Er ligt een omgevallen boom in de buurt. In de ban van het hout halen. Het noodweer gaat maar door.

 Goedenavond. 

Veerman Peter had het gisteravond gezien: Een grote boom langs de Maas, niet ver van mij vandaan,  heeft het loodje gelegd. We hadden het er toevallig  gistermiddag op de pont nog over gehad, over houtvoorraden. Ik was bezig enkele aangespoelde stukken hout bij de veerstoep weg te halen. Maar wat er nu aan hoeveelheid hout voor me klaarligt is duizend maal meer. Een klein beetje ervan wil ik ervan meenemen,  te beginnen met hangende takken, die niet klemmen als ik ze met mijn beugelzaak in stukken snijd.

Daar ligt de gevallen reus. 

Een flinke krater in de grond heeft ie achtergelaten. 

Hoe ik het hout het beste kan vervoeren weet ik nog niet. Voorlopig heb ik lange stukken op mijn schouder of in mijn handen naar de boot gelopen. Telkens legde ik er een stuk of tien klaar voor vervoer.

De afgezaagde takken liggen klaar voor transport. 

Het kan misschien wel sneller en efficiënter, maar ik heb de tijd. Het wandelen met of zonder bagage in de wei onder een woeste lucht bekoorde me zeer. Na drie of vier keer lopen kon ik altijd weer lekker naar binnen,  waar de kachel behaaglijk zoemde. Dan kon ik hem meteen voeden met vers (dat wil zeggen oud) hout. Dan was er soms ook gelegenheid om van binnenuit een bui te bekijken. 

Ook zag ik een grote vogel plaatsnemen op de zaagbok.

Daar is een filmpje van gemaakt voor de status van WhatsApp hoe hij later wegvloog. Daarop was toevallig ook deze spreuk te zien .

Spreuk van de dag 

Op het toneel des levens gaat iedereen af. 

 De vrijdag is meestal een dag waar ik ergens in de buurt ga spelen,  maar vandaag boeide me de bezigheid van het hout verzamelen meer en dat kwam ook mooi uit ook: Het was met al die buien en windvlagen slecht weer voor optredens. 

De vraag is hoe die situatie morgen is. De zaterdag is namelijk bij uitstek geschikt om de mensen te vermaken. En zeker de laatste zaterdag voor Kerstmis mag ik eigenlijk niet missen. Maar misschien is de drang om met de boom verder te gaan toch nog groter als ik uit de veren ben.

De buit van vandaag om half vijf, daarna is er nóg wat bijgekomen. 

Kwart over acht is het nu. Buiten is het nog steeds onstuimig,  maar gelukkig is de boot stabiel. Nu lekker een beetje verder uitrusten en naar televisie kijken via mijn telefoon. 

Ik wens eenieder een prettige avond.

T o t    M o r g e n .

Frans bakt eieren op de kachel. Onstuimig weer.

 Goedenavond. 

De meeste mensen die dit lezen zullen wel kunnen beamen dat het weer bar en boos is vandaag. De storm loeit op het moment nog flink om de boot, en dat is altijd een beetje beangstigend. Maar veerman Peter zei dat de verwachting is dat de wind vanavond wat af gaat nemen.  Dezelfde Peter seinde zojuist trouwens dat er een boom is omgevallen langs de Maas. Dus ga ik morgen eens kijken of daar wat te halen valt voor mij.

Frans is rond één uur weer vertrokken vandaag. We hadden vanmorgen een gezellig ontbijt gefabriceerd  met gebakken eieren. 

Frans als eierbakker.

Acht van de twaalf eieren hadden we verorberd.

Aan de ontbijttafel. 

Op de status van WhatsApp komen beelden van het eieren bakken. 

Ondertussen dat ik zit te schrijven trilt de boot ongeveer op zijn grondvesten, als je dat zo mag zeggen. Een enorme regenbui wordt door de storm op de ramen en het dak gesmeten.  Om bang van te worden. Maar even later is het weer wat rustiger en ga ik voorzichtig even buiten kijken. 

Daar staat nog een heel klein beetje ratatouille. 

Na vanmiddag al twee borden ervan gegeten te hebben zal hiermee aan de eetbehoefte van vandaag wel voldaan zijn.

De storm Pia heeft vanmiddag heel wat deining  veroorzaakt. 

