Cryptogrammen geven inspiratie voor spreuken. Waterstand weer bijna normaal, dus weer verder met stapelen.

 Goedenavond. Het is drie minuten voor zes en ben net weer teruggekomen met nog een stuk boom. Naast het zagen en kloven ben ik vandaag ook weer verder gegaan met stapelen. Het water is namelijk weer zover gezakt dat ik er van alle kanten bij kan.

De houtberg boven ben ik netjes weer beneden aan het bijstapelen. 

Om even snel een paar foto's te maken heb ik intussen weer die koude wind getrotseerd,  zonder jas. Was geen gezonde actie, want daarna was ik even helemaal koud. Een longontsteking is niet handig om te krijgen. 

Zal ik hierna nog warm eten? Vanmiddag heb ik namelijk het restant van de ratatouille op van afgelopen vrijdag.  Het was nu een diepvriesmaaltijd.

Een pan die als plantenbak heeft gediend en vol met water was geregend heeft nu een mooie ijsvulling. 

Heel onverwachts kwam ik ook nog tot het schilderen van een spreukenbordje. Bij het oplossen van een cryptogram stuitte ik namelijk op een vraag die mij inspireerde tot de volgende tekst:

Spreuk van de dag. 

Een schouderklopje en een nekslag liggen dicht bij elkaar. 

De vraag was: "Tussen kopstoten en schouderklopjes zijn die funest"

Vraag 9 horizontaal. 

Dan denk ik: Wat zit er tussen kop en schouder ? De nek! Nekslagen is dan het antwoord. Al lang geleden kwam zoiets dergelijks ook al voor. Het toen gemaakte bordje is (tijdelijk?) zoek, maar vanmiddag heb ik de vergeten spreuk weer in het daglicht gezet.

Fijn dat er zo weer iets creatiefs uit mijn handen kwam vandaag.  Aan de trui is niet gewerkt,  maar gisteren lagen de vier delen als volgt bij elkaar:

De zon ging vandaag zo ongeveer onder zoals ie gisteren ook onder ging.

En vanmorgen kwam ie zo boven de horizon uit:

Inmiddels is het tien voor zeven. Ik denk dat ik toch nog maar ga koken. De snijbonen in de benedenruimte zijn misschien al aan het bevriezen. 

Het was vanmorgen trouwens min drie, toen ik opstond, maar heb lekker warm geslapen in drie slaapzakken over elkaar heen.

Op de status van WhatsApp komt nu een filmpje van gistermorgen,  toen het water ongeveer op zijn hoogst stond.

Een fijne avond gewenst met.....

V e e l   w a r m t e .

Een bever wilde met de pont mee. André 81. Bij Carla bloembollen geplant..

 Goedenavond.  Donderdagochtend toen we nog in de moessonperiode zaten kregen de veerlui van de pont van Megen naar Appeltern een ongebruikelijke gast te vervoeren. Drijfnat vertoonde zich een bever op het dek. 

Het volgende relaas kreeg ik zonet van Toon, een van de dienstdoende veermannen.

Het filmpje heb ik geprojecteerd op de status van WhatsApp. Het eindigde met de duik van het beest vanaf de veerklep in het water.

Moeilijk te zien, maar op deze foto is het beest weer in de rivier terecht gekomen, net achter de klep van de veerpont. 

 Vandaag is de verjaardag van André en ik heb hem opgezocht in Oss , in het huis van Sjaantje. Daarna heb ik bij Carla mijn belofte ingewilligd om in haar tuin bloembollen te planten.

De tuin van Carla in winterstemming. 

Ook in potten heeft ze al veel narcissen staan. Op tafel ligt ook de grondboor en een minischopje.

Hier onder andere zijn bollen de grond in gegaan. 

Het wordt tijd om Carla's naam te vernieuwen,  zag ik.

Thuisgekomen rond vier uur heb ik de kachel voor de tweede keer weer aangemaakt en erboven de houtstapel aangevuld met nog vochtig hout.

Tot nu toe heeft de kachel flink geloeid, maar nu stop ik met hem voeren. Met die strakke oostenwind gaat de temperatuur hier snel naar beneden. 14 graden nu. Mijn bed moet me de rest van de nacht warm houden. 

Een Franse uitdrukking die op een Nederlandse lijkt is vandaag de.......

Uitdrukking van de dag. 

Een kikker in de keel hebben. 

Avoir un chat dans la gorge. 

In Frankrijk hebben ze een kat in de keel, waar wij een kikker in de keel hebben.

Mijn wens is:

E e n   w a r m e  n a c h t.

