Rafaël kwam op bezoek met zijn m o e m o e , zoals zijn oma( Marij) genoemd wordt.

 Goedenavond.

Vandaag is Rafaël met oma Marij op bezoek geweest. Ze zijn komen lopen. Het is ongeveer vier en een halve kilometer. Rafaël is tien en woont met zijn moeder in Zweden. Ze zijn drie weken in totaal hier in Frankrijk. Hij houdt erg van hoeden. De laatste keer dat ik hem zag was hij twee en paste hij alle hoofddeksels die ik maar kon vinden. Nu heeft ie zelf ook een hele mooie, vind ik.

Daar zit Rafaël, in het shirt van Messi, nummer 10 op zijn rug.

Uit alle letters die hier hangen hadden we die van zijn naam bij elkaar getimmerd.

Zijn oma Marij wordt door hem moemoe genoemd en daar hadden we ook nog wel letters voor.

Rafaël en Moemoe.

Het is een leuk spontaan joch en was ook geïnteresseerd in de bijlen die hij hier zag liggen. Hij pakte de zwaarste en ik had nog wel een stuk hout dat hij door midden kon hakken.

Het is net Messi, die de bal klaarlegt op de penaltystip.

Precies door het midden.

Hij heeft mijn fiets nog eens bekeken en weet nu dat als hij deze fiets thuis in Zweden aantreft dat ik het dan ben.

Vanmiddag heb ik er nog even aan gesleuteld en onder andere een betere band op het achterwiel gelegd, die nauwer aansluit op de velg. Want volgens mij was dat de oorzaak van de lekke band afgelopen dinsdag. 

Heb het plan opgevat om zondag, maandag en dinsdag een tourneetje in de hoogvlakte te doen.

Maar morgen eerst met Wim op stap naar Le Chambon sur Lignon. Daartoe half zes weer op. Maar ik heb net na het avondeten alvast even een voorslaapje gedaan, dat scheelt misschien al. Maar ik was vandaag toch al vrij moe.

Op de heuvel tegenover waren ze vanmiddag aan het maaidorsen.

En op de vlinderstruik op mijn terrein waren de vlinders ook al druk bezig.

Van deze bezige bijen(vlinders) staat straks een filmpje op de status van Whatsapp, tesamen met de genadeslag die Rafaël uitdeelt aan het houtblok.

Vandaag een uitdrukking in het Frans.

Uitdrukking van de dag.

De handdoek in de ring gooien.

Jeter l'éponge.

De uitdrukking komt uit de bokssport. Als een bokser verliest gooit de trainer een spons in de ring in Frankrijk. Bij ons is dat een handdoek.

Een fijne avond gewenst.

B o n n e    S o i r é e .

Mocht mijn bijdrage weer leveren aan de feestelijke stemming in Vernoux. Wim heel gelukkig dat hij weer zoveel voor de mensen heeft kunnen betekenen.

 Goedenavond.

Alletwee waren we blij Wim en ik na afloop van de markt.  Beiden hadden we een steentje bij mogen dragen in het iets betekenen voor mensen. Voor Wim was dat ook in de letterlijke betekenis vanwege de edelstenen die onder andere handelswaar van hem zijn.

Bij mij gingen zowel het fietsen van en naar de markt als het optreden goed. Er kwam al een euro in de koffer toen ik die nog aan het uitpakken was. Natuurlijk kennen veel mensen mij daar onderhand wel, maar omgekeerd is dat niet het geval.

Wel kende ik de pianist die twee weken geleden hier ook al speelde ter inwijding van een tentoonstelling. Toen hij mij zag spelen stelde hij voor samen maar eens wat uit te voeren, waar ik gelukkig niet zo serieus op in hoefde te gaan, want dat is niks voor mij. Wel inspireerde de ontmoeting me om Für Elise even uit de kast te halen. Toen het elf uur was en de inwijding moest beginnen maakte ik plaats voor hem.

Zijn optreden komt vandaag op de status van Whatsapp.

Op dat filmpje komt ook het meisje voor dat daar zo schattig op de foto hieronder staat.

Er was ook nog een echt professionele artiest bezig toen ik na de markt wegreed uit Vernoux. Hij vermaakte de gasten van een restaurant en mij ook. Ik ging op gepaste afstand staan te filmen.

