Nieuwe oortjes zitten erin. Jarige Erik heeft buitentelefoon. Ook bezoek aan André en Sjaantje.

 Goedenavond. 

Mijn nieuwe oortjes zitten erin. De vroege afspraak bij audicien Van Boxtel leverde wel wat stress in de vroege ochtend. Ik haastte me om me niet te hoeven haasten op de fiets naar Oss zoals de vorige keer. Was vijf minuten te vroeg, maar mocht meteen al bij Eveline in het kamertje komen. Henny kwam één minuut te vroeg en kreeg net als ik cappuccino aangeboden. Het was er ook weer gezellig en onze audicien had  een paar proefjes gedaan. Een keer moesten er extra draadjes in mijn oren. Henny was zo vriendelijk om er een foto van te maken.

Enkele gehoortesten die de vorige keer gemaakt werden, werden nu gemaakt met de apparaatjes erin en de resultaten waren veel beter. Henny vond ook toen we samen naar haar huis fietste dat ik haar nu veel beter verstond. Toch ben ik na de dag van vandaag niet vol vertrouwen dat het dankzij deze apparaatjes met mijn gehoorproblemen gedaan is. Later op de dag ben ik naar Erik gefietst, die jarig is. Ik moest toch nog vaak om herhaling vragen als hij iets zei. We hadden trouwens veel lol, want ik was helemaal onder de indruk van de buitentelefoon die hij in zijn tuin heeft.

Het leverde een filmpje op dat nu op de status van WhatsApp te zien is.

Erik heeft meer originele dingen in zijn tuin. Zo heeft hij een slingerplant,  die zijn weg moet vinden om het karkas van een stoel.

Maar hij heeft ook hele stoelen, waarin mensen kunnen zitten.

Erik himself.

Tevens is er een mariagrotje in zijn tuin te vinden. 

En er staat een schutting vol met schuttingtaal.

Het woord   s c h u t t i n g t a a l   heeft hij uitgezaagd met een figuurzaag. De spreukenbordjes  zijn van mij, en ik zie dat er verschillende aan vervanging toe zijn.

Bij Henny was ik vandaag ook. We waren na de hoorzitting samen naar haar huis gefietst en daar mocht ik even de sterke man uithangen. Ook constateerde ik dat de ooit door mij geschilderde vlinders helemaal hun kleur hebben verloren. Ze krijgt binnenkort nieuwe van mij. De bestelling is: in oranje, rood en geel.

Ik ga dus maar lustig door met schilderen,  maar morgen waarschijnlijk niet. Dan heb ik afgesproken in Schaijk om daar met dansmarieke Wineke en met Frans te gaan springen. 

Vanmiddag heb ik in Oss ook André en Sjaantje bezocht en daardoor was ik na mijn vroege vertrek vanmorgen vanavond ook laat thuis. De kachel weer aangemaakt om erop te koken en een beetje warmte in huis is ook weer aangenaam. Dat eten ga ik nu tot me nemen.

Op de schutting bij Erik staat deze

Spreuk van de dag. 

Sterven is een doodgewone zaak.

Zelf heb ik 'm niet meer, dus aanleiding om deze spreuk dubbel te hermaken. 

Een prettige avond is mijn wens en

A l a a f .

Bezoek Carine en Stefanie. Te warm om binnen te koken: op houtvuurtje buiten.Morgen vroeg op

 Goedenavond. Morgen moet ik vroeg op en dat vind ik geen fijn vooruitzicht. Ik hou sowieso niet van dingen die vastliggen. Het is de dag dat mij mijn oortjes worden aangemeten bij audicien Van Boxtel in Oss. De afspraak is om kwart over negen. Zoals drie weken geleden bij de hoortesten is vriendin Henny ook weer van de partij. Bij de vele informatie die er gegeven wordt is het goed dat er twee oren meer zijn.

Vandaag kwam Stefanie op bezoek, dat was gisteren afgesproken. Ze is veervrouw en organiseert eens per maand wandelingen met collega's. Vandaag was dat met Carine. Mijn vraag of ze haar mee wou nemen naar mij toe werd positief beantwoord en rond half een zaten we gezellig met zijn drieën plus hond Rio in mijn hutje.

