Spelen naast de pizzeria in Montélimar roept herinnering op bij eigenaar van de zaak.

 Goedenavond.

Voor het eerst speelde ik vandaag eens op de markt van Montélimar. Het lukte me weer om er wat los te maken bij het publiek, maar de eigenaar van de pizzeria, waar ik naast stond had zijn eigen verhaal. De opa van zijn vrouw was namelijk een in de omstreken bekende accordeonist en hij is dit jaar op tachtigjarige leeftijd overleden. Mijn muziek te horen deed hem goed.

Toen de markt op zijn eind liep besloten Marc en ik om daar ook een pizza te nemen.

Op het eind stelden we vast dat we alles op hadden, behalve de laatste hap die ik hierna in mijn mond nam.

Bij het afrekenen kregen we drie euro vijftig korting vanwege mijn accordeonspel.

Voordat ik dat plekje naast de pizzeria ingenomen had, had ik ook nog op een andere plek een half uur gespeeld om daarna Marc voor het eerst te treffen en samen koffie te drinken.

Marc bestelde een espresso met wat melk erin en had daarvoor een benaming die ik niet kende.

 Noisette, wat in het Nederlands nootje betekent.

Dit brengt me op..........

Woord van de dag (Frans).

Noisette 

Espresso met een beetje melk erin 

Toen we daar gingen zitten merkte ik dat ik in plaats van mijn kleurrijke hoed tijdens het spelen de pet op mijn hoofd had gelaten, die ik tijdens het fietsen op heb. De tweede keer dat me dit deze zomer is overkomen. Dat staat natuurlijk helemaal niet leuk bij het optreden. Toen snel het hoedje uit de fietstas gehaald.

Zo hoor ik er op te staan tijdens het spelen.

De rest van de dag stond in het teken van overleven voor ons beide, daar de temperatuur naar de vijfendertig graden ging. We hebben een beetje geluierd in een park en tegen half vijf zijn we drie kilometer zuidelijk van het centrum naar een groot winkelcentrum gegaan voor onder andere boodschappen. Marc heeft ook nieuwe sokken gekocht. Schoeisel is voor een wandelaar net zo belangrijk als banden voor een fietser. Hij kan maandagmiddag in een dorp in de buurt andere schoenen ophalen die zijn moeder daarheen gestuurd heeft. Tot die tijd moet hij wachten met het vervolg van zijn tocht.

Zelf denk ik nog steeds dat ik dan beter naar huis kan gaan, daar de rest van de week te temperatuur rond de 36 graden blijft schommelen hier in het dal van de Rhône.

Na ons bezoek aan het winkelcentrum hebben we vrij snel een plek voor de tenten gevonden.

Daar helemaal in de verte bij die bomenrand heeft Marc zijn tent al neergezet. Hier waar mijn schaduw is vond Marc het niet vertrouwd, en terecht. De auto's kunnen er gemakkelijk komen. Het lijkt een afwerkplek annex openbaar toilet. Daar helemaal in de verte zullen de enthousiaste vrijers waarschijnlijk wel niet komen.

Vanwege het feit dat ik het daar in de volle zon niet uit kon houden zit ik ergens in de schaduw en wind te wachten tot het daar ook schaduw is. Ondertussen maak ik nu dan mijn huiswerk, het schrijven van deze blog.

Op de status van Whatsapp komt straks een filmpje dat Marc gisteren maakte toen ik het vuur van houtjes voorzag. 

Later kwam daar de pan met bloemkool en aardappelen op.

Zometeen loop ik weer naar de tentenplaats en zet ik de mijne ook op. De zon zal we nu wel wat minder fel zijn of zelfs helemaal weg.  Daarna weer koken.

Het worden sperziebonen vandaag.

Tot slot nog een mooie wolkenfoto, gemaakt toen we op weg waren naar hier.

Een fijne avond nog.

B o n n e    S o i r é e .

Wandelaar Marc getroffen op markt La Voulte. Nu samen kamperen in de buurt van Montélimar.

 Goedenavond.

We hebben een ruime kampeerplaats gevonden, Marc en ik.