Het jachtje naast mij maakt roerige tijden door, maar blijft gelukkig stoer drijven. Frans wil in het voorjaar een schilderclub uitnodigen en daarin kunnen twee mensen overnachten. 

Nu op dit moment is het gelukkig weer even rustig.  Naast wat kookpannen, die over het dek gedonderd zijn is er waarschijnlijk niks geks gebeurd. 

Uitdrukking van de dag 

Niet voor een kleintje vervaard zijn.

Een prettige avond is mijn wens en vooral in rustig vaarwater.

T o t   M o r g e n, wind en weder dienende.

Frans is op mijn uitnodiging in gegaan om te komen eten. Logeert in de warme bovenkamer.

 Goedenavond. 

Frans is vandaag gekomen op mijn uitnodiging om mee te komen eten van de ratatouillemaaltijd voor 8 personen,  die ik gisteren gemaakt heb. Ook blijft hij vannacht hier slapen, en wel boven waar de kachel aan is. Het is een goede oplossing dat ik nu beneden slaap en hier in een ander bed mijn huiswerk maak. Zo heeft hij nu een verwarmde kamer in Hotel Bellevue. Als je tussen de huizen woont zoals Frans en vele mensen met hem is het uitzicht op oneindig,  wat ik altijd heb heel bijzonder. Dus mag ik wel beseffen wat een voorrecht ik heb om zo te mogen leven. 

Het is goed om mezelf op dit woord te blijven attenderen. 

Mijn buren Ton en Monique zijn vandaag op de koffie geweest en we hadden het onder andere over die vrijheid die we hebben. 

Tja, en af en toe valt er wel eens een verkeerd bolletje in de breimand. 

Ook heb ik een bol gevonden die blijkbaar te lang in het licht gelegen heeft.

Een door het zonlicht gemêleerde bol.

Vandaag kreeg ik een hele bijzondere kerstgroet van Piet en Henny. Ze hebben er veel werk aan besteed om het zo mooi te krijgen. Henny is er bijvoorbeeld voor naar de levende kerststal in Rosmalen gefietst om er de schaapjes en de engel te filmen. En in Sint-Oedenrode moesten ze zijn om een kerstboom in een kerk te vinden. 

https://www.youtube.com/watch?v=Bs4WWsE8Kp8

Zoals ik gisteren schreef was de thermometer tot 28 graden opgelopen gisteravond,  vanmorgen echter waren er nog maar 8 van over.

Hoewel Frans er boven nu nog lekker warmpjes bij zit, zal het daar bij het ontwaken ook niet veel warmer meer zijn. Maar dan kom ik naar boven en zal het vuur aan zijn schenen leggen. 

Spreuk van de dag 

De kruik gaat zo lang te water tot ze barst.

In het Frans ook iets dergelijks:

Tant va la cruche à l'eau qu'à la fin elle se rompt. 

Voor straks:

W e l t e r u s t e n. 

Ratatouille voor acht mensen gemaakt. Wie komt morgen meeëten? Speciaal naar Beneden Leeuwen gefietst voor levensmiddelen.

 Goedenavond. 

Vandaag was het echt nodig om boodschappen te doen. De levensmiddelen waren bijna allemaal op. Meestal neem ik mijn etenswaar en passant mee, want vaak genoeg rij ik uit om ergens accordeon te spelen en/of mensen te bezoeken. Nu had ik het blijkbaar niet goed uitgekiend. Ik had er op gerekend vandaag of gisteren wel ergens te gaan spelen. Maar gisteren voelde ik meer voor thuisblijven en vandaag was het de hele dag regen. Nou ja, eventjes op en neer naar Beneden Leeuwen door de regen was toch wel een leuk uitstapje,  temeer daar ik daar mezelf op een kopje koffie ging tracteren. 

Thuis gekomen werd het een voetbad bij de kachel vanwege de lekkende sokken en muts, die boven de kachel gehangen werden. Ze waren kletsnat geworden van de regen. 

Ik vond dat het tijd werd om weer eens een keer wat anders te eten dan aardappelen met groente en boter en heb onder andere de ingrediënten voor ratatouille ingeslagen.

Die heb ik zojuist op de kachel klaargemaakt. 

Op de status van WhatsApp  meer over de bereiding. 

Zo'n grote pan vol maak ik meestal als er al enkele mensen uitgenodigd zijn en dan kan ik er daarna nog wel een paar keer van eten.