Carine met op de voorgrond Rio.

Carine blijkt precies tegenover mij te wonen, aan de andere kant van de Maas.

Rio, de hond van Stefanie,  met op de achtergrond Carine.

Van Stefanie heb ik een tijdje geleden het gehoorapparaatje van haar overleden vader gekregen en daar heb ik veel profijt van gehad. Bij deze gelegenheid heb ik er weer gebruik van gemaakt,  waardoor de communicatie prima verliep vandaag. Vanaf morgen krijg ik de op mijn oren afgestelde apparaatjes. Die moet ik dan continu inhouden, behalve 's nachts. Als ik muziek maak zal ik ze ook wel uitdoen. 

Vanmiddag heb ik de letters P en S  uitgezaagd. Het woord  p a a r s  zet kracht bij het paars van mijn breiwerk. 

De boord van het eerste pand is nu af, na 14 naalden. 

Ook heb ik het volgende op een bordje geschreven:

Spreuk van de dag. 

Je kunt je niet verder uitrekken dan je bed lang is.

Het was hier vanmiddag zo warm binnen dat ik besloot de kachel uit te laten branden en het avondmaal op een houtvuurtje buiten te bereiden.

Op de status van WhatsApp is veel vuur te zien.

De snijbonen hebben mij heerlijk gesmaakt. 

E e n   p r e t t i g e   a v o n d. 

                            is mijn wens.

Hele dag regen. Heerlijk!!!

 Goedenavond. 

Het regent nog steeds. Als ik even naar buiten loop van en naar de benedenverdieping kan ik enkele vette druppels niet ontwijken, vooral bij de deur boven.

Omdat de boot een beetje helt loopt het water altijd aan de deurzijde naar beneden. 

Maar het is goed,  zo hou ik contact met de buitenwereld en vooral komt er dankbaarheid in me op omdat ik een dak boven mijn hoofd heb in een warm huis. Stel je voor, denk ik dan, dat ik rond moet blijven lopen in de koude regen.

In plaats daarvan kon ik  telkens weer genoeglijk neerzitten in de warmte met de kleuren van een nieuwe trui. Elke keer als ik langs de georganiseerde rommel beneden liep de laatste tijd zag ik de zogenaamde paarse mand. Dat wil zeggen de breimand met allemaal paars getinte katoen. Vandaag besloot ik om die eens mee te nemen naar boven.

Uit de grote voorraad breinaalden vond ik er twee van maat twee en een half.  Even later was het begin van de nieuwe trui een feit. Een nieuw avontuur, zo kun je het noemen.

Kleuren hebben bij mij altijd een inwerking en op dit moment past het paars me goed. Het is de kleur die bij mij voor verdieping zorgt, het is de kleur van de overgang tussen het hier en het hiernamaals, het versterkt de sfeer waarin ik vertoef. Het hoort bij het ingetogene van de winter. Oranje is bijvoorbeeld  meer de kleur van de vrolijkheid voor mij. Er zullen dus in de trui ook heel wat oranje taferelen voorkomen. En die voeg ik dan in als mijn behoefte aan paars weer minder is. Het breien van een trui bestrijkt een lange periode waarbij de geestesgesteldheden wisselen. Deze zal zeker wel een jaar duren, want het is dunne katoen waarmee gewerkt wordt.

Wat ik ook interessant vind is de uitwerking die getallen op me hebben,  en daarbij bedoel ik ook de daarbij gebruikte woorden. Z e v e n   vind ik bijvoorbeeld mooi klinken. Dus heb ik de letters ervan maar even uitgebeeld, om ernaar te kijken. 

En nu de letters ervan nog mooi schilderen,  dan wordt het getal nóg mooier.

Bij navraag blijkt dat niet iedereen favoriete getallen heeft, evenmin als favoriete kleuren

Op de status van WhatsApp zie je vandaag in het donker een lang schip met vele lampjes voor de pont langs varen van hieruit gezien. 

Spreuk van de dag. 

De kracht van iemand zit in de manier waarop hij met zijn zwakheid omgaat.

T o t    M o r g e n. 

In Den Bosch gespeeld en Hanny bezocht in Nuland. Weer erg moe.

 Goedenavond. 

