. 

Wordt vervolgd als het weer licht is. Bij kaarslicht schilder ik niet graag.

Ook heb ik vanmiddag een bordje voor de buren Ton en Monique geschilderd, die twee hele lieve honden hebben. 

Ook dit nadenkertje is weer eens hernieuwd in de verf gestoken. 

De    spreuk van de dag   is deze:

Komt uit Zuid-Afrika,  heeft iemand mij verteld.

Het was vandaag net als gisteren prima weer om bij de kachel te blijven. Buiten was het waterkoud, vanmorgen stond ik niet warm uit mijn bedje op, maar de kou was snel verdreven en spoedig voelde ik me weer goed. Buiten had de sneeuw van gisteravond niet veel sporen achtergelaten. 

Anders was dat in Wesepe,  waar Narda vanuit haar huis het mooie wit heeft vereeuwigd.

Piet meldde vanuit  Breugel dat daar de computers gecrasht zijn:

Hier marcheerde vanmiddag een loopvogel voorbij, tenminste, hij stond ook een hele tijd stil. 

Reden voor mij om hem tot de orde te roepen en te zeggen dat hij door moest lopen. Dat deed ie, en een en ander is verfilmd op de status van WhatsApp. 

Tja, het was dus meer binnenweer, zeker tegen de avond toen het ook nog ging sneeuwen en regenen. Er was nog wel even twijfel om nu zo vlak voor Sinterklaas ergens te gaan spelen en de kille  buitenwereld ervoor te trotseren. Misschien morgen nog. Maar daarvoor moet ik dan wel wat moed verzamelen. Een goede voorbereiding voor het kinderfeest is mijn wens.

T o t    M o r g e n  .

Lui dagje? Nee, toch niet. De bordjes verhangen.

 Goedenavond. Het was een rustige dag tot nu toe, lekker bij de warme kachel in een zondagse stemming. Radio Maria  vanmorgen hielp daarbij. Vanmiddag met de Franse zender Radio Monte Carlo hield het Franse voetbal me weer op een andere manier bezig,  maar het was vooral het breiwerk dat mijn aandacht  trok. De yin-en yangtekens worden in de mouw verwerkt en dat vereist wat concentratie. 

Er moest een tekening gemaakt worden, zodanig dat de kleuren aansluiten op die van de panden, die al klaar zijn.

Een puzzel, naast die van de cryptogrammen,  die om oplossing vroeg.

Een lui dagje was het dus toch niet, mijn hoofd is goed bezig geweest. 

De grote afwas is vanmorgen ook gedaan en ik ben begonnen wat orde te scheppen in de chaos van de vele spreukenbordjes die overal verspreid liggen. De bordjes verhangen kun je dat noemen.

Dit brengt me tevens op de toepasselijke........

Spreuk van de dag. 

Ook de kou heeft zo zijn warmte.

Bewegende beelden heb ik van gisteren bewaard toen ik boven op de Waalbrug een passerend schip, beladen met schroot filmde.

Het schip nadert.........

........en gaat hier bijna onder de brug door

.

Straks staat het filmpje op de status van WhatsApp. 

Toen ik gisteravond als toetje de yoghurtfles pakte merkte ik dat er boven in het karton een gat zat......Oh jee, dan zal er wel ongedierte in de fietstas gekropen zijn. Vandaag werd dat bevestigd omdat de gisteren van Dick gekregen kaas, die  nog in de fietstas gebleven was,  ook al beknaagd bleek te zijn toen ik hem eruit haalde.

Wel knap van die beesten, maar ik moet toch voortaan echt de fietstassen leeghalen  bij thuiskomst. 

Zo, nu tijd om eten klaar te maken. Broccoli staat op het menu. Smakelijk eten voor wie nog eten moet. 

P r e t t i g    A v o n d  .

Wageningen bruist van energie. Interactief theater daar rond de stand van Dick de kaasboer.

 Goedenavond. Weer terug van het openbaar toneel in Wageningen.  Op de biologische markt rond de stand van Dick was het weer reuze gezellig vandaag. 