Water nog wat hoger gekomen. Heel veel positieve reacties naar aanleiding van de nieuwjaarsborrel.

 Goedenavond. Toch nog even saunagevoel hier binnen,  terwijl buiten de temperatuur onder nul is gekropen. De hoofdkraan van de waterleiding heb ik dichtgedraaid en een voorraadje met drinkwater gevulde flessen aangelegd.

Vanmorgen toen ik opstond zag ik dat het water vannacht toch nog iets gestegen is, maar de loopplank ligt nog net boven de waterspiegel. 

De houtstapel is ook nog net niet nat van onderen.

Vandaag werd de tijd gevuld met evenveel breien als houtzagen. De straffe koude noordoosten wind was er debet aan dat ik niet zo lang achter elkaar buiten bleef staan. Omdat ie wel een aantal dagen aan blijft houden droogt de houtstapel aan de oostkant van de boot snel op en ik ben begonnen daarmee de ruimte boven de kachel te vullen.

Zo droogt het nóg sneller.

Vandaag the day after de festiviteit van gisteravond van de plasbewoners. Er waren heel veel reacties op de groepsapp.  Iedereen heeft het geweldig gevonden en ik kreeg vele mooie foto's. Hier enkele ervan.

Wat we tegen elkaar zeiden was niet met woorden.

Wout de campingbaas stookt het vuur op voor de barbecue. 

Op de status van WhatsApp vandaag een filmpje wat ik daar gemaakt heb.

Vandaag nog tot kwart voor zes van het laatste daglicht gebruik kunnen maken om wat te doen. Het zonnetje had ondertussen afscheid van ons genomen. 

Spreuk van de dag. 

Als de dagen gaan lengen gaan de winters strengen.

F i j n e    A v o n d. 

T o t  M o r g e n. 

Nieuwjaarsborrel van plasbewoners was heel gezellig. Waterstand bijna op hoogste punt.

 Goedenavond. 

Terug van de nieuwjaarsbijeenkomst op de camping op de hoek. Iedereen die op en rond de plas woonde was uitgenodigd om vanaf vier uur te komen en zelf iets mee te brengen voor op de barbecue of wat anderszins gegeten kon worden. Toen ik de uitnodiging drie weken geleden kreeg wist ik niet of ik zou komen.  Ik wil nooit zo ver vooruit iets vastleggen. Onder andere leek me de kans aanwezig dat rond die tijd een begrafenis was in Limburg,  waar ik bij wilde zijn. Ook ben ik tegenwoordig huiverig om in groepen te zijn, omdat ik zo weinig versta, hoewel ik eigenlijk daar juist in mijn element ben, want in principe hou ik erg van mensen. 

Moest mezelf vandaag ertoe zetten om dapper te zijn en toch ernaartoe te gaan. Iets in me zei dat het toch wel mee zou vallen, ja het zou wel eens heel goed mee kunnen vallen. En het zou ook nog eens heel goed kunnen zijn dat ik het zo naar mijn zin krijg dat ik als laatste de deur uit ga.

Nou, de laatste was ik niet, maar er waren er niet veel meer in de gezellige kantine van de camping van wie ik afscheid nam toen ik rond negen uur de accordeon in de fietstas stopte en naar huis fietste.

De communicatie viel dus goed mee, waarschijnlijk ook omdat ik dat tijdelijke oortje in had gedaan. Ook heb ik er accordeon gespeeld en dat werd wel gewaardeerd. 

Er waren veel mensen,  iets van veertig.  Onder andere waren er de mensen uit Alphen van wie ik deze boot gekocht  heb. Een zoon van hen sprak ik ook. Hij had nooit van mij verwacht dat ik nu een  blog schrijf, vanwege dat ik zo primitief leef. Had ik zelf tien jaar geleden ook niet verwacht. Hij is uitgenodigd om deze blog te volgen, net zo als alle andere aanwezigen, want ik heb net het adres hiervan op de groepsapp gezet van de nieuwjaarsborrel van de plasbewoners.

Er was ook een ontmoeting met ene Birgit. We hadden elkaar veel te vertellen en dat gaan we binnenkort voortzetten hier in mijn hutje als ze op de koffie  komt.

Brgit, een wereldburger die vanavond in Alphen verzeild geraakt is.

Een flits van  i n  de kantine.

Morgen komen er wat bewegende beelden op de status van WhatsApp.  Vanavond is te zien hoe Frans gisteren aan de gevallen boom aan het zagen was. Vandaag voor de bijeenkomst heb ik er nog heel wat van klein gezaagd.