Ook vandaag ging het fietsen me niet gemakkelijk af, evenmin als afgelopen zaterdag. Toen ging het naar Schijndel,  vandaag heb ik Den Bosch aangedaan om daar te spelen. Vanmorgen bij het wakker worden vond ik dat ik best eens naar Den Bosch kon gaan om weer eens te spelen na drie dagen thuis geweest te zijn. Oh nee, met zoveel wind hoeft dat niet, dacht ik daarna. Maar naar buiten kijkend zag ik tot mijn verbazing niet meer de minste golfjes op het water, terwijl het vannacht toch nog flink tekeer ging. Nee, geen excuus dus om toch maar niet te gaan. Bovendien was de kaas ongeveer op en moest er toch vandaag een winkel bezocht worden. En dan en passant koffie drinken bij  Hanny in Nuland was het plan. Omdat ik meteen weer heel moe was toen ik goed en wel op de fiets zat kon die ontmoeting maar niet snel genoeg komen terwijl het ook nog maar de vraag was of ze thuis was, want ze reageerde niet op mijn app. Maar gelukkig reageerde ze wel op de deurbel. Het bleek dat ze ook bezoek had van haar dochter Boukje. Dat werd een eerste kennismaking met haar, terwijl Hanny en ik elkaar al wel twintig jaar kennen. Dus nu weet ik welke persoon bij de naam hoort die ik al zo vaak gehoord heb. Een leuke vrouw ook.

In Den Bosch gekomen ben ik daar meteen gaan spelen bij de markt. Het was al kwart voor drie toen ik begon en marktmensen waren al aan het inpakken. Na drieën kwam de opruimploeg van de gemeente zelfs al in actie.

Een filmpje van dat opruimen staat op de status van WhatsApp. 

Zo'n beetje waar die witte auto staat stond ik te spelen 

Ondanks dat de markt ongveer ten einde was waren er voor mij nog genoeg passanten en ik heb in anderhalf uur mijn hoge gemiddelde opbrengst weer gehaald. Om kwart over vier ben ik maar meteen weer op de fiets gestapt voor wederom een moeizame tocht die me rond zeven uur hier weer thuis bracht.

Het eten is inmiddels gaar, heb flinke trek.

Voor vandaag heb ik geen spreuk maar een goede raad:

Goede raad van de dag.

Als je boos wordt moet je eerst tot elf tellen.

Dit staat geschreven op het grote bord op de markt in Den Bosch. 

Zie raad negen van de elf raden die de Bossche Raad van elf heeft uitgeschreven voor de komende carnaval. 

Een fijne avond is mijn wens en voor straks 

W e l t e r u s t e n. 

Geen weer voor markten.

 Voor zover het kan is hier mijn gezang.

Van alles wat leven geven kan, voor alles wat verbeteren kan zing ik.

En om sterk als de zon en het water samen te zijn wil ik met jou zijn en jouw lied vervullen,  samen hand in hand. 

Opgeruimd staat netjes en weglopen hoeft nu niet om te kunnen zijn.

Duiken in het gras, lopen over de wei van de vrijheid en ruimte scheppen in het dal der geesten.

Zo wil ik jou bereiken die mij ziet.

Zo wil ik verder komen, wel of niet.

Als dat niet rijmt, rijmt er verder niets, want het is niet nodig te sporen met andere zinsneden wanneer je de eeuwigheid bereikt.

Zojuist vond ik dit verhaal terug wat ik ooit schreef. Het is natuurlijk een beetje onzin, maar als je spontaan iets opschrijft vind je tussen de regels door toch wel kernachtige dingen. Onder andere dat je het allemaal niet alleen kan en dat er met jou verbonden zielen zijn waarmee je samen heel sterk bent

Vandaag heb ik het vooral weer geprobeerd met kleuren en vormen om iets naar buiten te brengen. Een paar vlinders zijn er bijgekomen. 

Buurman Ton zei dat ik nu wel alles op aan het leuken ben, maar dat ik straks weer weg ben.  Tja, dat is natuurlijk zo, maar misschien ook wel niet ( kleine kans). Nu het meeste hout bijna weggezaagd is en niet meer op de kant ligt komt het stukje tuin weer vrij, waarop ik enkele jaren geleden groente verbouwde. Straks ga ik het misschien gewoon weer eens omspitten en kijken of ik er iets mee ga doen. 