Ja, Marc is de wandelaar die ik vandaag tegemoet ben gereden. Hij maakt  de tocht vanaf de Elzas naar het westelijke puntje van de Pyreneeën, nadat hij eerder al twee keer naar Santiago de Compostella is gelopen, via een zuidelijke en een noordelijke route.

Ook heeft hij deze winter veel kilometers gemaakt op de Canarische Eilanden.

Zijn totaal staat nu op 5500 kilometer sinds september 2022.

Marc bouwt zijn tent op. Twee keer zo smal als de mijne, veel duurder, maar windbestendig.

Daar zit ie, onze wandelaar, nadat we elkaar getroffen hebben in La Voulte op het einde van de markt.

Zojuist hebben we samen gegeten, op de manier zoals ik gewend ben, klaargemaakt op een houtvuurtje. Voor Marc was het een welkome afwisseling. Op de rug kun je niet zoveel kookspullen meenemen, want soms moet hij drie dagen wandelen om een supermarkt tegen te komen. Hij kookt daarom vrij eenvoudig.

Om mij te ontmoeten is Marc iets van zijn route afgeweken. Om weer op dat goede spoor te komen is hij vanmiddag  van La Voulte naar hier, vlak boven Montélimar gelift, terwijl ik de dertig kilometer gefietst heb.

We gaan nu de komende dagen wat samen optrekken. Morgen ga ik spelen op de markt van Montélimar en misschien daarna in het voetgangersgebied daar. Marc komt ook en wil dat wel eens meemaken hoe dat gaat. Daarna weet ik het nog  niet.

Het wordt de komende week tot en met donderdag steevast elke dag 36 graden. Het wordt hierbij een uitputtingsslag dat fietsen plus accordeon spelen. Dus is het verstandiger na een paar dagen weer naar huis te fietsen, vraag ik me af?

..........Marc roept. Hij is inmiddels zijn tent aan het inrichten en ziet drie wilde zwijnen het terrein over rennen. Ik zie ze ook.

Ben inmiddels ook de tent ingedoken, want zo tegen de avond worden de muggen actiever. Hierbinnen is het zweten weer in alle hevigheid losgebarsten. Marc heeft gezien dat het tot twintig graden af zal koelen vannacht. Maar zover is het nog lang niet.

Ik ga dus maar even verder met afzien zonder iets te doen. Zo rustig mogelijk proberen te liggen op de slaapzak en dan maar wachten tot het zweten voorbij gaat.

Om hier op deze plek te komen moesten we een ijzeren ophangbrug over. Fietsend heb ik dat wel eens gedaan en vond het hartstikke eng. Ook lopende ging de brug aardig op en neer. Maar we vonden het ook leuk om er filmpjes van te maken.

Comment les petits enfants s'amusent, zeggen ze in Frankrijk als grote kinderen zoals ik dolle pret hebben.

Het filmpje staat op de status van Whatsapp.

Uitdrukking van de dag (Duits).

Alles naar de knoppen.

Alles im Eimer

Als het bij de Duitsers helemaal mis gaat zeggen zij dat alles in de afvalemmer gaat.

Een prettige en niet al te hete nacht is mijn wens.

B o n n e   N u i t .

Ps  Marc is te volgen op instagram op het adres

marc_is_walking 

Benthe én Marlène jarig vandaag. Toch nog niet vertrokken; morgenochtend in één ruk naar La Voulte.

 Goedenavond. Met de uitspraak dat ik snel in ging pakken om rond vijf uur te kunnen vertrekken, nam ik afscheid van Benthe, haar oma en de andere mensen die er waren op La Grange de la Rossille, het verblijf van Hennie en Janny. Echter, terug op mijn eigen plek Les Costilles, veranderde mijn plan plots. Het leek me een idee om het eens een keer anders te doen en morgenvroeg pas te vertrekken en zo in één ruk naar de markt van La Voulte te fietsen. Normaal gesproken rijd ik op donderdag naar een kampeerplek op enkele kilometers van de marktplaats en doe ik vrijdagochtend de rest. Maar waarom zou ik niet eens heel vroeg opstaan morgen en dan om half zeven vertrekken, dan kan ik waarschijnlijk ook om half tien met mijn optreden beginnen daar. Per slot van rekening sta ik vaak vroeg op, en zelfs nóg vroeger als ik met Wim mee ga.