Dick bij zijn kraam vanavond bij het sluiten van de markt.

Een hele ongedwongen sfeer en iedereen deed gewoon waar hij zin in had. Zo werd er volop gedanst met mij erbij, die het ritme aangaf op de accordeon. Het was allemaal niet te filmen,  maar het was wel jammer dat iemand dat niet gedaan had, zodat ik wat beeldiger verslag ervan kon maken.

Ook vind ik het jammer dat ik geen foto gemaakt heb van de man die tegenover Dick kleurrijke kleding verkoopt. Bij hem heb ik een tijdje geleden de mooie pantalon gekocht die goed staat bij mijn  truien. Hij had een mooie muts in petto en die kon zowel op tijdens het spelen als op de fiets terug naar huis vanavond .

Uit Nepal komen de meeste van zijn spullen. 

Nog voor ik begon te spelen kwam er een jonge dame op me af die me vroeg of het eigenlijk wel mocht wat ik ging doen. Wat mij betreft wel, zei ik en van haar mocht ik ook. Zijzelf is aan het onderzoeken of ze vergunningen nodig heeft om in Amsterdam of Utrecht te spelen. In grote steden is het altijd gecompliceerder, vertelde ik,  maar kleinere plaatsen is voor mij bijna nooit een probleem. Maar toen vertelde ze dat ze een hele installatie meeneemt met voorgeprogrammeerde pianomuziek. Dan gaan ze natuurlijk gauwer moeilijk doen ,vond ik. En eerlijk gezegd vind ik dat zulke mensen het dan voor mij ook verpesten omdat de gemeenten dan met regelgeving aan moeten komen,  zodat ik niet meer ergens onverwachts en spontaan naar toe kan gaan zoals meestal.

 Vandaag was ik echter de enige in Wageningen en het ging me weer goed af. Vergeleken met gisteren waren er nu veel meer mensen, waaronder veel meer kinderen. Ook nu was het met de kleinere accordeon moeilijker vanwege het ielere geluid, ook nu was het me niet duidelijk wat ik allemaal produceerde en waren de koude handen ook niet altijd even soepel. Maar er was veel weerklank uit het publiek. Zelfs werd er een eurostuk gegooid vanaf een bovenverdieping. Het is sowieso goed om in Wageningen te vertoeven,  want er heerst een sterke positieve energie. En daarmee gevoed ben ik weer huiswaarts gekeerd. 

Op de status van WhatsApp staat een filmpje van het afscheid van Dick, die me een stuk kaas meegaf.

Een stuk kaas kreeg ik bij het afscheid mee.

Op de terugweg deed ik in Kesteren nog boodschappen.

Toen ik de spullen in de fietstas had en weg wilde rijden kwam er een man naar me toe. Hij zag dat ik op sandalen liep en bood me schoenen aan. Hij had er thuis verschillende liggen. Ik maakte de man duidelijk dat het mijn eigen keus was om zo te lopen,  

omdat ze zo handig aan en uit gaan. Wel een beetje koud misschien, maar toch geen probleem. Thuis heb ik ook verschillende schoenen, maar die heb ik al jaren niet meer aangehad. Een paar pikzwarte ligt er onder andere voor als er weer eens een begrafenis is. Dat ik alles met de fiets doe is ook mijn keus, zei ik en geen teken van armoe. 

De aardige man begreep me en ik nam hartelijk afscheid van hem.

Rond half zeven was ik weer thuis na een gemakkelijke fietstocht zonder wind. Bij het aanmaken van de kachel was het een beetje rokerig.

Binnenkort moeten de pijpen weer eens schoongemaakt worden.

Maar nu is het alweer een hele tijd lekker warm. Tijd voor het avondprogramma: voetbal kijken. Een prettige avond is mijn wens,  met een terugblik op vanmorgen, hoe de dag hier begon.

Spreuk van de dag. 

Wat je in je vingers hebt ligt niet altijd voor de hand.

W e l t e r u s t e n  .

