HASTA LUEGO, tot ziens Rosa.

 Rosa is weer weg.

Iets voor half vijf zwaaide ik haar uit in haar trein naar Gouda waar ze logeert bij haar zoon en diens Nederlandse vrouw.

Met André in zijn auto hadden we haar rond elf uur vanmorgen opgehaald en sindsdien werd mijn Spaanse talenkennis flink op de proef gesteld, vooral ook omdat Rosa aan één stuk door praatte in hetzelfde tempo waarin ze met haar landgenoten om pleegt te gaan.

Koffie drinken was aan haar niet besteed omdat ze naar haar zeggen een sobere levensstijl aan is gaan nemen na haar eerste wilde jaren en een hartaanval twintig jaar geleden. Ook niet meer roken in plaats van twee pakjes sigaretten per dag en ook is ze vegetarisch en zelfs veganistisch.

We gaan elkaar misschien binnenkort weer terugzien in Barcelona, je weet maar nooit.

Voor haar komst waren er een paar stormachtige uren op en rond de boten.

De noordwestenwind deed de golven pal op de schepen slaan.

Waar ik bang voor was is gebeurd: Één van mijn kuipstoelen is in het diepe gewaaid.

Heb nu nog drie van de vier exemplaren over.

Een mooi rond tafelblad dat los lag is in diggelen gewaaid.

      de restanten van het tafelblad.

Bij André is ook een hele tafel in het water terechtgekomen, maar die moet nog wel terug te vinden zijn.

De atmosfeer is nu weer meer tot rust gekomen.

Het eten is op de kachel gaar geworden.

Een smakelijk eten voor wie nog eten mag.

En de groeten van Pietje, die er natuurlijk ook bij was vandaag.

En......niet te vergeten......ook van de maan.

Spannend! Rosa uit Barcelona komt morgen.

 

Vandaag schreef Rosa uit Barcelona dat ze morgen wilde komen.

Ze is momenteel een paar dagen in Nederland, in Gouda.

We moesten alleen kijken hoe we dat logistiek konden organiseren, want ze is met de trein.

Maar dat is nu geregeld: Morgen gaan André en ik haar ophalen op het station van Tiel.

We kennen elkaar van drie jaar geleden op een werkkamp van Tom bij Sevilla. Zij was daar vrijwilligster en ik was op mijn reis Tom aan het bezoeken.

Spannend wel dat ze morgen mijn bootje gaat betreden.

Vandaag ben ik naar Hanny gefietst in Nuland met de vraag of ze mijn nog kletsnatte trui die ik gisteren gewassen had wilde centrifugeren.

Dat heeft ze gedaan maar daarvoor toch nog maar een keer in de wasmachine gestopt.

Daar komt de trui eruit.

Na Hanny ging mijn bezoektocht veder naar Jacob in 's-Hertogenbosch.

Hier werd mij behalve koffie een lekkere bord paella aangeboden ( om maar vast in de Spaanse stemming van morgen te komen)

Dit alles in een verlichte sfeer.

Rond acht uur vanavond was ik weer thuis.

Tijd voor een toetje. Behalve de bezoekjes waren er ook boodschappen die gedaan konden worden.

    BUENAS NOCHES (welterusten) , om maar vast te in de taal van Rosa te spreken.

HASTA MAÑANA, ofwel : tot morgen.

Ai ai ai, een wespensteek.

 Mijn hele hand begint te zwellen sinds me vanmiddag tussen duim en wijsvinger onverwachts een flinke prik werd toegediend, waarmee vergeleken Jansen niets voorstelde.

Volgens een ingewijde kan ik daar een paar dagen nog flink last van hebben.

Maar de verwachting is ook gelukkig dat deze pijn van tijdelijke aard is.

Wel heb ik het opgegeven dit bordje op te hangen omdat het telkens weer naar beneden kwam.

Hondje Pietje speelde vanmorgen de rol van een filmster.

Hij had een botje gevonden en was bezig dit te begraven ergens in mijn stuurhut.

Daartoe was hij druk in de weer met mijn wol.

Een mooi filmpje was het resultaat.

Later in de middag kwam er ook een ijsvogeltje op het netvlies van de smartphone.

En ondertussen hangt de kleurrijke katoenen trui die ik deze zomer op alle markten aan had te drogen na de wasbeurt van vanmorgen.

Wineke is deze week met Bruno in de Ardèche.

Ze zijn een chalet aan het bouwen op hun terrein.

Gistermorgen waren ze al vroeg uit de veren en zagen een mooie zonsopkomst.

Voor vanavond heb ik mezelf uitgenodigd bij de familie Auwens om daar naar het voetbal, Ajax- Dortmund te kijken.

Dus zometeen ernaartoe.

Een spannende avond is mijn wens.

De paarden als personeel.

 Vandaag hebben we de paarden ingeschakeld om de gezaagde wilgentakken van hun blaadjes te ontdoen.

Zo te zien laten ze het zich goed smaken .

Verder geeft het snoeien wat ruimte in de hoek.

En ik krijg er weer wat hout bij voor volgend jaar.