En zo is het gekomen dat ik hier nu nog een keer op de vertrouwde blogplek zit om onder andere te vertellen dat Benthe, die vandaag elf is geworden, een leuke verjaardag heeft bij opa en oma in Frankrijk.

Ik kwam op het idee vanmorgen om de letters van haar naam plus nog wat andere letters bij elkaar te scharrelen en in alle vroegte vast naar de familie toe te brengen.

De verzamelde letters eerst thuis uitgestald.

Even later lagen ze bij hen op het aanrecht.

Nóg even later hingen ze bij hen boven de feestruimte.

Vanmiddag al bijtijds was ik weer bij hen en was het tijd voor gebak, koffie en natuurlijk accordeonmuziek: Lang zal Benthe leven.

Een andere kleindochter en opa Hennie.

Maar Benthe is niet de enige jarige vandaag.

Net op tijd kwam ik er achter dat ook Marlène, vrouw van mijn overleden broer John vandaag weer een jaartje ouder is geworden. Ze is nu met haar vriend op reis en momenteel in Croatië.

Er waren nog een aantal letters van haar naam te vinden, maar twee E's moest ik nog snel even bijmaken om ook haar naam te kunnen spellen.

Op het filmpje van de status van Whatsapp staat mijn tot beide jarigen gericht felicitatielied.

 Na de markt van La Voulte rij ik morgenmiddag verder Marc tegemoet, de man waar ik gisteren over schreef en die bezig is met een voettocht van de Elzas tot Spanje. Daarna weet ik nog niet hoe de dagen gaan verlopen. Dat is ook van hem afhankelijk.

Uitdrukking van de dag (Spaans).

In de vrije natuur overnachten

Dormir a cortinas vertes

Letterlijk: Slapen met groene gordijnen.

Maar vannacht slaap ik nog in mijn tuinhuisje.

Welterusten.

B o n n e    N u i t .

Rustdag voor de drukte die komen gaat.

 Goedenavond.

Vanmorgen kreeg ik bericht van een wandelaar, Marc geheten. We hebben elkaar in  november ontmoet iets ten zuiden van Santiago de Compostella. Dat was in een herberg voor pelgrims. Hij was bezig met de zuidelijke variant van de pelgrimstocht, gestart vanaf Portugal en had nog een dagje of vier te gaan, terwijl ik op mijn fietsreis juist Santiago achter me had gelaten.

Hij is sindsdien niet meer met wandelen opgehouden en heeft onder andere de afgelopen winter de Canarische Eilanden bewandeld. Hieronder twee foto's die hij mij in maart stuurde.

Een tentje in de wildernis.

Een vulkaan in de buurt.

Nu is hij sinds enkele maanden bezig met een tocht die begonnen is in de Elzas en tot Hendaye moet leiden na doorkruising van de Pyreneeën.

Ik woon maar ietsjes boven de blauwe lijn van zijn route.

Hij is in de buurt en we gaan elkaar vrijdag ontmoeten in Livron, wat ongeveer zestig kilometer van mij vandaan is.

Op vijfenveertig kilometer ligt La Voulte, waar vrijdag markt is en ik ga proberen die te doen en daarna richting wandelaar te fietsen.

Daartoe moet ik morgenmiddag rond vijf uur zeker op de fiets zitten, gepakt en gezakt.

Maar eerst komt in de ochtend buurman Michel op bezoek en in de middag is het bij de andere buren, Hennie en Janny feest omdat hun kleindochter Benthe dan jarig is en elf wordt.

Het wordt dus een beetje dringen in de tijd en daar houd ik niet zo van.

Ook weet ik niet hoe lang ik van huis af zal zijn, want na vrijdag zijn er nog andere markten en wie weet gaan we elkaar nog verder ontmoeten.

Maar voor al deze drukte uit was het een rustige dag vandaag, waarbij mijn rug het weer steeds beter deed.

