Onweer tijdens blog.

 Het is tijd om de blog te schrijven, maar sinds een uur is er onweer in het land. Neem me niet kwalijk als dit een chaotisch verhaal wordt. Ik schrijf namelijk in het klad een kladblog dat straks in een droog moment wordt verzonden als ik snel naar de blogplek fiets.

Vandaag ben ik eerst verder gegaan met opruimen. De kastjes onder het aanrecht waren ingestort en zijn nu weer gerepareerd en ordelijk gevuld met schone spullen. Alles ging in de afwas.

Welgeteld negenenveertig borden.

Hierbij heb ik de inventaris eens opgemaakt en ik kwam tot in totaal negenenveertig borden. Ik kan dus wel een chambre d'hôte beginnen hier.

Vanmiddag drie pompoenplantjes gezet en de gaten waar ze in staan bemest met wat ik gisteren vanaf de blogplek meegenomen had in een emmer.

Ook is er weer een bak met petunia's gevuld.

            Spreuk van de dag

Le bois tordu fait du feu droit

Krom hout geeft recht vuur 

Nu, acht uur, doe ik mijn jas aan en ga een poging wagen tussen de hoosbuien door.

Ageeth en Marjolein vertrokken. Belangrijke ontdekking gedaan.

 Goedenavond.

Het was half negen vanmorgen toen Ageeth en Marjolein vertrokken, twee uur later dan de planning.

 Elfhonderd kilometer is een heel eind, dus het zal best laat worden eer ze thuis zijn.

Het viel niet mee om de vele spullen weer in de auto krijgen, die ze meegenomen hadden. Weliswaar was er nu minder etenswaar dan op de heenweg, maar deze keer moest er onder andere een schaap mee, zoals Ageeth het uitdrukte. Hiermee bedoelde ze de dikke wintertrui van pure zelfgesponnen schapenwol die ze van mij heeft gekregen.

Het was passen en meten voor Ageeth.

Hondje June bekeek het allemaal van binnenuit.

Het was een hele gewaarwording toen ik na het uitzwaaien weer in de caravan terug was. Niemand om me heen meer en wel veel meer ruimte doordat de spullen van de reizigers weg waren. Na een intensieve periode van tien dagen kon ik deze rust en stilte zeer waarderen. Maar ook was dit samenzijn goed voor mij. Hoewel ik prima alleen kan zijn moet ik oppassen niet te eenzelvig te worden. Op elkaar afgestemd te zijn, daar draait het toch om in ons leven.

Na een uurtje gemijmerd te hebben ben ik naar de nieuwe blogplek gereden, die ietsjes meer verscholen ligt dan de vorige. Hier heb ik onder andere uitgebreid de voetbaluitzendingen van vorig weekend bekeken, want daar had ik toen geen tijd voor.  Afgelopen vrijdag zat ik hier ook met de hondjes. Toen zat ik net als nu naast een mesthoop, maar vandaag bracht deze mesthoop me op een idee: Elke keer als ik hier kom een emmer volgooien met mest en meenemen voor bemesting van mijn tuintjes!

Een mesthoop naast mijn blogplek brengt me op een lumineus idee

Vanavond nu ik weer hier ben staat de eerste lading klaar om mee naar huis te nemen.

Deze mesthoop zal van een zekere Nicolas zijn die hier in de buurt veel grond pacht voor zijn beesten. Een aantal jaren geleden had hij een mesthoop op drie kilometer klimmen van mij vandaan en heb ik zo ook mest naar me toegehaald, na er toestemming voor gevraagd te hebben. Toen ging ik wel altijd met drie of vier emmers tegelijk ernaartoe. Maar deze stapel ligt veel praktischer, is dichter bij huis ook. Na twee weken bloggen heb ik zo toch wel snel een aardige hoeveelheid mest thuis.

Op dit moment, kwart voor negen, krijg ik bericht van de dames dat ze in Maastricht zijn met prachtig weer. Hier was het vandaag weer grijs zoals de meeste dagen dat mijn gasten er waren.

Toen ik net even in de krant las kwam ik er weer een leuke uitdrukking tegen.

Uitdrukking van de dag.

Passer comme une lettre à la poste.

Deze uitdrukking wordt gebezigd als je iets moet doen wat heel eenvoudig is. Letterlijk betekent het: Dat gaat net zo gemakkelijk als een brief posten. Met andere woorden:

Dat is een fluitje van een cent.

Een goede nachtrust is mijn wens.

B o n n e   N u i t.