Een gezellige uitstraling van een houtzagerij. 

In de buurt van Maasbommel,  waar ik even nog wat boodschappen moest doen, zag ik trouwens nóg zo'n omgevallen boom langs de Maas liggen. 

Het water was vanmorgen toen ik opstond flink hoger dan gisteravond toen ik naar bed ging, maar Ton die langs kwam gelopen stelde me gerust: Er zou niet veel meer bijkomen. 

De loopplank blijft dus boven water en ook de houtstapel beneden zal niet bedreigd worden. 

Intussen krijg ik nu steeds koudere voeten. Ik heb de kachel niet meer aangemaakt bij thuiskomst. Het lastige werkje van het ontroeten van de pijpen heb ik trouwens vanmorgen wel verricht. Nu maar gauw naar bed en morgen wordt het vuur weer ontstoken. 

Spreuk van de dag. 

Op het toneel des levens zijn veel mensen bang om af te gaan, maar nog meer mensen zijn bang om op te komen. 

W e l t e r u s t e n. 

Eieren bakken en hout zagen met Frans. Water tot iets boven normaal gestegen.

 Goedenavond. 

Zo rond de schemering is Frans weer vertrokken. Zoals een paar weken geleden, toen hij ook hier was, hebben we nu weer eieren gebakken op de kachel voor bij het ontbijt.

Ook had Frans zelfgebakken brood meegenomen.

We hadden dus een ontbijt met zelfgebakken brood, zelfgebakken eieren en.....een zelfgekocht mes.

Bij de Kringloopwinkel had Frans hem gisteren op weg hierheen gekocht. Die diende vandaag vooral om de eieren  in de pan op afstand om te draaien. Op het filmpje op de status van WhatsApp is een en ander te zien.

We zijn ook gezamenlijk naar de gevallen boom geweest. Er was regen en wind, maar net als ik is Frans daar goed tegenop gewassen. Hij snapt ook niet waarom regen slecht weer wordt genoemd. Maar ik zou het anders ervaren als ik nu op reis zou zijn met een tentje. Na een half uurtje nattigheid ben ik telkens weer in een warme gezellige keet.

We hebben onder andere een paar takken gezaagd die de neiging hadden om de zaag te beklemmen. Met zijn tweeën kun je dat gemakkelijker voorkomen dan alleen. Ook het naar huis sjouwen is samen minder zwaar. Intussen liggen er nu weer heel wat takken klaar om gezaagd en gekloofd te worden  tot kachelklare brokken. 

De intensiteit van de regen werd vanmiddag heftiger en toen heb ik ratatouille gemaakt, waarvan we ieder al drie borden op hebben.  Eigenlijk had ik gedacht een groot gedeelte ervan morgen mee te nemen naar de nieuwjaarsborrel, een bijeenkomst met alle bewoners rond de plas. Verwacht wordt dat iedereen dan wat meeneemt,  vooral vlees, want er hoort ook een barbecue bij. Ik heb bij de uitnodiging twee weken geleden gezegd dat ik niet wist of ik zou komen. Er had van alles tussen kunnen komen.  Dat is niet gebeurd.  Maar ook zie ik er erg tegenop omdat ik zo slecht hoor, en dan veertig mensen, die ik allemaal niet versta.....Maar misschien ben ik dapper en ga er naartoe, naar de camping op de hoek waar het gehouden wordt. Dan neem ik behalve cake ook mijn accordeon mee. On verra, zeggen ze in Frankrijk,  we zullen zien.

Het wordt ook nog een beetje spannend met de waterstand.  Was het gisteren nog laag water hier, vandaag is het niveau gestegen naar iets boven normaal. 

Morgenochtend zal ik zien of de houtstapel die ik op de kant aan het bouwen ben bedreigd wordt. In dat geval breng ik het hout het dek op. Als het tenminste dan al niet te laat is en mijn blokjes ten prooi zijn geworden aan de golven. 

Morgen bij het opstaan moet ik eerst een klus doen waar ik nooit zin in heb: De kachel en de kachelpijpen moeten ontdaan worden van roet. Vanmorgen bij het aanmaken kwam er al teveel rook binnen. Bovendien is dit werkje  nu nog goed te doen, maar over een paar dagen gaat het vriezen en dan is het niet prettig om met handen aan ijskoude pijpen te zitten.

Spreuk van de dag. 

Het regent niet meer,

maar...

ook niet minder.

Prettige  Avond 

Concurrentie bij de gevallen boom? Frans is aan komen waaien. Spijkers op laag water gezocht.

 Goedenavond vanuit de benedenruimte. 