Bij alles is het natuurlijk heel belangrijk om bescherming in te roepen en daarvoor te danken. 

De volgende spreuk staat er weer fris op.

Ook is er vandaag weer de.........

Spreuk van de dag. 

Een prettige avond is mijn wens. 

T o t   M o r g e n .

.

Wineke en Frans kwamen op bezoek.

 Goedenavond. Wineke en Frans zijn net de deur uit. Wineke heeft geen huis meer in Nederland,  heeft de laaste maanden in Zuid-Frankrijk en Spanje doorgebracht. Een van de redenen dat ze naar  Nederland is gekomen is dat ze de carnaval niet wil missen. We hebben in principe afgesproken dat we zondag samen gaan dollen in Schaijk, waar ze nu een paar weken bij Frans logeert. En Frans zelf gaat ook meedoen heeft ie gezegd. Vanmiddag kwamen Frans en Wineke dus gezellig bij mij buurten. 

Ook werd de hartslag van Wineke en van mij gemeten. Beide ongeveer 72 slagen per minuut,  wat ongeveer normaal is.

Maar er werden ook andere onderwerpen aangeroerd  en vanavond hebben we met zijn drieën lekker gegeten van een grote pompoen. 

Het was maandag wasdag voor mij en de wind heeft de was grotendeels droog geblazen. 

Op de status van WhatsApp zie je de kleren wapperen in de wind.

Ook de vlinders die net uit de verf kwamen werden snel droog.

Geleidelijkaan wordt de entree steeds gezelliger. 

De spreuk van gisteren heb ik vandaag uitgewerkt op een bordje. 

Voor vandaag bedenk ik deze......

Vraag van de dag 

Is toekomst wat je toekomt of toeval wat je toevalt?

Een fijne avond nog en tot morgen. 

Gehuild met de wolven in het bos.

 Goedenavond. 

Er was geen lijfelijk bezoek vandaag, maar online is er heel wat uitgewisseld. Trouwe lezeres Lida stuurde een rebus. Niet dat die moeilijk was om op 

te lossen,  maar het inspireerde me wel om de inhoud ook werkelijk toe te passen. 

Huilen met de wolven in het bos.

Het is altijd wel goed om je stem te laten uitspreken wat er uit je innerlijk komt. Je kunt het mantrazingen noemen,  maar dan zijn de geluiden meestal al voorgeprogrammeerd. 

Nu was ik wel alleen, en niemand kon zich storen aan mijn gebrul, maar ook in gezelschap moet dat in sommige gevallen kunnen, zoals ik bij sommige gelegenheden bewegingen kan maken die bij mijn gevoel horen. Als je er zelf achter staat vindt ook niemand het gek, en krijg je zelfs navolging.  Het is ook een beetje het principe van de carnaval. Misschien ga ik dit jaar weer een dagje meedoen, maar ook op gewone feestjes en zelfs op markten soms komt het uit dat ik de clown uit kan hangen.

Een masker of zo of speciale kleren heb ik met de carnaval niet nodig, maar ik begrijp wel dat mensen vrijer zijn als ze niet direct herkend worden. Deze spreuk moet ik weer eens opschrijven:

Spreuk van de dag. 

Om je ware gezicht te laten zien heb je soms een masker nodig.

Het was verder een dag om gezellig in de warmte binnen te vertoeven. Buiten wind en regen. Maar af en toe ging ik een frisse neus halen en zaagde en hakte ik weer wat hout klein.

Op de status van WhatsApp staat een filmpje van vrijdag toen een reiger zich vertoonde op en boven de wei.

De gisteren nat geworden hoeden konden boven de kachel drogen, net als het versleten spreukenbordje. De tekst staat nu op beter hout.

Een prettige avond gewenst. Tijd om voetbal te kijken. 

T o t   M o r g e n. 

Van de regen in de drup in Schijndel. Het varkentje wordt gewassen. Twee keer jammer vandaag.

 Goedenavond. 

Terwijl het eten op de kachel gaar aan het stomen is begin ik mijn relaas van vandaag. 