Onverwachtse speelplaats: Rhenen. Geen goede performance. Pietje houdt de wacht vanaf mijn bovendek.

 Goedenavond. Het is vandaag een beetje anders gelopen dan mijn plannetje was. Ik wilde vanmiddag spelen in Kerkdriel op de markt. Jan zou vanmorgen komen om mij een stuk hout te brengen waar ik een tekst op moest schilderen. Daarna zouden we samen naar een chalet van hem rijden in de buurt van Veenendaal, waar hij iets moest repareren. Vandaar zou hij me dan afzetten in Kerkdriel. Maar het werd een beetje laat, mede omdat we eerst bij Sjaantje en André nog koffie hadden gedronken.

Toen we rond één uur wegreden uit Veenendaal hadden we honger en ik stelde voor een patatje te eten in Rhenen. Jan kende een luxueuze tent aan het water en stelde voor daar heen te gaan in plaats van naar een cafetaria. Daar zaten we even later in een vrij sjiek gezelschap en we bestelden een uitgebreide uitsmijter. 

Eet smakelijk. 

De bediening en het afrekenen duurde lang en zo was het na afloop van ons etentje vrij laat geworden en bedacht ik dat ik net zo goed in Rhenen een uitvoering kon houden en dan hoefde Jan ook niet per se om te rijden via Kerkdriel. Bovendien is het al lang mijn traditie om er rond deze tijd een middagje te spelen. 

Het was dit keer geen optreden waar ik een goed gevoel aan overhield. Er waren weinig mensen in de speelstraat, bijna geen kinderen, er was totaal geen Sinterklaassfeer 

en ik kon die ook niet maken. Ik had een lichtere accordeon meegenomen, waarvan het geluid veel ieler is dan van het apparaat 

dat ik de hele zomer gebruikte. De reden ervoor is het bijgeluid dat de balg maakt bij lage temperaturen. De flair waarmee ik op die zwaardere speel zat er bij mij vanmiddag niet in. Daar kwam bij dat ik mijn stem weer niet goed horen kon. En de handjes waren niet soepel vanwege de kou. In plaats van een artiest was ik vanmiddag meest iemand die medelijden opriep. Tegen half vijf ben ik op de fiets gestapt om met de wind in de rug snel thuis te zijn. Hier geniet ik nu van een warme kachel, die het ijskoude huis binnen een uur snel op temperatuur heeft gekregen. 

Er was nog wel een hachelijk moment tijdens de terugtocht. Op de Waalbrug reed ik zoals gewoonlijk op het verkeerde fietspad, omdat dat korter is. Maar dit wordt ook gebruikt door tractoren. Toevallig kwam een hele brede tractor met aanhanger me tegemoet juist op een stuk waar het " fietspad" heel smal is. Ik gestopt en zo dicht mogelijk tegen de kant aan gaan staan in de hoop dat het gevaarte er langs zou kunnen. De bestuurder was verstandiger: hij stopte en liet mij heel voorzichtig lopend zijn combinatie passeren. Er was zo weinig ruimte dat het andersom zeker verkeerd af was gelopen,  moest ik concluderen. Enfin, volgende keer toch maar niet meer doen zo.

Vanmorgen voordat Jan er was, was ook hondje Pietje al bij mij op bezoek geweest. Vanaf het bovendek hield hij zelfs de wacht.

De passerende auto van de buren werd de wacht aangezegd. Een filmpje staat op de status van WhatsApp. 

Voor morgen heb ik met Dick de kaasboer afgesproken dat ik in Wageningen kom spelen. Maar animo ervoor heb ik op het moment nog niet, vanwege de kou en de slechte ervaring vandaag. Maar vorige week vrijdag had ik dat ook en de zaterdag erna ging het in Uden juist fantastisch. We zullen zien.

Spreuk van de dag. 

Niet hoe oud iemand wordt is van belang, maar hoe hij oud wordt.

Veel genoegen vanavond nog gewenst en voor morgen een.......

F i j n e   Z a t e r d a g .