Nu ga ik andersom bekijken of er voor morgen nog liefhebbers zijn die mee komen helpen met het eten van de rest, het zeven/achtste deel. Toevallig krijg ik nu net via een buurtapp een uitnodiging voor een nieuwjaarsborrel op 6 januari , waar misschien wel zestien mensen op afkomen. Dit schrikt me af omdat ik niet goed hoor en omdat het erg ver weg is om dat nu al vast te leggen. Ik heb daarentegen een eetuitnodiging in de groep gegooid voor morgen. Benieuwd wat er uit komt.

Één ding is zeker, ik heb zojuist al heel lekker gegeten. 

Bij het koken werd de temperatuur hier wel tot grote hoogtes opgestuwd, doordat de kachel wat meer hout nodig had dan bij het koken van mijn gebruikelijke maaltijden. 

Het werd even een ware sauna met 28 graden. Nu is het weer genieten van het koeler worden binnen. Op het moment, acht uur 's avonds staat de wijzer op 22 graden op het verst verwijderde punt van de kachel, waar ik zit.

Ergens vond ik gisteren deze uitspraak:

Hoewel ik m nog niet helemaal snap noem ik hem toch maar de.........

Uitspraak van de dag. 

W e l t e r u s t e n.   

Reling gemaakt bij de opgang naar loopplank.Zwerfvuil o p de boot aan het opruimen. De laatste dagen van Marlenes vader.

 Goedenavond. Meteen vanuit het bed ben ik vanmorgen aan het timmeren geslagen. Een paar grote spijkers waren genoeg om een leuning te maken, waarlangs de mensen en ikzelf nóg veiliger van en naar de loopplank kunnen gaan. 

Vandaag ben ik ook begonnen met een beetje orde te scheppen op het dek. Ik ben er goed in om alles maar te laten liggen. In een hoek lagen al jarenlang een paar oude zagen, een wasbak en ook potjes waar planten in gezeten hebben.

Nu kan het zonnetje weer schijnen in deze hoek.

André en Sjaantje waren nog geweest en hebben koffie gedronken en ik heb André geholpen met het strakker aanbinden van zijn boot.

Een huishoudelijke taak is ook vervuld: de afwas. 

Marlene schreef dat haar vader nu in een hospice zit. Zij is de vrouw van mijn overleden broer. Binnenkort ga ik dus een paar dagen naar Limburg. 

Vanavond staat er een filmpje op de status van WhatsApp waarop je de lichtjes van de kerstboom van mijn buren ziet weerkaatsen in het water.

Zelfs een grote lelijke lamp die vanaf de dijk hiernaartoe schijnt geeft in het water toch een mooi schijnsel.

Spreuk van de dag. 

Wie met beide benen op de grond blijft staan komt geen stap verder.

F i j n e   A v o n d  .

Bezoek gehad van André, Hanny en Carla. Toegang nog niet veilig genoeg.

 Goedenavond. 

Hoewel ik dacht dat de toegang vanaf de wal naar de loopplank nu wel veilig genoeg was,  is het toch nog een beetje mis gegaan. Toen Hanny vanmiddag wegging, met mij aan de hand, gleed ze toch uit. Het was even schrikken en de buren die toevallig net langskwamen in hun auto schoten te hulp om de gevallen vrouw weer overeind te krijgen. Er moet dus nog wat meer getimmerd worden en daar ben ik al mee begonnen. Gelukkig mankeerde Hanny niks en we gingen vervolgens,  zoals afgesproken,  nog een eindje wandelen. Ongeveer teruggekomen bij de auto stopte een vrouw op de fiets. Het was  Carla,  die van beiden een vriendin is. Leuk dat Carla en Hanny elkaar nog even troffen. Datzelfde gebeurde rond twaalf uur, toen Hanny kwam en André net weg ging. Zij spraken elkaar ook nog in de wandelgangen. 

Zo is het vandaag toch nog een bezoekrijke dag geworden, terwijl ik eigenlijk twijfelde of ik misschien beter ergens zou kunnen gaan spelen in plaats van thuis te blijven. 

En de meerkoet zit hier zo schattig op de half gezonken roeiboot.

Vaak is het beestje hier te vinden. Een filmpje staat op de status van WhatsApp. 

Inmiddels is het acht uur geweest en heb ik al naar het voetballen gekeken. Daarna wierp ik een blik naar buiten en daar schitterde weer de kerstboom van Ton en Monique. 

De   Spreuk van de dag gaat vandaag over vallen en opstaan.