Het nummer dat hij hier zong was mij niet bekend maar ging wel over de Ardèche.

Maar hierna zong hij La Bohème van Charles Aznavour. Helaas bleek mijn vermeende opname niet opgenomen, merkte ik tot mijn ontsteltenis toen ik naderhand op mijn smartphone keek. 

Dit restaurant is op het einde van Vernoux. In het centrum was het inmiddels weer heel rustig, de marktlieden waren weg. Het was kwart voor twee. Dat het zo laat werd kwam ook omdat Wim en ik nog koffie gingen drinken. Wim was zoals vaak heel laat nog bezig. Door de lege straat lopend, die de hele ochtend zo gezellig druk was ben ik even stil blijven staan bij een mooie muurschildering.

Je zou haast zeggen dat het echt is.

Het was vandaag een mooie dag, ook wat het weer betreft. De warmte was gematigd, de noordelijke wind zorgde ervoor dat het niet benauwd was. Onder andere daardoor kwam ik vrij moeiteloos de beklimming naar de Col de Montreynault te boven, waar ik een uurtje ben gaan zitten met de luxe van een goed bereik voor mijn smartphone.

En nu op de blogplek nadert de zon de horizon weer en ga ik u een goede nachtrust toewensen. Maar eerst nog een uitdrukking in het Spaans.

Uitdrukking van de dag.

Het rustig aan doen.

Tomárselo con calma

Letterlijk betekent het: Iets met rust tot zich nemen.

B o n n e    N u i t .

Eindelijk weer eens bij Yvon en Olivier op bezoek geweest. Slaapzak was in bad.

 Goedenavond.

Eindelijk ben ik er vandaag weer eens toe gekomen om mijn vrienden en buren Yvon en Olivier op te gaan zoeken.

Hondje Bibi zat zo mooi voor het raam, maar tegen het licht in fotograferen geeft geen goed resultaat.

Al een paar weken zat ik ertegenaan te hikken om ze op te zoeken, maar soms was ik of te moe of had geen tijd, of had bezoek. Wat ook meespeelt is dat de communicatie technisch gezien erg moeilijk is voor mij vanwege dat ik slecht hoor. Ze praten een beetje onduidelijk en dat was vroeger geen probleem. Maar nu kost een bezoekje, en ook ontmoetingen met anderen veel inspanning, ook met Nederlandse mensen.

En zo was dat vanmorgen ook weer. Na een uur was ik blij dat ik weer kon gaan.

Maar ja, ik ben niet de enige. Gisteren op de markt liet een andere buurman, Frank, trots zijn apparaatje zien, dat hij nu sinds drie weken heeft. Hij kon mijn muziek vanaf de andere kant van de markt al horen, zei hij.

Dus hopelijk hoor ik hier over een tijdje de honden ook weer blaffen die mij zo kunnen irriteren met hun herrie. Nu is het lekker stil, dat is wel een voordeel.

Zo, de slaapzak hangt over de stoel en kan verder uitlekken. In een wasmachine wassen en daarna door de centrifuge zou wel beter voor hem geweest zijn, want ik merk dat een deel van de binnenvoering nu helemaal op een prop is komen te zitten. Maar ach, er zijn meer slaapzakken te koop.

De slaapzak in zijn tweede spoelbad.

Een rustdag verder vandaag dus en ook verder gegaan met mijn meditatieve handwerkje.

Met dit warme weer mag ik niet klagen met mijn ruime plek waar ik in het lommer van hoge bomen mag vertoeven. Zeker als ik het dan vergelijk met hoe Yvon en Olivier erbij zitten: bijna altijd binnen tussen vier muren. Ze kunnen natuurlijk ook best buiten iets maken, maar dat hebben ze nooit gedaan.

Wim heeft niet veel keus. Voor hem is het ook niet zo aantrekkelijk om buiten te vertoeven omdat er veel buren rondlopen en hij geen bomen heeft zoals ik. Hij is dan ook altijd weg, maar tegelijkertijd is de markt ook zijn passie.

Zaterdag gaan we trouwens weer naar Le Chambon sur Lignon, is de bedoeling.

Maar morgen is voor mij Vernoux weer aan de beurt. Daar ga ik graag naartoe, wetende ook dat de meeste marktmensen blij zijn als ik naast hen kom spelen.( Dat was vroeger ooit wel eens anders geweest) Bovendien is het topdrukte zo midden in het seizoen.