Aandacht voor kleine schepselen om me heen en op me, zoals dit lieveheersbeestje.

Zijn bewegingen kun je volgen op de status van Whatsapp.

Uitdrukking van de dag (Spaans).

De prijzen rijzen de pan uit.

Los precios tocan al cielo.

Letterlijk: De prijzen reiken tot de hemel.

Welterusten voor straks.

B o n n e    N u i t .

Spelen op therapeutische basis in Lamastre.

 Goedenavond.

Het leed lijkt geleden. Hoewel het me afgelopen nacht slechter afging dan de nacht daarvoor kon ik vanmorgen verheugd vaststellen dat ik weer rechtop kon staan met de handen in de lucht.

Ik moest sowieso naar Lamastre voor boodschappen en het fietsen naar en van het plaatsje dat zou wel lukken.

Zou het zelfs lukken om een beetje accordeon te spelen op de nu heel drukke markt? En dan niet de zware maar de wat lichtere meenemen? Ik kon het allicht proberen.

En het ging. Eerst een half uurtje gespeeld en dat had al genoeg kunnen zijn. Toen de boodschappen gedaan waren en de koffie gedronken was het twaalf uur en  besloot ik om nog even het instrument over mijn schouders te doen. Ik kon hem aardig hebben. Wel een beetje minder geluid dan die andere zwaardere accordeon, maar het deed me goed te merken dat ik ook hiermee de kindertjes en de ouders aan het dansen kon krijgen.

Behalve ik was er geen andere muzikant op de markt, maar nu heb ik een filmpje gemaakt van enkele van de vele kraampjes die er waren. Het staat op de status van Whatsapp.

Een man met  v u r e n   hout.

Waar is je accordeon, vroeg hij?

Iemand met kruiden op basis van hennep.

Het was nog wel even spannend hoe de terugweg naar boven zou gaan. Fietsen was ook toen het erg zeer deed geen probleem maar nu moest ik inspannend klimmen.  Maar mijn sterke beenspieren bleken er geen enkele moeite mee te hebben terwijl de rug ook niet protesteerde. Er was ook geen verzengende hitte, die komt vanaf morgen weer opzetten vanuit Spanje.

En nu maar weer verder denken aan andere markten. Morgen naar Le Cheylard ? Een uur en drie kwartier heen en even zo lang om terug te komen. Het lijkt me iets teveel van het goede. Maar morgen staat het wel in de blog of en hoe het gegaan is.

Van breien word je minder moe. Ziedaar hoever de warme trui voor komende winter nu gevorderd is.

Hieronder de beschrijving van dit eerste pand, waarvan ik ook nog niet weet hoe die verder gaat.

Op de markt heb ik het voor de meeste lezers bekende lied altijd is kortjakje ziek voorgedragen aan Nederlandse kinderen. Maar er is ook een Franse tekst voor, en zelfs twee.

Vandaag en op alle andere Franse markten doe ik dat lied op zijn Frans. Het gaat dan als volgt:

Quand trois poules vont au champ la première va devant.

La deuxième suit la première

La troisième suit la deuxième

Quand trois poules vont au champ la première va devant.

Vertaling:

Als drie kippen het veld op gaan, gaat de eerste voorop.

De tweede volgt de eerste

De derde volgt de tweede

Als drie kippen het veld op gaan,  gaat de eerste voorop.

Dit brengt me op     

Het lied van de dag (Frans).

Quand trois poules vont au champ

Altijd is Kortjakje ziek.

Welterusten voor straks.

B o n n e    N u i t .

Hoera, minder last. Niet naar markt Saint-Agrève, maar rusten is ook fijn.

 Goedenavond.

De verbetering die gisteren al intrad is doorgezet. Had afgelopen nacht goed geslapen, zonder pijnstillers. Hoewel ik nog geen pijnloze ligstand kon vinden werd ik van de pijn niet wakker. Wel was het lopen nog erg moeizaam vandaag. Een vriend heeft uitgevogeld dat het waarschijnlijk een aanval van spit was. Hiervoor is de aanleiding niet vaak duidelijk. Het zijn in ieder geval niet de vele kilometers die ik gefietst heb, want afgelopen week toen Bert er was heb ik  niet meer op de fiets gezeten en van praten alleen krijg je ook geen spit.

