zaterdag 17 februari 2024

Cadeautje van Piet opgehaald. Kippensoep en erwtensoep gekocht in Oss. Voel me sterker worden.

 Goedenavond. Piet kreeg de melding dat zijn cadeautje aan mij vanaf vandaag opgehaald kon worden in Oijen. Ik voelde me fit genoeg om dat te doen en ook even door te rijden naar Oss. Sinds een paar dagen had ik me lekker gemaakt met het idee dat kippensoep in dit stadium van de griep versterkend kan werken. Natuurlijk kocht ik in de Jumbo ook weer de normale voedingsmiddelen. 
Er was trouwens een hoop heisa voor de ingang van de winkel. Een Antilliaan was vreselijke stennis aan het maken op een onbeschofte manier tegenover een oud vrouwtje. Het leek over een winkelkarretje te gaan. Een man mengde zich ertussen en zei wat ik eigenlijk nooit zou zeggen, maar nu ook vond:" Got mar trug nor Afrika ". De Antilliaan protesteerde en zei dat hij uit Zuid-Amerika kwam. Om er ook nog iets van te zeggen leek mij riskant want zijn verbale agressie zou zo om kunnen slaan in lichamelijke.  De man liep uiteindelijk weg, ik ging de winkel in, maar goed en wel binnen stond er een politieauto voor de deur en twee agenten stonden met de teruggekeerde Antilliaan te praten. Ze waren blijkbaar gewaarschuwd door de mensen van de balie die het tafereel hadden gadegeslagen. Toen ik de winkel uitkwam waren de autoriteiten nog in overleg met de man, die even later zijn weg weer vervolgde maar nu veel bedaarder over kwam.
Het eerste wat ik deed bij thuiskomst  was de zo gewenste kippensoep opwarmen.




Het smaakte heerlijk,  waarna ik snel onderdook in de benedenverdieping voor een dutje, daar het boven door het oppeppen van  de kachel weer zinderend heet werd.
Daarna was de erwtensoep aan de beurt, waar ik ook heerlijk van genoot, maar wel weer beneden. 






De eetlust begint weer terug te komen,  want op het eind van de middag at ik ook nog een portie rode bieten, over van gisteren. 




Dit keer opgewarmd op het campinggasje,  zodat de temperatuur nu doenlijk is boven. Want daar lig ik nu weer op mijn bed. Een beetje lui zijn mag namelijk nog steeds van mezelf. 
Gebreid en uitgehaald en uiteindelijk ben ik nu aan het breien zoals ik het wil hebben. De kleur blauw zit erin en inmiddels heb ik ook de gele mand aangesproken. 





En Wineke vertrekt morgen naar Frankrijk, samen met haar zoon Bruno,  terwijl ze ook nog steeds,  en erger dan ik, de griep heeft. Ze heeft bijna drie weken bij Frans gelogeerd.

En Ageeth heeft in Berkel Rodenrijs voor mij een zak witte wol opgehaald op een boerderij daar. Witte wol is meestal gemakkelijk te spinnen en kan daarna ook geverfd worden.





 Ze heeft van mij een trui gekregen van allemaal door mij gesponnen schapenwol en het doet me genoegen te vernemen dat ze hem ook veel draagt.

Ageeth in een dikke wintervacht. 


Vanmorgen was er  hier weer het mooie plaatje van wandelende honden door de wei.




Ik heb er weer een filmpje van gemaakt voor de status van WhatsApp. 


Aanwijzing van de dag. 


Te lezen in een winkel waar de mensen verzocht worden niet binnen te consumeren:


Wie niet buiten eten kan moet buiten eten.


(Bedacht door bloglezer Geert).


Een prettige avond nog en een goede nacht.




W e l t e r u s t e n. 




vrijdag 16 februari 2024

Opa ligt weer op bed. De blauwe breimand lonkt.

 Goedenavond. 
Om te beginnen heb ik hier drie mannetjes. Rond zes uur ging ik even naar buiten en daar stonden ze in het water met hun lieslaarzen en hun hengels. Ik blij want een filmpje van hen geeft weer iets aparts voor de status van WhatsApp. Een beetje ondeugend was het misschien wel van mij dat ik hen stiekem gefilmd heb. 