Vandaag vier weken geleden dat ik in Ede bij Jansen op bezoek was en Piet heeft daarop mijn grensoverschrijdende papieren in orde gemaakt.

Bovenstaande spreuk kwam ter sprake.

En soms fluistert er iemand me iets in het oor in deze geest:

Het water van de zee gaat met ons mee, al is het niet altijd te volgen.

Want de wereld draait door, net als de Maan en Jupiter.

We moeten leren om te zwemmen om het hoofd boven water te kunnen houden en dan nog kun je verdrinken als je je hoofd niet af en toe naar boven richt.

Want een reddende engel staat ergens voor je klaar om naar je toe te vallen...... toevallig.....als dat nodig is.

Een veilige nacht wens ik......

Zondag bezoekdag.

Zondag

 thuisblijfdag is al heel lang de regel voor

 als ik in Nederland ben. Al voor de tijd dat de mobiel veel afspraken regelde was de zondag de dag dat de mensen konden komen met een grote kans dat ik er was.

Heerlijk vond ik het om maar af te wachten wie er allemaal het bootje kwamen betreden en elkaar en mij zouden ontmoeten.

Nu gebeurt dat af en toe ook nog steeds hoewel vaak vooraf toch even een seintje wordt gegeven

Vandaag kwamen Hanny en Eric, de eerste aangekondigd, de tweede onverwachts.

Daarna vanmiddag begonnen met wat in de weg hangend wilgenhout te snoeien bij André, wat voor mij ook weer kachelhout voor volgend jaar brengt.

Daarna stonden er spruitjes met aardappelen op het menu vanavond voor ons beiden.

Straks voetbal kijken op de smartphone en nog wat administratie doen.

Een fijne avond gewenst.

Koopman Martin al veertig jaar op de markten.

 

Al veertig jaar is deze man al op de markten te vinden, vertelde hij vandaag.

En al die tijd dat ik speel zijn we elkaar daar tegengekomen.

Vaak in Wijchen, maar ook in Schijndel, dat ik vandaag uitverkozen had om te bespelen.

Hij kwam nu spontaan naar me toe, de muziek horend, om me te vragen of ik bij hem wilde gaan staan.

Dat kwam goed uit want hij bevrijdde me zo van een plek waar ik niet zo op mijn gemak was: tegenover allemaal terrassen stond ik nogal gedurfd.

Als het daar niet goed gaat ga je af. Maar tot dan toe kon ik de show nog genoeg maken, vooral omdat een kind bijna constant bij me bleef staan dansen.

Tegenover Martin was het een veel neutralere plek en daar kon ik alle schroom, die ik vandaag meer dan gemiddeld had, van me afwerpen.

Meer mensen ontmoet vandaag. Net voor het vertrek thuis kwam een dochter van André met aanhang en het was fijn haar weer eens te spreken.

Op de fiets tussen Oijen en Oss kwam ene Ria uit mijn kennissenkring naast me rijden. 

In Heesch bezocht ik mijn broer Henk en zijn vrouw Grace.

Ook nam er vanmorgen tijdens het ontbijt een vogeltje plaats op één van mijn heipalen.

Niet ver van dit alles was Piet aan het wandelen vandaag in een buitenlands aandoend Zuid Limburg.

Deze foto is gemaakt in de voormalige cementgroeve van de St Pietersberg 

Mijn eigen fietstocht was ook mooi.

Het kwam langs een museum over oud Brabant.

Een mooi tuinencomplex met veel dahlia's trok aan mijn ogen voorbij.

Half zeven ongeveer thuis waar het nog lekker warm was vanwege de zon die de hele middag op mijn bovenkamer heeft geschenen.

Na drie uitdagen wordt het morgen lekker thuisblijven.

Een fijne zondag is mijn wens.

Heel gezellig in Kerkdriel.

 

Vandaag gekozen voor Kerkdriel, de middagmarkt, omdat Grave dat eigenlijk aan de beurt was vanmorgen in de regen zat.

Toen ik half één wegreed was er nog even twijfel om Druten te doen omdat het stevig waaide, maar op de fiets gezeten bleek dat de wind niet meer zuidwest was, maar na de regen naar noordwest was gedraaid.

Voor twee uur was ik al ter plekke.

In tegenstelling tot gisteren liep het nu als een tierelier. Je weet soms niet waar het verschil in zit. Ook vanwege meer kinderen later op de middag misschien.

In de pauze had ik het er nog eens lekker van genomen.

Ook nog twee woorden gevonden in de cryptogram van vandaag.

Bij Kerkdriel hebben ze ook een golfbaan, waar het vanmiddag druk was met de spelers.

Op de weg ernaartoe even stilgestaan bij een tuin vol met dit soort kunstwerken.

En op de Sluis St Andries was dit te zien.

De fiets die ik nu in gebruik heb bevalt goed.

Misschien iets langzamer dan de fiets die in Frankrijk is blijven staan maar het zit comfortabeler.

Het was een mooi filmpje dat zich afspeelde op de muur van dat witte huis, waar ik mezelf voorbij zag fietsen.