Niet met Wim mee geweest naar de markt van Saint-Agrève dus. Daar had ik anders graag een filmpje gemaakt van een middeleeuws geklede troubadour. Tenminste, hij vertelde zaterdag in Le Chambon sur Lignon dat hij zou komen.

Vorig jaar stonden we daar naast elkaar op de foto.

Misschien kom ik morgen wel artiesten tegen in Lamastre. Ik moet in ieder geval boodschappen doen. Of ik er zelf al zal kunnen spelen is nog zeer de vraag.

Het rustig thuis blijven beviel me ook wel vandaag. Heerlijk in de niet te warme zon zitten te breien en vlindertjes bekijken.  Die gingen overal zitten, zelfs op een van mijn wielen.

Deze vlinder dacht zeker dat het een vliegwiel was.

Daarnaast ben ik dan ook veel met taal bezig geweest. Onder andere vond ik deze uitdrukking.

 Uitdrukking van de dag (Duits).

Mir geht ein Licht auf.

Er gaat bij mij een lichtje branden.

Het is duidelijk dat het in beide talen ongeveer op hetzelfde neerkomt.

Een goede nacht is mijn wens voor straks.

B o n n e   N u i t .

Spooknacht: kon niet slapen van de rugpijn. Overdag slaap een beetje ingehaald.

 Goedenavond.

Oh wat had ik het moeilijk afgelopen nacht. De rugpijn die gisteravond begon werd allengs erger. Toen ik naar bed ging kon ik geen enkele liggende positie vinden. Het bleef de hele nacht spoken. Uiteindelijk, zittend met mijn hoofd naar beneden gebogen, had ik een beetje minder pijn en kon ik een beetje wegdoezelen.

Heel onzeker word ik in zo'n situatie. Je wordt er weer eens mee geconfronteerd dat het lichaam dat jou zo mooi door het aardse leidt, er een keer mee ophoudt. Dus psychisch had ik het ook moeilijk. Dan ga ik me allerhande gedachten maken. In ieder geval, als er gedokterd moet worden, zou ik hier in La Douce France helemaal niet willen zijn.

Ik heb al eens ooit een niersteen meegemaakt, die hier weggehaald werd, en ik vond het verschrikkelijk in dat Franse ziekenhuis, al was het maar voor één nacht.

Had zelfs ook nog even getwijfeld of dit ook een niersteen was als oorzaak van de bijna ondraaglijke pijn. Maar dat geloof ik toch niet, het is alleen het bot dat pijn doet als ik erop druk.

Toen het eenmaal licht was verdwenen de meeste angsten weer uit mij. Zittend op stoelen was de pijn minder nadrukkelijk en regelmatig ben ik even in slaap gevallen. 

Een van mijn slaapstoelen

Maar lopen ging heel krakkemikkerig en nog steeds. Als een oude man ben ik een paar keer naar het toilet gestrompeld.

Het fietsen naar deze blogplek ging echter veel beter en ik heb het idee dat andere bewegingen weer soepeler gaan. Misschien dat over een paar dagen alles weer normaal is. Dan heb ik ook eens even meegemaakt wat Toon, een vriend van mij al jaren ondergaat. 

Op de blogplek is het, net als op Les Costilles, wisselend bewolkt vandaag.

Wat meer ervan is te zien op de status van Whatsapp.

Voor morgen had ik een filmpje in petto van een middeleeuws geklede jongeman die op zijn fluit muziek uit die periode speelt. Ik zag hem gisteren op de markt van Le Chambon sur Lignon en hij vertelde dat hij morgen in Saint-Agrève present is. Echter, mijn optreden is afgelast wegens gezondheidsredenen en dus kan ik hem niet in de picture zetten.

Het was een frisse dag vandaag met af en toe wat zon. Vanmiddag was het daarom in het tuinhuisje zeer aangenaam, en, zoals ik al eens eerder schreef is daar de spirit beter. Ook hier viel ik regelmatig even in slaap.