Frans is namelijk mijn gast en die gun ik graag de warme bovenkamer met uitzicht naar alle kanten. Ik heb al verteld waar jupiter te vinden is. De gevallen boom had ik hem wel aangewezen,  maar toen hij kwam was de schemering in aan het vallen. Morgen vindt hij het leuk om er samen heen te gaan en niet met lege handen ervan terug te komen. 

Vanmorgen zag ik daar trouwens een man met oranje kleding naar toe gaan om waarschijnlijk de boom te inspecteren. Binnenkort verwacht ik daar dus groot materieel,  voor mij een reden om nog even door te pakken. 

Vandaag stond bloemkool op het menu met aardappelen en uitgebakken spekjes.

Inmiddels is het hier net als vorige week weer laag water geworden. Om het water sneller door te laten stromen zijn de stuwen eruit en daardoor trekt dit gedeelte van de Maas leeg tijdelijk,  tot er nog meer water komt en dan stijgt het hier ook verder.

Vroeger moesten werknemers van scheepstimmerbedrijven bij laag water de oevers afspeuren naar gevallen spijkers. Die waren kostbaar. Hier komt vandaan de........

Uitdrukking van de dag. 

Spijkers op laag water zoeken.

Van dat letterlijke zoeken is de betekenis ervan nu het volgende geworden:

Naar kleinigheden zoeken die bijna niet te vinden zijn.

Maar op de video op de status van WhatsApp zie je mij nog letterlijk zoeken naar spijkers. Ik had ze er wel neergelegd voor de grap, maar het viel nog niet mee om ze allemaal terug te vinden.

Laag water.

Op zoek naar spijkers. 

Hoera, spijkers gevonden. 

Voor de rest van de avond wens ik u

G e z e l l i g e    u u r t j e s .

Veel water uit het jachtje gehaald. Voorzichtig met stapelen in verband met verwachting van zeer hoog water.

 Goedenavond. Gisteravond las ik dat het water in de Maas tot grote hoogte kan komen. Daarom ga ik even niet verder met de vrij lage stapel, hoewel ik niet verwacht dat die bedreigd wordt. Ik hou het even in de gaten. Zondag wordt hier de hoogste stand verwacht, maar nu is de situatie nog ongeveer normaal. 

Een artikel dat ik las in het Brabants Dagblad. 

Ach ja, het zal allemaal meevallen.  Ik heb het in het verleden al zo vaak meegemaakt. 

Ooit kwam het water boven de wei uit. Dit zou nu een probleem zijn, want ik heb momenteel geen kajak, waar ik toen mee overstak en mijn roeiboot ligt al enkele jaren gezonken. Die van André is ook nog niet boven water.

Wel heb ik nog  een jachtje,  dat ik tussen wal en schip kan leggen om over te steken,  als het nodig mocht zijn. Vanmorgen toen ik er langs liep bedacht ik om in de buitenbak ervan te stappen. Normaal gesproken loopt het regenwater automatisch door enkele gaten weg, nu staat er al een paar dagen twintig centimeter water in. Even de gaten vrij maken van bladeren,  dacht ik,  en dan zal het wel weer weg lopen en kan ik met mijn hout verder. Maar mijn ontstoppingsactie gaf geen resultaat.  

De buitenbak, waar al enkele dagen twintig centimeter water in stond. Links beneden zie je een van die gaten, waarvan ik dacht dat ze verstopt waren. 

Oh, dan hoop ik maar dat er binnen wat regenwater in is gekomen,  beredeneerde ik, heel veel regen zelfs, dat het gevaarte te ver naar beneden gedrukt heeft.

Gelukkig was mijn conclusie waar. Bij binnenkomst stond het water boven de vloerdelen en toen ik die er later met heel veel moeite uit had gekregen kon ik beginnen met hozen. 

Een emmer of tien, zoals in het verleden wel eens vaker eruit kwam? Nee, het bleken talloze emmers te zijn. Ik schat 150 stuks en dat is dan ongeveer 1500 liter,  met een gewicht van 1500 kilo.

Kussens en dergelijke die op de banken lagen zijn doorweekt en heb ik maar even buiten neergelegd. 

En zo had ik vandaag een onverwachtse klus, die heel nuttig was. 

Intussen is André even geweest terwijl ik nog met het probleem zat van hoe krijg ik die vloerdelen eruit , want die zaten erg klem. Dat hout was door het water helemaal uitgezet. Zijn komst bracht mij de oplossing,  want ik dacht toen aan een koevoet, waarvan er een paar bij hem liggen. 