Het was een lastige fietstocht vanmorgen naar Schijndel, de plaats die ik uitverkozen had om daar mijn kunsten te vertonen. Het was een gevecht tegen de moeheid die ik in me voelde en de tegenwind. Af en toe begon het te miezeren,  wat op zich niet erg is tijdens het fietsen. Het leken me plaagstootjes, want voor ik vertrok had ik nog op weeronline gekeken en die voorzagen droog weer vandaag tot aan de avond. Toch werd de motregen gestager en met minder onderbrekingen. Ja, het regende zelfs nog steeds toen ik na veel ploeteren Schijndel, het doel van de reis, binnenreed. Sterker nog: Het bleef de hele middag in Schijndel doormiezeren en er kwam van spelen weinig terecht. Op zich natuurlijk jammer om voor niks de halve dag aan het fietsen te zijn, maar in het eerste café loste door de koffie mijn vermoeidheid grotendeels op. 

Naar buiten kijkend zag ik de mensen met paraplu's in de aanslag.

Tussen de koffiepauze hier en die in de Hema heb ik toch even gespeeld. Ik dacht een plekje te hebben gevonden waar ik enigszins uit de regen stond, maar in feite kwam ik van de regen in de drup terecht, daar vanaf een dak de verzamelde spatjes verenigd werden in grote druppels en af en toe op mijn hoed en andere spullen vielen. Zelf moest ik mijn best doen om ze te ontwijken, zodat er niet te veel op mijn accordeon terecht zouden komen. 

Van de regen in de drup.

Maar, positief was dat ik heel goed gespeeld had, voor zover ik dat voor mezelf objectief kan beoordelen. Dat uitte zich ook in de recette, die best groot was voor dat half uur dat ik het waagde om te spelen. 

Daarna was het dus weer pauze in de Hema en toen ik de winkel uitliep maakte ik me op voor een slotoffensief,  dat er niet meer kwam omdat mijn verwachting dat het daarna wel droog zou zijn niet bevestigd werd.  Dus rond vier uur stapte ik weer op de fiets, en nu met de wind in de rug. Ik besloot de varkentjes die ik op de heenweg gezien had nu eens van dichtbij te bekijken.  Dit vervulde een ander doel van de reis. Het leverde een filmpje voor de status van WhatsApp.

Het filmpje verdrong de video die ik vanmorgen thuis nog maakte van mensen die wandelden met honden in de wei.

Ook schattig, misschien voor een andere keer.

Deze richtingaanwijzer, die bij een huis stond, vond ik ook de moeite waard om op te nemen. 

Tot twee keer toe was er op de terugweg een  j a m m e r . 

In de buurt van Geffen, niet ver van Oss, trof ik een reiziger,  een fietsreiziger zelfs, die op een bankje zat. Ben spontaan op hem af gestapt en hem verteld dat ik zo ook vaak reisde. Hij bleek een Duitser. Zijn fiets zag er heel georganiseerd uit. Zijn reisplannen waren erg vaag. Niet dat ik altijd precies weet waar ik heen ga, maar hij leek me een beetje doelloos.  Zo ik begreep was hij al een half jaar onderweg. Ook dat is me niet vreemd, want dat overkomt mijzelf ook regelmatig. Waar hij naartoe wilde? Hij liet me een briefje zien: Via Nuland en Den Bosch naar Tilburg,  want daar blijkt een camping te zijn waar hij terecht kon. Het was echter al tegen het schemeren aan en ik raadde hem aan maar gewoon wild te kamperen.  Ook zei ik terloops dat hij ook naar mij kon. Maar omdat dat precies de andere kant was als zijn richting heb ik daar niet verder op aan gestuurd. Toen ik wegfietste ervaarde ik dit als mijn eerste  j a m m e r . Misschien als ik aangedrongen had, had ie dat wel gedaan. Dan had ie mooi een dagje bij mij kunnen blijven, want hij vertelde dat hij bij regen niet fietste en dat gaat het morgen wel weer doen. Dan had hij vanavond een lekkere warme maaltijd gehad en kon ie meer zijn verhaal kwijt.

J a m m e r .Maar misschien dat het toch zo moest zijn ....