Na het eten van een flink bord rode bieten met aardappelen ben ik weer in bed gaan liggen. Maar niet boven,  want daar is het me te warm. Beneden is het heerlijk koel en daar heb ik ook de avondmaaltijd genuttigd. Voordeel van dit gerecht is dat je er lekker veel uien in kunt doen.


De helft ervan zit in mijn buik omdat twee borden eten toch weer te veel was voor vandaag. 

Vandaag was de conditie wisselend na wel een goede nacht. Vaak was ik nog vrij rillerig ondanks de hitte van de kachel. Ook was mijn rug bij het opstaan pijnlijk. Meestal is dat zo, maar nu erger. Een paar keer rond de boot lopen was een goede therapie voor opa. Daarna ben ik de kachelpijpen gaan schoonmaken. Het was weer nodig en de weersomstandigheden waren goed: geen wind, geen regen. 
Zo is de kachel weer beter handelbaar en krijg ik geen ongewenste rook in me. Dat moet ik nu helemaal niet hebben. 
Verder weer heel weinig gedaan, behalve de plankjes in de grondverf gezet en enkele toeren gebreid. Lopend langs mijn blauwe breimand merkte ik dat na de paarse lading van vorige week nu deze kleur mij betovert.




Maar de verwerking ervan zal mondjesmaat zijn, is nu mijn plan.

Begin steeds meer het voorjaar in huis te halen. 


Oud naast nieuw.


Twee vrienden zijn bezig met het installeren van een nieuwe keuken. Te laat heb ik eraan gedacht dat ik er hier nog een heb liggen.







Spreuk van de dag. 


Beter achter de feiten aan lopen dan achter de leugens.


Een prettige avond is mijn wens.



Welterusten.


donderdag 15 februari 2024

Een beetje vuur weer terug in mij.Slecht geslapen vannacht maar overdag weer ingehaald.

 Goedenavond.  Alweer lig ik op bed, zoals vandaag al vaak gebeurd is. Ik was blij ermee dat ik regelmatig in slaap viel. Zo kon ik de slapeloosheid van afgelopen nacht weer inhalen. Maar het was erg onprettig de nacht die ik achter me had. Het duurde vreselijk lang voordat het licht werd. Keelpijn had ik niet echt en het hoesten was ook veel minder, maar gaandeweg kreeg ik hoofdpijn,  een verschijnsel dat ik nauwelijks ken.
Ergens in de benedenverdieping heb ik paracetamol,  maar midden in de nacht in het donker te gaan zoeken trok me  niet aan. Watertappen in het donker bij de hoofdkraan buiten evenmin. 
En dus werd het ongeduldig wachten tot het licht werd. Zoals elke dag is dat vandaag ook weer gebeurd. 
Heel langzaam werden toen de voorbereidingen getroffen voor het starten van de: dag: Kachel aanmaken onder andere ging op zijn elfendertigst, een uitdrukking die mijn moeder vaak bezigde als iets tergend langzaam ging..
En tussendoor ging ik wezenloos zitten. Dat ik daarbij regelmatig in slaap viel ervaarde ik als heel prettig. En zo heb ik de hele dag een beetje doorgedobberd, toegevend aan de moeheid. Wel vroeg ik me af of een minimale inspanning toch op zijn plaats was.
Op het einde van de dag kwam er een wapenfeit. Twee bordjes uitgezaagd. Dat kwam omdat plots een verloren gegane spreuk in me opkwam.



Spreuk van de dag. 




Spreken is zilver, zwijgen is fout.



De spreuk klinkt wel aardig,  maar helemaal waar is ie ook niet. Misschien wel meer waar dan onwaar. 
Het daadwerkelijk schilderen was nog wel te veel gevraagd vandaag. 
Wat ik ook nog gedaan heb is vuurtje stoken.




Het was binnen namelijk zo warm dat er niet nóg meer hitte bijgevoegd moest worden.
Gisteren had ik bloemkool klaargemaakt,  maar slechts één bord genomen. Op het vuurtje was de rest snel warm


Ook nu vond ik het na één bord eten wel welletjes. 