En de lucht op de blogplek heeft vandaag weer wat wolken in petto.

Vandaag een Franse uitdrukking.

Uitdrukking van de dag

Ce sont ses oignons

Dat zijn zijn zaken.

Dat zijn zijn uien is de letterlijke vertaling.

Groetjes van mijn tomatenplanten en tot morgen.

À  d e m a i n .

Ps.

Op de status van Whatsapp komt vandaag het filmpje waar ik accordeon speelde, afgelopen zaterdag op een col bij Annonay.

Daar gaat ze.......zoals de kolibrievlinder vanmorgen op Les Costilles. Mijn accordeon bijna het ravijn in gedonderd.

Goedenavond, bonsoir.

Zojuist hoor ik dat ze is overleden, de moeder van Stefanie, een dierbare vriendin.

En dat terwijl ik wou schijven over die mooie kolibrievlinder, die vanmorgen op mijn planten zich uitleefde. Hup, daar ging ze, van de ene petunia op de andere, dan op een geranium, dan op een andere geranium en zo het hele rijtje af en toen weer terug.

Het maakte mijn dag al goed dit tafereel te kunnen zien en er een filmpje van te kunnen maken dat straks op de status van Whatsapp komt.

We moeten de dood ook maar opvatten als een soort bevrijding. Mijn eerste gevoelsreactie toen ik het las was: oh wat erg. Maar al heel gauw daarna kwam het gevoel van blijheid over me heen, dat ze bevrijd is van haar aardse last en nu een klein beetje op die vlinder lijkt die dartel tussen twee werelden vliegt. Even op haar vleugels te mogen zitten is mijn wens voor Stefanie, maar ook dat ze de kracht krijgt om alles goed af te handelen.

De markt van Lamastre was geslaagd wat mij betreft. Ik was gemotiveerd om er iets van te maken en had me ingesteld alsof het een markt was die ik niet kende door bijvoorbeeld op een plek te gaan spelen die nieuw voor me was. Daardoor leuk contact met de bakker tegenover me, die zijn brood stond te verkopen met een fijne open uitdrukking in zijn gezicht. Het was wel warm, maar omdat ik geïnspireerd was kon ik de hitte redelijk verdragen.

Hoewel ik de poppetjes( kindertjes en volwassenen) niet aan het dansen kreeg zoals de voorgaande keren was er toch genoeg wisselwerking, wat me een goed gevoel gaf.

Het had trouwens weinig gescheeld of mijn accordeon had een flinke deuk opgelopen.

Op weg naar Lamastre kreeg ik een lekke band. Waar de fiets op zijn kop ging waren geen bomen als steun, dus gebruikte ik daarvoor de accordeon. Echter, de fiets bleek te zwaar en tot mijn ontzetting zag ik de accordeon de helling af 

donderen. Gelukkig werd hij na drie buitelingen geremd door wat takken en kon ik hem na de reparatie weer heelhuids naar boven halen.

Op het randje tegen de fiets had ik de accordeon gezet. De fiets bleef staan, de accordeon rolde het ravijn in.

Het apparaat had niks geleden en produceerde weer het vertrouwde goede geluid.

De terugweg verliep ook prima vandaag en thuis heb ik van een rustige middag genoten in het lommer van de hoge bomen.

Over bomen gesproken, de kastanjeboom hier op de blogplek heeft al vruchtjes.

Als ik naar de bijna ondergegane zon kijk zie ik vandaag geen wolken in de buurt, maar ik zal toch een foto maken.

Dag zon, dank voor je warmte en licht voor vandaag.

Uitdrukking van de dag (Duits)

Sich vom Acker machen.

Er vandoor gaan.

Letterlijk staat er: De akker verlaten. Deze uitdrukking komt voort uit het feit dat boeren vanaf de Middeleeuwen hun akker verlieten om in de stad meer vrijheid te hebben.

Goede reis in dromenland is mijn wens

B o n n e    r ê v e s  .

Een dag om bij te komen, net als mijn planten.

 Goedenavond, bonsoir.

Zoals de bedoeling was heb ik het vandaag rustig aan gedaan. Tussen de bedrijven door heb ik een paar dutjes gedaan in een luie stoel.