De tweede  j a m m e r   ga ik nu niet uitwerken. Is minder ingrijpend als het voorgaande. Misschien morgen. Het is tijd dat ik nu ga eten. Het staat al lang op de kachel warm te blijven. 

Uitdrukking van de dag. 

Van de regen in de drup.

Dit was bij mij het geval vandaag.

T o t    M o r g e n  .

Snipverkouden, maar toch naar Druten geweest. Goed gespeeld. Op terugweg merkwaardig rijtuig ontmoet.

 Goedenavond.  Weer terug van weggeweest. Sinds vannacht ben ik snip verkouden,  daarom twijfelde ik vanmiddag of ik wel zou gaan ja of nee. Maar Druten is van de vier vrijdagmarkten het dichtste bij en zoveel inspanning zou de reis ernaartoe niet zijn met de wind in de rug. Hoewel laat gegaan was ik er toch al om kwart voor twee.

Ik ben begonnen te spelen in het steegje dat op de markt uitkomt, maar niet op de markt zelf. Daar hoef ik met geen marktmensen rekening te houden en komt er regelmatig volk voorbij.

Maar na de pauze had ik toch zoveel zelfvertrouwen dat ik me midden op de markt durfde te posteren. Ik sta mijn mannetje tegenwoordig wel en er zijn weinig marktmensen die een hekel aan me hebben.  Dat was vroeger wel eens anders in Druten. Ik heb er in ieder geval weer een vrolijke boel van gemaakt met natuurlijk veel carnavalsliedjes uit het jaar nul, dat wil zeggen de jaren zestig. Ik vraag me af of veel mensen het nog kennen: Bij ons staat op de keukendeur en dat soort nummers.  Maar het mocht de pret niet drukken, ik verzin ook spontaan andere liedjes die in dezelfde sfeer zijn en die vinden de mensen ook leuk doorgaans.

Het is wel zo dat ik de hele serieuze liedjes en de smartlappen niet zo goed meer kan overbrengen,  en dit vanwege mijn gehoorproblemen. Dat is jammer, want het leven is niet alleen maar lallen. 

Op de terugweg kwam ik een niet alledaags rijtuig tegen.

Ze reden zo zachtjes dat ik voorbij kon fietsen en ergens verderop de jongens weer op de film kon zetten. Ik blij, want zo heb ik weer iets origineels dat vanavond op de status van WhatsApp is gezet.

In het dorpje Altforst, waar ik vaak doorheen kom ben ik even stil blijven staan bij de beschrijving van het zogenaamde kikvorsdorp.

De reiger die vanmorgen bij ons in de wei te vinden was krijgt zijn filmpje misschien over een paar dagen.

Na wat rondgelopen te hebben..........

.............nam hij de vleugels.

Iets eerder maakte ook al een ekster zijn opwachting voor mijn entree. 

Spreuk van de dag 

De toekomst is niet meer wat het geweest is.

T o t   M o r g e n. 

Voorjaar komt eraan met vlinders. A l l e s staat op zijn kop. Nat hout droogt in de zon.

 Goedenavond. Vandaag was het  grotendeels weer om buiten te zitten,  of op zijn minst daar bezig te zijn. Vlinders zijn tevoorschijn gekomen. 

Op mijn van houtblokken gemaakt terras was het nog te koud in de wind. Jacob maake gisteren deze foto met mij erop:

Het zonnetje en de wind maakte dit nogal natte hout droger.

A l l e s   staat vandaag op zijn kop. Dit brengt me tot de........

Uitdrukking van de dag. 

Op de status van WhatsApp staat een filmpje met deze materie.

Vandaag vond ik  o r a n j e   een mooi woord om in me op te nemen. 

Daarnaast is rood nog steeds blauw.

Vanmorgen was ik vroeg wakker en daarom overwoog ik om naar Veghel te gaan voor de markt.  Maar acht uur hier vertrekken zou ik toch niet halen. Als binnenkort de dagen langer zijn is het beter te doen.  Ik sta namelijk op als het ongeveer licht wordt. Morgen vrijdag zijn er vier mogelijkheden voor markten. De kans is groot dat ik een middagmarkt neem.

Nu gaat het avondprogramma weer in. Ik wens u  een prettig vervolg van deze avond.

T o t   M o r g e n.