Een hagedis als medebewoner. Hij zoekt de zon op.

Benieuwd hoe het komende nacht gaat. Eigenlijk wilde ik naar de buren Hennie en Janny gaan en hun wat paracetamol vragen. Pijnstillers heb ik namelijk niet in huis. Maar ik gok erop dat het wat beter zal gaan dan de afgelopen nacht.

Uitdrukking van de dag (Spaans).

Voor geld is alles te koop.

Por dinero baila el perro.

Letterlijke vertaling:

Voor geld gaat de hond dansen.

Een rustige nacht is mijn wens.

U n e    n u i t    t r a n q u i l l e .

Bijdrage aan sfeer markt kunnen leveren. Kreeg lift naar huis vanuit Lamastre met fiets en al.

 Goedenavond.

Het was een geslaagde markt vandaag in Le Chambon sur Lignon. Ik had een tijd lang een centrale plek waar ik naar hartelust de energie kon etaleren die uit me kwam.

Dit woog wel op tegen het feit dat mijn oren de muziek moeilijk aan konden.

Door weer eens met Wim mee te zijn gegaan was het interessant te ervaren hoe de vele marktlieden met elkaar omgaan bij vooral het opbouwen en het afbreken van de stalletjes. Het gaat allemaal heel soepeltjes en erg vriendelijk. Wim heeft naar zijn zeggen nooit meegemaakt dat de mensen ruzie onder elkaar hebben, terwijl ik vind dat er toch veel met elkaar rekening moet worden gehouden. De helft van de marktmensen moet bijvoorbeeld de auto na uitladen naar de  parkeerplaats rijden en er moet veel op elkaar gewacht worden. Ook zijn er nauwelijks aanrijdingen volgens Wim.

Vanavond zit ik weer op de gebruikelijke blogplek, maar het waait en het is  veel te fris in mijn dunne T-shirtje. Om niet nog meer last van mijn rug te krijgen maak ik het verder kort.

De kastanjeboom op de blogplek heeft al aardige vruchten.

Onderweg hiernaartoe ging een spin, die op de voorbagagedrager zat los en wikkelde zich strak om de as van het voorwiel. Mijn gelukkig meegenomen reparatiespullen moesten tevoorschijn komen om het wiel te bevrijden.

Dat die spin loskwam heeft ook te maken met dat ik een lift kreeg van Lamastre naar huis. Toen ik met mijn accordeon en andere spullen uit de auto van Wim stapte bij de plek waar de fiets geparkeerd stond, waren er ook vijf kennissen van mij, waaronder een stel dat naar Vernoux moest. Toen ik zei dat ik nu nog die zware klim naar huis moest maken stelden ze voor mij en mijn fiets in te laden. En zo geschiedde het. We hadden daarbij wat van die stieken nodig en die van voor heb ik waarschijnlijk niet goed vastgemaakt bij het eruit halen van de fiets.

Mensenkinderen, ik hou op, want het is hier veel te koud.

Morgen zal ik meer bewapend zijn.

Uitdrukking van de dag (Frans)

Avoir le fou rire.

De slappe lach hebben.

De Fransen noemen onze slappe lach dus de  g e k k e   lach.

Lekker slapen straks en het filmpje op de status van Whatsapp gaat over een hagedis, die bij mij over het bordes schuifelt.

Ps. Een bijzondere lucht die er is wil ik nog even laten zien.

Bert weer vertrokken. Andere blogplek bij het huis van de Nederlandse buren Hennie en Janny. Gisteren gearriveerd.

 Goedenavond.

Er blijkt een nieuwe mast geplaatst te zijn boven op de heuvel, waar Les Costilles deel van uitmaakt. Gisteravond had Bert tijdens een wandeling ontdekt dat de ontvangst al klimmende steeds beter werd. Reden voor mij om het schrijven van de blog eens uit te proberen op een andere plek. Ben nu iets voorbij het huis van Hennie en Janny. 

Uitzicht vanaf deze blogplek.