Mijn planten, die ik gisteravond water gegeven had na drie dagen droogte stonden er weer goed bij,maar hadden niet veel geleden. Behalve de tomatenplant die in een pot staat, die zag er gisteren troosteloos uit. Maar met hem is het nu ook weer redelijk gesteld.

Zoals elke avond levert de westelijke horizon weer een prachtig plaatje op hier op de blogplek.

Thuis zag ik tot mijn verbazing een gele roos in het struikgewas staan. Helaas komt zij er op de foto niet zo mooi uit als in werkelijkheid.

Een laken zat al drie dagen lang in een wasteil in een sopje. Deze heb ik vanmiddag gespoeld met heet water van zeker zeventig graden. De warme zon op een zwarte slang was daar debet aan. Na nog twee spoelbeurten kon het laken aan de lijn.

Is nu zo goed als droog en ruikt weer heerlijk fris.

Morgen dinsdag is er markt in Lamastre, waar het waarschijnlijk heel warm zal zijn. Maar ik denk dat ik toch ga. Wim zal er niet zijn. Zijn vaste telefoon is kapot en morgenochtend komen ze hem maken. 

Op de status van Whatsapp komt vanavond een filmpje waar ik zelf sta te spelen op een col. Dat was afgelopen vrijdag.......M a a r......Het heden achterhaalt het verleden. Toen ik klaar was met de vorige zin viel mijn oog op het achterwiel van mijn fiets waar een zwarte kever zich moeizaam voort aan het bewegen was op de gladde velg.

Ik heb er meteen een filmpje van gemaakt en dat krijgt nu de voorkeur om op de status van Whatsapp te worden gezet. Voorrang voor het actuele. De kever maakt alleen geen muziek zoals ik, maar zo'n beestje op de velg van een fietswiel komt minder vaak voor dan een accordeonist op een bergtop.

Uitdrukking van de dag (Duits)

Ledigheid is des duivels oorkussen.

Müssiggang ist aller Laster Anfang.

Letterlijk staat er dat ledigheid het begin is van alle ellende.

Een prettige avond is gewenst.

B o n n e   S o i r é e .

Van alle (drie de) markten thuis.

 Goedenavond.

Het is volbracht, mijn driedaagse. Vanmiddag rond vijf uur was ik weer thuis. Alleen de tomatenplant die in een pot stond heeft het moeilijk gehad zonder water.

Vanmorgen om half zes ging bij Wim de lamp aan en begon de voorbereiding voor het vertrek naar de markt van Romans. Om zes uur vertrokken we,om zeven uur waren we er en om half acht begonnen we met het uitstallen van Wim zijn spullen.

Toen ik rond half negen aanstalten maakte om van wal te steken was er al een concullega bezig.

Een heel klein gitaartje bespeelde hij en hij zong erbij, zonder versterking. Ik vroeg hem of ik een foto van hem mocht maken en dat deed ik in mijn pauze. 

Ook maakte ik een filmpje dat straks op de status van Whatsapp komt.

Voor mij was het een goede markt, evenals voor Wim. 

Er waren net als zaterdag momenten die fantastisch mooi waren. Ook nu deden dat vooral kinderen, die spontaan dansten op het ritme van mijn veelal geïmproviseerde muziek. Maar ook dansten ouders  mee. Ikzelf draaide al spelend ook vrolijk rond. Dit duurde vandaag zeker een kwartier. Vooral dit maakte dat voor mij de markt zeer geslaagd was.

Na de markt had Wim afgesproken bij een zekere Michelle op bezoek te gaan. Het is een vrouw van 83, die hij als klant op de markt heeft leren kennen. Een jaar of drie geleden had ik haar daar ook al een keer ontmoet. Het betekende voor mij een verlenging van de toch al inspannende tijd, maar het werd een gezellig bezoek. In haar werkzame leven is Michelle fysiotherapeut geweest en heeft in een boerderijtje gewoond in de Alpen. Ze mist dat vrije contact met de aarde wel nu ze op zeven hoog zit. Ze heeft nog wel mooi uitzicht op de Alpen vanuit haar kamer en vanaf haar balkon.

Achter haar raam eerst het balkon en daarna het uitzicht op de Alpen.

Ze schildert. Dat rode schilderij met geel en zwart is van haar.