Reden om van mijn schaduwfiguur de foto te maken die ook bij de kop van dit verhaal staat.

Vandaag kreeg ik van Toon deze foto van vroegere tijden. Het moet dertig jaar geleden zijn dat zijn zoon met twee andere kinderen bij mij op de bakfiets zaten in Frankrijk.

Nu, negen uur is mijn buikje weer goed gevuld en zijn Maan en Jupiter weer wat verder geklommen dan een uur geleden, toen de hemel er zo uitzag:

Nog een prettige avond gewenst.

Uitstekend brood.

 

 

Vandaag in Wijchen boodschappen gedaan na afloop van een dag met spelen op de markt daar en een bezoek aan Ad in Balgoy.

Omdat de rechtertas vol zat had ik het zo opgelost door het brood naast de accordeon te steken.

Bij de pont in Oijen waarschuwde een fietser me dat mijn brood uit de tas dreigde te vallen. Maar die zat er diep genoeg in.

"Het is een uitstekend brood", zei ik hem en op de pont herhaalde ik het toen ik het liet zien aan veerman Jaap, die vervolgens in een deuk lag.

De markt was over het geheel genomen matig qua reacties, maar er waren ook goede momenten bij.

Ook spraken enkele mij kennende mensen me aan. Zij kenden me van vroeger, veertig jaar geleden toen ik enkele jaren in Balgoy, gemeente Wijchen heb gewoond.

Daar woont nog steeds mijn vroegere buurman Ad en ik had me voorgenomen hem na afloop van de markt weer eens te bezoeken.

Rond half twee was ik bij hem.

Zijn vrouw Riet is drie jaar geleden gestorven.

Beide waren ze zeer met mijn spreuken begaan en de meeste die ik zelf heb zijn ook bij hen terecht gekomen.

Het deed me deugd dat ze er allemaal nog hingen.

Vanwege corona en dergelijke was het jaren geleden dat ik voor het laatst hier was.

Zelf heeft hij er ook ééntje bijgeproduceerd. De één na onderste van de eerste foto.

Toen ik op het punt stond weer op de fiets te stappen kwam net dochter Nicole met haar neefje Jonas.

Nicole en ik houden elkaar dagelijks op de hoogte van ons wedervaren, maar elkaar ontmoeten was vandaag voor het eerst sinds lange tijd.

Jonas is een zoontje van haar zus.

Twee jaar in Balgoy gewoond dus, maar al die jaren daarna ben ik er veel blijven komen. Behalve met Ad en Riet was er ook vriendschap ontstaan met een ander stel die geduurd heeft tot hun dood, zo'n drie jaar geleden.

Heel lang heb ik daar ook nog jaarlijks carnaval gevierd en dan hoorde ik erbij als had ik daar altijd gewoond en er nog woonde.

Carnavalswagens konden ze er ook maken. De bouwstijl herkende ik vanmiddag:

Zo, nu kwart over acht. Mijn buikje gevuld met een spinaziemaaltijd.

Tijd voor het avondprogramma.

Geniet ervan.

Hout in de aanbieding.

 Zojuist kwam Liesje uit Oijen voor mij een grote zak kleine houtjes brengen, zoals ze zondag beloofd had.

Ze belde op om te zeggen dat ze aan de overkant bij de pont ermee stond.

Dus ik de pont op om de brandstof in ontvangst te nemen.

  

Even later stond mijn aanwinst aan de Gelderse kant.

 

En nóg even later had ik al een gedeelte gebruiksklaar gebijld.

Was toch al een beetje met hout bezig.

Op de plek waar Toms auto gisteren stond zag ik een paar flinke takken op de grond liggen en deze, gezaagd en gekloofd zorgden vandaag al voor stijging van de houtwal.

De katoenen trui , waar de draadjes nog verder ingewerkt kunnen worden vond ik vandaag al af genoeg om te kijken naar het vervolg van een wollen trui.

Die was ik in maart toen ik bij Tom in Frankrijk was begonnen met de door hem twee jaar bewaarde wol die ik destijds in Spanje bij hem had achtergelaten.

Bijna halverwege was ik ermee gekomen.

En toen was de wol op.

Zou ik nog ergens dit soort wol en van deze kleur hebben liggen? In Frankrijk of in Nederland?

In Frankrijk niet.

Vandaag op onderzoek uitgegaan in mijn voorraad hier, en ja, waarschijnlijk is uit deze reserve genoeg te putten om het werk tot een goed eind te brengen.

Nu, tien voor zes is het bijna zover om eten te gaan koken.

Om zeven uur komt Bert, hebben we afgesproken. Hij heeft vandaag in Oss de hele dag mensen onder de loep genomen met zijn homeopathische bril.

Ook André is uitgenodigd over een uurtje. Leuk dat die elkaar ook weer terug gaan zien.

Moet de kachel aan, bedenk ik?

Nee, maar niet, het wordt dan eerder te warm dan te koud.

Tot slot nog een foto van de bloeiende distel die in mijn jachtje gegroeid is.

Een smakelijk eten gewenst.