Vandaag verder een paar wandelingen naar de gevallen boom gemaakt en de meegebrachte takken klein gezaagd en in stukken gebijld. Maar er was ook verfijnder houtwerk:

Aanmaakhoutjes gefabriceerd. 

Want morgenvroeg moet de kachel weer aangestookt worden.

En dan moesten er ook nog boodschappen gedaan worden. Daartoe ben ik vanmiddag even snel naar Maasbommel gefietst.  Dat is dichtbij,  maar daar hebben ze niet zoveel,  zodat ik morgen weer weg moet,  naar grotere winkels. Maar suiker hadden ze wel.

Hoe zou het leven zijn zonder suiker of zout?

Spreuk van de dag. 

E e n   f i j n e   A v o n d   

Is mijn wens.

Je kunt beter af en toe gek doen dan gek worden. Dick bleef slapen.

 Goedenavond. Mijn gast is blijven slapen.

Het was gisteravond nog vrij intensief met Dick. Serieus praten werd afgewisseld met carnavaleske bewegingen. Gevoelsmatig mezelf uitdrukken doe ik graag en is heilzaam voor de geest. Dick en ik kunnen elkaar daar heel goed in vinden. Zelfs op de markt bij zijn kaaskraam komen we soms tot spontane dansen, waardoor ook bezoekers worden aangespoord. Maar goed dat de buren ver weg wonen,  anders hadden ze zich zorgen gemaakt over de geluiden die wij produceerden. 

Dick is in zijn leven geraakt door het boeddhistische  geloof en daar hoort bijvoorbeeld het mantrazingen toe.

Ohm, Ahm, ehm enzovoort. En dat kan ik met gemak creatief aanvullen. Vandaar dat het een beetje een dolle boel is geworden. Dit brengt me tot........

De spreuk van de dag. 

Je kunt beter af en toe gek doen dan gek worden.

Maar daarnaast was het soms ook heel ernstig. 

Het regelmatig mediteren hoort  ook bij de vaste patronen vsn Dicks leven. Terwijl ik vanmorgen de kachel liet ontbranden en de tafel klaarmaakte voor het ontbijt zat Dick in de houding van Boeddha. 

Boeddha Dick. 

De kachel is aangemaakt,  het tbeewater staat op. 

Een paar van mijn spreuken heeft hij meegenomen toen hij vanmorgen rond elf uur vertrok.

Een ervan is deze.

Deze moet ik nog herscheppen. 

Vanmiddag heb ik af en toe weer wat hout in mijn handen gehad. Naast breien is dat mijn manier om meditatief bezig zijn: Eentonige handelingen zijn het, waaronder ook fietsen valt. André is ook even op de koffie geweest en ook heb ik de andere buren gesproken. 

Intussen begint het buiten weer harder te waaien. Storm Henk meldt zich als eerste storm van dit nieuwe jaar.

Op de status van WhatsApp waren de gemoederen nog bedaard en gluurde de maan door mijn slaapkamerraam. 

Afwisseling genoeg in ons Nederlandse klimaat.

E e n   f i j n e   A  v o n d 

is mijn wens.

Veel bezoek vandaag. Dick van de KA-ZEN blijft eten.

 Goedenavond. 

Het eten is gaar en de pan heb ik van de kachel gehaald. Dick is mijn gast aan tafel vanavond, je weet wel, Dick die op de markten biologische kaas verkoopt,  zoals in Wageningen. Dick was moe en ik had hem uitgenodigd een dutje te doen op mijn bank, waar ik 's nachts zelf op pleeg te slapen. 

Dick ligt vreedzaam te snurken. 

Maar nu ga ik hem zometeen wekken voor het diner.

Het eten staat ondertussen op de grond.

Toen Dick aankwam ging net Erik weg. Jammer dat ze elkaar niet even konden leren kennen.

Erik heeft wel Jan en José meegemaakt.  Dat was een gezellige boel met zijn vieren.

Erik en Jan en Catootje de hond.

Erik en José en het hondje Catootje. 

Op de status van WhatsApp komt nu een filmpje van afgelopen nacht twaalf uur toen de jaarwisseling was. Gelukkig gaat het er hier bescheiden aan toe.

Behalve de lichtjes van huizen zie je iets van een kerstster opstijgen. 

Mijn  buikje zegt ondertussen vrij nadrukkelijk:Ik wil eten.

Mooi, dan ga ik Dick nu echt wakker maken na eerst nog........

Spreuk van de dag. 

Huil maar gerust, je tranen drogen toch wel.

F i j n e   A v o n d.