Op de status van WhatsApp staat het vuurfilmpje



Verder heb ik vandaag weer rauwe ui gegeten met de boterhammen en de kaas. 



Maar ook minder brood dan gebruikelijk. 

André kon het niet laten om toch een paar keer te komen kijken hoe het met me was. Dit ondanks dat ik gezegd had dat ik afstand wilde nemen. Ik zou niet willen dat hij en/of Sjaantje door mij besmet worden. Het zijn oudere mensen. Maar ja, laten we aannemen dat een kortstondige ontmoeting wel mee valt.
En nu is het inmiddels weer helemaal donker geworden. Een beetje bang ben ik wel voor de nacht. Maat nu heb ik paracetamol klaarliggen en heb ik water.



G o e d e   N a c h t .



woensdag 14 februari 2024

Hellup. Verkouden en heel slap.

 Goedenavond. 
Afgelopen nacht kwam verkoudheid opzetten. Ik ben bijna nooit ziek gelukkig,  dus weet ik niet goed hoe ermee om te gaan.
De afspraak bij Van Boxtel stond om een uur op het programma. Dat is allemaal gebeurd. Eveline heeft mallen in mijn oren gemaakt. Met een op maat gemaakte ingang hopen we dat de apparaatjes beter blijven zitten. Het was vanmorgen namelijk flink stampvoeten door mij, omdat ik het rechter apparaatje met geen mogelijkheid in het oor kreeg. Eveline begrijpt ook wel dat ik op deze manier niet verder wil.
Na afloop ben ik vrij rechtstreeks weer naar huis gefietst, maar wel via Albert Hein. Even bij André langs had ik wel in mijn hoofd, maar ik wilde niet het risico lopen hem en Sjaantje te besmetten. Maar wat gebeurde er: goed en wel was ik thuis en daar kwam het stel aangereden. Ze willen zelfs een hele week blijven.  Ben wel even in de put afgedaald om de hoofdkraan van de waterleiding bij hen aan te sluiten, maar verder probeer ik toch afstand te houden. 
De vraag is nu: Hoe moet ik met mijn lamlendigheid om gaan?
Ik denk in ieder geval maar vroeg naar bed gaan, maar gewoon eten koken heb ik net gedaan en nu schrijf ik het verslag. Wineke is ook heel slecht ter been, heeft al enkele dagen last van een zere keel en van alles wat daar bij hoort. Ze logeert nog bij Frans in Schaijk. 
Wat ik trouwens doe in dit soort situaties is bij het ontbijt 's morgens een stuk rauwe ui mengen met het kaasbeleg van het brood, en dan geen suiker in de thee gebruiken. 





De spreukenbordjes voor de buren had ik vanmorgen nog afgemaakt, daar had ik nog wel energie voor.




Ook het rode plankje linksboven dat voor Erik bestemd is is nu afgewerkt.
Een beetje breien ging nog net, maar de op handen zijnde afspraak zorgde ervoor dat ik niet in volle overgave ermee bezig ging. Een vriendin vindt trouwens dat ik er niet zo'n spektakel van hoef te maken om een mooie trui te krijgen. Hier komt haar........



Spreuk van de dag. 




Ware schoonheid toont zich in eenvoud.









Zo appte Henny mij dat gisteren. 





Maar hoe de trui er uiteindelijk uit zal zien is nog geheel onduidelijk. Het breien is een fietstocht door het landschap van de kleuren, en nu ben in paarsland aangeland. 
Voorlopig is me zelfs het eenvoudige breiwerk al te veel. 
Nu maar eens zien hoeveel bloemkool ik naar binnen ga werken. 

Op de status van WhatsApp komt een filmpje van de toch weer wat uitglijdende houtstapel. 






T o t    M o r g e n bij leven en welzijn.


dinsdag 13 februari 2024

Honden en poezen. Piet heeft cadeautje voor mij.