Vanmiddag was iedereen aan het schilderen. Nu inpakken auto. Morgen vertrekken mijn gasten.

 Goedenavond.

Op de schopstoel weer, want het regent af en toe. Dat is lastig voor de blogschrijver en ook voor Ageeth en Marjolein, die hun auto aan het inpakken zijn voor de grote terugreis morgen.

Ze willen heel vroeg vertrekken, want proberen in één dag de elfhonderd kilometer te volbrengen.

Op de valreep hebben mijn gasten nog hun schilderspullen voor den dag gehaald vanmiddag en zijn we alle drie creatief bezig geweest.

Ageeth heeft een boom opgezet.

Marjolein laat een heel landschap achter.

Ik heb de handen van Marjolein verzorgd.

De gasten hebben een hele fijne tijd gehad met mij, zo vertelden ze het tijdens onze laatste gezamenlijke maaltijd van salade, rode bieten en aardappelen.

Vanmorgen zijn we naar Lamastre geweest waar elke zaterdag een kleine biologische markt is. Het was er uiterst gezellig met veel mensen en mijn muziek viel weer in goede aarde , zoals ik ge(ver)wend ben de laatste tijd.

Ik hou gauw op want het begint door te regenen. Alle bloglezers krijgen de hartelijke groeten van..........

.............Marjolein en van...........

............... Ageeth.

Spreuk van de dag.

Qui ne boit jamais d'eau ne goûte pas son vin.

Ik ken hiervan geen Nederlandse tegenhanger, maar vertaald betekent de spreuk dit:

Wie nooit water drinkt kan ook zijn wijn niet proeven.

B o n n e   S o i r é e .

Iriscopist Wim op bezoek. Blog schrijven met hondje op schoot..

 Goedenavond.

De vriendinnen zijn er vandoor en hebben mij even achtergelaten met ( de zorg voor) de twee hondjes. Ik heb ze maar meegenomen naar de blogplek.

Schrijven met een hondje op schoot is niet erg gemakkelijk. En met twee hondjes al helemaal niet.

June op schoot.

Terwijl ik schrijf springt de andere hond Tinus namelijk erbij op.

Moeilijk om ze allebei ook nog aandacht te geven, maar het is natuurlijk wel erg vertederend zo.

Vandaag kwam Wim ons opzoeken. Hij was weer heel enthousiast aan het vertellen over allerhande spirituele ervaringen.

 Ook had hij Ageeth en Marjolein in de ogen gekeken met zijn loep en er de iriscopie op losgelaten.

Natuurlijk ging hij ook weer de grapjas uithangen.

Op de status van Whatsapp zie je bewegende beelden.

Maar in grapjes maken kan ik ook wel meedoen. Hier lig ik in de mand van June en het hondje is er ook bij komen liggen.

Door de dames worden mij ondertussen crackers aangereikt.

Ook heb ik wat gevonden ter versterking van mijn oren.

In plaats van een apparaatje kan ik ook de zojuist uitgezaagde handjes van Marjolein nemen.

Ageeth schrijft nu dat ze eraan komen. Dan laat ik het hier nu bij voor vandaag.

Lied van de dag.

Le café des trois colombes

Het kleine café aan de haven.

Het welbekende lied van Vader Abraham heeft ook een versie in het Frans. Letterlijk is de titel: Het café van de drie duiven.

De inhoud komt in grote lijnen overeen.

Tot ziens.

Au revoir.

Naar markt Vernoux met zijn drieën. Ook pompoenplantjes gekocht voor in de tuin.

 Bonsoir.

Goedenavond.

In de nanacht en vanmorgen regende het een beetje. En we hadden nog wel besloten vandaag naar Vernoux te gaan waar vandaag een extra leuke en waarschijnlijk druk bezochte markt is vanwege Hemelvaartsdag. Ik had me er al met nogal wat gemopper bij neergelegd dat we thuis moesten blijven, maar toen ik rond negen uur in de hoofdcaravan was zaten daar Ageeth en Marjolein al. Ze wilden toch wel gaan, want het was ook wel ongeveer droog.

We gingen en dat vond ik fijn want ergens wilde ik heel graag spelen. Ik voel me erg gedreven omdat ik de slag goed te pakken heb, wat bij eerdere speelgelegenheden bleek. En het bleef gelukkig ongeveer droog.

Ook nu was het weer een mooie gewaarwording te merken hoe enthousiast de mensen op mij reageerden. Het smaakt naar meer. Heb veel zin om in de zomer al die andere leuke markten weer te gaan doen.