Maar haar hele appartement hangt vol met schilderijen, niet allemaal van haar. Die zwarte op de achtergrond heeft ze bijvoorbeeld ooit gekocht.

Ze liet ook een schilderij zien van het door haar gemaakte portret van Picasso in zijn jonge jaren.

Na ons bezoek van een uurtje zijn we weer naar Wims huis gereden, vanwaar ik het laatste deel van mijn driedaagse afwerkte door naar huis te fietsen.

De planten hebben inmiddels water gehad, mijn buikje kreeg voedsel en als ik straks weer terug ben van de blogplek kan ik beginnen met uitrusten.

Mijn planning is om dinsdag weer in Lamastre te spelen, mits de aangekondigde hitte van 38 graden niet zo heet opgediend wordt, zoals dat met warme soep vaak het geval is.

Voor vandaag is er weer een Spaanse uitdrukking. 

Uitdrukking van de dag.

Op hete kolen zitten.

Estar en ascuas.

Precies dezelfde uitdrukking als bij ons als iemand heel ongeduldig is. Ascuas zijn ook hete kolen.

Een fijne avond gewenst en een goede nachtrust.

Vijftig kilometer in hitte en met fikse tegenwind m o e s t e n gefietst worden.

 Goedenavond.

Vandaag stond ik voor het blok. Toen de markt in Annonay voorbij was  m o e s t  ik doorfietsen naar huis of naar Wim. De kans is namelijk groot dat het vannacht gaat regenen en dan is kamperen zonder tent niet mogelijk. Eventueel ergens een hotel nemen had ook eventueel nog wel gekund, maar dat leek me  een beetje overdreven.

Wel had ik in mijn achterhoofd dat morgen in Romans een markt is waar Wim zeker naartoe gaat. Het was al een tijdje de bedoeling dat we er weer eens samen heen zouden gaan, dus dacht ik, misschien stopt de terugtocht van Annonay wel bij hem, want hij woont ongeveer op de route naar huis. Dan hoef ik bovendien die lastige klim van zes kilometer van Lamastre naar huis niet meer te doen vandaag en bewaar ik die tot morgen.

Plan uitgevoerd en onverwachts voor Wim stond ik om half zeven bij hem op de stoep. Hij zorgde meteen voor mijn innerlijke mens door me een maaltijd met zijn net geoogste eigen aardappelen voor te schotelen.

Eventjes wassen, dan raspen en vervolgens in een koekenpan frituren met een blik bruine bonen erbij en een paar eitjes. Dat het zo snel kan verbaasde me.

Nu ik bij hem buiten zit te schrijven zie ik wat een mooi kasje hij afgelopen winter heeft laten zetten

Zonnebloemetjes aan de westkant.

Tegen zijn huis aan staan een paar lange gele toortsen.

De markt vandaag ging goed. Er waren dit keer voor mij geen beperkingen zoals de laatste keer, zo'n tien jaar geleden toen ik op de markt zelf niet mocht staan. Nu begon ik weer te spelen op de strategische plek waar ik toen weggestuurd werd. De marktmeesteres van nu was aangenaam verrast toen ze mij zag staan. Je zag haar gezicht vertrekken in positieve zin.

En ook de marktmensen naast mij reageerden zo. Fijn dus te ervaren dat je gewaardeerd wordt. Met mijn oren ging het redelijk maar zoals vroeger zal het niet meer worden zonder ingrepen die ik in Nederland wil laten doen in het najaar.

Wel was ik in het begin nog erg moe. De hele ochtend al, vanaf dat ik wakker werd baadde ik in loomheid. Het benauwde weer was daar natuurlijk ook debet aan.

Ook zag ik de hele dag al op tegen de vijftig kilometer die ik na de markt nog moest fietsen. En terecht, het was ook zwaar. Maar het is gelukt. Ik heb gegeten en straks hoop ik in Wims huis goed te kunnen slapen.

Om zes uur wil hij al weg morgenochtend......

Onderweg zag ik een schattig tafereel dat me even op deed leven. Twee honden zaten in een bassin terwijl er een kraan bronwater op hen lijfjes strooide.

Helaas kwam de zwarte er net uit toen ik de foto maakte.

Toen de zwarte mij zag vond hij mij interessanter en kwam naar me toe .

Op de status van Whatsapp komt een filmpje.