Wie meent te staan, ziet toe dat hij niet valle.

(Staat ergens in de Bijbel).

P r e t t i g e   A v o n d. 

In Veenendaal verschillende blaaskapellen plus deze accordeonist. Binnenkort weerzien met Tristan in de Ardèche?

 Goedenavond .

Ben weer thuis van het  gezellige Veenendaal. Toch wel een beetje naargeestig fietsen was het in het donker. Bijvoorbeeld dat stuk over de Waalbrug. Een schier eindeloze watervlakte wordt overgestoken,  want de Waal is op dit moment flink uitgedijt. Zeker twee kilometer lang met het vizier vooruit, goed er op lettend niet van het fietspad te geraken en heel af en toe een blik werpend op die onder mij liggende watermassa. De veilige haven met de kachel waar ik nu bij zit met het eten erop was nog ver weg.

Na de brug moesten nog acht kilometer onder de eindeloze grijsheid van de hemel afgelegd worden, op de donkere weg die naar Alphen leidt. Maar ik wist een bankje,  waar ik vast een appelflap gegeten had, want veel had ik na mijn ontbijt vanmorgen nog niet gegeten vandaag. 

Tevens had ik, gezeten op het bankje, reeds de filmpjes voor de status van WhatsApp geplaatst.

Er was een blaaskapel in Veenendaal bezig, waar ik helemaal blij van werd, zo mooi was de performance. Een man in het publiek die als een dirigent met zijn handen zwaaide op het ritme van de muziek werd eruit gepikt.

En even later vervulde hij zijn rol als dirigent perfect. 

Ook een groep met kerstmannen staat op de status van WhatsApp. 

Op het zelfde bankje gezeten las ik vanavond ook een bericht van Tristan. Deze zoon van Michel schrijft dat we elkaar al 47 jaar kennen en dat hij er zich op verheugt elkaar weer te zien. Hij was toen een jochie van veertien die bij ons in de Franse Cevennen af en toe kwam logeren. Daar woonde ik toen met mijn vriendin samen met Michel, zijn vrouw en hun twee kinderen. Tristan was kind van een andere moeder.

Hoe hij en zijn vrouw Eve nu toevallig in Lamastre verzeild zijn geraakt weet ik nog niet precies. Het verlangen elkaar te herontmoeten is wederzijds. Ik wil dus snel naar de Ardèche,  maar moet normaal gesproken tot maart wachten als de afspraken met de audicien achter de rug zijn.

Behalve als er ook nog een andere reden is om sneller te komen. 

Met buurman Yvon gaat het namelijk niet goed. 

In Veenendaal was het dus gezellig. Zelf speelde ik goed, maar de wisselwerking met het publiek kon beter. Maar net als gisteren registreerden mijn oren het geluid redelijk goed. Zou het komen door de geluidsdemping die de muts geeft, die mijn oren beschermt?

Ik kon in ieder geval zelf ook van de klanken genieten en erbij zingen. Dat is fijn, want de liedjes kan ik dan uitdragen en daardoor de mensen en mezelf het kerstverhaal vertellen.

De herdertjes lagen bij nachte bijvoorbeeld heeft een tekst waar ik helemaal met hart en ziel in mee kan gaan.

Er was vandaag wel de ontmoeting met de marktmeester, die er de vorige keer, een maand geleden,  niet was. Hij kwam weer belangstellend naar me toe en vroeg onder andere hoe oud ik was. 69! ' Volhouden hé', zei hij. Later vroeg hij me nog of ik wisselgeld had. Ja, een zak vol met muntjes en die kon ik bij hem op tafel leeg schudden. Blij dat ik hem daarmee weer van dienst kon zijn.

Op de heenweg toen het nog licht was zag ik over de uiterwaarden van de Lek een kudde met meerkoeten zwemmen.

En nu, kwart over tien,  zit het er weer op voor vandaag. Straks nog even naar het voetballen kijken en dan slapen. Morgen waarschijnlijk thuis, maar heel misschien nog ergens naar een stad met koopzondag.

Spreuk van de dag.

Het leven is als op de fiets: Als je niet meer fietst dan val je.

W e l t e r u s t e n. 

Eerst Geldermalsen/markt, daarna Culemborg. Goed gespeeld ondanks weinig interactie met publiek.

 Goedenavond. 