Ze zijn juist gisteren uit Nederland gearriveerd en willen tot ergens in september blijven. Dus ik wilde meteen en passant even bij hen op bezoek. Ze zijn er echter niet en ook niet hun dochter, man en kleinkinderen die er ook een paar weken logeren.

Maar mijn administratie kan ik in ieder geval afwerken.

Bert is vanmorgen weer vertrokken. We hadden heel wat bij te praten sinds we elkaar, anderhalf jaar geleden, voor het laatst zagen. Ondertussen is zijn vriendin Marjolein namelijk overleden. Nu hoorde ik pas in detail hoe het allemaal gegaan is. Erg ingrijpend allemaal.

Misschien kwam het doordat we zoveel over Marjolein gepraat hadden, maar een groot deel van de dag stond bij mij in het teken van Marjolein. Er was even een leegte, toen Bert weg was, maar snel voelde ik verbinding met die andere sferen waarin zij verkeert. Het is iets wat ik meestal ervaar bij de begrafenis of crematie van iemand. De twee werelden van het stoffelijke en onstoffelijke raken elkaar en dan ervaar ik weer dat het leven veel meer is dan alleen hier op aarde. Geestverruiming kun je zoiets noemen. Het is nu wel ruim een jaar later sinds haar overlijden, maar wat is tijd?

Van Marjolein heb ik ooit een mooie vlinder gekregen. Die zag ik nu als zeer symbolisch voor de toestand waarin ze nu verkeert.

Ik ben er voor gaan staan, heb de accordeon gepakt en een Franse chanson, genaamd Marjolaine ,gespeeld en iedereen werd er vrolijk van, zowel Marjolein als ik. Al met al werd het een gezellige sfeervolle ochtend binnen in de caravan, terwijl het buiten miezerde.

Vanmiddag kwam de zon weer een beetje door, heb toen de afwas gedaan, het laatste restant van de ratatouille opgegeten en een dutje gedaan. Morgen ga ik weer met Wim op stap en moet half zeven in Lamastre zijn. We gaan weer naar Le Chambon sur Lignon.

Lezeres Lida merkte op dat de Franse uitdrukking van gisteren: tomber dans les pommes te vergelijken is met de Nederlandse appelflauwte.

Vandaag heb ik weer een Spaanse uitdrukking.

Uitdrukking van de dag 

Duro de mollera

Hardkoppig.

Mollera betekent letterlijk kruin in het Spaans en duro is hard. Dus het komt op hetzelfde neer.

Houdoe, dat zei ik vanmorgen tegen Bert toen hij weer wegreed.

Houdoe schrijf ik ook hier en zeg erbij: Tot morgen.

À   d e m a i n .

Samen naar Ben en Marij: Astrologie,, homeopathie, muziek en eten.

 Goedenavond.

Vandaag was het weer veel praten. Bert was uitgenodigd bij Marij en Ben om daar nog wat meer uit te weiden over onder andere de horoscoop van Marij. Zelf weet ik ook wel iets van astrologie, maar ik doe ermee zoals ik met mijn wiskundestudie heb gedaan: Het naast me neerleggen en de opgedane kennis in het onbewuste laten.

Bert is ook homeopaat. In zijn praktijk combineert hij deze benadering van de mens met zijn astrologische kennis. 

Al met al werd het een onderhoudende ontmoeting tussen hem en Marij, die ik met anderhalf oor kon volgen dankzij wat ik in mijn achterhoofd nog weet van astrologie.

Wat ik nog niet wist, was dat Bert een Indiaanse fluit heeft, die hij tevoorschijn toverde. Ook Marij heeft zo'n exemplaar, maar ook een trommel.

Nadat ze uitgekletst waren over de ernstige dingen des levens hadden ze samen hun klanken verenigd.

Terwijl Bert fluit rammelt Marij op de trommel.

Het filmpje komt op de status van Whatsapp.

Bert alleen bezig op de indiaanse fluit.

Ondertussen keek ik vanaf het balkon waar we zaten beneden de diepte in, daar waar het ook goed toeven is.

Het was al drie uur toen we daar weer vertrokken en eerst even boodschappen gingen doen alvorens naar huis te gaan.