 Goedenavond. 
Daar ben ik weer, maar ook niet weggeweest vandaag. Henny had ik vlinders beloofd en Erik nieuwe spreukenbordjes. Dus daar heb ik aan gewerkt. Ook blijkt dat het bordje dat ik voor de buren Ton en Monique gemaakt heb af aan het bladderen is. Ze zeiden het toen ik vanmorgen bij hun op de koffie was.
En ik zag inderdaad dat  o n z e   h o n d e n   z i j n   p o e s l i e f   al niet meer goed te lezen was op het toch nog pas geverfde plankje.
Dat verdiende herschreven te worden en dit keer werd daarvoor een vers bordje uitgezaagd. Tijdens het werken daaraan kreeg ik een ingeving voor nóg een tekst voor hen. Ze hebben namelijk behalve drie honden ook vier poezen. Het zijn ook schatjes hoor, maar dat neemt niet weg dat voor hen geldt:

Uitdrukking van de dag. 



O n z e   p o e z e n   z i j n   h o n d s b r u t a a l






De bordjes zijn klaar, de teksten moeten er nog op komen. Vlinders zijn ook in de maak.



Had ik vorige week het getal 7 uitgebeeld met de letters  z, e, v, e, en n ,nu heb ik die v verwisseld voor een g en zo staat er  z e g e n .


Mijn zegen heb je, degene die dit leest.


Nog een ander woord vond ik leuk om naar te kijken vandaag. 


Een positief woord doet de mens goed!


Morgen is weer een afspraak bij de audicien Van Boxtel,  maar ik probeer ook nog iets anders. Piet heeft namelijk deze advertentie gezien........




.........en hij heeft een paar van deze besteld voor zichzelf, daar hij ook niet meer zo goed hoort. Hij hoort er een stuk beter door en ze blijven goed zitten. En met de mijne heb ik nog steeds moeite om ze goed erin te houden. De gesprekken gisteren met Wineke en Frans liepen allesbehalve vloeiend ondanks mijn dure apparaatjes. Piet heeft ze nu voor mij ook besteld. Ben binnenkort jarig......
Tijdens de proeftijd van een maand ga ik bekijken of ik die van Van Boxtel  nu wel echt moet nemen. Desnoods hou ik het op twee paar. 

Het breiwerk boeide me ook vandaag,  hoewel het begin nog simpel is en dus saai. 


Saai maar wel mooi.

Nog eventjes en dan ga ik denk ik de QRcode van deze blog erin breien. Benieuwd of het net zo'n succes wordt als bij het borduren ervan.
Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje, zondagavond genomen in de grote tent in Schaijk.






Verder wens ik u nog een fijne avond en......



T o t    M o r g e n. 



maandag 12 februari 2024

Na optocht Schaijk weer naar huis gefietst.

 Goedenavond. 
Weer thuis op mijn drijvende honk, mijn degelijke stabiele boot, die ik een aantal jaren geleden kon overnemen van Peter,  die aan de overkant van de plas woont. Hij stuurde me zojuist een foto van vele jaren geleden, toen ik bij zijn huis stond met mijn bakfiets, die ook van hem afkomstig is.



Dat was ik in jongere jaren.

Inmiddels heb ik deze bakfiets aan een vriend in Frankrijk gegeven. 

Vandaag ben ik nog even in Schaijk gebleven om te kijken of er vanmiddag weer lekker gedanst kon worden, want dat was gisteren goed bevallen en ik had nog genoeg energie over ervoor. Maar de meeste animo van de inwoners van Schaijk was voor de optocht, die van de omgeving een van de beroemdste is. Frans wilde wel gaan kijken en ik ben meegegaan. 



Ondanks dat vele wagens erg hoog waren konden ze mij toch niet imponeren. Ik werd wel  wakker toen we Angelica troffen, een vriendin van Frans die ik ook ken. Ze was in maagdelijk wit gewaad als van een engel en ze bewoog zich ook zo. Het bracht mij ook meteen in beweging en zo heb ik mijn danspasjes toch kunnen maken vandaag. Alleen nu in de openlucht en niet in die grote tent.
Op de status van WhatsApp zie je een van de praalwagens,  die van de prins, de laatste van de stoet.