Vanmorgen was ik redelijk vroeg wakker en ik vond dat ik het plan dat ik gisteren had maar in moest willigen: naar de markt van Geldermalsen en daarna eventueel naar Culemborg,  tien kilometer verder, zoals ik dat ieder jaar in de kersttijd doe als ik in Nederland ben.

Ik besloot om de kachel niet aan te maken, maar desondanks was ik half negen pas weg.

Toen ik aan kwam rijden in de zogenaamde speelstraat van Geldermalsen, die op de markt uitkomt, hoorde ik muziekgeluiden. Oh jee, toch geen luidsprekers met kerstmuziek hopelijk? Nee, dat niet, maar spoedig zag ik de man zitten, waarvan ik dacht dat ie niet meer zou spelen,  vanwege zijn leeftijd.

Twee jaar geleden trof ik hem in Tiel en ook hier in Geldermalsen. Ik vond hem een beetje arrogant en dat werd vandaag bevestigd. Hij zei me dat hij hier elke vrijdag op deze plek zit en dat ik maar niet moest komen of verderop moest spelen. Dat had ik ook gedaan, want hij was eerst. Op het einde van de straat en op de markt zelf was plaats genoeg en daar had ik gespeeld. Toen ik uitgespeeld was ben ik ondanks dat ik m niet aardig vind toch naar hem toe gegaan voor een praatje,  maar vooral om een opname van zijn act te maken. Dat mocht en is te zien en te horen op de status van WhatsApp. 

Met het contact met het publiek was het lauw loenen. (Kent iedereen deze uitdrukking wel die matigjes betekent?) Misschien omdat ze verwend zijn en elke week al muziek hebben?

Maar ik mocht niet klagen, belangrijker was het voor mij dat mijn muziek vrij goed in mijn oren klonk.

Ik vond het ook niet erg dat ik even werd weggespeeld toen plots een draaiorgel zich nestelde bij mij in de buurt. Die wilde ik eerst filmen voor op de status. De man, een verklede lilliputter verontschuldigde zich dat ie mij stoorde. Hij was door de gemeente uitgenodigd en mocht overal vijf minuten gaan staan. Zijn toestemming om te filmen had ik al, maar toen vloog een enthousiaste marktkoopman op me af, die mij naar zijn zeggen al 35 jaar kende op de markten en ook weet waar ik woon. Toen we uitgepraat waren was de draaiorgelman alweer weg.

Het tweede deel van mijn voornemen werd ook ingewilligd. Na Geldermalsen ben ik naar Culemborg gefietst. Daar was geen concurrentie,  maar ook weinig enthousiast publiek. Maar  één persoon was wel erg geraakt door vooral mijn spreuken,  waarvoor hij twee keer terug kwam om ze beter te fotograferen. Alleen dit kan al de bevestiging zijn dat het goed was dat ik nog extra naar Culemborg ben gefietst en daardoor tegen zeven uur pas thuis kwam.

Hier is inmiddels de kachel alweer aan het afkoelen en heb ik mijn avondeten weer binnen. 

Hier nog een foto van een rotonde in Tiel waar op de langste dag van het jaar de zon een bijzondere schaduw afwerpt.

In de buurt van Geldermalsen vond ik dit bankje:

In een wei bij Culemborg stonden alcapa's 

Deze beesten geven hele zachte wol. Al enkele jaren liggen er hier een paar zakken wol van,  waarvan ik nog maar weinig gesponnen heb.

Spreuk van de dag (Frans)

Il ne faut pas chercher midi à quarorze heures.

Spijkers op laag water zoeken. 

De Franse uitdrukking betekent letterlijk: Je moet niet op zoek zijn naar het tijdstip van twaalf uur in de middag, terwijl het twee uur is.

Een prettige avond nog en......

T o t    M o r g e n. 

Glo ooooo ooooo oooooria in Tiel. Water van de Waal slorpt gestalde fietsen op.

 Goedenavond. 

Vanmiddag in Tiel weerklonk uit mijn accordeon en mijn mond het gloria in excelsis deo, en een paar keer werd het door voorbijgangers enthousiast meegezongen. Ik had nog wel even geaarzeld vanmorgen of ik zou gaan naar Tiel of niet. Zoals vaak de laatste tijd voelde ik me niet optimaal,  regelmatig een beetje misselijk. Het zal waarschijnlijk te maken hebben met de draaierigheid die altijd aanwezig is. Ik had tegen één uur ook de neiging om te gaan liggen, maar ik vermande me en ben op de fiets gestapt, na in de wei met mijn buren gekwebbeld te hebben, die omgeven werden door hun spelende honden. 