Zo, nog even wat drinken, een toetje nemen en dan proberen te gaan slapen. 

Uitdrukking van de dag (Frans)

Petje af!

Chapeau.

Als uiting van waardering gebruiken de Fransen geen petje, zoals wij, maar een hoed (chapeau)

Of ze die voor je opzetten of afzetten weet ik niet.

Welterusten straks.

B o n n e  N u i t .

Een tournee anders dan de andere. Een chansonnier op de markt. Spontane ontmoeting op een col met andere fietser

 Goedenavond.

Onverwachts ben ik nu aan een tourneetje bezig.

Omdat ik gisteren op eigen gelegenheid naar St-Felicien ben gegaan in plaats van met Wim in de auto kwam al snel het idee in me op om er maar meteen een markt aan vast te knopen. Annonay ligt maar vijfentwintig kilometer verder dan St-Felicien en daar heb ik in het verleden al vaak gespeeld. De laatste keer is zeker alweer tien jaar geleden. Het was vaak een goede markt voor mij, maar de laatste keren mocht ik niet meer op de markt zelf staan. In het aanloopstraatje ernaartoe kwam echter ook genoeg volk, zodat ik toch wel redelijk aan mijn trekken kon komen. Alleen jammer dat mensen die bij mij in de buurt staan veel te lang mij aan moeten horen. Ik wissel graag van plaats, zodat het voor iedereen leuk blijft.

Maar morgen kan alles weer anders zijn.

Vandaag trof ik een veelzijdige markt met verschillende straatjes waar marktmensen stonden. Mijn eerste plekje leek van korte duur te zijn, want al na vijf minuten kwam een man met allerhande apparatuur inclusief een gitaar bij mij in de buurt aanzetten. Waarschijnlijk is hij uitgenodigd door de gemeente.

Toch kon ik nog een half uur spelen eer hij met zijn geluidsgeweld de ether van de wijde omtrek vervulde. Het werd een prima halfuurtje met veel aandacht van en voor kinderen.

In mijn pauze heb ik hem speciaal weer opgezocht en koffie gedronken op een terras bij hem in de buurt. Hij speelde en zong mooi. Echte Franse chansons. Zometeen komt zijn uitvoering van  Au Champs Elysées op de status van Whatsapp te staan.

Behalve op de markt heb ik vandaag ook opgetreden boven op een col. Ik had daar een spontane ontmoeting met een fietser die daar zat uit te rusten toen ik de top bereikte.

Daar zat mijn mannetje die ik wilde vragen of hij een foto van mij wilde maken.

Dat deed hij, maar daarna vertelde ik dat ik fietsen en optreden kombineerde en toen vroeg hij of ik voor hem wilde spelen. Zijn broer was namelijk ook accordeonist en hem wilde hij dan een filmpje sturen. Zo gevraagd, zo gedaan en daarna gaf ik hem mijn apparaat, zodat ik ook een filmpje heb.

Het filmpje staat vandaag niet op de status, misschien een andere keer. Vandaag komt de chansonnier.

Het is een tournee die anders is dan anders, daar ik geen kampeerspullen mee heb behalve mijn slaapzak. Tegen mijn verwachting in had ik het de afgelopen nacht echt koud. Deze nacht kampeer ik weer zonder tent, maar het is veel warmer.

Ook heb ik geen pan bij me om te koken en voor thee te zorgen voor morgenochtend. Vanmiddag na de markt heb ik een restaurant bezocht en dat lost al wat op. 

Het scheelde weinig of er was een hond in de pot bij de buren.

Maar er gaat toch niks boven mijn eigen eten, klaargemaakt op een houtvuur.

Heb vanmiddag tien kilometer extra moeten fietsen in de hoop om in Annonay een geopende supermarkt te vinden. Het is immers vandaag quatorze juillet, nationale feestdag in Frankrijk.

Maar er was er een open gelukkig en zo heb ik zojuist een blik witte bonen met worstjes verorberd.

Vandaag dus nationale feestdag in Frankrijk en voor deze gelegenheid heb ik de Marseillaise weer eens gespeeld. Dat vinden de mensen wel leuk, hoewel de tekst eigenlijk om te gruwelen is. Waarschijnlijk dringen de bloedige taferelen die er in voorkomen niet tot de mensen door en horen ze alleen de melodie, die ik ook mooi vind.