Onderweg van Schaijk naar huis ben ik even stil gaan staan bij bergachtige wolken.









Vandaag heeft Jan de gedenkwaardige leeftvan 65 jaren bereikt, en dat allemaal in Thailand. 

Jan, proficiat.





Spreuk van de dag 





Laat je niet kisten voor je dood bent.






T o t   M o r g e n. 


En de groeten van Frans.















zondag 11 februari 2024

Carnaval in Schaijk geweldig..Verlate blog.

 Goedenavond. 
Vanuit een zeer gezellige tent in Schaijk.
Blog is verlaat,  want nog niet thuis.
Wordt vervolgd later op de avond. 

Het is nu tien uur in de avond. We zijn sinds een uur terug in het huis van Frans in Schaijk. 
Tussen 4 en 9 heb ik me bijna onafgebroken door de grote feesttent bewogen. Verbaasd dat mijn dansconditie nog als vanouds was.
Ook Wineke heeft zich flink uit kunnen leven.






Frans deed het wat rustiger aan.





Vanmiddag stond er een zanggroep op het podium. Toen was het voor mij slalommen tussen de mensen door.


Na friet gegeten te hebben zijn we nog even teruggekomen en hadden we alle ruimte.
Voor vanavond staat er een popgroep. Maar we vonden het rond negen uur wel welletjes. 
Zo moest ik nog deze blog verder schrijven. De eerste regels ervan schreef ik nog in het feestgedruis. 



Op de status van WhatsApp staat een filmpje van hoe we vanmiddag ons startklaar maakten voor de happening.

Frans krijgt dit door Wineke meegebrachte schortje aangemeten. 

Vanmorgen thuis heb ik eerst nog wat gebreid en geschilderd........


Spreuk van de dag 







Ik voelde me nogal moe en daarom was ik benieuwd hoe het carnavallen uit zou pakken. Maar de energie die ik had verbaasde behalve de andere aanwezigen mezelf ook. Het blijft bijzonder dat te mogen ervaren en op zo'n manier veel te kunnen communiceren.  Hopelijk gaat dat met praten ook nu ik die dingen weer in mijn oren heb. Maar vanmiddag heb ik ze wijselijk uitgelaten. 
Morgen gaat Wineke in Eindhoven carnaval vieren met een vriend uit Amsterdam, zoals dat tussen hen al jarenlang traditie is.
En ik......je weer maar nooit, nu ik  eenmaal de smaak te pakken heb......
Een goede nachtrust is mijn wens.


W e l t e r u s t e n. 



 





zaterdag 10 februari 2024

Nieuwe oortjes zitten erin. Jarige Erik heeft buitentelefoon. Ook bezoek aan André en Sjaantje.

 Goedenavond. 
Mijn nieuwe oortjes zitten erin. De vroege afspraak bij audicien Van Boxtel leverde wel wat stress in de vroege ochtend. Ik haastte me om me niet te hoeven haasten op de fiets naar Oss zoals de vorige keer. Was vijf minuten te vroeg, maar mocht meteen al bij Eveline in het kamertje komen. Henny kwam één minuut te vroeg en kreeg net als ik cappuccino aangeboden. Het was er ook weer gezellig en onze audicien had  een paar proefjes gedaan. Een keer moesten er extra draadjes in mijn oren. Henny was zo vriendelijk om er een foto van te maken.




Enkele gehoortesten die de vorige keer gemaakt werden, werden nu gemaakt met de apparaatjes erin en de resultaten waren veel beter. Henny vond ook toen we samen naar haar huis fietste dat ik haar nu veel beter verstond. Toch ben ik na de dag van vandaag niet vol vertrouwen dat het dankzij deze apparaatjes met mijn gehoorproblemen gedaan is. Later op de dag ben ik naar Erik gefietst, die jarig is. Ik moest toch nog vaak om herhaling vragen als hij iets zei. We hadden trouwens veel lol, want ik was helemaal onder de indruk van de buitentelefoon die hij in zijn tuin heeft.





Het leverde een filmpje op dat nu op de status van WhatsApp te zien is.