Hier zwaait Esther naar mij, zij woont in het oude veerhuis op het einde van de Veerweg.

Monique had een prachtige kleurige trui aan.

Niet zelf gebreid,  maar gewoon gekocht. 

Eerder had Ton mij een hapje eten gebracht,  dat over was van gisteravond. Dit diende vanmiddag voor mij tot lunch.

Een spruitjesstamppot. 

Zojuist heb ik als diner sperziebonen gegeten met natuurlijk aardappelen en boter.

Zoals vaak kreeg ik in Tiel energie. Het  is een plaats waar ik me altijd goed voel, vooral door de menselijke ambiance. Er heerst een positieve spirit. Niet voor niets heeft Jomanda daar indertijd haar healingen gehouden, 

die ik een paar keer bijgewoond heb. Mijn muziek viel daar zoals gewoonlijk weer goed. Mijn kerstliedjes kwamen er  veel beter uit de verf dan afgelopen dinsdag in Rosmalen. Ook mijn oren deden het beter. 

Op de heenweg bij het voetveer was het grappig om te zien hoe twee fietsen dreigden in het water van de Waal terecht te komen.

Had ik ze uit het rek moeten halen en ergens hogerop neerzetten? Waarschijnlijk staan ze hier al lang. En van eentje mist het zadel. 

Op de status van WhatsApp zie en hoor je het water tegen de achterwielen aan klotsen.

Aan de overkant gekomen met de pont stond daar een mobiel goudwisselkantoor. 

Hier doet men dus gouden zaken. Ik sprak de bankier vanavond op de terugweg. Er waren heel wat mensen geweest vandaag. De zaak  bestaat uit filialen door het hele land. Deze wagen staat hier elke donderdag en ik geloof vrijdag ook.

In Tiel las ik in het steegje waar ik mijn fiets plaatste de volgende verordening:

Wildplassen was dus in de Middeleeuwen ook al verboden. Er stonden waarschijnlijk nog geen camera's. 

Advies van de dag. 

Ga nooit tussen een hond en een lantarenpaal in staan.

( Een mannetjeshond heeft vaak de neiging om die paal als pispaaltje te gebruiken) 

Ik wens u nog een prettige avond en.........

D e   h a r t e l i j k e   g r o e t j e s    v a n    M o n i q u e .

Gedoe met telefoon. B l o e mlezing

 Goedenavond. 

Een beetje verlaat,  want was zojuist met Piet aan het uitzoeken waarom Google mijn foto's  en video's niet bewaart. We zijn er nog niet helemaal uit. Maar mijn testen leverden wel deze foto op van mijn hut bij kaarslicht. 

Maar verder was het hier wel een rustige dag. Binnen bezig geweest met schilderen en breien. 

De uit de verf gekomen bloem is nu buiten te lezen.

De tweede mouw lijkt op de eerste,  maar toch niet helemaal. 

Vanmorgen na het opstaan heb ik nu eindelijk de kachelpijpen geveegd en de kachel zelf van roet ontdaan. Heel erg dicht zat de kachel eigenlijk nog niet, maar hij zal beter trekken, zeker nu het straks wat minder zal waaien. Hij zorgde vandaag voor grote hitte hierbinnen. 23 graden in de uiterste hoek van de stuurhut was het vaak.

Om af te koelen ging ik af en toe naar buiten om wat te zagen.

.

André kwam vanmorgen op de koffie. Hij is nu deze week verder in Oss, in het huis van zijn Sjaantje. 

Vandaag kreeg ik de elektriciteitsrekening voorgeschoteld. De afgelopen maand was mijn verbruik één kilowattuur,  hetgeen me vijfendertig cent kostte.

Ze willen me helpen om energie te besparen. 

Tussen de modder kwam vandaag deze........

Uitdrukking van de dag 

.........tevoorschijn. 

Op de status van WhatsApp staat een filmpje dat ik gisteren maakte bij het betreden van de kerststal in Rosmalen.  Iemand vertelde mij erop dat hij niet blij was dat ik kinderen filmde, terwijl het mijn doel was om de schapen erop te krijgen. Ook wilde hij dat het filmpje gewist werd, maar dat is dus niet gebeurd. 

Een prettige avond nog gewenst en

W e l t e r u s t e n 

ag