Zoals ik verwachtte met Hemelvaart was er inderdaad heel veel volk op de been. Een drukte zoals je die in de zomermaanden juli en augustus hebt, vooral ook omdat al die kinderen dan vakantie hebben. Die waren er vandaag dus ook bij.

Mijn nieuwe katoenen trui die net af is had ik vandaag  aan, maar nog niet de van Ageeth gekregen short, die zij op de markt van Lamastre voor mij had gevonden afgelopen dinsdag.

Mijn nieuwe short die qua kleuren past bij de nieuwe trui.

Koffietijd was het voor mij pas na afloop van de markt waar ik anderhalf uur speelde. Ageeth en Marjolein hadden al eerder koffie gehad maar een volgende ronde ging er bij hun nog wel in.

Ze hadden zich ook prima vermaakt.

Vanmiddag hebben ze een autotochtje gemaakt terwijl ik thuis bij de hondjes bleef.

June ligt hier heerlijk te genieten bij de warme kachel.

Ondertussen heb ik huishoudelijke taken verricht : afgewassen en eten gekookt.

We hebben net weer een lekkere ratatouille op in een hete caravan. Het is helaas nog steeds nodig om te verwarmen. We hebben pech dat tot nu toe Marjolein en Ageeth niet hebben kunnen genieten van mooi zonnig weer, zoals ik dat alle vier de weken voor hun komst heb kunnen doen.

Maar ze hebben morgen en zaterdag nog.

Hier nog een mooie foto van gisteren toen het in de ochtend weer was om buiten te zijn.

Marjolein tussen de bloemetjes.

Spreuk van de dag .

Toutes les choses ont leur temps.

Alles op zijn tijd.

In beide talen heeft dit ongeveer dezelfde strekking. Letterlijk zegt de Franse versie: Alle dingen hebben hun tijd.

En zo is het ook. Het is aan ons de taak om onze activiteiten aan te passen aan wat het moment van ons vraagt.

Tijd nu om weer naar huis te gaan en u een prettige avond te wensen.

B o n n e   S o i r é e

Ps.

Op de status van Whatsapp wordt de mat nog verder uitgeklopt en ben ik de ondergrond aan het ontstoffen 

Deze dag heeft veel stof doen opwaaien. . Tomatenplanten gepoot.

 Goedenavond.

Iets minder wind dan gisteren op de blogplek. Vanmiddag was ik volop bezig met mijn tomatenplanten toen de dames me riepen om te komen helpen. Ze hadden het plan opgevat de grote mat uit de kamer te halen. Of ik een mattenklopper had. Oh heden, stond mijn hoofd daar nu wel naar om de boel daar nu helemaal op zijn kop te zetten? Een beetje mopperend heb ik er maar mee ingestemd en toen alle tomatenplanten in de grond zaten ben ik met veger en blik begonnen het stof bij elkaar te vegen dat zich in vijftien jaar onder die mat verzameld had.

De mat onder de uit te kloppen mat moest eerst van het stof ontdaan worden.

Met de bijl als mattenklopper zijn we vervolgens met de kokosmat aan de gang gegaan.

Een filmpje ervan staat op de status van Whatsapp.

Ook de voor mij schone tafel werd door Ageeth aan een grondige schoonmaakbeurt onderworpen.

En nu zitten we weer in een huis dat al een beetje meer aan de gangbare normen voldoet.

Ik ben ook blij dat ik mijn tomatenplanten in de grond heb.

Ondertussen is het schrijven weer een moeilijke onderneming geworden want met een steeds fellere wind komen er ook druppels op de smartphone.

Daarom hou ik maar op. Nog wel even dit:

Sprookje van de dag.

Blanche Neige 

Sneeuwwitje.

Dag dag  houdoe allemaal.

 

Met zijn drieën naar markt Lamastre. Afspraak gemaakt bij audicien, IJsberen in de mistral.

 Goedenavond 

Ik pik het hier bijna af. Het waait als een gek op de blogplek en waar het beschutter is is er weinig bereik, dus ben ik een beetje aan het ijsberen.

We waren vandaag naar Lamastre waar markt was. Sommige kooplui waren al begonnen met inpakken toen we aankwamen, dus lang heb ik niet gespeeld.

Ageeth en Marjolein hebben kennis gemaakt met Wim en wat armbandjes en stenen van hem gekocht.

 

Ageeth zoekt wat uit.