Er is weer een Spaanse uitdrukking vandaag.

Uitdrukking van de dag.

Estar de mala leche

Letterlijk: van slechte melk zijn.

Slecht gehumeurd zijn.

Een prettige avond is mijn wens en ook dat u morgen weer met het goede been uit bed stapt.

 

Morgen met Wim naar St-Felicien....was plan. Nu met fiets onderweg.

 Goedenavond.

Het is helemaal anders gelopen dan het plan was. Wim wilde namelijk morgen naar de markt van St-Felicien en ik kon mee. Daartoe zou ik vandaag naar zijn huis rijden, dat zes kilometer oostelijk van Lamastre ligt. Tussen acht en negen uur zou ik bij hem zijn als ik mee wilde. Die mogelijkheid heb ik de hele dag open gelaten, dat vind ik het fijnste. Maar mijn overwegende gevoel was toch dat ik de onderneming  aan wilde gaan.

Rond zes uur was ik vertrokken. Had mijn eerste oogst courgettes meegenomen. Die wilde ik afleveren bij mijn vrienden Ben en Marij, vooraan in Lamastre.

Dat het een verjaardagscadeautje zou worden begreep ik pas toen ik er was. Ben had namelijk de eerbiedwaardige leeftijd van negenenzeventig jaar bereikt. Hè, ik was de precieze dag weer vergeten.

Ik viel met de neus in de boter, want meteen werd me een bord salade voorgeschoteld , gevolgd door koffie met door Marij gebakken appeltaart.

Er waren ook twee dochters met beide een kind.

Het jochie van tien wil dolgraag bij mij op bezoek komen binnenkort.

Na dit oponthoud heb ik eerst in Lamastre een zak met afval gedumpt alvorens op de smartphone te kijken. Ik had Wim gevraagd of hij eerst even wilde bellen naar de organisatie van de markt. Het is morgen immers quatorze juillet, nationale feestdag in Frankrijk en dan worden wel eens markten verzet.

Maar wat las ik: Wim gaat morgen  n i e t . De uitkomst van zijn telefoontje was namelijk dat hij niet zomaar welkom is op de markt. Hij had zich schriftelijk aan moeten melden.

Dat veranderde de zaak voor mij dus ook. In eerste instantie dacht ik maar weer naar huis te gaan, het was op zich toch al zeer nuttig geweest naar Lamastre te gaan vanwege die verjaardag en ook het afleveren van het afval. Maar al vrij snel dacht ik van hé, ik kan er toch ook zelf heen fietsen! Vijfentwintig kilometer is het vanaf Lamastre. Heb weliswaar geen tent bij me maar wel het minimale: een slaapzak. Bovendien had ik het ontbijt voor morgenochtend al voorzien door kant-en-klare boterhammen mee te nemen plus ijsthee. Wim doet namelijk 's-morgens niet aan ontbijten. Pas als hij op de markt is in een café.

En zo heb ik er onverwachts een fietstocht van gemaakt om hier op ongeveer zeven kilometer van het einddoel te komen, bij een schuurtje, waarnaast ik mijn slaapzak heb neergelegd.

Toevallig hadden we het er zojuist met de mensen nog over hoe ik dat deed met kamperen. Een matje onder me zal ik wel missen en ook had ik liever in de tent gelegen, maar ik denk dat het slapen toch wel zal lukken. Het blijft in ieder geval droog na een zonnige dag. 

Toch begon de dag vanmorgen op Les Costilles  in de nevelen.

Op de status van Whatsapp zijn bewegende beelden van de nevelen te zien.

Het motregende zelfs even vanmorgen, maar al heel snel was de zon weer present en kon ik mijn spullen buiten hangen.

Een stuk trui vond ik terug. Jaren geleden was ik die begonnen. Ik vind hem prachtig en ben geïnspireerd om ermee verder te gaan als de wollen trui af is die nu in de maak is.

Het knopen van dit bandje is meditatief en brengt mijn geest tot rust.

Zie aan, mijn eerste tomaten beginnen al te kleuren.

Uitdrukking van de dag (Spaans)

Kort maar krachtig

Lo bueno, cuando brève, dos veces bueno

Letterlijk:

Wat goed en kort is, is dubbel zo goed.

Ik wens u, kort maar krachtig, een goede nacht toe.