Erik heeft meer originele dingen in zijn tuin. Zo heeft hij een slingerplant,  die zijn weg moet vinden om het karkas van een stoel.





Maar hij heeft ook hele stoelen, waarin mensen kunnen zitten.

Erik himself.


Tevens is er een mariagrotje in zijn tuin te vinden. 




En er staat een schutting vol met schuttingtaal.



Het woord   s c h u t t i n g t a a l   heeft hij uitgezaagd met een figuurzaag. De spreukenbordjes  zijn van mij, en ik zie dat er verschillende aan vervanging toe zijn.

Bij Henny was ik vandaag ook. We waren na de hoorzitting samen naar haar huis gefietst en daar mocht ik even de sterke man uithangen. Ook constateerde ik dat de ooit door mij geschilderde vlinders helemaal hun kleur hebben verloren. Ze krijgt binnenkort nieuwe van mij. De bestelling is: in oranje, rood en geel.
Ik ga dus maar lustig door met schilderen,  maar morgen waarschijnlijk niet. Dan heb ik afgesproken in Schaijk om daar met dansmarieke Wineke en met Frans te gaan springen. 
Vanmiddag heb ik in Oss ook André en Sjaantje bezocht en daardoor was ik na mijn vroege vertrek vanmorgen vanavond ook laat thuis. De kachel weer aangemaakt om erop te koken en een beetje warmte in huis is ook weer aangenaam. Dat eten ga ik nu tot me nemen.

Op de schutting bij Erik staat deze


Spreuk van de dag. 




Sterven is een doodgewone zaak.





Zelf heb ik 'm niet meer, dus aanleiding om deze spreuk dubbel te hermaken. 


Een prettige avond is mijn wens en




A l a a f .






vrijdag 9 februari 2024

Bezoek Carine en Stefanie. Te warm om binnen te koken: op houtvuurtje buiten.Morgen vroeg op

 Goedenavond. Morgen moet ik vroeg op en dat vind ik geen fijn vooruitzicht. Ik hou sowieso niet van dingen die vastliggen. Het is de dag dat mij mijn oortjes worden aangemeten bij audicien Van Boxtel in Oss. De afspraak is om kwart over negen. Zoals drie weken geleden bij de hoortesten is vriendin Henny ook weer van de partij. Bij de vele informatie die er gegeven wordt is het goed dat er twee oren meer zijn.
Vandaag kwam Stefanie op bezoek, dat was gisteren afgesproken. Ze is veervrouw en organiseert eens per maand wandelingen met collega's. Vandaag was dat met Carine. Mijn vraag of ze haar mee wou nemen naar mij toe werd positief beantwoord en rond half een zaten we gezellig met zijn drieën plus hond Rio in mijn hutje.


Carine met op de voorgrond Rio.


Carine blijkt precies tegenover mij te wonen, aan de andere kant van de Maas.




Rio, de hond van Stefanie,  met op de achtergrond Carine.


Van Stefanie heb ik een tijdje geleden het gehoorapparaatje van haar overleden vader gekregen en daar heb ik veel profijt van gehad. Bij deze gelegenheid heb ik er weer gebruik van gemaakt,  waardoor de communicatie prima verliep vandaag. Vanaf morgen krijg ik de op mijn oren afgestelde apparaatjes. Die moet ik dan continu inhouden, behalve 's nachts. Als ik muziek maak zal ik ze ook wel uitdoen. 

Vanmiddag heb ik de letters P en S  uitgezaagd. Het woord  p a a r s  zet kracht bij het paars van mijn breiwerk. 


De boord van het eerste pand is nu af, na 14 naalden. 



Ook heb ik het volgende op een bordje geschreven:

Spreuk van de dag. 


Je kunt je niet verder uitrekken dan je bed lang is.








Het was hier vanmiddag zo warm binnen dat ik besloot de kachel uit te laten branden en het avondmaal op een houtvuurtje buiten te bereiden.

Op de status van WhatsApp is veel vuur te zien.



De snijbonen hebben mij heerlijk gesmaakt. 



E e n   p r e t t i g e   a v o n d. 



                            is mijn wens.