Ageeth heeft goede zaken gedaan voor mij door een veelkleurig short te vinden. Zondag vond ze al op de rommelmarkt een prachtig bont hoofddeksel. Twee zeer welkome accessoires voor mijn optredens aankomende zomer.

Het hoedje.

Na de markt waren we uitgenodigd bij Ben en Marij, vrienden van mij die in Lamastre wonen.

Toen boodschappen gedaan en daarna in een café koffie gedronken.

Op het laatst ben ik bij de audicien binnengestapt waar ik vorig juli ook al eens was.

De tweede stap op weg naar een gehoorapparaatje. Nu Ageeth en Marjolein er zijn word ik  weer erg geconfronteerd met het feit dat communicatie zo moeizaam is als ik om de haverklap moet vragen:"Wat zeg je"?

Gisteravond hebben we gezellig plaatjes gedraaid.

Wegzwijmelen bij de muziek.

Iedereen was in trance.

Op de status van Whatsapp zie je ons zwijmelen  en hoor je de mooie muziek.

De kachel was aan en dat is ie nu ook weer. Daar ga ik zometeen weer naartoe, maar eerst nog .....

Spreuk van de dag.

Qui ne dit mot consent.

Wie zwijgt stemt toe.

Wat ongeveer de letterlijke vertaling is.

Daaaaaaaaaaaag.    Tot morgen.

à   D e m a i n .

Ageeth en Marjolein hebben mij samen geknipt. Ook de hondjes zijn weer van hun vacht verlost.

 Goedenavond.

Vandaag heb ik mijn beloofde knipbeurt gehad. Zowel Marjolein als Ageeth hebben zich over mij gebogen.

Marjolein in actie.

Ageeth vat even haar oude beroep weer op.

Ze zijn al met al zeker een half uur met me bezig geweest en daarna zag ik er als volgt uit:

Veel mensen vinden het zo mij beter staan, waaronder Ageeth.

Even later is Ageeth  doorgegaan met knippen en heeft ze haar hondjes geschoren.

Op de status van Whatsapp zie je hoe ze dat doet.

Wat niet op de status staat is dat even later ditzelfde hondje er ineens genoeg van kreeg en Ageeth in de vingers beet. Een luide schreeuw, een fel bloedende vinger, een hondje dat van schrik weg liep......Maar ze hebben het toch weer goed gemaakt en het bloeden is ook opgehouden.

De zon heeft maar een beetje geschenen vandaag en we zijn  weer begonnen aan de dag met zijn drieën in het tuinhuisje bij de warme kachel. Maar vanaf elf uur was het buiten aangenaam. Marjolein heb ik laten zien hoe je armbandjes moet knopen, maar het is voor haar te veel gepriegel. Ook heeft ze de accordeon ter hand genomen. 

We zijn vanavond gezamenlijk naar de blogplek gelopen. Hier hebben Marjolein en Ageeth ook wat administratie gedaan.

Meteen een wandeling, ook voor de hondjes.

Ze zijn al een tijdje weg inmiddels, en ik ga ook ongeveer, want aangenaam is het niet. Er staat weer een koude noordenwind. Op Les Costilles heb je die niet, maar daar maak ik straks toch de kachel weer aan.

Spreuk van de dag.

C'est le ton qui fait la musique.

Het is de toon die de muziek maakt.

Dit keer precies dezelfde bewoordingen in beide talen.

Fijne avond.

B o n n e  S o i r é e .

Met zijn drieën plus hondjes naar rommelmarkt. Gisteravond modeshow op Les Costilles.

 Goedenavond.

Gisteravond kwam ik terug van de blogplek en ik dacht: Ik zal de mensen eens laten lachen.

Een natgeregende hoed en een zonnebril zaten nog in de fietstas en daarmee verscheen ik even later in de caravan.

Bonsoir, goedenavond !

Het bleek een sein voor de dames om daar een schepje bovenop te doen.

Marjolein verdween in haar slaapkamer om even later te verschijnen in een blitze dansjurk.

Het bleek het begin van een heuse modeshow, want even later kwam ze met het volgende kledingstuk op de proppen.

In totaal kwam  ze vier keer op met telkens een andere jurk en op een gegeven moment verscheen ze in mijn trui en met een van mijn  hoeden op haar hoofd.

Zelf had ik op een gegeven moment de volgende outfit.

Een van Marjolein geleende jurk had ik aan.