Bert genoot van een welverdiende siësta, en ik deed niet veel maar bleef wel wakker.

We hadden bij hun ook gegeten tussen de middag, toevallig een ratatouille , en zojuist hebben we het restant van mijn brouwsel van gisteren ook grotendeels opgemaakt.

Morgen vertrekt Bert weer.

Uitdrukking van de dag.(Frans)

Tomber dans les pommes

(Letterlijk: tussen de appels vallen)

Flauw vallen.

Een prettige avond is mijn wens.

B o n n e   S o i r é e .

Vooral een praatdag vandaag. Ook buurman Michel was op bezoek.

 Goedenavond.

Helaas zit ik weer met regen die onverwacht (één procent kans volgens Weeronline) begint te vallen als ik op de blogplek ben gearriveerd. Maar laten we aannemen dat het in ieder geval mee gaat vallen.

Vandaag was het vooral een praatdag. Sowieso tussen Bert en mij, maar ook kwam Michel de buurman vanmorgen op bezoek.

Bert en Michel konden het wel met elkaar vinden, hoewel ze het lang niet altijd met elkaar eens zijn over de spirituele zaken, waar het vooral over ging.

Vanmiddag heb ik weer eens de ratatouillemaaltijd bereid, die zoals gewoonlijk prima smaakte.

Daarna water gegeven en toen ik naar de fiets liep is Bert begonnen met het afspoelen van de borden en de rest.

Bert aan het spoelen, niet wetend dat ik een filmpje van die actie aan het maken was. Dat komt straks op de status van Whatsapp.

Ooit heeft Wineke bij mij wat vetplanten neergezet. Eentje ervan is prachtig aan het bloeien.

De rest van het groepje.

Intussen vallen er flinke druppels uit te wolken en spoed ik me onder de bomen, totdat het gelukkig al vrij snel weer droog is.

Het duister en het licht kwamen elkaar tegen. Toch botsten ze niet, want droegen een waarschuwingsteken.

Bovendien was de lucht vervuld van dauwdruppels.

En engelenhaar viel naar beneden.

Oef....een wesp steekt me in mijn nek. Ik voelde iets kriebelen, maar was net te laat met hem weg te sturen.

Ik moet ophouden, want het regent weer.

Uitdrukking van de dag.(Spaans)

Hacer de tripas corazon.

(Letterlijk: Van ingewanden een hart maken.)

Door een zure appel heen bijten.

Iedereen krijgt ook de hartelijke groeten van..............

Bert heeft nieuwe zaagbok getimmerd. Op bezoek geweest bij Ben en Marij. Late blog.

 Goedenavond.

Het is al tien uur en ik zit in het donker. Het was namelijk laat geworden toen we terug waren van ons bezoek aan Ben en Marij. 

Ben heeft tuinieren als hobby en Bert ook. Dus behalve de leuke ontmoeting was het ook een gelegenheid voor mij om wat van die tuin op de foto te zetten.

Ben en Bert lijken iets bijzonders te zien.

Ben in zijn tuin.

Wat mijn tuin betreft: Er zitten rupsjes in de knoppen van de geraniums. En daar eten ze dus van. Vandaar dat de bloemen moeite hebben met uit te komen.

Vanmorgen heeft Bert het project uitgevoerd wat ik voor ogen had: Een nieuwe zaagbok timmeren. Het was eerst een speurtocht om op mijn terrein zes geschikte balken te vinden. De zes grote spijkers die we nodig hadden voor het frame van de bok vonden we in oude balken.

Met deze spijkers kon Bert het frame van de zaagbok timmeren.

Toen de bok klaar was ik erop proefgezaagd.

Een en ander staat op de status van Whatsapp.

Het schrijven van de blog gaat stroef, technisch gezien en het is al heel laat, dus ik laat het uitweiden maar over aan een andere keer.

Uitdrukking van de dag. (Duits)

Auf die piste gehen.

De hort op gaan.

De Duitsers gaan dus de piste op, om te zeggen dat ze uitgaan.

Welterusten

B o n n e   N u i t .