Vandaag zijn we naar een rommelmarkt geweest in Pont d'Isère, een plaatsje in de rhonevallei met het doel daar ook de boel op stelten te zetten. Dat is aardig gelukt. Mijn accordeon spelen liep voortreffelijk en viel ook goed bij het publiek. Daarnaast heeft Marjolein rond en met mij gedanst. Er staat een filmpje van ons, gemaakt door Ageeth  op de status van Whatsapp.

We zijn na afloop boodschappen gaan doen gevolgd door een etentje in het restaurant Flunch, dat bij een grote supermarkt hoort.

Je kunt hier voor weinig geld onbeperkt groentes eten.

Toen we bijna thuis waren hebben we mijn buren, Yvon en Olivier, bezocht. Ageeth, Yvon en Olivier kennen elkaar van voorgaande keren dat Ageeth bij mij is geweest en vonden het fijn elkaar weer terug te zien. Ook hier heb ik even de accordeon erbij gehaald en samen met Marjolein opgetreden.

Thuis gekomen waren we nogal moe van een intensieve dag, maar na een klein dutje ben ik weer de fiets opgestapt om hier mijn huiswerk te maken, waar trouwens nog even lekker de zon schijnt, in tegenstelling tot thuis.

Woord van de dag.

Roodborstje

Rougegorge

In het Frans heet het vogeltje net weer iets anders dan bij ons. Letterlijk betekent rougegorge rode keel.

Er zijn veel roodborstjes. Marjolein heeft onder andere oog voor vogels en ziet ze vaak vliegen.

Nu is het onderhand weer zover om terug te keren naar mijn bezoek.

Ik denk dat ze het op prijs stellen, net zoals de voorgaande avonden, dat ik in de hoofdcaravan de kachel aanmaak. Hoe gezellig het dan wordt, dat lees je morgen wel weer.

Fijne avond.

B o n n e   S o i r é e .

De kachelpijp werd even regenpijp. Na regen komt zonneschijn.

 Goedenavond.

Het heeft vandaag lange tijd en hard geregend. Het begon eigenlijk al gisteravond toen ik voor de eerste druppels snel naar huis moest en gelukkig mijn verhaal net af had.

De hele nacht ging het door. Vanmorgen werd ik al nat toen ik mijn tuinhuisje even verliet om de grote boodschap te doen. Toen ik daarna weer in bed lag merkte ik dat daar druppels op vielen. Bij nadere inspectie bleken die uit de kachelpijp te komen, die dus even regenpijp was. Op zoek naar een voorwerp dat ik onder de drup kon zetten vond ik een oude theepot.

De kachelpijp is regenpijp geworden.

Op de status van Whatsapp komt straks een filmpje waar je behalve de druppels op het dak ook de druppels hoort die in de theepot spatten.

De kachel was ondanks al die nattigheid toch gemakkelijk aan te krijgen en daarna was spoedig de lekkage verholpen.

Marjolein kwam vrij spoedig, de regen trotserend, mij vergezellen in de warmte van het hutje.

Ageeth, die niet zo'n kouwkleum is, kwam tegen de middag en had een rustige ochtend op zichzelf gehad.

Vanmiddag rond twee uur is de regen minder geworden en werd het nog even buitenweer. Het zonnetje kwam door en toen wist ik meteen weer een spreuk.

Spreuk van de dag.

Na regen komt zonneschijn.

Deze spreuk kent zijn gelijke in het Frans:

Après la pluie le soleil.

Enkele dunne buitjes vielen later nog wel en nu zit ik ook op de schopstoel: Moet ik niet straks snel wegvluchten en de blog afbreken? Er dreigt weer wat. Maar misschien valt het mee.

Ageeth en Marjolein deden vanmiddag de afwas.

Erg schoon was de theedoek niet meer, maar die kon na de afwas meteen in de klerenwas, die ik ging doen met het op de kachel heet geworden water. Even later hing het hele zaakje aan de lijn.

Mijn twee shorts die ik aandoe bij het spelen waren er ook erg aan toe om gewassen te worden.

Ageeth heeft vandaag ook het keukenblok onder handen genomen en is blij dat alles weer mooi blinkt. 

Niet dat ik daar persoonlijk veel waarde aan hecht maar voor de eventueel volgende bezoekers is het zeer prettig en ik wil graag gastvrij zijn.

Vandaag mocht ik weer de kok zijn met nog eens een ratatouille, en Ageeth verzorgde de afdeling gehakt dat erdoor ging.

De hondjes deden daarna de voorwas van onze borden.

Intussen vallen er weer te veel druppels op mijn smartphone dan verantwoord is dus wens ik u snel een prettige avond.

B o n n e   S o i r é e .